The Remains of the Day

The Remains of the Day (1993) - OCR fps 23.976, runtime 2:14:11

"คุณสตีเว่นส์ที่รัก"

"คุณคงแปลกใจที่ได้รับจดหมายฉัน"

"ฉันคิดถึงคุณตั้งแต่ทราบข่าว การตายของลอร์ด ดาร์ลิงตัน"

"ฉันทราบว่าทายาทของท่าน ประกาศขายดาร์ลิงตัน ฮอลล์..."

"...เพราะไม่ต้องการรักษามันไว้อีก"

"เนื่องจากไม่มีใคร ซื้อบ้านใหญ่ขนาดนี้..."

"...ท่านเอิร์ลคนใหม่ จึงตัดสินใจรื้อบ้าน..."

"...ขายเป็นเศษอิฐราคา 5,000 ปอนด์"

"เราได้เห็นบทความในเดลิเมล์ ที่ทำให้ฉันเลือดขึ้นหน้าด้วย"

"รังผู้ขายชาติกำลังจะถูกรื้อ"

180 กินนี

180 ได้ไปเลย

ท่านทั้งหลาย ต่อไปเป็นชิ้นสำคัญ

หมายเลข 414...

...ภาพสมัยอลิซาเบธที่ 1 "อะ พอร์ตลี่ เจนเทิ้ลแมน"

ผมจะเริ่มประมูลที่ 2,000 กินนี

2,000 ขอบคุณ

2,200

2,400

2,600

2,800

3,000...3,200

3,400...3,600

3,800

4,000 กินนี 4,500 ครับ

5,000

อีก 500

6,000

อีก 500

7,000

อีก 500

8,000

อีก 500

9,000

อีก 500

ราคาอยู่ที่ 10,000 กินนี

อีก 500

11,000

อีก 500

ท่านนั้นให้ราคาสูงสุด 11,500 กินนี

ขายที่ 11,500 กินนี

"ฉันโล่งอกเมื่ออ่านพบว่า มหาเศรษฐีอเมริกัน..."

"...ชื่อเลวิสรักษา ดาร์ลิงตัน ฮอลล์ไว้ได้..."

"...คุณจึงไม่ต้องถูกไล่ที่อีกแล้ว"

"เขาเป็นคนเดียวกับส.ส.ที่มา..."

"...ประชุมในปี 1936 รึเปล่านะ"

"คุณสตีเว่นส์ ฉันมักนึกถึงวันเก่าๆ..."

"...ตอนที่ฉันเป็นแม่บ้านที่นี่"

"มันเป็นงานที่หนัก..."

"...ฉันรู้จักพ่อบ้านบางคน ที่เอาใจง่ายกว่าคุณสตีเว่นส์ซะอีก..."

"...แต่วันเก่าๆ ที่ได้ร่วมงานกับคุณ เป็นช่วงที่ฉันมีความสุขที่สุด"

"ตอนนี้คุณคงมีแต่พนักงานใหม่ๆ"

"หน้าเก่าๆ คงเหลือไม่กี่คน"

"เดี๋ยวนี้คงไม่ต้องมีพนักงานมาก..."

"...เท่ากับที่ลอร์ด ดาร์ลิงตันเคยจ้าง"

"ชีวิตฉันในตอนนี้ ไม่น่าอภิรมย์เท่าไร"

"7 ปีหลังจากฉันเขียนถึงคุณ ฉันก็เลิกกับสามีอีก..."

"...ชีวิตสมรสฉันสิ้นสุดลงแล้ว"

"ตอนนี้ฉันพักอยู่กับ เพื่อนที่คลีฟด้อน"

"ฉันไม่รู้ว่าอนาคตจะเป็นเช่นไร"

"ตั้งแต่ลูกสาวฉันแต่งงานไป ชีวิตของฉันก็อ้างว้าง"

"อนาคตข้างหน้า ฉันยังไม่รู้ว่าจะทำอะไรเลย"

"แต่ฉันอยากใช้ชีวิตให้มีคุณค่าอีก"

- ไหม้อีกแล้วหรือ - ครับ ผมขอโทษ

กฎของห้องครัวมีว่า...

...แม่ครัวปรุงอาหารเช้า ผู้ช่วยเป็นคนปิ้งขนมปัง

ทำไมเราไม่ซื้อ เครื่องปิ้งขนมปังล่ะ

ไม่ต้องหรอกครับ เราแค่ต้องทบทวนแผนบุคคลากร

แผนบุคคลากร ไม่ยักรู้ว่าเรามีแผนนี้

แต่เป็นแผนที่ไม่ดี

เมื่อไม่นานมานี้...

