نخستین 200 خط.
ก็อตแธม เมืองของผม
นานมาแล้ว ผมเริ่มต่อสู้ตามลำพัง
เพื่อปกป้องเมืองนี้ จากอาชญากรรม
และความอยุติธรรม
แล้วโรบินก็เข้ามาร่วมด้วย
เราทั้งคู่กลายเป็น คู่หูผดุงความยุติธรรม
ที่ปกป้องก็อตแธม จากเหล่าร้าย
จนกระทั่งหนุ่มน้อยโรบิน เติบโตขึ้น
เขาใช้ชื่อไนท์วิง แล้วออกไป
ปราบปรามอาชญากรรม ตามลำพังในก็อตแธม
แต่เรื่องของโรบิน ยังไม่จบเพียงเท่านั้น
ไม่นาน โรบินคนใหม่ ก็เข้ามาร่วมกับเรา
ทำให้ทีมเราแกร่งขึ้น และแผ่ขยายขอบเขต
ของผ้าคลุมแห่งความยุติธรรม
ไปทุกซอกมุมอันมืดมิด
ของเมืองก็อตแธมที่เรารัก
ไม่ต้องห่วง คุณผู้บัญชาการ
แบทแมนกับโรบิน จะจัดการคดีนี้เอง
ขอบคุณมากแบทแมน
ถึงแม้ว่าเหล่าวายร้าย กำลังลอยนวล
อย่างน้อยก็โล่งอก ที่รู้ว่าเมืองของเรา
อยู่ในมือของวีรบุรุษ ผู้มีความสามารถอย่าง...
พวกคุณสองคน
หายไปอีกแล้ว
หมดแล้ว หินมีค่าก้อนสุดท้าย
ที่เหลือก็มีแต่ หินที่เกือบมีค่า
ขโมยไปก็เสียเวลาเปล่า
เวลาติดคุกน่ะ เพนกวิน
จะเป็นสิ่งเดียว ที่แกมีเหลือเฟือเลย
เมื่อแกกลับไปอยู่ในคุก ที่โรงพยาบาลบ้าอาร์คแฮม
แต่ก่อนอื่น มาดูกันว่า
แกจะเข้าไปในกรงแบทแม็กเน็ท โฉมใหม่ได้ไหม
เข้าเป้าเลย! ไม่สิ เข้าเพนกวิน!
แม่นมาก โรบิน เขาจะได้ติดดินบ้าง
จนกว่าตำรวจจะมา
นั่นแหละเหตุผล
ที่ฉันเป็นคนขับรถตลอด
บ๊ายบาย เพนกี้!
แกจะได้ติดรถฟรี
กลับอาร์คแฮมไปด้วย ฮาร์ลีย์
ทางเดียวกัน ไปด้วยกัน ช่วยรักษาสิ่งแวดล้อมได้นะ
ดูตาม้าตาเรือหน่อยสิ
ไม่ใช่คุณนะ แบทแมน คุณขับดีแล้ว
แบทแมนผู้น่าสงสาร นายไม่มีทางจับฉันได้หรอก
แต่นายอาจได้ปลา ติดมือไปแทนก็ได้
เหมือนยิงปลาในถังเลย
แต่ไม่มีถังแค่นั้น
ยอมแพ้เถอะ ฮาร์ลีย์
แกถูกประกาศจับข้อหาขโมยรถ
รับของโจร
และเล่นมุกเจ็บตัว ได้แย่มาก
เป็นอะไรไปล่ะ แบทแมน
คิดว่ามุกกล้วยของฉัน จะทำนายประสาทกินได้ไหม
ถูกกล้วยตัวเอง หักหลังซะงั้น
ฉันอาจจะแกว่งเท้าหาเสี้ยน เพื่อช่วยคนอื่นนะ แบทแมน
ไม่สิ เสี้ยนมันช่วยให้ฉัน หนีนายอยู่!
เธอมาสายนะ ฮาร์ล
โทษที เมื่อกี้เจอค้างคาว ป่วนกลางถนนก็อตแธมน่ะ
พอยซั่น ไอวี่
อยู่ห่าง ๆ เธอไว้ โรบิน
ร่วมมือกับพวกโจรขโมยเพชร กระจอก ๆ แล้วเหรอเดี๋ยวนี้
"กระจอก" เหรอ
เพชรพลอยที่ฉันได้มา ช่วยให้มั่นใจว่า
พืชพรรณทุกที่ จะเจริญงอกงามหรอก แบทแมน
รักพืชแล้วไง ถ้าแกยัง
ไม่รักคนอยู่แบบนี้
ยาฆ่าหญ้าเหรอ ใครเขาพกยาฆ่าหญ้ากัน
ก็แบทแมนยังไงล่ะ
โรบินก็ด้วย
ลูก ๆ ของฉัน!
