Sister Midnight

Tereyağın var mı?

Soktuğumun kırosu.

Dinle...

Fare gibi konuşuyorsun. Sesini yükselt.

- Neredeydin? - İşte.

Sürtük gibi mi görünüyorum?

Müsaade et de bitireyim...

İşteki arkadaşlar evliliğimi kutlamak için beni bir şeyler içmeye götürdü...

- Eğlendiğine sevindim. - Üzgünüm. Hayır diyemedim.

Hiçbir şey söylemeden gittin. Nerede olduğumu bile bilmiyorum.

Seni uyandırmak istemedim.

Kafan iyi mi?

Birkaç kuruş bırakabilirdin!

Böylece biraz yiyecek alabilirdim.

Harika karşılama, bravo!

Geç oldu. İşe gitmen gerekmiyor mu?

Merhaba, rahatsız ettiğim için özür dilerim. Bir bıçak ödünç alabilir miyim?

Artık tereyağım var. İster misin?

Tereyağını neden isteyeyim ki?

Ne tür bir bıçak istiyorsun?

Birinin hayalarını kesmek için mi, yoksa patates dilimlemek için mi?

Bu işi beceremiyorum. Yemek yok.

Uma?

Uma!

- Ellerini yıkayalım. - Tamam.

- Onun bir hafta yetmesi gerekiyordu. - Dur.

Bunu karşılayamam. Hesap yapmayı öğren! Kafanı kullan biraz...

Sen yemek yapmayı öğren, orospu çocuğu!

Hiç bu kadar ağzı bozuk bir kadın görmemiştim.

Hesap yapabiliyorum, seni koca sığır!

Ne yaptığımı bilmiyorum, hiç ev idare etmedim.

Bu Pazartesi, Salı, Çarşamba.

Bu hafta için elinde bu kadar var, tamam mı?

Günlük harcamalarını buraya yaz. Sonra buraya topla.

Oldukça zekisin, ha?

Pilav yapmak kolaydır. Bir maymun bile yapabilir.

- Sağ ol. - Ne için?

Suyun şimdi ne kadar berrak olduğunu görüyor musun?

- Islatma kısmını atlasam olur mu? - Olmaz.

- Niye ki? - Olmaz!

- Atlayamazsın işte. - Tamam.

Erkekler maldır.

Yeterince biber ve tuz koyarsan her şeyi yerler.

Ayrıca... Sebzeleri şöyle koca koca, aptalca büyük parçalar hâlinde doğra.

Böylece iyi beslendiklerini düşünürler.

Güzel ve baharatlı!

Benimle bir sigara içmek ister misin? Bu akşam güzel bir esinti var.

Bu bizim ilk gerçek gecemiz gibi. Diğerlerini sayamayız, değil mi?

- Günün nasıl geçti? - Fena değildi...

Yani, sanırım öyleydi...

Şimdi de senin “Günün nasıl geçti?” diye sorman gerekiyor.

Bana daha fazla yemek öğretir misin? Başka ne pişireceğimi bilmiyorum.

Öğreteceğim başka bir şey yok. Sana temel bilgileri öğrettim.

Gerisini sen hâlledeceksin.

Mercimek nasıl yapılıyor?

Islat... kavur...

...haşla.

Baksana, evde misin?

Bir şeyler yapmak ister misin?

İyi bâri, bu sefer leğen kullanmışsın.

- Üzgünüm. Kendimi çok kötü hissediyorum. - Sadece akşamdan kalmasın. Ölmeyeceksin.

Kaç gündür evliyiz?

Sürgündeyim sanki.

Bugün Pazar.

Bu şehirde seninle geçirmemiş olduğum tek bir gün bile yok.

Ben de biraz eğlenmeyi hak ediyorum, biliyorsun.

Merak etme. Yakında kuzenimin düğününe gideceğiz.

Senin gerçekten aptal mı yoksa sadece bencil mi olduğunu anlayamıyorum.

Önümüzdeki Pazar gününe kadar bir plan yapmalısın, bir yere gitmeliyiz.

Bunu sana zaten söylemiştim.

Buraya gelmenin 13 saat süreceğini bilmiyordum.

Ve bana çok pahalıya patladı.

Bu konuda yapabileceğim pek bir şey yok.

Geri dönüş otobüsü 15 dakika sonra kalkacak.

Dönüş yolculuğunun ne kadar süreceğini söylememi ister misin?

- Yürüyüşe çıkıyorum. - Otobüs 4 dakika sonra kalkacak.

O zamana kadar daireler çizerek yürüyeceğim.

Bunları kırabilir misin?

Bu uğursuzluk getirmez mi? Kendi kendilerine düşmeleri gerekmez mi?

- Kim diyor bunu? - İnsanlar.

Ben, o insanları tanımıyorum.

Olaya bak, köyün iki delisi nasıl oldu da bir araya geldi?

Gayet basit. Hiçbir kız istemedi onu.

Eh, kız da pek normal değil zaten.

Aileleri onları bir araya getirip evlendirdi.

- Ne halt ediyorsun yine? - Uyu sen, boş ver.

Mal mısın nesin?

Bu saatte bu kadar önemli olan ne?

Gopal.

- Ne? - Of!

Yorgunum. O beynimi uyuşturan düğüne katlandım...

Sabrına hayranım.

Tüm sabrımı tükettin.

