نخستین 200 خط.
ขงจื๊อเคยกล่าวไว้ว่า
วัย 40 นั้นเป็นวัยที่มั่นคง ไม่หวั่นไหวต่อสิ่งล่อใจ
ทำไมฉันขับรถเก่งเบอร์นี้
อย่างเจ๋ง
ฉันเพิ่งเคยนั่งรถเปิดประทุนนี่แหละ
มั่นคงกับผีน่ะสิ
พวกเราโอนเอน อย่างกับเรือใบที่เล่นอยู่กลางพายุ
และกำลังวิ่งผ่านอุโมงค์อันมืดมิด โดยมองไม่เห็นทางข้างหน้าสักนิด
แหงล่ะ
นักปราชญ์ที่ตายไป 2500 ปีก่อน จะรู้อะไรเกี่ยวกับศตวรรษที่ 21 ล่ะ
มารี นี่ จอดรถหน่อย
ทำไม
เถอะน่า
ตอนนี้เนี่ยนะ ไม่ได้หรอก ทนไว้
สิบ
เก้า แปด เจ็ด
หก ห้า สี่ สาม สอง…
เฮ้ย
จอดๆ
นี่ วิ่งไปไกลๆ
โอ๊ยตาย
ไปไกลๆ
บ้าเอ๊ย
เกือบราดแล้วไหมล่ะ
กะแล้วว่าต้องมาด้วย
แกก็ปวดพอกันแหละ
หือ
รถคันนั้นทำอะไร
- เฮ้ย ฉันว่าฉันสบตากับเขาว่ะ - ว่าไงนะ
นี่ หยุดก่อนๆ
- จะหยุดยังไงเล่า - เลี้ยวรถมาแล้ว
เวรกรรม รีบมาเลย
ขึ้นรถ
อะไร
เสียงอะไร
เด็กเกินกว่าที่จะตาย แต่สายเกินไปที่จะฝัน
ผู้หญิงในวัย 40
ทำไงดีล่ะ
- ยังไม่ตายแฮะ - งั้นฆ่าเลยไหม
แต่ตอนนั้นพวกเราไม่รู้เลย
ความจริงที่ว่าเรายังนั่งอยู่ บนรถไฟเหาะที่เรียกว่าชีวิต
หนึ่งปีหลังจากนั้น หนึ่งในพวกเราต้องหย่าร้าง
หนึ่งคนได้กลายเป็นแม่
และอีกหนึ่งคนต้องตาย
- ใกล้ถึงแล้วเหรอ - อือ
ที่ไหนล่ะ ทางนี้เหรอ
ไม่ใช่ บนนั้นๆ
ขึ้นเนินอีกแล้วเหรอ
ใกล้ถึงแล้วจริงๆ
ใส่ส้นสูงทำไมเดินคล่องนัก
รอด้วยสิ
มา
ฉัน…
ฉันมาได้ไกลแค่นี้แหละ ไปเลย ไป
ใกล้ถึงแล้ว จะถึงแล้วเนี่ย
โอ๊ย อยากตายเหรอ
เมื่อกี้แกก็บอกถึงแล้ว
ถึงแล้วจริงๆ ตรงไปนี่ถึงเลย
- เมื่อกี้ก็บอกตรงไปก็ถึง - คราวนี้ถึงจริงๆ
เฮ้ย ยัยนี่
แกนี่ก็พิลึกคนจริงๆ ทำไมต้องถ่อมาถึงนี่เพื่อดื่มชาแก้วเดียวด้วย
อะไร ที่นี่เหรอ
อือ
- เห็นไหม - อือ
- ดาราใช่ไหม - ดาราแหละ ดารา
- ไปขอลายเซ็นกัน - อย่านะ
แต่ฉันอยากได้ลายเซ็น
แกนี่
ที่นี่เหรอ
อะไรเนี่ย
เฮ้ย
โห ดูดอกไม้สิ
ต้นไม้ด้วย
ต้นไม้อย่างสูง โห เขาจัดดีจัง
มาแล้วเหรอ
ไม่เจอกันนานเลย ยังมีชีวิตอยู่สินะ
- ฉันเหรอคะ - ค่ะ
นั่งรอแป๊บนะ ฉันขอไปอบคุกกี้ต่อก่อน
ค่ะ
ไปกัน
คุกกี้อะไรเหรอ
อ๋อ เขามีฉายาว่าออราเคิลไง
ฮะ ออราเคิลเหรอ
ไม่เคยดูหนังเรื่อง "เดอะ เมทริกซ์" เหรอ
อ๋อ คุณยายที่อบคุกกี้ แล้วเหมือนมีญาณทิพย์น่ะเหรอ
อือ
โห
ไม่เจอกันนานเลยนะ
เฮ้ย
แก
แก ยัย…
เดี๋ยว
- แก - ดีใจที่เจอนะ มารี
อะไรของแก ทำอะไร
นี่ แกรู้เหรอว่ายัยนี่จะมา
เราโทรคุยกันเฉยๆ
โอ๊ย แกยังงอนอยู่เหรอ กับอีแค่เงินไม่กี่ล้านวอน
พวกเด็กโง่
เอาล่ะ นี่ ฉันเอามาให้แล้วเนี่ย เอาไป จบไหม
นี่บวกดอกเบี้ยให้ด้วยนะ
เฮ้ย
แกคิดว่าฉันเดือดเพราะเงินเหรอ
แก จู่ๆ แกก็ขาดการติดต่อไป แกเมินสายฉันด้วย
แล้วดันมาเชิดเงินไป วันที่ฉันต้องส่งแชร์พอดีอีก
หนูมารีคิดถึงพี่มากเลยสินะ
