Bears

----------Vertaling & Controle door---------- ***** Janty *****

In de donkere diepten van de winter,

luistert een moeder naar de eerste geluiden

van haar pasgeboren babywelpen.

Laten we deze mama beer "Sky" noemen.

En haar welpen zijn Scout en Amber.

Hallo, kleintjes.

Ze zeggen dat het eerste jaar van het ouderschap het moeilijkste is.

Sky zal snel leren dat het voor beren, bijna onmogelijk is.

Bijna de helft van berenwelpen overleven hun eerste jaar niet.

Maar voorlopig, diep in het hol, zijn ze veilig.

Het is warm en comfortabel.

En na een hele winter bij elkaar, ruikt het waarschijnlijk vrij slecht.

Sky heeft hard gewerkt afgelopen zomer,

meer dan 40 kilo vis per dag eten,

om genoeg vet op te slaan om deze eerste maanden mee toe te komen.

Maar nu heeft ze honger, en als ze niet snel eet,

zal de melk die haar welpen nodig hebben opdrogen.

Er volgt een lange, gevaarlijke reis voor hen.

Sky moet haar welpen naar de kust brengen,

en ze hoopt dat de zalm overvloedig is deze zomer.

Maar er is geen garantie.

Kleine Scout en Amber's voortbestaan hangt ervan af.

Oké, gedaan met knuffelen.

Deze beren moeten gaan.

Dit is het verhaal van hun ongelooflijke eerste jaar.

Wat een geweldige plek om je eerste stappen te zetten.

Deze kleine welpen zullen moeten dapper zijn van zodra hun poten de sneeuw raken.

Dit is het schiereiland van Alaska.

Met meer dan vijf miljoen hectare beschermde nationale parken,

is dit het thuis van duizenden bruine beren.

Vijf maanden geleden,

klom Sky over deze bergen om haar hol te graven.

Maar nu zijn ze haar grootste obstakel.

Ze moeten helemaal over deze bevroren bergen geraken

vooraleer ze hun eerste brokje voedsel vinden.

Sky is duidelijk opgetogen om bevrijd te zijn van het stinkende hol.

"Wacht even, mam!"

Misschien een beetje te blij.

Er gaat niets boven een moeders zachte aanraking.

Zoals veel nieuwe moeders, heeft Sky geen geduld voor getreuzel.

"Kom hier, jij. Kom hier."

"Nee, mam! Niet met de tanden!"

"Auw!"

Dit doesn kleine Scout geen pijn, maar toch...

Sky heeft nog een beetje te leren als het om ouderschap gaat.

Het leven was zeker gemakkelijker toen ze nog alleen was.

Nu kan ze alleen zo snel gaan als haar welpen.

"Kom op, jongens."

Ze heeft een goede reden om een beetje harde liefde uit te delen.

Ze hebben ontzettend veel terrein te gaan.

En met elke dag die voorbijgaat, zal de reis alleen maar moeilijker worden.

Een wandeling in de warme zon op een heldere lentedag

mag dan wel leuk lijken,

maar door die warmte begint alles te smelten.

De sneeuw die hen beschutte tijdens de winter wordt een dodelijke vijand.

Lawine.

Deze enorme monsters bereiken snelheden tot 130 km/uur.

Een muur van sneeuw en ijs rolt over alles op zijn weg.

Sky en de welpen hadden geluk dit keer,

maar het is een goede herinnering dat ze zich moeten blijven verplaatsen.

Amber vond een slimme manier om gelijke tred te houden met haar moeder,

gewoon meeliften.

Ik moet gewoon die teen daarin krijgen.

Ziezo.

Maar Scout, de meer avontuurlijke, beslist om te verkennen op eigen tempo.

Ze reizen nu al meer dan een week, en de klim wordt alsmaar steiler.

Terwijl ze hun laatste berg beklimmen, proberen Scout en Amber hun best te doen,

maar het is zeker niet gemakkelijk.

Ze helpen elkaar een beetje.

Ze hebben het gehaald tot de top.

De kust is nu in het zicht.

Het is vanaf hier bergafwaarts.

De sneeuw is gesmolten bij de kust van Alaska,

en al dat groen biedt de belofte om iets te eten.

Een rustige weide.

Tijd voor een beetje rust.

Amber doet het zeker rustig aan.

Dit is een welp die echt dicht wil blijven bij moeder.

Maar Scout doet alsof hij te oud is om rond te dragen.

Ritjes op een beer zijn voor baby's.

Scout kan niet geloven wat hij ziet.

"Andere beren?"

"Zijn er andere beren in de wereld?"

"Wist iedereen dat?"

Sky wel.

In feite, haar moeder bracht haar naar deze weide toen ze klein was.

En sedert dan komt ze hier elke zomer.

Al deze beren zijn uit de bergen naar beneden gekomen.

Ze hebben honger.

Wat ze echt nodig hebben, is de proteïnen van massa's zalm.

Maar dit gaat vlugger.

Het is alsof je een vuile salade eet.

Sky en Amber zijn uitgeput na hun lange reis.

Maar Scout, hij is een beetje te opgewonden om te slapen.

Deze plaats krioelt van de beren.

