Queen of Mystery 2 (Mystery Queen 2 / Chooriui Yeowang 2 / 추리의 여왕 2)

Yoo Seol Ok.

Awak dilantik sebagai pegawai kehormat.

Kebarangkalian untuk rokok jatuh di sini agak rendah.

Mesti ia kebakaran sacara sengaja.

Saya betul.

Ada lebih dari seorang suspek.

Ia sama seperti yang Na Jin Tae lakukan.

Kenapa dia cuba mulakan kebakaran?

Sebab trak itu.

Mesti dia peniru yang tekun.

Malah dia juga meniru perkara yang tidak penting.

Hati-hati!

- Ibu. - Jangan lihat.

- Jangan lihat. - Ibu.

Mesti dia adalah sasarannya.

Jika tidak, dia takkan kenakan tepat padanya

Saya berhenti dari menjadi pegawai kehormat.

Bagaimana saya boleh gelarkan diri saya sebagai polis...

jika saya tidak dapat ke balai polis?

Saya pasti yang saya pernah lihat dia di mana-mana.

Dia rosakkan emosi saya sejurus sahaja dia masuk ke dalam.

Saya rasa saya pernah bergaduh dengannya.

Saya tidak rasa yang dia dari sekolah saya.

- Pasti ia pertamuan yang singkat. - Cik Yoo.

- Konstabel Lee. - Awak mahu pergi ke mana?

Masuklah.

Terima kasih.

Ini kereta peronda.

Saya dengar awak selesaikan kes kebakaran lagi.

Saya kagum dengan awak, Cik Yoo.

Saya juga kagum dengan awak, Konstabel Lee.

Bagaimana awak boleh jadi polis?

Saya selalu gagal ujian polis.

Saya juga gagal beberapa kali.

Saya belajar selama tiga tahun di Noryang-dong.

Noryang-dong?

Saya tidak belajar dengan tekun selama dua tahun yang pertama.

Saya belajar dengan tekun semasa tahun ketiga...

kerana ada seorang gadis cantik di kelas umum.

Oh Tuhan, patutkah saya sertai kelas umum juga...

untuk bertemu lelaki kacak?

Boleh awak turunkan saya di perhentian bas itu?

Awak ada di mana?

Adakah awak pasti yang awak tidak mahu datang?

Ayah sedang menunggu awak.

Penipu.

Ayah gembira jika saya tidak berada di sisinya.

Hei, awak ada di sini.

Tahniah atas kenaikan pangkat awak sebagai presiden.

Terima kasih kerana menyokong ibu Ye Na...

daripada Firma Guaman Ha dan Jung.

Kerana awak, tiada lagi tuntutan mahkamah.

Kenapa kita tidak adakan makan malam bersama selepas ini?

Lain kali.

Awak selalu bersama saya semasa kita kecil.

Sekarang awak sudah dewasa, kita tidak boleh makan bersama?

Belanja saya sesuatu yang sedap lain kali.

Belikan makanan yang mahal kerana awak seorang CEO sekarang.

Tuan, ia sudah mahu bermula.

- Oh, betul. - Ji Seung.

Masuklah. Mesti awak sibuk. Masuklah ke dalam.

Encik Ha Ji Seung akan berikan ucapan perasmian...

sebagai wajah baru Firma Guaman Ha dan Jung.

Helo, Saya Ha Ji Seung.

(Ucapan perasmian Presiden Ha Ji Seung)

Sebenarnya, saya rasa tidak senang sekarang.

Ia kerana...

presiden kita yang dulu...

mengetuai firma dengan baik selama bertahun-tahun.

Saya ingin tahu jika saya boleh...

mengetuai firma dengan baik seperti dia.

Saya agak bimbang.

Tapi dengan bantuan awak,

Firma Guaman Ha dan Jung...

pasti akan membangun sebagai firma yang kukuh.

Saya juga akan lakukan yang terbaik.

Saya hargai bantuan awak dalam hal ini.

Seperti yang awak tahu,

Firma Guaman Ha dan Jung ialah firma pertama...

yang menubuhkan Dongban...

iaitu sebuah rangkaian awam yang menyokong mangsa jenayah.

- Dongban ialah... - Tuan, awak okey?

Ayah.

Ayah.

Ayah!

- Tuan. - Ayah!

- Hubungi ambulans. - Ayah.

- Hubungi ambulans. - Ayah.

- Cepat! - Keluar.

Ayah.

Encik Kim.

Encik Ha telah dihantar ke hospital.

Ya, saya akan mengekorinya untuk pastikan.

Kelas umum...

Noryang-dong.

Itu dia. Lelaki kacak.

Awak nampak lebih baik tanpa cermin mata.

Siapa? Saya?

Adakah awak ada masalah penglihatan?

