Jack Reacher

ขยับไป!

ตอนนี้มันเป็นเรื่องคอขาดบาดตายแล้ว เจมส์

ที่พูดแบบนั้น เพราะคุณกำลังจะเจออย่างใดอย่างหนึ่ง

ที่ร็อกวิว

นี่คืออัยการเขตโรดิน

อยากรู้ไหมว่าเขากำลังสงสัยอะไร?

สงสัยว่าคุณจะยอมเดินไปแบบลูกผู้ชาย หรือจะร้องไห้เหมือนพวกขี้ขลาด

ตอนเดินไปที่แดนประหาร

ฟังนะ อัยการชอบการฉีดยา

ส่วนฉันน่ะ

ชอบเห็นคนอย่างคุณใช้ชีวิตที่เหลือ

แบบฟันร่วงหมดปาก

ถูกส่งต่อให้คนอื่นจนแยกไม่ออกว่าเสียงผายลมหรือเสียงหาว

ทีนี้ ฉันไม่รู้ว่าคุณเป็นคนแบบไหน

และชอบชะตากรรมแบบไหนมากกว่ากัน

แต่โรดินใจดี เขาพร้อมจะให้คุณเลือกเอง

ถ้าคุณช่วยเราและเมืองนี้ด้วยการไม่ต้องเสียเวลาขึ้นศาลนานๆ

ก็สละสิทธิ์ทนายแล้วสารภาพมาซะ เดี๋ยวนี้เลย

สิบหกชั่วโมง

น่าจะเป็นสถิติใหม่เลยนะเนี่ย นักสืบ

นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน?

แจ็ค รีชเชอร์ คือใครกันแน่?

แจ็ค รีชเชอร์

ชื่อแจ็ค ไม่ใช่จอห์น ไม่มีชื่อกลาง เป็นเหมือนผี

ไม่มีใบขับขี่ ทั้งที่ยังไม่หมดอายุหรือหมดอายุไปแล้ว ไม่มีที่อยู่ ทั้งปัจจุบันและอดีต

ไม่มีบัตรเครดิต ไม่มีประวัติเครดิต ไม่มีตู้ ปณ. ไม่มีมือถือ ไม่มีอีเมล

ไม่มีอะไรเลย

อย่างน้อยบอกได้ไหมว่าเขาเป็นใคร?

บอกได้แค่ว่าเขาเคยเป็นใคร เป็นทหารเต็มตัว

เกิดและโตในฐานทัพต่างประเทศ

แม่เป็นคนฝรั่งเศส พ่อเป็นนาวิกโยธิน

เขามาเหยียบสหรัฐฯ ครั้งแรกตอนเข้าเรียนที่เวสต์พอยต์

สี่ปีต่อมา เขาก็ออกไปทำงานตลอดกาล

อิรัก อัฟกานิสถาน บอลข่าน สารพัดที่

ทำหน้าที่ได้อย่างสมเกียรติ

เหรียญซิลเวอร์สตาร์ บรอนซ์สตาร์ ลีเจียนออฟเมริต

เหรียญ Defence Superior Service? ผมต้องไปหาข้อมูลเลย

และเพอร์เพิลฮาร์ต เขาใช้เวลาส่วนใหญ่ในอาชีพ

ในหน่วยสารวัตรทหาร ทุกคนยืนยันว่าเขาเป็นนักสืบที่เก่งกาจ

ดูเหมือนจะเป็นตัวปัญหาด้วยเหมือนกัน

ถูกลดขั้นเป็นร้อยเอก

ไต่เต้ากลับมาเป็นพันตรี

แล้วสองปีก่อน เขาก็ลาออก

หลังจากใช้ชีวิตเป็นทหารมาตลอด เขาก็เลิกซะดื้อๆ แล้วจากนั้น

เป็นครั้งที่สองในชีวิตของเขา

ที่เขาเข้ามาในสหรัฐฯ แล้วก็หายตัวไปเฉยๆ

ตายไปแล้วหรือเปล่า?

