The Harbinger

Mavis.

Alles goed daarbinnen?

Mavis?

Wakker worden.

Wakker worden wakker worden!

Jij hebt de sleutel. Waar wacht je verdomme nog op?

Zou je slechts twee meter achteruit gaan?

Nee. Mijn God!

Als je in de gang staat, zou je dan een mondkapje dragen?

Ik heb 22 jaar in dit gebouw gewoond.

Het is mijn thuis, je gaat me niet vertellen...

De hal is een openbare ruimte!

Dit is mijn gebouw, mijn zuurstof.

Vertel me niet wat ik moet doen!

Neuken! Zie je wat ik elke verdomde avond moet ophangen?

Mavis!

-Het is Jason. -Christus almachtig!

Ik kom binnen.

Mavis?

Mavis!

Kan je me horen?

Jezus, slaap je?

Mavis? Ben jij asl--

Ik ben niet klaar om vergeten te worden.

Ik ben het. Het is Jason.

Ik ben niet...

Het is oké, het is oké, het is oké!

Heeft iemand je hierheen gehaald?

Ja.

Je weet wie.

Het spijt me, Jason.

Shit.

Luister, waarom laat je me daar niet iets voor halen?

Nee, het is prima, het is... het is niet diep.

Ik weet niet wat er met me gebeurt.

Heb je iemand die je kunt bellen?

Zoals, familie, of...

Ze zitten helemaal in Seattle op slot.

Ze zouden hier niet kunnen komen als het ze iets kon schelen.

Maar er moet iemand zijn.

Wat ben ik, vijf?

We moesten iets doen.

Hoi. Waarom ruikt het hier naar verdomde kermis?

Buurjongen ging langs met wat ketelgraan.

Ik opende net het raam om wat verse...

Dat is ook prima.

Kettle corn is sowieso een leugen.

Ik kan je niet vragen wat je daarmee bedoelt.

Het is als het belangrijkste ding

dat beter ruikt dan het smaakt.

Oke.

Lyle is terug.

Dat was snel.

Thuis, klootzakken.

Je hebt bevroren gedroogd fruit en groenten.

Er zijn er nog drie onderweg.

-Hoe was het? -Het was goed.

Ik hoefde de auto niet uit.

Telefonisch besteld, prepaid, kerel kwam

naar buiten, masker, handschoenen, hele deal.

Ik deed de koffer open, hij laadde ze erin.

-Dat was het? -Dat was het.

Weet je wat nog meer lekkerder ruikt dan dat het smaakt?

Straat worst.

Mee eens zijn.

-Wat? -Niets, gewoon...

je deed me denken aan Lyle's worstincident afgelopen herfst.

Weet je het eigenlijk niet?

-Weet je wat? -Het worstenkarretje.

Wat is het, wat is het?

Het is alleen mijn favoriete

ding dat ooit is gebeurd.

-Moeten we? -Oké, dus afgelopen herfst...

- Ik denk dat we moeten. - we waren in het centrum,

toen we dingen deden,

ronddwalen op deze boerenmarkt.

Dus we staan ​​op het punt te vertrekken als we het ruiken.

Straat worst.

Ze ruiken veel lekkerder dan ze smaken.

Dat hebben we letterlijk gezegd.

Maar hij moet er toch een hebben.

Natuurlijk doe ik dat.

Ik heb zoiets van, "Aww, shit, ik heb maar een 50,"

en de straatverkoper heeft geen wisselgeld, toch?

Maar de man vertelt Lyle dat het oké

is, hij woont maar een blok verderop,

dus hij gaat naar huis en wisselt als we naar de kar kijken.

Dus het gaat goed met ons, en dan gaat hij,

-we wachten. -Wachten, wachten, wachten,

en dan, mijn goed gecoördineerde broer hier...

Ik leun tegen de wagen, weet je, nauwelijks.

Mijn voet glijdt uit en het ding met de wielstopper wordt eruit geschopt.

- Nee. - Nee is goed,

want voor we het weten, rolt deze klootzak...

zoals worstjes onderweg.

Bergafwaarts, snel, zoals, gaat over een kruispunt.

Mijn hele herinnering hieraan is in slow motion.

We jagen gewoon op "Nee!"

En dit ding raakt een stoeprand en dan is het alsof...

