90 Days of Love (90일, 사랑할 시간)

نمیدونم میتونی درک کنی یا نه

وقتی جوون بودم،یکی از گوش هام خوب نمیشنید

برای همین همه منو مسخره میکردن

من نادیده میگرفتمشون

ولی

به خاطر کمی شنواییم،تو دقت و تمرکز کردن بهتر بودم

،همینطور

میتونستم صداهایی رو بشنوم که بقیه نمیتونستن

در مورد جی سوک

،همه جا،تو مدرسه و جاهای دیگه

همیشه لبخند میزد

میتونستم اون چیزی رو که پشت لبخندش پنهان کرده،بشنوم

یک صدای سرد و تنها

پشت خنده هاش غم بود

،صدای گریه ای که مخفی میکرد رو

میشنیدم.همشو میشنیدم

،سرنوشت نمیذاره باهاش باشم

پس نمیتونم پیشش برم

،ولی برای من

تو و اون خیلی فرق دارین

،اگه بین منو تو یک احساس معمولی زن و شوهری وجود داره

،بین اون و من احساس حمایته

مثل احساس دوتا دوقلو

اون زود میره

،تنها آرزوش

فقط تا زمان مرگش

،برای فرصت کمی که داره

تنها آرزوش اینه که میخواد من باهاش بمونم

...اگه نتونم اینکارو براش بکنم

...بدون اون

ممکنه دیگه هیچوقت نتونم دوستت داشته باشم،تا هون شی

میتونی احساسم رو درک کنی؟

نمیتونم

فهمیدنش برام غیرممکنه

چی شده؟

میخوام از ماشین پیاده شم و یه هوایی بخورم

تازه مناظر جیجو هم به هه جین نشون بدم

تو هم پیاده شو

،باید زودتر میومدیم

آب و هوای تازه کمکت میکنه تا دوباره سلامتیت رو بدست بیاری

هه جین،کلاهت رو بپوش

بیا پیاده شیم.زود باش

!کلاهت رو بپوش

زود باش

بیا

هه جین،یه نفس عمیق بکش

این نسیم دریای جیجوئه.چطوره؟تازه ست ،نه؟

امممم

!هه جین،کنار بابا واستا

!یک،دو،سه

بیا دو روز اینجا بمون

پیش پدر و مادرت باش،فکر واحساست رو مرتب کن

اگه کمکی کرد،چند روز بیشتر بمون

من صبر میکنم

تو دو روز و دو شب رو با یک مرد بودی

،باوجود اینکه اتفاقی نیافتاد

برام سخت بود که قبولش کنم

لطفا منو ببخش

من منتظرت میشم

،تو 9 سال قبل

پیشت بودم و میدیدم داری فراموشش میکنی

اگه یکم بیشتر صبر کنم،کاملا مال من میشی و اونو فراموش میکنی

صبر میکنم

میرم

،آخرین چیزی که گفتی

حقیقت داشت؟

چی؟

...تو گفته بودی

که دوستم داری

فکر میکنی حقیقت نداره؟

سوار شو

گفته بودم که میخواییم بریم بازار

سوار شو

محکم بگیرش

،مطمئن نیستم کدوم بخشه

اون دوستِ پسرمه.اینجا دکتره

این بیمارستان امدادی دانشگاه سوه یونه؟

کیم بیونگ چان

اینجا دکتری به اسم "کیم بیونگ چان" دارین؟

خانم

اینجاست

اونه

ممنونم

...بشین اینجا،من

من باید چیزی ازت بپرسم

.