บางทีการกลับไปที่อาร์คแฮม
จะทำให้เห็นว่า แกทำผิดพลาดยังไงก็ได้
และช่วยให้แก กลับอกกลับ "ใบ" ด้วย
โรบิน เฝ้าสองคนนี้ จนกว่าทางการจะมา
เหมือนจะมีวายร้ายคนสุดท้าย ให้จัดการซะแล้ว
ฉันชอบจริง ๆ เวลาที่แผนไปได้สวย
ดูนั่นสิ!
เจ๋งเป้งเลย
ในก็อตแธม ไม่ว่าใคร ก็ต้องจ่ายค่ารถเมล์
ไวปานวอกจริง ๆ นะ
หา แบทแมน ยังไงกัน
ง่าย ๆ
นายคาดคะเนทุกย่างก้าว ของฉันได้อย่างแม่นยำ
ระหว่างนายกำลังหนี
ฉันแค่คาดคะเนว่านายจะ คาดคะเนทุกย่างก้าวของฉัน
และปรับตัวตาม ฉันเลยชิงตัดหน้า
มาที่ที่ฉันจะมาหานาย ในตอนแรกไงล่ะ
น่าประทับใจ
นายไม่น่าจะ ประหลาดใจขนาดนั้นนะ
ไนท์วิง!
คุณรู้ได้ยังไง...
คงเป็นเพราะ ผมใช้ท่ากายกรรมโลดโผนแน่ ๆ
คุณเลยรู้ว่าเป็นผมใช่ไหม
รวมถึงท่าพิเศษบางท่า
ที่มีแต่ฉันเท่านั้น ที่สอนนายได้ด้วย
นอกจากนั้น ฉันหาสาเหตุ
ที่นายพาฉันมาเล่น วิ่งไล่จับโลดโผนได้แล้ว
เพราะว่าวันนี้ เป็นวันครบรอบปี
ที่แบทแมนปรากฏตัวครั้งแรก
และเพราะ พวกซูเปอร์ฮีโร่ส่วนใหญ่
เป็นพวกเจ้าอารมณ์ และอ่อนไหวง่าย
นายเลยตั้งใจหลอกล่อฉัน มาตรงนี้
เพื่อพาฉันมาเจอ...
งานเลี้ยงเซอร์ไพรส์
- เซอร์ไพรส์ - เซอร์ไพรส์
ไม่ต้องจัดให้ก็ได้นะ
ไม่อยากเชื่อเลย เขาเดาแผนของเราถูกอีกแล้ว
รู้ไหม แบทแมน
บางครั้งมีคุณเป็นเพื่อนนี่ ไม่สนุกเอาซะเลยนะ
ยังไงเหรอ
สุขสันต์แบทเบิร์ธเดย์ แบทแมน!
เห็นไหมว่าฉันทำอะไรไป
เพราะนายใส่คำว่า "แบท" ก่อนหน้า "โมบีล" กับ "เคฟ"
พวกจัสติสลีกที่เหลือ อยากมาที่นี่นะ
แต่หน้าที่เรียกร้องน่ะ ดูนั่นสิ
พวกทีนไททันส์ มากันเกือบครบเลยนะ
การแข่งขันดื่มมิลค์เชค เริ่มได้!
ฉันชนะ!
ไม่บอกก็รู้
สุขสันต์วันครบรอบนะ บรูซ
ไม่ค่อยสุขสันต์เท่าไหร่นะ สำหรับพวกอาชญากร
ในเมืองก็อตแธม ไดอาน่า
ผมหมายความว่า... ขอบคุณ
ฉันรู้ว่าคุณ ไม่ต้องการของขวัญ
แต่โรบิน ไนท์วิง กับฉัน ช่วยกันคิดดู
แล้วมีอะไรบางอย่างมาให้คุณ ซึ่งไม่ง่ายเลย
เพราะไม่รู้ว่า จะซื้ออะไรให้กับคนที่
มีทุกอย่างอย่างละชิ้นแล้ว
แบทเกิร์ล เขาไม่มีทาง มีทุกอย่างอย่างละชิ้นหรอก
จริงนะ ฉันทำรายการของ ในแบทเคฟ
มีบางอย่าง ที่เขามีสองชิ้นด้วย
โห คุณรวยจริง ๆ มีชื่อผมในพินัยกรรมคุณไหม
ยังไงก็ตาม เรารู้ว่า
ไม่มีของอะไร ที่เราซื้อให้คุณ
แล้วคุณซื้อเองไม่ได้
ฉะนั้น ของขวัญของคุณ จึงยอดกว่านั้น
ช่วงเวลาดี ๆ กับพวกเรายังไงล่ะ
เธอจะให้เรา
ไปพัก... ร้อนงั้นเหรอ
เซอร์ไพรส์!
