نخستین 200 خط.
อรุณสวัสดิ์ รูปหล่อ
อาร์ชี่
"พวกนั้นเจอเขา ในโลงกับหญิงชราชาวสก็อต"
เรามีหนอนบ่อนไส้
คุณกับผม ต่างมีบางอย่างเหมือนกัน แจน
ถามผมสิว่าอะไร
เอาสิ ถามเลย
เราต่างรักแฮร์รี่ไง
ทีนี้ช่วยผมที
อย่าไปคุยอะไรเกี่ยวกับแฮร์รี่ กับคนนอกครอบครัว
ผมพูดชัดเจนไหม
เก่งมาก คิดว่าเข้าใกล้เขา มากกว่านี้ได้ไหม
มันผิดพลาดหรือเปล่า สิ่งที่เราทำ
"เราทำให้ทุกคน ไปอยู่ในจุดที่เราต้องการ"
"ตอนหลานฆ่าทอมมี่ มันเป็นการส่งข้อความ"
และเรากำลังจะส่งอีกข้อความ
นายไปจัดการที
ฉันจะยืนดู
ฉันจะฟังเพียงแค่สิ่งเดียว สัญชาตญาณ
ถึงตอนนั้นไม่ว่าใจฉันบอกว่าอะไร นั่นแหละความจริง
"มันบ้ามาก มันเป็นกับดัก"
"มันเป็นการซุ่มโจมตีแน่นอน"
ทันทีที่เราก้าวเข้าไปในโบสถ์...
- ฌาปนสถาน - อะไรนั่นแหละ
เรากับพวกเขา เรากับไอ้พวกเวรสตีเวนสัน
มันยิ่งกว่านั้นอีก
อย่าลืมว่าเขาอยากให้ เราไปพิธีสวดด้วย
เวรเอ๊ย
- ซึ่งจัดที่บ้านเขา - อะไรนะ
ไม่ใช่แค่นายกับฉันใช่ไหม พวกเรา ทั้งตระกูลเลยใช่ไหม
แจน เบลล่า
- เยี่ยมไปเลย - ฉันรู้
ไอ้เวรนี่หัวหมอ
บ้าเอ๊ย
เยี่ยมเลยใช่ไหม
กาแฟอีกไหม
เอาสิ
ขอบคุณ
ไอ้เวรที่นายพูดถึงก่อนหน้านี้ ชื่ออะไรนะ
รัสบี้
- เหรอ - ใช่
- เวร... - ทำไม จำเขาได้แล้วเหรอ
ใช่ จำได้แล้ว
พูดถึงเขาทำไม
ฉันเจอเขา
- ที่ไหน - เมื่อวันก่อน
ตอนที่ฉันไปบ้านพักคนชรา
ฉันต้องหาเตียงให้แม่ของมาเรีย
ตอนกลับออกมา ฉันนั่งอยู่ในห้องโถงกลาง
เขากำลังคุยกับใครอยู่ไม่รู้
อาจจะเป็นภรรยาหรือพี่สาว
- ใช่เขาแน่นะ - ใช่สิ ร้อยเปอร์เซ็นต์
ไม่ได้นึกถึงไอ้ชั่วนี้มาหลายปีแล้ว
ฉันรู้
ดันพูดถึงมันขึ้นมาอีก
โทรมาแล้ว
- พ่อ - "เควิน"
เช้านี้แกกับแฮร์รี่มาที่นี่หน่อย
มาให้เร็วที่สุด
วางแผนทำสงคราม
"ครับ เดี๋ยวไป"
พ่อน่ะ เขาอยากให้เราไปที่บ้าน ให้เร็วที่สุด
เอาเถอะ นัดวันอาทิตย์ของแจนล่มซะแล้ว
"ฮัลโหล แฮร์รี่"
ไง ที่รัก ผมขอโทษจริงๆ
เราต้องไปที่ คอตส์วอลด์เดี๋ยวนี้เลย
ก็ไม่มากินมื้อสายแล้วสิ
ถามพ่อหน่อยว่าพ่อรู้ไหม ว่าพรุ่งนี้หนูมีสอบ
"ฟังนะ"
"มีเรื่องนิดหน่อย"
บอกพ่อไปว่า แม่เจอบ้องกัญชาของหนู
"ศุกร์นี้เราต้องไปที่นึง"
มีที่ที่เราต้องไป
"ที่ไหน"
งานศพทอมมี่ สตีเวนสัน
ล้อเล่นหรือไง
- "ก็อยากให้เป็นอย่างนั้น" - มีอะไรเหรอ
แม่
แฮร์รี่ ทำไมคุณ...