Ia bukan cermin mata biasa, bukan? Adakah ia untuk fesyen?

Tidak, ia cermin mata saya.

Awak mahu turun di mana?

Saya bukan perempuan pelik.

Saya mahu turun di Noryang-dong. Ia perhentian seterusnya.

Oh Tuhan.

Ia takdir.

Oh Tuhan.

Saya mahu turun di Noryang-dong juga.

Oh, begitu. Ia sudah ditakdirkan.

Kenapa? Kenapa awak terus mengekori saya?

Kenapa? Apa yang awak mahu?

Saya lupa untuk bawa telefon bimbit saya.

Boleh awak benarkan saya guna telefon awak?

Saya takkan mengekori awak...

jika awak benarkan saya guna telefon awak.

Ini dia. Cepat sedikit.

Awak mahu ikut jalan sini? Jadi saya akan ikut jalan sana.

Okey. Bolehkah awak cepat?

Saya sudah terlewat untuk menghadiri kelas.

Terima kasih.

Oh Tuhan, ia belum masak lagi.

Saya mahu makan barbeku.

Saya tidak boleh makan barbeku bersendirian.

- Helo? - Detektif Ha?

Adakah awak sudah menukar nombor awak?

Tidak, saya meminjam telefon orang lain.

Adakah awak kehilangan telefon lagi?

Awak tidak pandai lakukan apa-apa selain menangkap penjenayah.

- Kenapa awak hubungi saya? - Boleh awak ke sini sekarang?

Oh Tuhan, saya sibuk.

Di mana tempat buang sup?

Kenapa awak ganggu saya? Saya kata saya sibuk.

Saya tahu awak sibuk, tapi awak seorang detektif.

Awak perlu tangkap penjenayah.

Saya telah tangkap lelaki yang ada kamera tersembunyi.

Ia akan selesai segera.

Dia sembunyikan kamera dengan kaca mata dia.

Ia tidak begitu baru.

Ia model yang ada port USB di kaki.

Kaca mata hitam yang sudah ketinggalan zaman.

Pulangkan telefon saya.

Oh Tuhan, tolonglah.

Awak perlu bagi saya tamatkan panggilan.

Dia rakam skirt wanita sambil berkelakuan seperti...

dia mengelap kaca mata. Saya lihat sendiri.

Oh Tuhan. Saya tidak...

Awak tidak ambil telefon awak semula?

Beri saya itu.

Ia bukan telefon klon, bukan?

Awak akan ditangkap walaupun awak lari.

Kenapa awak buat begini kepada saya?

Serahkan diri sahaja

Awak lelaki yang sangat kacak.

Kecuali kaca mata itu yang sudah ketinggalan zaman.

Awak ini siapa?

Awak sepatutnya belajar jika awak pindah ke bandar ini.

Masuk.

Kenapa awak tidak guna kamera tersembunyi...

di Gangnam atau Hongdae?

Budak tidak guna.

Itu sesuatu yang tidak wajar untuk seorang detektif kata.

Saya hanya kata begitu pada penjenayah sebegini.

Awak fikir saya apa?

Awak tidak mahu masuk?

Saya mahu jalan di sekitar tempat ini sedikit.

Apa yang boleh dilihat di bandar ini?

Apa?

(Awak tidak boleh lepaskan walau satu pun soalan terakhir.)

(Kereta Api Terpantas untuk Jadi Pegawai Polis)

(Diskaun diberi sehingga 10 Orang)

Seperti yang dijangka.

Saya patut belajar di tempat seperti ini.

Ia lebih murah dari pasar besar yang lain.

Ia lebih jimat kos untuk beli banyak dari ini.

Rasanya baik.

Ini cukup untuk bunuh seseorang.

Ia 27 dolar dan 60 sen.

Terima kasih.

Terima kasih.

- Awak mahu pergi ke mana? - Saya sudah selesai bayar.

Dia bayar untuk barang-barang dia.

Ahli sihir tidak guna.

Adakah awak tiada mata?

Tidakkah awak nampak ini?

Oh, saya terlupa.

Saya tidak akan beli ini.

- Ia adalah 1,500 dolar. - Apa?

Ini adalah tiga dolar,

dan awak perlu bayar balik 500 kali ganda jumlahnya.

Jadi bayar saya 1,500 dolar sekarang.

Atau perlukah saya telefon polis?

Adakah awak kata saya cuba curi ini?

Jangan fikir untuk pura-pura tidak bersalah.

Awak buat kesilapan besar sekarang.

Awak baru buat kesilapan, pencuri.

Berani awak cuba curi dari kedai saya?

Awak akan masuk penjara jika awak teruskan ini.

Penjara?

Saya tidak akan masuk penjara kerana tangkap pencuri.

Awak langgar Artikel 350 Undang-undang Jenayah...