Downton Abbey

- ฉันต้องไปแล้ว - ได้ รีบไปเถอะ

แล้วใครจะเอา จดหมายให้คุณหญิง

ฉันเองวันนี้ฉันจะเตรียมอาหารเช้า และเสื้อผ้าให้ท่านด้วย

แต่ฉันไม่มีเวลามาทำ เป็นงานประจำหรอกนะ

ไม่เป็นไรค่ะ ฉันทำเอง จนกว่าท่านจะได้คนใหม่

คุณหญิงแมรี่ไม่ว่าหรอกค่ะ

- มีเรื่องอะไรเหรอ - คุณโอไบรอันทิ้งเราไป

ไม่มีทาง

จิมมี่

จิมมี่ คุณโอไบรอันไปแล้ว

- ไปไหน - ฉันจะไปรู้เหรอ

แมดจ์ โอไบรอันไปแล้ว

- ได้ข่าวรึยัง - ข่าวอะไร

- คุณโอไบรอันไปแล้ว - ไปไหน

- เธอหนีไป - หนีไปเหรอ

เธอเก็บข้าวของไปแล้ว

- เหลือเชื่อจริงๆ - ผมไม่แปลกใจ

หนีไปกลางดึกราวกับโจร โอไบรอันของแท้เลยล่ะ

ไม่อยากเชื่อเลยว่า ซูซานทำกับฉันแบบนี้

คุณโอไบรอันพูดว่า เธอถูกคอกับเลดี้ฟลินท์เชอร์

- ตอนที่เธอไปสก๊อตแลนด์ - แน่นอนล่ะ

เลดี้ฟลินท์เชอร์ซื้อตั๋ว ไปอินเดียไว้ให้ดิฉัน

และดิฉันไม่ควรปฏิเสธโอกาสนี้

ไม่มีวี่แววมาก่อนเลยเหรอ

พอมาคิดดูแล้ว เมื่อวานเธอได้โทรเลขค่ะ

คงเป็นเรื่องนี้แน่

แล้วจะทำยังไงล่ะทีนี้

ดิฉันจะเตรียมเสื้อผ้า ให้คุณหญิงวันนี้ค่ะ

แอนนาจะมารับช่วงต่อพรุ่งนี้ จนกว่าท่านจะหาคนมาแทนได้

เธอไม่บอกอะไรเลยเหรอ

ป้าไม่บอกอะไรผมเลย คุณคาร์สัน ไม่เลยสักคำ

ขอให้มันจริงเถอะ

ทุกคนคงคิดว่าป้า ต้องพูดอะไรบ้าง

- แต่เปล่าเลย - คงมีแต่ฉันล่ะที่เชื่อเธอ

เธอเป็นป้าผมก็จริง แต่ป้ามักทำอะไรไม่บอกกล่าว

เรื่องนั้นไม่มีใครแย้งเธอหรอก

ซูซาน ฟลินท์เชอร์ ฉกคนใช้ของแม่ไป

ในขณะที่ลูกสาวเธอ พักอยู่ที่นี่เหรอ

เธอไม่ได้มองแง่นั้นแน่

ฉันไม่สนว่าเธอมองแง่ไหน แต่นี่ช่างน่าขายหน้าที่สุด

- ไม่เป็นไรค่ะ แมดจ์บอกหนูแล้ว - ไม่เป็นไรซะที่ไหน

- เธอรู้เรื่องบ้างมั้ย - ก็ไม่เชิงค่ะ

แม่ชมว่าโอไบรอันทำผมเก่ง

และพวกเขาคุยกันเรื่อง ที่เธออยากท่องเที่ยว

อะไรนะ เมื่อไหร่กัน

ตอนที่ทุกคนไปคฤหาสน์ดันอีเกิล

เธอไม่คิดจะบอกเราเลยเหรอ

พรุ่งนี้หนูจะเข้าลอนดอน ไว้หนูจะลงประกาศในเดอะเลดี้

ดี

งั้นก็อีกนานเลยสิคะ กว่านิตยสารจะตีพิมพ์