Bu sefer ne yaptım? Yine n'oldu?

Şimdikini mi yoksa şimdiye kadar olanları mı diyorsun?

Başından itibaren yaptığın her şeyi sıralayayım mı?

- Ne düşünüyorum biliyor musun? - Fazla düşünme, beynine zarar verir.

Yeter! Neden sürekli bir öğretmen ses tonuyla beni azarlıyorsun?

O ses hayal kırıklığının sesi, cahil çocuk seni!

Bıktım artık. Hep kendini düşünüyorsun.

- N'oldu sana? Eskiden çok duyarlıydın... - Sekiz yaşındaydım!

1-2 kez görüştük sadece. Birbirimizi neredeyse hiç tanımıyorduk.

Şimdi de pek tanıdığımız söylenemez zaten.

Onunla uğraşmayı bırak da bana bak!

- Orada bu kadar önemli ne var? - Peştemalim.

- Giymişsin ya! - Diğerini giymek istiyorum.

Bu nedir, bu kadar yer kaplıyor?

Gelinliğim. Evet, muhtemelen çöpe atmalıyız.

Atamazsın.

Niye?

Birisi, gelinlik saklamanın amacını açıklayabilir mi?

Şaka gibi!

Nerede giyeceğim artık onu? Sebze pazarında mı?

Aa, dur bir. Belki de bu gelinliği giymişken beni sikeceksin, ha?

Seni kesecek olan bu mu?

Neden diğer insanlar gibi olamıyorsun?

İyi misin?

İyiyim. Muhtemelen o düğünde yediğim bir şeydendir.

Sikeyim!

Bilet Satış Gişesi

Bayanlar Tuvaleti

Şu An Buradasınız Khar İstasyonu

Son Durak

Üzgün müsün?

Tanrı, yüzümü böyle yaratmış.

Subramaniam Viking Denizcilik

Temizlikçilik dışında bir şey ayarlayamam.

Temizlik yapabilirsin, değil mi?

Yaparım tabii; ben hünerli bir ev hanımıyım.

Yakınlarda mı yaşıyorsun?

Orası, dört saatlik yürüme mesafesinde.

Seni yarı yola kadar götürürüm, böylece bir dahaki sefere yolu bulabilirsin.

Benim kârım ne olacak bu işten?

Romantizm, macera ve heyecan.

Hangi yöne gitmek istersin?

Sola, çöp yığınının yanından mı, yoksa sağa, çöp kutusunun yanından mı?

Çöp kutusunun yanından. Sola zaten gitmiştik.

Orospu çocuğu!

Boşanmak istiyorum.

Bana romantizm, heyecan ve macera vaat etmiştin.

Hiçbir şey sonsuza kadar sürmez.

Sönümlenen aşkı yeniden alevlendirmeliyiz. Beni geri al.

Aramızdaki her şey bitti.

Seni hiç istememiştim. Git buradan, kaltak!

Ben bozulmuş, elde kalmış bir malım artık. Boşanmışım, mimliyim.

Ama sorun değil.

Bunu, bir gurur madalyası gibi taşıyacağım.

Dağlara çıkıp erkeksiz bir millet kuracağım...

...ve kutsal vajinaya tek parça bir sunak inşa edeceğim.

Hayır, hayır.

İsyan içeriden filizlenmeli, tıpkı çekmecede saklanan bir engerek yılanı gibi.

Diğer evliliğin nasıl gidiyor?

Ne numara dönüyor?

Hiç sormadım ama...

...çocukluk aşkın mıydı?

Hayır, kendimi öyle olduğuna inandırmıştım.

Köyün çocuklarından biriydi yalnızca.

Zayıflamışsın. Göğüslerin küçülmüş.

Midem allak bullak.

- Doktora gittin mi? - Hayır, iyiyim. Geçmeye başladı.

Selam, bebeğim!

Ay kadar beyazsın! Hangi beyazlatıcı kremi kullanıyorsun?

İyiyim ben.

İyiyim!

Bir şeyim yok.

Sadece mideni üşütmüşsün, biraz da ateşin var.

Gazı kaçmış kola iç, geçer.

- Ne içeyim? - Gazı kaçmış kola.

Yemeklerde de sade beyaz pilav, yoğurt ve bol zerdeçal tüket.

- Dinlenmen gerekmiyor mu? - Artık orada oturamam.

Hadi! Maceraya atılalım.

Evine, kocana git. Hastasın.

- Onun sorunu ne biliyor musun... - Dur!

Beni rahatsız ediyorsun.

- O yan taraftayken bu konuyu konuşamam. - Henüz dönmedi.

Köyümüze gidiyoruz.

Sanjay, işten izin aldı.

Ben yokken ne yapacaksın?

Hepimiz biraz sabretmeliyiz.

Erkekler aptal olabilir, evet...

...ama bu koca aptal var ya... ...benim koca aptalım.

Böyle aptal pozlar vermeyi kararlaştırmıştık hani!

- Selam, ay perisi! - Selam, tatlım!

- Selam, güzellik! - Selam, şeker şey!

- Tekrar yukarı mı çıkıyorsun? - Evet.

- İşin mi var ki? - Hayır, sadece vakit geçiriyorum.

Birazdan eve gideceğim.

- Kıçım acıdı! - Ben artık alıştım sanırım.

İşin garip tarafı, her şeye alışıveriyoruz işte.

Ay perisi!