เอื้อเฟื้อจริง ๆ
โชคร้ายที่อาชญากรรม ไม่มีวันหยุดพักร้อน
ก็อตแธมต้องการฉัน
แน่นอนอยู่แล้ว
แต่นายก็ควรจะพักบ้าง
ฉันยินดีดูแล เมืองอันงดงาม...
เกือบงดงามของนาย ขณะที่นายไม่อยู่ให้
ไม่รู้สิ
พวกวายร้ายในก็อตแธม มันต่างกับ
พวกที่นายเคยเจอมานะ
แน่นอน พวกมัน ไม่เหมือนกันแน่
อย่างแรก อาชญากรส่วนใหญ่ ไม่มีพลังวิเศษด้วยซ้ำ
ไม่เป็นปัญหากับฉันหรอก
อย่าได้ประมาท อาชญากรในก็อตแธม...
บรูซ คลาร์กจัดการได้น่า
ส่วนพวกจัสติสลีกที่เหลือ
โทรไปแค่กริ๊งเดียวก็มาแล้ว
ไม่เอาน่า แบทแมน
ถ้าจะมีวีรบุรุษคนไหน ในโลกนี้
ที่ควร และต้องพักร้อน
ก็เป็นคุณแน่ ๆ
- ก็ได้ - หา คุณจะไปจริง ๆ เหรอ
แน่นอน เขาตอบตกลงแล้ว
ใครจะกล้าปฏิเสธ
ดวงตาหมาน้อยน่ารัก ของไนท์วิงกันล่ะ
บางครั้งก็จำเป็น ต้องพักผ่อนบ้าง
เพื่อให้ทำงาน ได้อย่างมีประสิทธิภาพ
อีกอย่าง ฉันเองก็... เป็นคนที่ครื้นเครงด้วย
- เราจะไปกันตอนไหน - ตอนนี้เลย
ก่อนที่คุณจะเปลี่ยนใจ
โธ่เอ๊ย ฉันอยากได้ไอติมสักแท่งจัง
ขอบใจนะ บีสต์บอย!
ปกติฉันเกลียดรสมะนาวนะ
แต่แท่งนี้ อร่อยกว่าหลายขุมเลย
เพราะมันเปื้อนน้ำลายฉันไง
ฉันเริ่มจะ
ปวดท้องหน่อย ๆ แล้ว
ที่ตู้เย็นแบท
มีรายชื่อหมายเลขฉุกเฉิน
รวมถึงเบอร์มือถือ ของผู้บัญชาการกอร์ดอนด้วย
ถ้าติดต่อฉันไม่ได้ โทรหาเขาได้ตลอดเวลา
ไม่ต้องห่วงหรอก พ่อขี้วิตก
ขอให้สนุกก็พอ
อย่าให้โรบินเล่นวิดีโอเกม หลังสองทุ่มครึ่งด้วย
มันจะทำให้เขาเครียด ก่อนเข้านอน
หา งานเลี้ยงทั้งหมดนี้ เป็นความคิดผมนะ
ผมไปด้วยแน่ ๆ
ทั้งที่พรุ่งนี้มีเรียนเหรอ ไม่ได้หรอก
แรงจูงใจทางบวก การสร้างความมั่นใจ
เราคุยกันแล้วนะ
โรบิน ฉันว่าแบทแมน หมายความว่า
เขาฝากฝังก็อตแธม ให้กับคนนอกไม่ได้
นายรู้จักเมืองนี้ดี และต้องคอยช่วยซูเปอร์แมนนะ
ใช่ไหม แบทแมน
- แน่นอน - ก็ได้ แบทแมน เข้าใจแล้ว
คอยช่วยลูกเสือสีนำ้เงิน ไม่ให้เจอเรื่องยุ่งยากสินะ
แน่นอน นายยังอยู่ที่นี่อีกเหรอ
เพราะโรบินกับฉัน ต้องไปทำหน้าแล้ว ใช่ไหมพวก
ใช่เลย ซูเปอร์แมน!
บ๊ายบาย ลาก่อน! เที่ยวให้สนุกนะ!
No comments yet. Be the first to leave one.