The King Dae Joyoung (대조영)

‫چی؟

‫سونمانی یونگ گفت که من شخصاً باید باج رو تحویل بدم؟

‫بله پدر

‫اون شرابش رو به صورت من پاشید ‫و با انواع توهین، ترگول ها رو تحقیر کرد.

‫عوضی متکبر!

‫ما در ظاهر به او تعظیم کردیم و اون ‫فکر میکنه که هیچکسی بالاترش نیست!

‫من یک گزارش از یانگجو دریافت کردم ‫ایی هگو و ارتشش به سمت یودونگ رفتن.

‫- این حقیقت داره؟ ‫- بله

‫یانگجو الآن کاملاً بی دفاعه.

‫بالاخره ایی هگو رفت...

‫وقت رو نباید تلف کرد. ما فوراً به شرق پیشروی میکنیم.

‫اما کاهان، ما نمیتونیم خطر کنیم. ممکنه ما ‫تمام ارتش مون رو ببریم و بعد ایی هگو برگرده.

‫درسته کاهان.

‫خردمندانه تر اینه که ارتش رو دسته بندی کنید ‫و در گروه های کوچک به سمت شرق پیشروی کنیم.

‫باشه.

‫هرکدوم از شما ارتش خودتون رو برمیدارید ‫و در مسیر های متفاوتی به سمت یانگجو میرید.

‫ما دوباره در سی کیلومتری شرق یانگجو جمع میشیم.

‫چشم کاهان

‫ایی هگو شاید رفته باشه

‫اما قبیله سوپجو دارن از بیرون یانگجو از شهر دفاع میکنن. ‫شنیدم که اونا رو نباید دستِ کم گرفت.

‫جای نگرانی نیست. ما خودمون ‫قبلاً کارشون رو یکسره کردیم.

‫کارشون رو یکسره کردین؟

‫منظورتون اینه که بر اونا پیروز شدین؟

‫ما اصلاً جنگی رو شروع نکردیم که پیروز بشیم.

‫دروازه های شهر دشمن چهارتاقه ‫و هیچ نگهبانی هم در شهر نیست.

‫ما از چی باید بترسیم؟

‫مبارزان ترگول، به سوی شرق حرکت کنید!

‫- ما با یک حمله، یانگجو رو میگیریم ‫- چشم کاهان

‫(قلعه آنسی)

‫ژنرال. ارتش ایی هگو، از رودخانه یوها عبور کرده.

‫وضع آذوقه های ما چطوره؟

‫از قلعه ی شین برامون آذوقه و تدارکات اضطراری فرستادین.

‫ارتش مون؟

‫قلعه های یودونگ و پکام چندین هزار سرباز کمکی فرستادن.

‫ما کاملاً برای مقابله با دشمن آماده ایم.

‫ایی هگو قلعه های دیگر رو نادیده ‫میگیره و مستقیماً به آنسی میاد.

‫همونطوری که ژنرال یانگ مانچون چندین سال پیش با ‫ارتش یک میلیونی تانگ جنگید، ما هم با دشمن مقابله میکنیم.

‫یادتون باشه.

‫در این زمان، به جای اجساد سربازان تانگی ‫اجساد سربازان کران دفن خواهند شد.

‫یادتون باشه که اینجا یودونگه و ما میتونیم هر ‫دشمنی رو با هرتعداد که باشن، شکست بدیم.

‫- فهمیدید؟ ‫- بله ژنرال

‫هیچ گزارش جدیدی نرسیده؟

‫ما هنوز هیچ خبری از برگشتن ژنرال گلسابیو نشنیدیم.

‫موندن شون خیلی داره طول میکشه... ‫میترسم هرگز دوباره پدرم رو نبینم.

‫برادر

‫زخم تون چطوره؟

‫اون بخاطر داروها و غذاهایی که ‫برای ما فرستادی، داره بهتر میشه.

‫چه اتفاقی داره در دنیای بیرون میوفته؟

‫بالاخره کران ارتشش رو به یودونگ فرستاد.