Scout is op zoek naar een rolmodel.

Tot welke beer zal hij opgroeien.

Hij kon een boze beer worden.

De hele tijd vechten.

Dat lijkt een hoop werk.

Nee, nee, deze beren knuffelen te veel.

Hij wil absoluut stoerder zijn dan dit.

Scout is er zeker van dat hij tenminste één beer zal vinden waar hij kan tegen opkijken.

"Nou ja..."

"Misschien is dat... Nee."

"Kom op zeg."

"Kan iemand iets doen!"

"Hij ziet er leuk uit in ieder geval."

"Slechts één beer."

"Eén beer die de stoerste en leukste beer is."

"Iemand? Hallo?"

"Jij, meneer..."

"Wil je me achterna zitten?"

"Nee. Je wilt een mug likken."

"Ik dacht dat een beer zijn,"

"ik weet het niet, feller zou zijn."

"Laat maar."

"Dit is ronduit beschamend."

Als Scout een stoere beer wil,

dan staat hij op het punt om hem te ontmoeten.

Magnus.

Deze beer is enorm.

Met meer dan 450 kg, is hij drie keer groter dan Sky,

en deze weide is zijn graszode.

Hij is zelfverzekerd, dominant,

en iedereen weet dat ze uit zijn buurt moeten blijven.

Sky moet haar welpen weg houden van grote beren zoals Magnus.

Ze zal ergens voedsel moeten vinden waar het rustiger is.

Terwijl Magnus waakt over zijn domein,

is het duidelijk dat hij één ding in het bijzonder in zijn gedachten heeft.

Of een berin, om specifiek te zijn.

Magnus heeft misschien wel een half ton gewicht om mee rond te zwieren,

maar hij is geen versierder.

Magnus, je bent zo duidelijk.

Doe een beetje mysterieus!

Pluk haar wat bloemen uit de weide of zoiets.

Zie je dat weglopen? Dat is een soort...

Dat is berentaal voor "nee," denk ik.

Ik begin eigenlijk medelijden te krijgen met hem.

Sky heeft een rustige hoek van de weide gevonden om haar welpen te voeden.

Scout en Amber ondergaan een groeispurt,

en ze hebben alle melk nodig die ze kunnen krijgen.

Tikani.

Hij is een grijze wolf, en de dief van de weide.

Deze wolven weten dat een welp traag is,

dat zorgt voor een snelle, gemakkelijke maaltijd.

Dit is waarom het zo veel moeilijker is voor Sky dan de andere beren.

Ze moet ervoor zorgen dat haar welpen altijd aan haar zijde zijn.

Amber staat op het punt om te leren wat er gebeurt,

als je een beer berijd zonder gordel aan.

Sky voelde haar gedreven naar een afgelegen, onbekend gebied.

Het slechte deel van de stad.

De gevaren openbaarden zich bijna onmiddellijk.

Dit is Chinook.

De paria.

Verbannen uit de weide door Magnus,

is Chinook magerder, gemener,

en wanhopiger op zoek naar voedsel.

Eender welk voedsel.

Zelfs beertjes.

Men kan zich nergens verbergen.

Sky moet haar mannetje staan.

Chinook's gecirkel is gevaarlijk.

Als Sky zwaktes toont, zal hij aanvallen.

Het werkte.

Sky heeft met succes voet bij stuk gehouden.

En Chinook zet zijn jacht elders voort.

Scout en Amber moeten behoorlijk onder de indruk zijn van hun moeder.

Op bepaalde periodes van het jaar

komt er een enorme verandering over de kust.

Een uitgestrekt gebied van modderbanken zijn blootgesteld.

Er zijn verborgen schatten onder de modderige woestijn begraven.

Sky en de welpen zijn ver weg aan de rand van het tij gegaan

om eender wat te zoeken dat kan tellen als calorieën.

Beren hebben een uitstekend reukvermogen.

Hun neuzen zijn zeven keer gevoeliger dan van een speurhond.

Scout lijkt niet te snappen waar moeder op zoek naar is.

Jackpot.

Sky trekt een vlezige mossel boven.

Het zal in afwachting helpen, maar één of twee mosselen,

zelfs een dozijn, zijn vrijwel niet genoeg.

Sky moet haar welpen dicht houden.

Ze volgt het laagtij al een eindje.

Maar Scout maakt zich geen zorgen.

Hij geniet liever van zijn eerste dag op het strand.

Amber kiest ervoor om dicht bij moeder te blijven.

Het ziet er een beetje minder, nou ja, belachelijk uit.

Maar Scout trekt het zich niets aan.

Hij vindt dit zand goedje leuk.

"Kijk naar deze salto!"

"Nou ja, het was een halve salto."

"Amber, kijk naar mij! Ik ben een moddermonster!"

"Echt volwassen, Scout. Echt volwassen."

"Nee, kom op! Het is leuk!"

"Waarom volgt deze vogel ons de hele tijd, het maakt niet uit waar we heen gaan?"

"Ik ga het hem vragen."

"Hé, vogel!"

"Hé, waar heb je die vissen gehaald?"

Sky en Amber genieten van wat tijd tesamen.