نخستین 15 خط.
Het is inderdaad de zeer zeldzame en ongewone Ogier
die besluit zijn stedding-huis te verlaten.
In de jaren die volgden op het Breken, tijdens de Lange Ballingschap,
dwaalden wij Ogier verdwaald rond op zoek naar onze stedding.
Het was toen dat Ogier begon te bezwijken voor het Smachten
tot aan de dood.
Zelfs na het opnieuw vinden van onze stedding,
bleven wij Ogier aan onze huizen gebonden.
Er is geen mooiere plek dan een Ogier-bos.
Met zijn grote bomen,
waarvan sommige al torenhoog zijn sinds de Eeuw der Legenden.
Er komt geen schaduwgebroed binnen.
De Ene Kracht oproepen, is niet mogelijk.
In de stedding is rust.
Hoewel de mensheid Ogier-metselwerk al lang op prijs stelt,
No comments yet. Be the first to leave one.