ฉันไม่เคยเจอทอมมี่ด้วยซ้ำ
ฉันไม่รู้จักหน้าทอมมี่ด้วย
ผมรู้ๆ
แต่ริชชี่เชิญทั้งครอบครัวไป
มันเป็นกับดัก
"ผมรู้มันฟังดูแย่"
"แต่ผมว่ามันปลอดภัย เชื่อใจผมเถอะ"
เบลล่าไปด้วยไหม
"ไป"
ทึ่จริงนะ
จากทางเลือกทั้งหมดของฉัน
เคยคิดฆ่าตัวตายด้วย ช่างหัวมันแล้ว
- โอเค - "โอเค"
ไว้เจอกัน
มีอะไรคะ
แม่
แม่จะใส่ชุดอะไรไปงานศพ ตระกูลสตีเวนสันดี
ชุดเกราะดีไหม
- แม่ - ลูกรัก
ระวังไว้ แฮร์รี่
พูดถึงอะไร
- แฮร์รี่ - อรุณสวัสดิ์ครับ
- คงหิวใช่ไหม - ดูน่าทานมากๆ
มาสิ นั่งลง
- ขอบคุณครับ - มาสิ
นั่งลง
แจนว่าไง
โมโหน่ะสิ
เบลล่าไม่ปลื้มที่ต้องไปงานศพ
คนที่เธอไม่เคยเจอ แถมเธออาจโดนยิงด้วย
อรุณสวัสดิ์ เบร็นดัน
ตื่นเช้านะ
- มีอะไรให้ช่วย - "ครับ พ่อ"
ผมโทรหาเควิน
และเบลล่าบอกว่า ทุกคนอยู่ที่คอตส์วอลด์
เธอบอกว่ามีประชุมกัน
ก็ใช่
เกิดอะไรขึ้นครับ
- "เรากำลังประชุมกัน เบร็นดัน" - แล้วทำไมผมไม่ได้ไปด้วย
เพราะไม่มีใครเชิญแกมาประชุม เบร็นดัน
เอ็ดดี้ มาที่โต๊ะที หลานย่า
เซราฟิน่าคงอยู่ที่นั่นใช่ไหม
"เปล่า เบร็นดัน เซราฟิน่าไม่ได้มา"
- ใครน่ะ - ให้ทายสามครั้ง
ส่งมา
เอ้า
เบร็นดัน
บ้านสตีเวนสันเชิญบ้านแฮร์ริแกน
ไปงานศพทอมมี่
ฉิบหายแล้ว
ใช่ เราเลยมาที่นี่ เพื่อหาทางออกกัน
เดี๋ยวๆ เขาเชิญทั้งครอบครัวเหรอ
- ใช่ เบร็นดัน - "แล้วผมล่ะ"
ไว้เจอกันนะ โชคดี
แม่ๆ ฮัลโหล
ฉันรักเขานะ รักจริงๆ
แต่เอาจริงๆ เขามันเฮงซวย
ไอ้พวกเวร
"คุณต้องยกความดีความชอบ ให้ตาแก่นั่น"
"หัวหมอน่าดู"
ดูเหมือนไอ้แสบริชชี่
จะทำเซอร์ไพรส์เรา
ใครอยากจะเริ่ม
เห็นชัดอยู่แล้วว่าริชชี่อยากให้ เราทุกคนไปอยู่ในที่เดียวกัน
จะได้เก็บพวกเราในครั้งเดียว
ไม่เอาน่า เคฟ
ลูกไม่อยากจ้องตาริชชี่
และบอกเขาว่าลูกเสียใจแค่ไหน ต่อความสูญเสียของเขาเหรอ
แม่ว่าเราไปดีกว่า
แม่ชอบงานศพดีๆ อยู่แล้ว
อาหารเครื่องดื่มฟรี