Shit!

Vertraging.

Is dat de taart? - Het is wat ze me gaven.

-"Glutenvrij"? - Hé, hé, ik zal leven.

Worstenkar in de lucht?

Juist, juist, juist.

Dus hij springt tegen een hek, kantelt erover,

en raad eens wat er aan de andere kant is?

-Wat? -Hondenpark.

- Nee! - Hondenpark! gekkenhuis!

-Worst overal. -Honderden honden worden gek.

Zoals, de eigenaren zijn gewoon hulpeloos,

alsof je door een hond wordt vertrapt, verwikkeld in de strijd.

Ik heb die dag zoveel worstjes gekocht.

Ik heb er niet een kunnen eten, maar het is in orde.

Wij moeten deze tenminste voeden...

Dat is van mij.

-Vind je het erg? -Ja tuurlijk.

Mo...

Moniques telefoon.

Oude vriend, zegt ze.

Mavis?

Wauw. Um... oke, ik zal het nemen.

Een seconde.

-Dom! -Wat is er mis met jou?

Hallo?

- Gefeliciteerd met je verjaardag... - Jezus.

Maakt niet uit met de vreugdevuren.

Spring naar het einde voordat we het huis afbranden.

Oké.

Nou, kom op, help me.

We hebben allemaal dezelfde verdomde wens?

-Daar gaan we. -Wauw!

- Grauw. - Het is wat ze hadden.

Dank jullie beide.

Dit is heerlijk, echt.

En wat je hebt gedaan toen

je hier kwam, je leven opgeven.

Onze levens waren min of meer geannuleerd, weet je.

Nou, dat hoefde niet.

Ik ben echter blij dat je het gedaan hebt.

Want zonder jou zou ik nu waarschijnlijk aan een

beademingsapparaat bij Binghamton General moeten snuffelen.

- Heel donker, pap. -En ik weet

je moeder is hier.

Dus gelukkige verjaardag voor mij, denk ik.

En een zegen voor ons gezin.

-Amen. -Proost.

Ik zit er aan te denken om een

​​paar dagen de stad in te gaan.

Ik heb een vriend in Queens die echt in de problemen zit.

Ik zal voorzichtig zijn, ik zal een masker dragen.

- Wacht even, wie, wie? -Ik zal afstand houden.

Mavis. Jij niet...

we waren kamergenoten bij Pratt toen ik doorging

-alles. -Je hebt letterlijk niet,

zoals, fysiek dit huis verlaten.

Plots wil je naar verdomde Ground Zero gaan.

-Ik heb een belofte gedaan, ik kan niet... -Beloften worden geannuleerd

samen met al het andere.

-Ze zei dat het leven of dood is. -Zo is alles nu,

zo is dit, wat we hier doen.

Ja, het is ook veel Yahtzee en overdag drinken, dus...

Maar dat is niet jouw beslissing om te nemen.

Wat je onderweg ook

oppikt, je brengt het hier terug.

We hebben hard gewerkt voor deze bubbel.

Ik vind het echt stom wat je doet.

Echt waar.

Oké.

Pa?

Je zegt niets.

Jij bent mijn mus.

Jij bent mijn hoop.

Je begrijpt?

Het is wat je voor haar was,

het is wat je voor mij bent.

Ik heb je hier nodig.

Blijf alsjeblieft.

Morgen.

Ik wilde alleen maar gedag zeggen voordat je wegloopt.

Je ging al weg voordat je een woord had gezegd.

Ik ken jou.

Weet je, elke klootzak niest op jou

of waar dan ook bij jou in de buurt...

Ik zal in quarantaine moeten als ik terugkom, dat weet ik.

-Veertien dagen. -Dat wil ik ook niet.

Pap komt wel goed, ik zal met hem praten.

Oke? Geen behoefte aan welk briefje je ook hebt.

Niet bepaald een noot.

Ik vergeet hoe goed je bent.

Begrepen.

Ja geen probleem.

Oké.

Hé, wie... wie heeft je binnengelaten?

Ik zie geen leveringen.

Ik ben een vriend van Mavis.

-Waarom? -Waarom?

Omdat ik hier woon en graag

wil weten wie er in mijn gebouw is,

vooral als je bevriend bent met...