‫منظورت اینه که کران ها یه جنگ راه انداختن؟

‫این تقصیر هیچکسی نیست.

‫هم کران و هم یودونگ برای بقا ‫و پایداری باید اینکارو میکردن.

‫ما میتونستیم با هم در آرامش و صلح زندگی کنیم! این ‫حرص کران هاست که این جنگ و خشونت رو راه انداختن.

‫برادر!

‫من هرکاری میتونستم کردم.

‫من دوباره به دیدن تون نمیام.

‫ممنونم.

‫من فقط به آخرین خواسته ی پدربزرگم وفادار بودم

‫تو ممکن بود بخاطر نجات من ‫همه چیزت رو از دست بدی.

‫چرا بخاطر نجات من، اینکار ها رو انجام دادی؟

‫من دوباره بهتون کمک نمیکنم

‫لطفاً به محض اینکه حالتون خوب شد ‫یانگجو رو ترک کنید.

‫برای امروز ازت ممنونم. میتونی بری و استراحت کنی.

‫ژنرال ژنرال!

‫منم میخوام بدونم.

‫شما کسی نیستید که به پدر و کشورتون خیانت کنید.

‫چرا اینکارو کردین؟

‫کی هستین؟

‫مدت زیادی گذشته.

‫تو باید بدونی اون کجاست.

‫ژنرال تجونگسان کو؟

‫اگه اون مُرده، باید بدن اش رو پیدا کنم.

‫زودباش به سؤالم جواب بده.

‫ژنرال کجاست؟

‫شاهزاده گومی کسیه که جون ژنرال تجونگسان رو نجات داد.

‫پس زودباش شمشیرت رو غلاف کن.

‫این حقیقت داره؟

‫مه چون، جاشونو بهشون نشون بده.

‫اگه این یک حیله باشه، این مرد رو هرگز نخواهی دید.

‫زخم ژنرال تجونگسان بهبودی ‫نیافته. ازشون مراقبت کنید.

‫- برادر تو هنوز اونقدر خوب نشدی که بتونی حرکت کنی ‫- یه جنگ داره در یودونگ آغاز میشه.

‫- من کار های زیادی دارم که انجام بدم ‫- اما اگه زخمت عفونت کنه...

‫- تو ‫- عمو!

‫گلسابیو و گوم نان هستن!

‫- ژنرال ‫- چطوری ما رو پیدا کردین؟

‫شنیدم که زخمی شدین.

‫- من حالا دیگه خوبم ‫- بذارید بهتون کمک کنم

‫گومی باید درباره ی من گفته باشه بهتون.

‫اون جون منو نجات داد.

‫اون چیزی هم بهتون گفته؟

‫من خیلی سؤال ازش پرسیدم اما اون هیچکدوم ‫رو جواب نداد. اون شخص خیلی توداریه.

‫بیاید بریم.

‫کی اونجاست؟ گومی تویی؟

‫بله مادر.

‫تو کل روز رو کجا بودی؟

‫چیزی میخواستی به من بگی؟

‫من پیش ژنرال تجونگسان بودم.

‫- یعنی تو... ‫- بله

‫من ژنرال تجونگسان رو نجات دادم.

‫نمیخواید بپرسید چرا؟

‫چرا؟

‫- دلیل خاصی برای اینکارت داشتی؟ ‫- مادر

‫منم نمیخواستم ژنرال تجونگسان کشته ‫بشه، مطمئنم تو هم نمیخواستی.

‫میفهمم چه احساسی داری.

‫اما اگه پدر بفهمه، منو میکشه.

‫تو هیچکاری نکردی.

‫اگه تو با کسی درباره ی این حرف ‫نزنی، هیچکسی هم نمیفهمه.

‫اما این باید آخرین بارت باشه

‫تجویونگ و مردم گوگوریو و همه ی ‫اینا رو فراموش کن. فهمیدی؟

‫تمام روابط عاطفی نسبت به گوگوریو رو قطع کن.