มันช่วยไม่ได้นี่

- เรามีนัดกับเทรนต์ 11 โมง - เจอกันที่นั่นเลยครับ

ผมอยากเดินตรวจที่นาก่อน

ไม่รู้ว่าแมรี่อยากไปด้วยมั้ย

อย่าไปกวนใจแมรี่เลย เธอมีเรื่องให้กลุ้มพอแล้ว

เธอไม่รู้เรื่องเลยจริงเหรอ

หนูไม่คิดว่าแม่จะทำจริง

ดิฉันคิดว่านายหญิงคง อยากนำติดตัวไปด้วย

เผื่อนายหญิงอยากเดินเล่น ข้างนอกเย็นทีเดียวค่ะ

แล้วผืนสีดำล่ะ

ดิฉันจะพานายน้อยจอร์จ ออกไปสูดอากาศค่ะ นายหญิง

นายหญิงอยากไปด้วยกันมั้ยคะ

ไม่ล่ะ แต่ก็ขอบใจนะ

ตาหนูกำพร้า

ขอบใจจ้ะ พี่เลี้ยงเวสต์

นายน้อยไม่ใช่เด็กกำพร้า นายน้อยมีแม่นะคะ

แต่เด็กกำพร้าไม่มี

จะว่าไปแล้วแกก็ไม่จนด้วย

ดิฉันไปรับใช้คุณหญิง คอร่าได้ใช่มั้ยคะ

ทำไมจะไม่ได้ล่ะ

ฉันไม่ได้จะไปเดินทางรอบโลกนี่

คุณโมล์สลีย์ เห็นคุณทราวิสบ้างมั้ย

ฉันอยากคุยกับเขา เรื่องงานซื้อขายการกุศล

ผมไม่เห็นครับ ท่านผู้หญิง

ไม่เป็นไร

น่าเศร้าใจเหลือเกินครับ

น่าเศร้าใจยิ่งนัก

ได้เวลาตั้งป้ายหลุมศพแล้วรึเนี่ย

6 เดือนแล้วครับ

พวกเขาต้องรอ 6 เดือน เพื่อให้หลุมศพอยู่ตัวก่อน

แล้วนี่ลูกชายเธอได้งานใหม่รึยัง

ยังครับท่าน แต่เขาได้พักที่นั่นต่อ

และเขาก็พยายาม ทำตัวให้เป็นประโยชน์

แต่ก็ไม่ถาวรหรอกครับ เพราะเขาก็ไม่ได้เงินเดือน

แต่เขาเป็นคนใช้ที่ฝึกฝนมาดีเขา จะเป็นหัวหน้าพ่อบ้านก็ย่อมได้

ผมก็หวังเช่นนั้น ท่านผู้หญิง

แต่โลกเราเปลี่ยนไปแล้ว

เรื่องนั้นน่ะ ฉันรู้ดี

สวัสดีจ้ะ

อีกไม่นานคุณหนู ก็จะได้ลงเดินแล้ว

กรุณาอย่าแตะต้องเด็กๆ โดยที่ฉันไม่อนุญาต

อะไรนะ

คุณหนูอยู่ในความดูแลของฉัน ฉันต้องระมัดระวังที่สุด

ผมน่ะรู้จักแม่ของคุณหนูคนนี้

ซึ่งคุณไม่เคยรู้จัก

แต่นั่นก็ไม่ได้ทำให้ คุณเป็นเพื่อนเธอ

แต่ที่จริงแล้วใช่

ฉันอยู่ต่อล้อต่อเถียงไม่ได้หรอก

คุณช่วยบอกให้คุณแพตมอร์

จัดอาหารกลางวันให้เด็กๆ ในอีกครึ่งชั่วโมง

คุณก็ไปบอกเธอเองสิ

คุณหญิงผิดหวังมากมั้ย

มากสิ และคงอีกพักใหญ่ กว่าจะได้คนมาแทน

ไม่คิดเลยว่าคุณโอไบรอัน จะทำเรื่องไร้หัวคิดแบบนี้

