The Terror

In 1845 vertrokken twee Engelse marineschepen...

voor een poging een Noordpoolvaarroute te ontdekken.

Het waren de meest geavanceerde schepen van hun tijd.

Europese walvisvaarders zagen ze nog in de Baffinbaai...

terwijl ze wachtten op goed weer om het Noordpoollabyrint in te gaan.

Daarna zijn beide schepen verdwenen.

Ze zagen mannen lopen.

Allen uitgehongerd.

Heeft hij ze gesproken?

We zagen een kapitein.

Degene genaamd Aglooka.

Vraag hem...

of een van deze mannen degene is die hij Aglooka noemt.

Hij sprak onze taal.

Hij was stervende.

Hij wees naar het zuiden.

Zei dat ze naar huis gingen.

Maar ze strompelden.

En Tuunbaq zat achter ze aan.

Tuunbaq?

Achter ze, altijd op weg. Altijd op weg.

Ze werden gevolgd? Door een Eskimo?

Van de sjamanen.

Het ding dat eet, op twee poten en vier.

Het ding gemaakt van spieren en spreuken.

Ik snap het niet. Beschrijft hij een mens?

Excuus, Sir James.

Ik heb geen idee wat hij beschrijft.

Wat zei Francis?

Aglooka?

Je vriend pakte m'n handen.

Hij zei: Zeg degenen die nog komen dat ze niet mogen blijven.

De schepen zijn weg.

Er is geen doorgang. Geen vaarroute.

Zeg ze dat wij weg zijn.

Dood...

en weg.

SEPTEMBER 1846

VIER JAAR EERDER

Billy, neem deze hier mee...

en hou hem daar tot hij blind een schootsteek maakt.

Ja meneer.

Kom mee, jij. - Kapitein.

Meneer kapitein.

De dagelijkse observaties worden bizar, meneer.

De magnetische noordpool verschuift elke dag.

We zitten nu in die cirkel.

De bemanning krijgt het zwaar.

De Terror seint, Sir John.

Kapitein Crozier wil een ijsrapport.

Zal ik Mr Reid sturen?

Nee. Zeg Francis dat James en ik komen dineren.

Mr Terry.

Open de vlaggenkist.

Het schijnt dat de Terror nog rundertong heeft.

Zeg Mr Diggle...

dat Sir John en commandant Fitzjames vanavond komen dineren.

Ik laat hem zelf kiezen, dat zal hem bevallen.

Ja meneer. - Zag u ze?

Ik zag ze.

Van alle Ontdekkingsdienst-ontberingen...

is dit wel de zwaarste, Thomas.

Drie gangen maar, dan is het zo voorbij.

Niet met Fitzjames erbij.

We krijgen dat hele verhaal...

over z'n patrouille bij dat schijteiland in Namibië.

Of hoe de Chinezen hem neerschoten.

Ik steek het eten in m'n oren.

Nog eentje. - Nu loslaten.

Trek aan het touw.

Zo ja.

Welkom, Sir John.

Kapitein Fitzjames.

We zouden Koning Willem-land moeten zien.

O kijk, de expert.

Mr Farr liet me de kaart zien.

Na Koning Willem-land komt de Amerikaanse kust, en die is bekend.

Hallo, jongen.

Hij piepte de hele nacht. Ziek, of hij ruikt wat.

Hij kan beren van een mijl ver ruiken.

Welke rang heeft hij?

Nooit aan gedacht?

Hij is 's nachts aan dek, dus hij loopt wacht.

Nou ja, dan is hij dus een volmatroos of een marinier.

Maar hij komt op het achterdek, zoals een onderofficier.

Ja toch? En soms zit hij bij de officiers.

Onderofficiers slapen niet achter.

Dan is hij dus een officier.

Wat is hij dan?

Een stuurman? Een luitenant?

Gaan we door over die hond?

Het is wel belangrijk.

Een hond boven een mens. Wie dient wie?

Het is een scheepshond. We verdragen hem.

Ik heb de dranken nog niet uitgezocht.

Had u iets bijzonders gewild, meneer?

Meer open water richting de oceaan.

En dan naar huis.

We zijn er bijna.

Pas maar op met dat woord, 'bijna'.

Dit is de Ontdekkingsdienst.

Bijna is niks.