...ท่านได้กรุณาแนะนำว่า ผมควรหยุดงาน...

...ไปเปิดหูเปิดตาบ้าง

ใช่ หยุดสิ ไปดูโลกซะบ้าง

ขอบคุณครับ

คุณไปเที่ยว ครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่ล่ะ

บอกซิ

ผมว่าแต่ก่อนนี้ ดูเหมือนโลก จะมาที่บ้านนี้เอง

จะว่ายังงั้นก็ได้

ไม่ไปตอนผมเข้าลอนดอน อาทิตย์หน้าล่ะ

เอางี้ละกัน เอารถไปใช้ด้วย

- เอาเดมเลอร์ไป - คงไม่สมควร

คุณกับรถเดมเลอร์เป็นของคู่กัน

เหมือนกิ่งทองใบหยกเลย

เป็นความกรุณาอย่างยิ่งครับ

ผมว่าจะเดินทางไปฝั่งตะวันตก...

...ที่ซึ่งทราบมาว่าทิวทัศน์สวยมาก

ผมอาจจะคิดแก้ปัญหา บุคคลากรของเราได้ที่นั่น

แม่บ้านเก่าของเรา ที่อยู่ที่คลีฟด้อนเกริ่นว่า...

...เธออาจจะกลับมาทำงานที่นี่อีก

เธอเป็นแฟนคุณเหรอ

หรือว่าคู่รักเก่า

เปล่าครับ

แต่...เธอเป็นแม่บ้านที่ชำนาญมาก

ชำนาญที่สุด

ผมล้อเล่นน่ะ สตีเว่นส์

ขอโทษนะ

รู้มั้ยผมชอบอะไรในนสพ.อังกฤษ

ข่าวฌาปนกิจไง

คนเลวทุกคนได้รับคำสรรเสริญ

- เราไม่มีแบบนี้ในสหรัฐ - ครับผม

ขอบใจนะ สตีเว่นส์

คุณเลวิส

"คุณนายเบนน์ที่รัก"

"ผมคงไปถึงคลีฟด้อน วันพฤหัสที่ 3 ตุลา ราว 4 โมงเย็น"

"ผมจะขอบคุณมาก ถ้าคุณทิ้งจดหมาย..."

"...ไว้ที่ทำการไปรษณีย์คอลลิงก์เบิร์น ดูคิส แถวฮังเกอร์ฟอร์ด..."

"...ซึ่งผมกะจะแวะที่นั่น"

บ้านพัก บลูเซลซ์

"คุณนายเบนน์ คุณมีความจำที่น่าทึ่งมาก"

"เจ้านายใหม่เราคือ ส.ส. เลวิสนั่นเอง..."

"...แต่เขาวางมือ จากการเมืองในสหรัฐแล้ว"

"เขาย้ายมาอยู่ที่ดาร์ลิงตัน ฮอลล์แล้ว..."

"...ครอบครัวจะตามมาในไม่ช้า"

"แต่ผมต้องบอกว่าเราขาดแค่ลน พนักงานเป็นอย่างมาก"

"คุณนายเบนน์ ผมขอยกย่องคุณอีกครั้งนะ"

"ตอนที่คุณออกไปแต่งงาน..."

"...ไม่มีแม่บ้านคนไหน ที่เทียบกับคุณ..."

"...ในด้านไหนได้เลย"

"ผมจำวันที่คุณมา ดาร์ลิงตัน ฮอลล์ได้ดี"

"คุณมาอย่างผุนผัน โดยที่เราไม่ทันตั้งตัว..."

"...ขณะที่เรากำลังจะออกล่าสุนัขจิ้งจอก"

"วันนั้นยังเป็นวันสำคัญ อีกทางหนึ่งด้วย"

"มันเป็นครั้งสุดท้ายที่ท่านลอร์ด..."

"...ต้อนรับเพื่อนบ้าน ด้วยความยินดีแบบแต่ก่อน"

"ตั้งหลายปีมาแล้ว ที่พวกเขายุท่านลอร์ดให้ออกล่า"

"มันไม่เคยเป็นกีฬา ที่ท่านลอร์ดนิยมหรือเห็นด้วยนัก"

- อรุณสวัสดิ์ - ยินดีที่ได้พบครับ

ประท่านโทษครับ

"ผมเกรงว่าผมจะเย็นชา กับคุณไปนิด..."