ข้อมูลประกันสังคมบอกว่าไม่

และมีบัญชีธนาคารในเวอร์จิเนียด้วย

เงินบำนาญถูกโอนเข้าทุกเดือน

และมีคนกดถอนเงินออกมาเป็นครั้งคราว โอนผ่านระบบทั้งหมด

ผมหาไม่ได้ว่าที่ไหนถ้าไม่มีหมายศาลรัฐบาลกลาง

เขาขับรถหรือขึ้นเครื่องบินไม่ได้นี่

อย่างน้อยก็ไม่ได้ใช้ชื่อจริง

- มีหมายจับไหม? - ประวัติขาวสะอาด

ให้ตายสิ! คนที่หาตัวยากขนาดนี้ ต้องมีหมายจับคดีอะไรบ้างสิ

ประวัติเขาขาวสะอาด

งั้น

เราจะหาตัวรีชเชอร์ได้ยังไง?

เห็นได้ชัดว่าคุณหาเขาไม่เจอหรอก ถ้าเขาไม่อยากให้เจอ

ขอโทษครับท่าน มีคนชื่อแจ็ค รีชเชอร์มาขอพบครับ

มีอะไรให้ช่วยไหม?

เจมส์ บาร์

เจอตัวแล้วสินะ คุณรู้จักเขาได้ยังไง?

ทำไมเขาถึงไม่อยู่ในการคุ้มครองพยาน?

นั่นเป็นความผิดพลาด

น่าจะเป็นเพราะพวกเจ้าหน้าที่ราชทัณฑ์ห่วยๆ ส่งเขาไปตายมากกว่า

ก็เป็นไปได้

แต่มันเกิดขึ้นแล้ว เราแก้ไขอะไรไม่ได้

แล้วจะเอายังไงต่อ?

ตอนนี้เขานอนเป็นผักอยู่

เราจะดำเนินคดีตอนเขาฟื้น ถ้าเขาฟื้นนะ

ตกลงไหม? ตาคุณแล้ว รีชเชอร์

ทำไมเขาถึงเรียกหาคุณในฐานะพยาน?

ผมไม่เชื่อว่าเขาทำแบบนั้น

แต่ผมเชื่อว่าเขาออกปากเรียกชื่อคุณ

ผมขอดูหลักฐานได้ไหม?

ไม่มีทาง จนกว่าคุณจะตอบคำถามเราก่อน

ยินดีที่ได้รู้จัก

- เฮ้ย! เฮ้ย! เฮ้ย! - คุณรีชเชอร์!

- คุณรีชเชอร์! - เฮ้ย หยุด! หยุดเดี๋ยวนี้!

เราตกลงกันแล้วนะ

ฉันพาคุณไปหาบาร์ คุณต้องบอกสิ่งที่รู้

ผมรู้ว่าคุณบอกว่าเขายิงคนตายห้าคน ผมรู้ว่าเขานอนเป็นผักอยู่

ผมรู้ว่ามีสถานีรถบัสห่างไปสามไมล์

และผมเดินไปถึงนั่นได้ใน 24 นาที

คุณจะทิ้งเพื่อนคุณไปเฉยๆ แบบนี้เลยเหรอ?

- เขาไม่ใช่เพื่อนผม - งั้นทำไมเขาถึงเรียกหาคุณ?

ก็เหตุผลเดียวกับที่เขายิงคนห้าคนนั่นแหละ เขาบ้า

เฮ้ย เดี๋ยวสิ

อย่าทำแบบนั้น

นี่มันตกต่ำลงไปอีกนะ สำหรับพวกคุณทั้งคู่เนี่ย

อย่ามาคุยกับลูกความฉันโดยไม่มีฉันอยู่ด้วย

คุณก็รู้กฎข้อนี้ดี

เราไม่ได้คุยกับลูกความคุณ เขานอนเป็นผักอยู่ ให้ตายเถอะ

- คุณเป็นทนายของบาร์เหรอ? - เฮเลน โรดิน แจ็ค รีชเชอร์

- แจ็ค รีชเชอร์เหรอ? - เฮเลน โรดิน

ใช่ เธอเป็นลูกสาวอัยการเขต

น่าสนใจนะเรื่องนี้

ฉันอยากฟังเหมือนกัน

คุณหาเขาเจอได้ยังไง? แล้วเขาหาคุณเจอได้ยังไง?