Het is erger dan niks.

Het is erger dan wat ook ter wereld.

De brigades aan land...

lagen onder vuur, dus ik kwam met de Congreve's.

De raketten? - Ja.

Ironisch, want het waren de Chinezen...

die dat spul uitvonden.

We schoten de schutters van de muren en landden.

Ik beklom de ladder en dacht aan...

Caesar die de Rubicon overstak.

We kwamen bovenaan en ik zag Zhenjiang...

voor ons liggen, trillend in de ochtendhitte.

De soldaten in de steegjes schoten hun lontsloten op ons af.

Van die musketten waar je een lont voor meedraagt.

Maar het was daar zo droog...

dat als we ze raakten...

ze op die lonten vielen...

en in brand vlogen als een hoopje tondel.

Al snel hing de hele stad vol...

met eenzame kolommen persoonlijke rook...

en rook het er naar gebraden eend.

We snelden de straten in om het 49e te assisteren...

dat hoorbaar onder vuur lag.

We troffen een troep Chinezen achter een barricade.

Ik had een raket geladen en gericht...

toen ik werd geraakt.

Eén musketkogel, zo groot als een kers.

Hij ging door m'n arm en vloog door...

en maakte een derde wond in m'n borst.

Zoals waaraan Lord Nelson sneuvelde?

En als m'n arm hem niet had afgeremd...

was ik wellicht net zo geëindigd.

Ze sleepten me naar de Cornwallis.

Onze eigen dr. Stanley groef de kogel eruit.

Die slag was beslissend. Vijf weken later was het verdrag er.

Ik was alweer op de been.

M'n arm in een mitella op de foto. Kennen jullie die?

Vertel over Vogelpoepeiland, James.

Zo'n kapitaal verhaal.

Mr Reid en ik hebben over het ijs gepraat.

Hij zegt dat we langs platen varen...

die niet in de zomer zijn afgebroken.

Oud ijs? - Hij is niet bezorgd.

Hij denkt dat we een kanaal naderen...

dat bergstukken uit het noorden meevoert.

Maar ons kleine zomerstraatje komt wellicht ten einde.

Het heeft geen naam...

en ik bedacht dat Sir James Ross...

wellicht geëerd kon worden.

Juist, juist.

Wat jij, Francis?

Hij zal er erg blij mee zijn.

Het komt door de magnetische energie.

Ik hoorde dat toen Sir John in '23 zo ver kwam...

zijn haar in een week 5 cm groeide, en die was nog niet hier.

Monsterde je daarom aan, Strong? Voor jouw 5 cm?

Gaat het wel?

Young?

David?

David?

David.

Draai hem om, hij ademt niet.

Haal een dokter, nu.

Kom op.

Rol hem om.

Ik wil het niet als eerste zeggen, Sir John...

maar iedereen denkt het.

De drie die bij Beechey stierven, hadden het niet.

En zelfs als het nu zover is, zijn we op de oceaan...

voor het de kans heeft ons ten grave te bestellen.

Uw vertrouwen stelt gerust.

Jij vertrouwt er niet op?

Na al onze voortgang?

Geen idee waarom. We hebben binnen een jaar de route.

We roeien dan ook geen drakkars.

Hier is technologie nog altijd ondergeschikt aan geluk, James.

Meneer.

De jongen heeft Dover's poeder gehad voor de krampen.

Hij rust nu voor zover mogelijk.

Hij heeft donker bloed in de ontlasting.

Verteerd bloed. Hij bloedt boven de dikke darm.

Een beeldende omschrijving. - Scheurbuik?

Ik zie geen tekenen, maar het is mogelijk.

Maar als ik ernaar zou raden...

zou ik aan de tering denken.

Die pakt niet altijd de longen. - Dr. Stanley moet hem zien.

Wellicht kan hij meer zeggen.

Ik stuur een sloep. - Niet nodig.

We nemen hem mee.

Young? In zijn huidige staat?

Ja. Pak hem goed in en maak onze boot gereed.

Ik zou hem niet verplaatsen, meneer.

Ik weet niet hoeveel hij nog te geven heeft.

Frisse lucht doet goed.

Over een half uur ligt hij weer in bed.

Voorzichtig.

Laat maar neer.

Francis, zeg je kok dat de kalfskop goed was...