..جی سئوک من،اون

..امم

سرطان

میدونی اون

اون سرطان داره

تو هم میدونستی؟

اهممم

واقعا؟

...اهمم

ولی

اون رفته جیجو

چرا به جیجو رفته؟

بیا برای درمان بیمارستان باشه.چرا رفته؟

تازه هوا خیلی هم سرده

هیچ امیدی نیست؟

زنده نمی مونه؟

زودباش جوابمو بده

دارم دیوونه میشم،یه چیزی بگو

هست؟

امیدی هست؟

اون میمیره؟

جی سئوک من میمیره؟

!زود جواب بده

آره

خانم

منم حدس میزدم

باشه،برو به کارت برس

هرزمان وقت داشتی بیا بهم سری بزن

دیوونه

...چرا اون

چرا جی سئوک من اینجوری شده؟

!تو باید بیماریتو درمان کنی

باید تو بیمارستان بستری بشی

چطوری میتونی...؟

چطوری میتونی اینکارو با من بکنی؟

خانم

!جی سئوک

!جی سئوک

من چکار کنم؟

..جی سئوکم

چکار کنم؟

این مدرسه ایه که مامان و بابا میرفتین؟

نه این مدرسه ایه که بابا میرفت

پس مامان چی؟

مامان؟

مامان به مدرسه دخترانه اونجا میرفت

اون گل مدرسه بود

گل مدرسه؟

آره

درست مثل تو،اون قشنگ ترین دختر مدرسه بود

مامان الانم خیلی خوشگله

البته،اون هنوزم زیباست

بافرهنگ،زیبا،خوش تیپ،هنوزم خیلی زیباست

هه جین،این حرف بابا رو یادت بمونه

،و وقتی 20 سالت شد

از طرف من به مامان بگو

چی؟

بهش بگو "متاسفم"

مامان هنوزم زیباترین زن دنیاست

باشه،میدونم

!سلام معلم- !سلام معلم-

متاسفم

!متاسفم که دیر اومدم

!بدو،عجله کن

!بابا

اوه،اینجا چکار میکنی؟

فقط میخواستم بیام

،تو نباید بیای

برو خونه پیش مامانت

مامان هرروز خیلی دلش برات تنگ میشه

زود برو خونه

،نمیدونم چرا شماها همش با هم دعوا میکنین

تا هون این همه راهو فقط برای معذرت خواهی از تو اومده

نمیشه بذاریم که تنهایی برگرده خونه

بابا

چی شده؟

هان جی سئوک رو وقتی من بچه تر بودم دیده بودی؟

چرا یکدفعه اینو پرسیدی؟

چیزی نیست

الان که برگشتم جیجو یکدفعه به فکرم افتاد

چند بار دزدکی بدون اطلاع مادربزرگت،پدرش رو دیده بودم

اون موقع چطوری بود؟

چی؟

هان جی سئوک؟

چطوری میتونست باشه؟هنوز خیلی بچه بود

زود برو خونه

باید الان آماده ش کنی؟

میتونی تا بعد کلاس صبر کنی

الان وقت کلاسه

چرا اول نمیری؟

دوست داری بری کلاس یا با من باشی؟

میخوای من تمام بعد ازظهر اینو آماده کنم؟

زود باش درستش کن

می یون

،خانواده من صاحبان اصلی جزیره جیجو اند

ولی میدونی چرا من دارم تو این خونه اجاره ای زندگی میکنم؟

چرا؟

،پدرم معمولا زیاد تنبیهم نمیکرد

ولی فقط دو روز بود که حسابی منو میزد

روز تولدش و روز تولد من

مادربزرگم پدرم رو رها کرده بود

برای همین روزای تولدش دیوونه میشد

به خاطر دنیا اومدم ازم متنفر بود و تمام روز منو میزد

مامانم نمیتونست جلوشو بگیره

اون تا خود صبح منو میزد

،ولی

،وقتی 18 سالم شد

،با خودم فکر میکردم که چرا دنیا اومدم

فکر میکردم که نباید اینجوری مورد ضرب و شتم قرار بگیرم

برای همین از خونه رفتم و یه جا دیگه زندگی کردم

احتمالا نمیتونم مثل یک فرد عادی زندگی کنم

ازدواج ،بزرگ کردن بچه

،ولی

حالا تو اینجایی