‫چرا جوابمو نمیدی؟

‫من هرطوری که شما بخواید عمل میکنم مادر.

‫یعنی ژنرال تجویونگ اینقدر برات مهمه؟

‫قول و قرارت با او اینقدر مهم بود که برای ‫پایبندی بهش، از پدرت سرپیچی کردی؟

‫بله مادر...

‫من احساسات خیلی عمیقی نسبت به ژنرال تجویونگ دارم.

‫گومی...

‫اما حالا وقتش نیست.

‫من چطور میتونم بهش احساسی داشته باشم ‫وقتی که بزرگترین دشمنِ پدرمه؟

‫من یک شاهزاده کرانی هستم و در کران بزرگ شدم.

‫من در مدتی که پدرم در یانگجو ‫نیست، از اینجا محافظت میکنم.

‫من به دنیا اومدم که برای شما، پدر و کران زندگی کنم و بمیرم.

‫پس دیگه مشکلی نداریم. من نگران نیستم.

‫حالا برو و کمی استراحت کن.

‫چشم مادر

‫متأسفم گومی.

‫بخاطر این درد و رنج ات متأسفم...

‫شما نمیدونید ما چقدر خوشحالیم که شما زنده اید.

‫- متأسفم که نگران تون کردم ‫- نه ژنرال

‫در حقیقت زنده بودن شما ‫یعنی زنده ماندن اُمید مردم.

‫ارتش ایی هگو تا حالا باید به یودونگ رسیده باشه.

‫ما هم آماده ایم که اینجا رو ترک کنیم ژنرال.

‫برگشتن ما به یودونگ هیچ فایده ای نداره.

‫اما اینجا هم نمیتونیم بمونیم.

‫این ممکنه یک فرصت خدادادی باشه.

‫ما میخوایم بقیه مردمی که اینجان رو با خودمون ببریم.

‫نظارت بر مردم باید بخاطر جنگی که ‫درگرفته، خیلی کم شده باشه.

‫با وجود گلسابیو و گوم نان و شماها ‫اینکار غیرممکن نیست.

‫فکر خیلی جسورانه ایه!

‫و حالا هم که بیشتر مردم در اردوگاه های بیگاری ‫جمع شدن، ما نیاز به جمع کردن شون نداریم.

‫منم پیشاپیش به بقیه مردم خبر میدم.

‫اما ما سرباز و نیروی کافی برای ‫بردن مردم با خودمون نداریم.

‫ما ممکنه خودمونو در خطر بزرگی بندازیم.

‫درست میگی. ما نیاز به کسی داریم که بهمون کمک کنه.

‫- شخص خاصی رو درنظر دارین؟ ‫- گومی

‫اگه کسی بتونه ما رو از اینجا خارج کنه، اون گومی ــه.

‫امروز من، کاهان های قبیله سوپجو، مورد اعتمادترین ‫قبیله ی کران رو دعوت کردم.

‫همونطوری که میدونید، بیشتر نیرو های ‫کران برای تصرف یودونگ رفتن

‫و امنیت یانگجو به دست شما برادران سپرده شده.

‫امیدوارم شما منو در کارِ بزرگِ تصاحب جهان، یاری کنید.

‫- ما به شما اعتماد داریم و دنبالروی تون هستیم اعلاحضرت. ‫- اعلاحضرت لطف تون مستدام.

‫ممنونم.

‫ممنونم برادران!

‫ژنرال

‫- منظورتون اینه که قبیله سوپجو با ترگول ها متحد شدن؟ ‫- مواظب حرف زدنت باش

‫اگه نمیخوای به عنوان بزرگترین احمق ‫جهان در تاریخ اسمت ماندگار بشه!

‫متأسفم ژنرال

‫اما این واقعاً حقیقت داره؟

‫قبایل کوچک اغلب به طرفی میرن که ‫زنده بمونن و جونِ سالم به در ببرن.

