نخستین 200 خط.
Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΒΑΣΙΣΤΗΚΕ ΣΕ ΑΛΗΘΙΝΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ
Άγριοι άνεμοι ξεκόλλησαν
το χώμα από τις πεδιάδες και τα λιβάδια
του Βόρειου Τέξας, δημιουργώντας έναν απειλητικό εφιάλτη,
τη Λεκάνη της Σκόνης.
Δύσκολο να θυμηθείς ποιο ήρθε πρώτα,
η Λεκάνη της Σκόνης ή η Μεγάλη Ύφεση,
αλλά όσα ακολούθησαν ήταν πραγματική κόλαση επί της Γης.
Ρήμαξε οικογένειες στο διάβα του,
καθώς χιλιάδες παιδιά ορφάνεψαν
σε μια ολόκληρη χώρα που λαχταρούσε μια αίσθηση ελπίδας.
ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑ ΛΥΚΕΙΩΝ ΤΕΞΑΣ,1938
Δεν ήξεραν ότι η ελπίδα ερχόταν.
Αλλά δεν θα ερχόταν με τη μορφή βροχής.
Λοιπόν, πάμε. Εντάξει.
Θα μπλοκάρεις;
Τι μιλάς εσύ; Εξαιτίας σου χάνουμε!
-Σιγά! -Γιατί δεν μπλοκάρεις!
-Άσε με! -Δεν έκανες τίποτα!
-Βόηθα λιγάκι. -Βγες έξω για να σου δώσω πάσα!
Θες πιο γρήγορα;
Ίσως πρέπει να διακόψουμε το παιχνίδι τώρα.
-Ο Χάρντι δεν είπε κουβέντα. -Νομίζεις ότι έκανες καλό τάκλιν;
-Μην του μιλάς έτσι! -Σκάσε!
-Πρέπει να παίξετε καλύτερα! -Τρέξε, γαμώτο!
Και τώρα, προπονητή;
ΦΟΡΤ ΓΟΥΕΡΘ, ΤΕΞΑΣ 6 ΜΗΝΕΣ ΝΩΡΙΤΕΡΑ
Τρέφω την ακράδαντη πεποίθηση
ότι το μόνο που έχουμε να φοβηθούμε είναι ο ίδιος ο φόβος.
Μπαμπά, τι κάνουν όλοι αυτοί οι άνθρωποι;
-Ράστι. -Ναι.
Ψάχνουν νέο μέρος να μείνουν, αγάπη μου.
Θέλω να γυρίσω σπίτι.
Έχουμε νέο σπίτι τώρα.
Είμαστε ευγνώμονες.
Τι λέω πάντα;
Οι περιπέτειες φουσκώνουν τα πανιά της ψυχής.
-Έτσι δεν είναι; -Ναι, μπαμπά.
Το έθνος απαιτεί δράση,
και μάλιστα τώρα.
Ταπεινά ζητάμε την ευλογία του Θεού.
Είθε να μας έχει όλους στη σκέπη του.
-Αυτό είναι; -Ναι.
Μοιάζει σαν κάστρο.
Δεν έχω ξαναδεί τέτοιο κτίριο.
Ούτε κι εγώ.
Ίσως είναι κάστρο, μα αυτό δεν είναι παραμύθι.
Στο Μασονικό Ίδρυμα δεν κατοικούσαν φανταστικά όντα,
αλλά παιδιά,
ξεχασμένα μέσα στη σκληρή πραγματικότητα αυτών των ημερών.
Στα οχτακόσια μέτρα.
Ακριβό;
Μπα, μια παλιά Φορντ.
Πάρ' τους εσύ.
Εγώ θέλω μανούλα με τα όλα της.
Έχει μια κυρία εκεί,
και φαίνεται σκέτη ζάχαρη.
Για να δω.
Ω ρε μάνα μου, έχει πλούσια τα ελέη.
Έρχεται η μανούλα.
Μη σας ραγίσει η καρδιά.
Μόλις με δει, έφυγα απ' αυτό το αχούρι.
Ποιος θέλει έναν κοκαλιάρη σαν εσένα, Σνογκς;
Μιλάς κι εσύ, Ντεγουίτ;
Ποιος θα υιοθετήσει κοτζάμ άντρα, βλαμμένε κεκέ;
Το περιεχόμενο μετράει.