คุณคุยกับผู้ชายคนนี้ไม่ได้นะ ทำผิดกฎสองรอบในวันเดียวเลย

- มันไม่ใช่อย่างที่เห็นนะ - เขามาหาเราเอง

- คุณไปหาอัยการเขตเหรอ? - มีกฎหมายห้ามไว้เหรอ?

ไม่มีข้อไหนที่คุณกำลังทำผิดอยู่หรอก

ไปเถอะ ก่อนที่มันจะน่าอึดอัดไปกว่านี้ เฮ้ย!

พูดว่า "แล้วเจอกันที่ศาล" ให้ฉันหน่อยสิ

ลาก่อน นักสืบ

- แปลกดีที่ได้เจอคุณ - เช่นกัน

ไปกันเถอะ

งั้น...

งั้นคุณก็คือแจ็ค รีชเชอร์

- งั้นคุณก็คือลูกสาวอัยการ - โอ๊ย พระเจ้า ช่วยด้วยเถอะ

- มันถูกกฎหมายเหรอเนี่ย? - โชคดีที่ใช่

- มันเกิดขึ้นได้ยังไง? - เดี๋ยวค่อยบอกหลังให้การเสร็จนะ

คุณไม่อยากให้ฉันให้การหรอก

โอ้ คุณเป็นพยานฝ่ายจำเลยคนเดียวของฉันนะ

- ผมไม่ใช่พยานฝ่ายจำเลย - เพื่อนคุณ เจมส์ คิดว่าคุณใช่

เขาไม่ใช่เพื่อนผม ทำไมทุกคนถึงเอาแต่คิดแบบนั้น?

งั้นทำไมเขาถึงเรียกหาคุณล่ะ

แล้วทำไมคุณถึงมาที่นี่เพื่อช่วยเขา?

ผมไม่ได้มาเพื่อช่วยเขา ผมมาเพื่อฝังเขา

ลินสกี้

แจ็ค รีชเชอร์ คือใครกันแน่?

- แล้วทำไมคุณถึงหาตัวยากจัง? - ผมหาตัวไม่ได้เลยล่ะ

ทำไมล่ะ?

ก็บอกได้ว่าเริ่มจากการฝึกจนกลายเป็นความเคยชิน

คุณกำลังหนีคดีอยู่เหรอ?

รถบัสผมจะออกแล้ว รีบหน่อยเถอะคุณทนาย

คุณรู้จักเจมส์ บาร์ได้ยังไง?

- ทำไมคุณถึงมาว่าความให้เขา? - ฉันเป็นทนาย

ทนายขอแรงก็เป็นได้ และมีโอกาสช่วยบาร์ได้พอๆ กันนั่นแหละ

ฉันไม่ได้พยายามจะช่วยเขา

ฉันแค่พยายามไม่ให้เขาต้องโทษประหาร

- โดยการพิสูจน์ว่าเขาบ้าเหรอ? - ก็นั่นเป็นทางเลือกหนึ่ง

แล้วก็ขัดขากับพ่อคุณเพราะว่า...

ไม่ ไม่ใช่พ่อฉัน สำนักงานอัยการเขตต่างหาก

เพราะสำนักงานอัยการเขตไม่เคยซื้อของเล่นให้คุณล่ะสิ

อัยการโรดินไม่เคยแพ้คดีโทษประหาร รู้ไหมเพราะอะไร?

ชุดสูทเนี้ยบๆ

- เขาไม่เคยเลือกสู้ในสิ่งที่ตัวเองจะแพ้ - เหมือนเรดบารอนเลยนะ

ผู้ต้องหาคดีฆาตกรรมทุกคนในเมืองนี้มีทางเลือก

สารภาพหรือยอมตาย

กับอัยการที่ไม่เคยแพ้

สำนักงานฉันมีเหตุผลให้เชื่อว่ามีผู้บริสุทธิ์มากกว่าหนึ่งคนที่

ถูกจัดการไปโดยไม่ได้สู้คดี

อ๋อ เข้าใจละ

คุณเป็นพวกอุดมการณ์สูงสินะ

เปล่า ฉันเป็นพวกสันตินิยม

มันเป็นภารกิจที่สูงส่งดีนะ

แต่ไม่ใช่เคสนี้ เชื่อฉันเถอะ เจมส์ บาร์มีความผิดจริง

คุณยังไม่ได้ดูหลักฐานเลยด้วยซ้ำ

นี่เป็นการคุยที่เป็นความลับระหว่างทนายกับลูกความใช่ไหม?