"...หรือหยาบคายไปหน่อย"

"คุณมีประวัติการทำงานที่ดีที่สุด..."

"...ซึ่งก็สมควรแล้ว"

"ถึงแม้ผมติดขัดเรื่อง ที่คุณอายุยังน้อย"

ที่นี่ไม่ให้ผู้ชายเข้ามาเยี่ยม

ขอโทษด้วยที่ต้องพูดเรื่องนี้ แต่เราเคยมีปัญหา

ในบ้านด้วยเหมือนกัน

แม่บ้านเก่าหนีตามผู้ช่วยพ่อบ้านไป

ถ้าพนักงานรักกัน และตัดสินใจแต่งงาน...

...ก็จะไม่มีใครว่าอะไร

แต่สิ่งที่ทำให้ผมขุ่นเคือง...

...ก็คือพวกคนย้ายงานไปเรื่อย...

...เพื่อหาคู่รัก

ซึ่งมักจะเกิดกับพวกแม่บ้านบ่อยๆ

- ผมไม่ได้กล่าวหาคุณนะ - มิได้ค่ะ

ฉันรู้ค่ะว่ามันจะยุ่งเพียงใด...

...เมื่อพนักงานเริ่มแต่งงานกันเอง

ใช่แล้ว

- ผมขอปรึกษาครับ - เอาเลย

เรื่องผู้ช่วยพ่อบ้าน...

...และแม่บ้าน ที่หนีตามกันไปเมื่อเดือนก่อน

แย่นะ คุณจัดการยังไง

ผมหาคนมาแทนทั้งคู่แล้ว

คุณเคนตั้นผู้มีประวัติการทำงานดีเด่น

มารยาทดี ท่าทางคล่องมาก

และชายผู้ที่มากด้วยประสบการณ์

มีอายุแล้วแต่ก็ยินดีรับ ตำแหน่งผู้ช่วยพ่อบ้าน

ชื่ออะไร

สตีเว่นส์ครับ

- สตีเว่นส์ - ใช่ครับ

- นั่นมันชื่อคุณนี่ - พ่อผมเองครับ

งั้นหรือ

ก็ดีซิ ผมอยากพบเขาหน่อย

เขาอยู่หน้าประตูครับ

ดี เชิญเข้ามาเลย

ขอบคุณครับ

พ่อครับ

เป็นยังไงบ้างคุณสตีเว่นส์

- สบายดีครับ - คนดีนะ ลูกคุณเนี่ย

เขาทำงานดีมาก ถ้าไม่มีเขาเราคงแย่

- คุณภูมิใจมั้ย - มากครับ

แน่นอนสิ

ยินดีต้อนรับนะ

ขอบคุณครับ

คืนนี้มีคนร่วมโต๊ะกี่คน 14 หรือ 16

12 ครับ

ใช่สิ

ขอบคุณครับ

คุณสตีเว่นส์คะ เหยือกนี้เหมือนจะอยู่ผิดที่ค่ะ

ไว้ที่ห้องอาหาร ตาแหลมนี่

- สวัสดี วิลเลี่ยม - สวัสดี คุณเคนตั้น

มันคงทำให้ห้องคุณสดชื่นขึ้นนะ

อะไรนะครับ

ดอกไม้คงทำให้คุณสดชื่นขึ้น

ขอบคุณมากครับ

ถ้าคุณชอบ ฉันจะตัดมาให้อีกค่ะ

ขอบคุณครับ คุณเคนตั้น...

...แต่ห้องนี้คือ ห้องทำงานส่วนตัวผม...

...ผมอยากให้มีสิ่งรบกวน สมาธิน้อยที่สุด

ดอกไม้รบกวนสมาธิคุณเหรอ

ผมขอบคุณในความกรุณาครับ ผมต้องการให้ห้องเหมือนเดิม

แต่ไหนๆ คุณก็อยู่นี่แล้ว ผมมีเรื่องจะคุยกับคุณหน่อย

ผมเผอิญเดินผ่านครัวเมื่อเช้าวาน...

...ผมได้ยินคุณเรียกคนชื่อวิลเลี่ยม

ผมอยากทราบว่าคุณเรียกใคร

ฉันเรียกพ่อคุณไงคะ

ไม่มีคนชื่อวิลเลี่ยมในบ้านนี้แล้วนี่

ถูกต้อง

ต่อไปผมขอให้คุณ เรียกพ่อผมว่าคุณสตีเว่นส์นะ