Μαμά, δεν μ' αρέσει εδώ.
Έβλεπαν το ορφανοτροφείο σαν ένα ψυχρό, άσπλαχνο ίδρυμα,
όπου τα παιδιά ήταν για λύπηση, αν όχι για φόβο.
Θα παραλάβετε ή θα παραδώσετε;
Τι γλυκό πλασματάκι.
Ράστι Ράσελ, καθηγητής μαθηματικών.
Η σύζυγός μου Χουανίτα. Διδάσκει αγγλικά...
-Χάρηκα. -Και μουσική.
-Ο προπονητής φούτμπολ; -Ακριβώς.
Με λένε Φρανκ Γουίν.
Φροντίζω τη ρουτίνα, κρατάω τα αγρίμια υπό έλεγχο.
-Καλωσορίσατε. -Ευχαριστούμε πολύ.
-Χαιρόμαστε που είμαστε εδώ... -Ελάτε να τακτοποιηθείτε.
Παιδιά, κατεβείτε και ξεφορτώστε το αμάξι!
Δεν χρειάζεται.
Παιδιά, εντάξει, το 'χω.
Δεν είναι πολύ σταθερά έτσι όπως τα έχω δέσει.
Καλησπέρα, Φρανκ.
Κι άλλο αδέσποτο για το κοπάδι.
Ο γιος του Χάρντι Μπράουν.
Κούρνιαζε πλάι στον νεκρό μπαμπά.
Φαίνεται απ' τη μυρωδιά.
-Θέλει ένα μπάνιο. -Θα το κανονίσουμε.
Από εδώ ο καινούριος προπονητής φούτμπολ.
Από δω ο Ράστι Ράσελ. Ο Ρεντ Ράιτ.
-Σερίφη. -Ώστε φούτμπολ;
Ακριβώς.
Μάλλον δεν θα βρείτε ταλέντα.
-Ούτε γήπεδο. -Δεν κάνει αυτό την ομάδα.
Εμείς πάμε μέσα. Χάρηκα πολύ.
Θα φέρεις τον Μπράουν στον γιατρό;
-Ναι, βέβαια. -Ξεφορτώστε το αμάξι!
Τα ορφανά στιγματίζονταν ως απροσάρμοστοι και απόκληροι.
Συχνά δεν τα ανέφεραν ως ορφανά αλλά ως τρόφιμους.
Δεν είχε σημασία ότι ήταν αθώα.
Τα παιδιά χωρίς γονείς ήταν πολίτες δεύτερης κατηγορίας.
Πόσα ορφανά έχετε;
Έχω γύρω στα 150 τώρα.
Να μπορώ να τα κουμαντάρω.
Όλα είναι σε τάξη.
Είμαι πολύ αυστηρός, όπως στον στρατό.
Λίον! Γύρνα στη γραμμή!
Δεν είναι να τους εμπιστευτείς.
Σου κλέβουν το καπέλο και σε βοηθούν να το ψάξεις.
Σε βοηθούν να το ψάξεις.
Ελάτε!
Έχεις μυκητίαση. Δεν θέλω να σε τρομάξω, μα αν δεν πάψεις
να μαδάς το καλαμπόκι, θα σου πέσει.
Γιατρέ, κάτι θα μπορεί να γίνει.
Η εφηβεία δεν γιατρεύεται, μα αυτό διώχνει τη φαγούρα.
-Καλησπέρα, γιατρέ. -Σερίφη.
Από δω ο Χάρντι Μπράουν.
Είμαι ο γιατρός Χολ.
Είσαι καλά;
Καλά είναι. Δεν είναι δικό του αίμα.
Υποθέτω ξέρεις ανάγνωση.
Δεν πειράζει. Το συμπληρώνεις αργότερα,
αφού καθαριστείς. Τι λες;
Σνογκς, δείξε στον κύριο Μπράουν το νέο του σπίτι.
Μάλιστα.
Πάμε στο ντους.
Τι στον κόρακα τους ήρθε των Μασόνων
και πήραν προπονητή φούτμπολ;
Δεν είναι απλώς προπονητής, είναι και πολύ καλός.