ถอยไป ไปให้พ้นเลย นังตัวดี
แกมันนังมารร้าย
- พอแล้ว - นังตัวแสบ
รู้แล้วน่า มารี ฉันขอโทษ
ขอโทษนะ
- นังเพื่อนชั่ว - โอ๊ย มันเจ็บนะ
- นิสัย - ยังมีชีวิตเลยได้เจอกันอีกสินะ
มันเจ็บนะเว้ย
- ขอโทษนะจ๊ะ มารี - ปล่อยนะ ปล่อย
ขอโทษจริงๆ
ขอโทษนะ
- ขอโทษ - แกนี่
หายหัวไปอยู่ไหนมาฮะ นังตัวดี
ตัวเองตีชาวบ้านเขา แล้วจะร้องไห้เพื่อ
โอ๊ย มันเจ็บ
ขอโทษนะ
แกรู้ใช่ไหม ที่คุณสามันออกทีวี
ผู้ประกาศข่าวระดับประเทศ อีนักกู
โอ๊ย พอๆ มันมีอะไรน่าอวดตรงไหน
นี่ ฉันอิจฉาแกที่สุดเลย ฮีซู
การเป็นคู่รักสุดสัปดาห์ ใช่ว่าใครก็ทำได้นะ
พอดีชาติก่อนฉันช่วยกู้ชาติไว้นิดหน่อย
นี่ ว่าแต่ไอ้นี่มันอะไร
ถูกลอตเตอรี่มาหรือไงฮะ
อือ
- ถามจริง - ถามจริง
ก็นะ ฉันไม่ใช่ยังจินอาคนเดิม
ที่เที่ยวขอยืมเงินพวกแกแล้วนะ
รู้เอาไว้แค่นี้พอ
แกไปทำอะไรมาเล่า
ถึงบอกไปพวกแกก็ทำไม่ได้หรอก
เพราะเป็นฉันถึงทำได้
แกนี่ ไม่เปลี่ยนไปสักนิดเลยนะ
ฉันเหรอ
หมายถึงอะไร หน้าตาเหรอ
- น่ารำคาญเหมือนเดิม - น่ารำคาญเหมือนเดิม
โอ๊ย
คนสวยน่ารำคาญได้ไม่เป็นไร
มันคืออะไร บอกมานะ
- บอกมาเดี๋ยวนี้ - บอกมา
ดีจังเลยนะ สาวๆ พวกนี้
นี่จ้ะ
น่าอร่อยจัง
ในจิตใจคนเรา
แต่ละวันเราฆ่าใครบางคน เป็นร้อย เป็นพันครั้ง
ชีวิตมันก็แบบนี้ จริงไหม
นี่
คงยังไม่ได้ฆ่าจริงๆ หรอกใช่ไหม
ขอโทษค่ะ ขอโทษ
อะไรวะ
ตายแล้ว
ขอโทษนะคะ พอดีรถไฟใต้ดิน…
มาช้าไปหน่อย
สถานการณ์นี้ แกยังมีหน้ามายิ้มอีกเหรอ
ลูกฉันตายทั้งคน
ทำไมคนที่ขึ้นชื่อว่าลูกสะใภ้…
แกทำได้ยังไง
- ทำไมแกถึงได้… - เปล่านะคะ ไม่ใช่อย่างนั้น
ถ้างั้น จะเริ่มพิธีบรรจุผู้เสียชีวิต ลงในหีบศพเลยนะครับ
ขอให้ครอบครัวผู้เสียชีวิต กล่าวคำอำลาครั้งสุดท้ายครับ
ช็อกโกลูกแม่
ช็อกโกเอ๊ย
ช็อกโก
ช็อกโก
ช็อกโก
ช็อกโก
ช็อกโก อย่าไปนะ ช็อกโก
หือ
- ตายแล้ว - แม่ร่วง
ระวังหน่อย
มันกะทันหันเกินไป
กะทันหันมาก
เจ้าช็อกโกของฉัน ตัวสั่นงันงก
แล้วก็หยุดหายใจไป
ใครจะรู้ว่าจู่ๆ มันจะจากไปแบบนั้น
ไม่ใช่ว่ามันกินอะไรผิดสำแดงเหรอ หรือเราน่าจะชันสูตรพลิกศพ
คุณแม่อย่าร้องเลยนะคะ คนยังมีชีวิตก็ต้องอยู่ต่อไป
ใช่แม่ เลิกร้องไห้ได้แล้ว
ตอนงานศพพ่อ แม่ยังไม่ร้องไห้หนักขนาดนี้เลย
พูดจาระวังปากหน่อย
คุณแม่ ผมคงต้องกลับโรงพยาบาลแล้วล่ะครับ
คุณก็มีพิจารณาคดีนี่
ขอโทษนะคะ คุณแม่ หนูน่าจะไปส่งที่บ้านแท้ๆ
แต่มีกำหนดพิจารณาคดีวันนี้พอดี
ไม่เป็นไร มีแต่คนงานยุ่ง ไปเถอะ
แม่ ผมไปนะ วันนี้มีออกรายการ
อย่าร้องไห้
คุณแม่
หนูเองค่ะ
หนูจะไปส่งเองค่ะ
ส่งบ้าอะไรล่ะ ใครจะส่งใครกันแน่
จะเปิดให้ควันรถเข้ามาหรือไง
หนูรู้สึกท้องไส้ปั่นป่วน
หรือว่าแก…
แหม โอ๊ย ไม่มั้งคะ
No comments yet. Be the first to leave one.