‫اما اونا با کُران ها، متحدین جاویدان هستن.

‫اونا خیلی از ترگول ها میترسن و حالا که اونا شنیدن تانگ هم ‫باهاشون متحد شده، چطور ممکنه به کران ها وفادار بمونن؟

‫درست میفرمایید ژنرال.

‫راستی ما کِی از اینجا میریم؟

‫بزودی ایی مون و ارتش تانگ با ترگول ها به اینجا میان.

‫خب پس؟

‫من قصد دارم خودم این جنگ رو رهبری کنم.

‫نمیتونم بذارم موکچو مردی باشه ‫که کران ها رو نابود میکنه.

‫البته که نه

‫به هرحال خیلی دلم میخواد بدونم ‫در یودونگ داره چه اتفاقی میوفته.

‫جنگ بین تجویونگ و ایی هگو...

‫زمانی به تجویونگ اژدهای شرق ‫و به ایی هگو ببر غرب گفته میشد.

‫بله...

‫رقابت بین یک ببر و اژدها... این جنگ باید تماشایی باشه.

‫بله واقعاً همینطوره!

‫برادر زود بیا.

‫اونجا رو نگاه کن.

‫- ایی هگو با یک ارتش بزرگ رسیده ‫- اونا دارن در کوهستان چوپیل اردوگاه میزنن

‫ارتش شون بزرگتر از اونیه که من انتظار داشتم.

‫این ارتشی قدرتمنده که در فتح جنوب غربی حتی یک شکست ‫هم نخورد و احتمالاً اونا حتی قوی تر از قبل هم شدن.

‫ما یودونگ رو با 30 هزار نفر گرفتیم ‫از هیچی ترس نداریم.

‫علاوه بر این، اینجا خانه ی ماست. ‫این یک برتری بزرگ محسوب میشه.

‫- همونطوری که دستور دادم، چاه ها رو کَندید؟ ‫- بله ژنرال

‫حتی اگه با منجنیق و وسایل آتش پرتاب کن ‫هم حمله کنن، ما میتونیم جلوشونو بگیریم.

‫ما موفق شدیم اینا رو به اینجا بکشیم پس تنها کاری ‫که باید انجام بدیم، اینه که توی این جنگ پیروز بشیم.

‫ما اونا رو نابود میکنیم...کران و ایی هگو بخاطر ‫خیانت به اعتمادِ ما، بخشیده نخواهند شد

‫ژنرال...اون قلعه ی آنسیه.

‫اونا به طور محکم دروازه هاشون رو می بندن ‫و آماده ی یک جنگ محاصره ای میشن.

‫اگه مراقب نباشیم، ممکنه تمام آذوقه هامون رو تمام کنیم ‫و در پایان مجبور بشیم دست خالی به یانگجو برگردیم.

‫فعلاً بذارید سربازان و اسب ها استراحت کنند.

‫ما کمی استراحت میکنیم که خستگی راه از تن مون بیرون بره ‫بعدش با تمام قوا حمله میکنیم.

‫چشم ژنرال!

‫شما برای تصاحب سرزمین، باید ‫این مانع بزرگ رو از سر راهتون بردارید.

‫گفتی قبر پدر من در قلعه ی آنسیه؟

‫احتمالاً بخاطر غفلت و عدم رسیدگی بهش تا ‫حالا باید علف های هرز اونو پوشونده باشن.

‫نمیدونی چقدر من منتظر این روز بودم.

‫منم هیچی بیشتر از این نمیخوام که ببینم شما بالای ‫سر قبر پدرتون، شراب ادای احترام براشون میریزید.

‫من تجویونگ رو با دستانِ خودم میکشم ‫و انتقام مرگ پدرم رو میگیرم.

‫- هوک سودول، سه هزار از بهترین سربازان مون رو جمع کن ‫- میخوای با سه هزار نفر چیکار کنی؟

‫من امشب به کوهستان چوپیل میرم.

‫شما میخواید از قلعه برید بیرون؟