Οδήγησε το Τεμπλ στους ημιτελικούς.
Θα έχει καμιά βίδα λάσκα, αφού δέχτηκε να έρθει.
Χωρίς παρεξήγηση, δεν είναι πρότυπο σχολείο εδώ.
Όχι ακόμα. Στην υγειά του Νιου Ντιλ.
Λοιπόν, να 'μαστε.
Ένα, δύο.
Θα το φτιάξω αμέσως.
Προσοχή.
Προσέχετε.
Να το αερίσουμε λιγάκι. Θα βελτιωθεί.
Το είχαμε ξεκλειδώσει.
Έλα τώρα.
Καλά, εντάξει.
Δεν θα είχες σαπούνι,
αφού ήρθες με τον σερίφη.
Εκτός αν είχες χωμένο κάπου,
μα ποιος κουβαλά σαπούνι;
Γι' αυτό σου έφερα.
Ο χοντρός τη βρίσκει να μας δέρνει.
Ιδίως τον κοκαλιάρη τον Σνογκς.
Μπορείς να κοιμάσαι εδώ.
Έχεις απορίες;
Θα με πάρει η μάνα μου.
Εδώ έρχονται μόνο μανάδες που παρατάνε παιδιά.
Τώρα είσαι ορφανός.
Όλα θα πάνε καλά.
Μην ανησυχείς.
Θα το μερεμετίσω και θα το βάψω και τα σχετικά.
Δεν με απασχολεί το ταβάνι.
Με απασχολεί πιο πολύ το γεγονός ότι μόλις υιοθετήσαμε 150 παιδιά.
Θα έχει πιο πολλή δουλειά απ' όση είχες φανταστεί.
Χουανίτα, έχουμε την ευκαιρία να κάνουμε μεγάλη διαφορά εδώ.
Κάναμε τη διαφορά και στο Τεμπλ.
Αφήσαμε τα πάντα, εδώ δεν έχει τίποτα.
Γι' αυτό ακριβώς ήρθαμε εδώ.
Μπορούμε να το πετύχουμε μαζί.
Για πρώτη φορά στη ζωή μου αμφιβάλλω.
Την απόφαση δεν την πήραμε μαζί.
Με ενημέρωσες.
Έχει μεγάλη διαφορά.
Μάθε να βγάζεις το ψωμί σου. Να σέβεσαι τους μεγαλύτερους.
Ο Θεός μαζί σου.
Τζορτζ, πρόσεχε τον Ράστι.
Θα έρθω μόλις καλυτερέψουν όλα.
Το υπόσχομαι. Αλήθεια.
-Μαμά, μη φύγεις, σε παρακαλώ. -Πάμε!
Μαμά!
Δεν λέει και πολλά.
Θέμα προοπτικής, μάλλον.
Μ' αρέσει η αισιοδοξία.
Χρειαζόμαστε περισσότερη εδώ.
Είμαι ο Ε.Π. Χολ. Με φωνάζουν γιατρό.
-Ράστι Ράσελ. Καινούριος δάσκαλος... -Ξέρω ποιος είσαι.
Και ξέρω τι μπορείς να κάνεις με μέτρια ταλέντα.
Είδα τι έκανες στον αγώνα με την Κορσικάνα το '34.
-Ναι. -Γι' αυτό σε σύστησα για τη δουλειά.
-Εσύ με σύστησες; -Μάλιστα.
-Γιατί το έκανες αυτό, γιατρέ; -Όπως είπα,
μ' αρέσει η αισιοδοξία σου.
Ωραία.
Το χωράφι χρησιμοποιείται;
Ένας Μεξικάνος έβοσκε κατσίκες εδώ παλιότερα.
Μάλλον τα παράτησε πια.
-Στις κατσίκες θα άρεσαν οι πέτρες. -Σίγουρα.
Στο Δυτικό Τέξας έμαθα ότι οι κατσίκες τρώνε λίγο,
μα δεν ξέρω καμιά να τρώει πέτρες.
Ήταν κατσίκες του Φορτ Γουέρθ.
Είναι αλλιώτικες αυτές.
Μάλιστα.
Κατσίκες του Φορτ Γουέρθ;
No comments yet. Be the first to leave one.