งั้นเหรอ แต่ฉันคิด

เธออยากผจญภัยแล้ว มันผิดตรงไหน

ฉันไม่โทษเธอหรอก

อยากไปก็ไม่เป็นไร แต่ทำไมต้องทิ้งให้เราวุ่นกันหมด

นายพูดงี้เพราะเราจะ ได้คิดว่านายไม่รู้เรื่อง

พูดจาร้ายกาจจัง

จะทนไปอีกเดือนนึงทำไม

ขอให้เธอโชคดีแล้วกัน

- เช้านี้เลดี้แมรี่เป็นไงบ้าง - เหมือนเดิม

แต่สุดท้ายแล้วท่านก็ต้องทำใจได้

อย่างน้อยก็เพื่อเห็นแก่ นายน้อยจอร์จ

หวังว่าอย่างนั้น

ตอนนี้ท่านทิ้งทุกอย่าง ให้พี่เลี้ยงเวสต์จัดการ

- ฉันเป็นพี่เลี้ยงเด็กไม่ได้หรอก - ทำไมล่ะ ไม่ชอบเด็กเหรอ

ฉันชอบนะ แต่พี่เลี้ยงเด็กไม่ใช่ ญาติแล้วก็ไม่ใช่พวกเดียวกับเรา

- คุยอะไรกันอยู่ - การเป็นพี่เลี้ยงเด็ก

เดซี่บอกว่ามันต้องเป็น ชีวิตที่โดดเดี่ยวแน่

ไม่รู้สินะแต่ถ้าถามฉันล่ะก็ ฉันว่าพี่เลี้ยงเวสต์สำคัญตัวผิด

ทำไม เธอทำอะไรเข้า เธอก็ดูนิสัยดีนี่

เธอพยายามออกคำสั่งกับฉัน

เธอเข้าใจผิดว่านายเป็นคนใช้เหรอ

แต่เขาเป็นคนรับใช้นี่

อย่าพูดแบบนั้นเชียว เขายังทำใจไม่ได้ซะที

ขอบคุณครับ คุณมาร์ช

เขาย่อมผิดหวังอยู่แล้ว

ท่านจะล้มเลิกแผน ทั้งหมดแน่รึครับ

เราไม่มีทางเลือก

เราต้องหาเงินไปเสียภาษีมรดก ตั้งครึ่งนึงของทรัพย์สิน

- เราโดนจ่ายอานแน่ - ผมรู้

แต่เราน่าจะรอให้แมรี่ เข้ามามีส่วนร่วม

เธอไม่มีบทบาทหรอก

เธอมีสิทธิเก็บกินในที่ดินของ แมทธิวที่ดาวน์ตันหนึ่งในสาม

และหนึ่งในสามของทรัพย์สินอื่น ของเขาที่เหลือเป็นของจอร์จ

- กฎหมายให้สิทธิ์เธอแค่นั้นเหรอ - เขาน่าจะทำพินัยกรรมไว้

แต่แมรี่คือผู้ปกครองของจอร์จ เธอต้องมีสิทธิ์มีเสียงบ้างสิครับ

เถียงไปก็เท่านั้น

ในเมื่อฉันเป็นเจ้าของ ทุกอย่างอีกครึ่งนึง

ฉันก็ควรเป็นคนดูแล สมบัติของตาหนูสิ

แถมตอนนี้จิตใจเธอเปราะบางมาก

ฉันไม่อยากให้เธอ ต้องห่วงเรื่องเงิน

แน่นอนครับ

- แต่ท่านไม่คิดเหรอ - เธอก็เห็นสภาพแมรี่

เธอแทบไม่มีแรงยก ส้อมเข้าปากด้วยซ้ำ

เธอรักเขามาก

รักมากก็ทุกข์มากเมื่อ อีกฝ่ายตายจากไป

- ผมรู้ดีครับ - แน่นอนสินะ ฉันขอโทษจริงๆ