และแม่อยากเห็นม่านของวรอน
แฮร์รี่ สัญชาตญาณนายบอกว่าไง
ผมว่าแผนนี้เฉียบแหลม
นี่ไม่ใช่สิ่งที่คนจะพูดถึงริชชี่
แต่ความจริงก็คือ ถ้าเราไป เราจบแน่
แต่ถ้าไม่ไป เราก็จบอยู่ดี
ผมไม่เชื่อว่า ริชชี่อยากก่อสงคราม
มันไม่ดีกับธุรกิจ
แต่ถ้าเขาอยาก
เขาก็เริ่มได้ด้วยการฆ่าผม ที่ยิมมวยมู้ดดี้ไปแล้ว ใช่ไหม
มันคงเหมือนตาต่อตาฟันต่อฟัน
แต่คุณไม่ใช่แฮร์ริแกน มันไม่ใช่ตาต่อตาฟันต่อฟัน
นี่มันตาและกับตาตุ่ม
เอ็ดดี้ หุบปากทีเถอะวะ
แกเป็นสาเหตุ ที่เราต้องเจอเรื่องเวรพวกนี้
- ก็มันจริงนี่ - เอ็ดดี้
ว่าไป แฮร์รี่
ไม่น่าจะมีอะไรเกิดขึ้น
ที่ฌาปนสถาน หรือที่พิธีรำลึก โอเคไหม
เพราะตำรวจและพวกสื่อ
จะคอยจับตาดู ว่ามีใครไปและใครมาบ้าง
ริชชี่ก็ต้องรู้ คนมันเยอะเกินไป
การที่มันเป็นงานที่มีคนมาเยอะ
แปลว่านี่จะเป็นฉากดราม่า มากกว่าจะเป็นการสังหารหมู่
มันเป็นการแสดงอำนาจมากกว่า
เขาอยากให้คุณรู้ ว่าเขารู้บางอย่าง
และเขาอยากทำให้คุณอับอาย
แต่นี่คือริชชี่
และนี่คือริชชี่ที่กำลังโกรธ แค้น
และสูญเสีย
พูดตามตรง อะไรๆ ก็เกิดขึ้นได้
และถ้าเราไป
เราจะเดินเข้าไปในเขตของศัตรู โดยปราศจากอาวุธ
และมันจะทำให้เรารู้สึกอึดอัด
และเปราะบางสุดๆ
ดังนั้นถ้าเราไป เราก็ต้องทำข้อตกลงกัน
อย่างเช่น ไม่รู้สิ
อย่าดื่มแชมเปญเกิน 14 แก้ว จนลืมว่าเราอยู่ที่ไหน
- แม่ - เคฟ มือฆ่าความสนุก
ที่จริงเอ็ดดี้ต่างหาก
ใช่ไหม
จากนั้นเราจำเป็นต้องมีของ ไว้ในบ้านริชชี่เพื่อเป็นประกัน
- เราจะเอาปืนเข้าไปได้ยังไง - เรื่องนี้ฉันไม่กังวล
ฉันมีทางเอาเข้าไปได้
ดังนั้นถ้าเราตกลงกัน และนี่เป็นสิ่งที่คุณต้องการ
ผมว่าเราก็ควรตอบรับคำเชิญไป
หรือไม่เราก็ไม่เล่นเกมนี้ แล้วทำเฉยๆ ไป
นี่เป็นงานปาริเซียน
งานสไตล์มิดเซนจูรี่
ถ้าดูที่หนามเตย มันจะดูไม่ประณีต
No comments yet. Be the first to leave one.