แน่นอน มันคือการคุยกับลูกความ สิ่งที่คุณพูดที่นี่ห้ามนำไปเผยแพร่

คนมีสี่ประเภทที่เข้ามาเป็นทหาร

บางคนก็มาตามอาชีพของครอบครัว

บางคนเป็นพวกรักชาติ อยากรับใช้ชาติ

ต่อมาก็พวกที่แค่อยากได้งานทำ

แล้วก็พวกที่อยากหาเหตุผลทางกฎหมายในการฆ่าคนอื่น

เจมส์ บาร์ คือหนึ่งในนั้น

เขาเป็นพลแม่นปืน

ฝึกหนักมาก สัปดาห์ละสองพันนัด

และทุกครั้งที่ยิง เขาถูกสอนให้มองเห็น

ฐานกะโหลกของเป้าหมายผ่านศูนย์เล็ง

จุดตายที่ไขสันหลังเชื่อมกับก้านสมอง

มองให้เห็นภาพหมอกสีชมพูฟุ้งกระจาย

สุดท้าย เขาถูกส่งไปอิรัก

เขาถูกวางให้เฝ้าดูสถานการณ์

ตลอดทั้งวันเขาจ้องผ่านกล้องเล็งไปที่พลเรือน

ผู้หญิง

เด็กๆ

วันแล้ววันเล่า นานถึงสองปีเต็ม

โดยไม่เคยได้รับคำสั่งให้ยิงแม้แต่นัดเดียว

แล้วช่วงถอนกำลังก็มาถึง

สำหรับเจมส์ บาร์ สงครามจบลงแล้ว

สองพันนัดต่อสัปดาห์

สองแสนห้าหมื่นนัดตลอดอาชีพ ไม่มีนัดไหนยิงใส่คนเลย

คุณเคยหิว คุณเคยมีอารมณ์

คุณเคยมีอาการคันที่เกาไม่หาย

ลองจินตนาการถึงความรู้สึกนั้นดู หลายวัน หลายสัปดาห์ หลายปี

ลองคิดดูว่าความรู้สึกนั้นคูณเข้าไปสองแสน แล้วบวกอีกห้าหมื่น

ลองนึกภาพว่าบนดาดฟ้าเรือร้อน 130 องศา และพรุ่งนี้คุณกำลังจะได้กลับบ้าน

และคุณรู้ว่าถ้าไม่สนองความรู้สึกนั้นตอนนี้

คุณจะไม่มีวันทำได้อีกเลย

คุณต้องการการปลดปล่อย

คุณต้องการเป้าหมาย

และคำถามที่ว่าเขาเป็นใครไม่เคยผ่านเข้ามาในหัวเลย

เขาทำลายหลักฐานได้ดีมาก

เหมือนที่คนสติปกติทำกัน

เกือบจะรอดไปได้แล้วด้วยซ้ำ แต่ผมจับเขาได้ และเขาก็สารภาพ

แล้วทำไมเขาถึงไม่ติดคุก?

สิ่งที่บาร์ไม่รู้ในวันนั้นคือพลเรือนสี่คนที่เขาจัดการไป

เพิ่งจะร่วมงานปาร์ตี้ข่มขืนกันมาเมื่อสุดสัปดาห์

ผู้หญิง 28 คน ตั้งแต่อายุ 54 ลงไปจนถึง 11 ขวบ

นั่นเป็นแค่ส่วนที่ผมหาเจอก่อนที่คดีจะถูกสั่งปิด

ยิ่งขุดลึกลงไป เรื่องมันก็ยิ่งเลวร้าย

และหลังจากเจ็ดปีของภารกิจที่สำเร็จลุล่วง

ใครบางคนในบริษัทก็แค่อยากให้เรื่องทั้งหมดจบไปเงียบๆ

เลยสรุปว่าเป็นความสับสนในสงคราม ทำให้คดีฆาตกรรมหายไป

นี่เป็นข้อมูลลับระดับชั้นความลับ