เรากลับกันเถอะ เดี๋ยวไม่ทันมื้อเที่ยง

ผมลงประกาศหางานแล้ว คุณก็ทราบนี่ครับ คุณคาร์สัน

- แต่ที่ตอบกลับมายังไม่ดีพอเหรอ - ยังไม่มีใครตอบกลับเลย

ที่จริงก็มีแต่พอผมเขียนกลับไป ทางนั้นก็หายเงียบ

ฉันก็ไม่รู้ว่าจะแนะนำยังไงดี

เพราะผมอยู่ที่นี่ต่อไม่ได้ใช่มั้ย

คุณโมล์สลีย์ ฉันไม่อยากดูเหมือนคนใจดำ

แต่ผมอยู่ที่นี่ไม่ได้

มันยุติธรรมกับนายท่านเหรอ นี่ก็ล่วงเลยมา 6 เดือนแล้ว

ผมไปอยู่บ้านพ่อก็ได้ จนกว่าทุกอย่างจะเข้าที่เข้าทาง

เป็นความคิดที่ดีมาก

- ฉันตั้งโต๊ะคนใช้แล้วค่ะ - ขอบคุณ คุณแพตมอร์

ร่าเริงหน่อย คุณโมล์สลีย์ มันอาจไม่เกิดขึ้นก็ได้

มันเกิดขึ้นแล้ว

แม่จะไปที่เธิสก์หลังทานมื้อเที่ยง ไปด้วยกันมั้ยจ๊ะ

หนูจะเดินเข้าหมู่บ้าน ไปดูว่าอิโซเบลเป็นยังไงบ้าง

ย้ำเธอด้วยว่าเรายินดีเสมอ

ถ้าเธออยากมาเจอหลาน หรืออยากมีเพื่อนคุย

เธอก็มาได้ตลอด

- หนูจะบอกให้ค่ะ - หนูอาจขอไปด้วย

อย่าดีกว่า เธอคงไม่ พร้อมที่จะเจอคนเยอะๆ

หนูแค่จะขอเข้าเมืองด้วย

อีดิธ ลูกจะไปลอนดอน พรุ่งนี้แน่เหรอ

แม่จะได้วานให้ทำธุระหน่อย

หนูมีนัดกับไมเคิล เกร็กสัน

เขาคงคิดถึงลูกมากช่วงที่ลูกอยู่ที่นี่

เขาจะจัดงานเลี้ยง เพื่อแนะนำหนูกับเพื่อนๆ นักเขียน

น่าตื่นเต้นจริง

ว่ามั้ยโรเบิร์ต

ฉันขอติดประกาศไว้ที่นี่ได้มั้ยคะ

- ประกาศเหรอคะ คุณผู้หญิง - รับสมัครงานน่ะค่ะ

งานประเภทไหนคะ

- ทำไมคะ สำคัญด้วยเหรอ - ก็ไม่หรอกค่ะ

- ขอบคุณค่ะ ต้องจ่ายเท่าไหร่คะ - 6 เพนนีค่ะ

คุณน่าจะไปหาจอร์จบ่อยกว่านี้

จอร์จช่างน่าสงสาร

เกิดมาเจอภาระหนักอึ้ง

ลูกอยู่บนกองเงินกองทอง ส่วนแม่แทบไม่ได้อะไรเลย

กฎหมายว่าไว้อย่างนั้น

แต่มันช่างดูไม่เข้าท่า

แมทธิวเป็นคนละเอียด รอบคอบเสมอ

เขาคิดว่าความตายยังอยู่ ห่างไกลอีกหลายปี

ซึ่งมันควรเป็นเช่นนั้น

ถ้าหนูช่วยอะไรได้บ้าง ก็ขอให้หนูได้ทำนะคะ

ขอบใจมากจ้ะ

แต่เมื่อลูกคนเดียวต้องมาตาย

เราก็ไม่ใช่แม่คนอีกต่อไป

ไม่ได้เป็นอะไรเลยทั้งนั้น

ฉันกำลังทำตัวให้ชินอยู่

แต่คุณเป็นย่าคนนะคะ