Bawaal (बवाल)

นี่คือเพลงดังอมตะ สำหรับผู้ฟังวัยใสตลอดกาลของเรา

"ฉันใช้ชีวิตอย่างไร..."

"อย่าร่ำไห้, ดวงใจเหี่ยวเฉาของฉัน..."

"ใจเย็นนะ, เพื่อ--"

"ฉันสาบานว่าจะทำให้คุณ--"

"เพื่อความกรุณาของคุณ, เพื่อความเอื้ออาทรของคุณ..."

และตอนนี้, ก็ถึงเวลาของตัวเลขหรรษา

พี่อัจจู

'พิราบขาวหายากในหมู่นกสีเทา-'

'นั่นคือพี่อัจจูของคุณ'

'บุคลิกที่แสนจะดึงดูด,'

'เขาดึงดูดความสนใจทุกที่ที่เขาไป'

'เขาคือตัวแย่งซีน'

'พี่อัจจูต้องเป็นเซเลบแน่ๆ'

'แต่พี่เขาทำงานประเภทไหนกัน, คุณเดาออกไหม?'

'นายตำรวจระดับสูง?'

'ไม่'

'ผู้พิพากษาเขต?'

'เปล่า'

'ที่ปรึกษาทางการเงิน?'

'เออเอ่อ'

'ผู้ประกาศข่าว?'

'ผู้นำเยาวชน?'

'นักแสดงหน้าใหม่?'

'แล้วจริงๆแล้วเขาทำอะไร?

'เขาเป็นครูโรงเรียนมัธยม'

ครูครับ!

ครูครับ, ผมจะจอดมันในร่ม แล้วเอามันแขวนไว้บนแท่นหลัก

'คุณอาจจะถามว่า, ครูคนหนึ่ง จัดการอย่างไรถึงได้รับความเคารพเช่นนี้?

-'ผมจะบอกให้' -อรุณสวัสดิ์ครับ, ท่าน

'พี่อัจจูหว่านเมล็ดพันธุ์แห่งความเท็จ ไปทั่วดินแดนอันศักดิ์สิทธิ์แห่งลัคเนา'

'และสร้างภาพลักษณ์ ที่ยิ่งใหญ่ให้กับตัวเอง'

นายรู้ไหมว่าคุณอัจจูเกือบจะ ได้ทำงานที่นาซ่าแล้ว,

ถ้าไม่ใช่เพราะคนขับรถ จังหวะนรกที่ชนเขา

จนกระดูกก้นกบเขาหัก

แล้วเขายังทำงานอยู่ได้อย่างไร?

ด้วยความตั้งใจจริงไงล่ะ

คุณรู้ไหมว่าคุณอาเจย์เกือบจะกลายเป็น เจ้าหน้าที่เร่งรัดหนี้สินแล้ว -แล้วไง?

ขณะที่กำลังเขียนข้อสอบอยู่ มันทำให้เขาสะดุดใจ-

ถ้าเขามาเป็นเจ้าหน้าที่เร่งรัดหนี้สิน,

ลักเนาก็จะมีเจ้าหน้าที่แค่คนเดียว

แต่ถ้าเขากลายเป็นครู,

เขาจะสามารถสร้างเจ้าหน้าที่ 100 คนให้ลักเนาได้

-แล้วไง? -แล้วอะไรเล่า!

เขาฉีกกระดาษ คำตอบของเขาแล้วออกจากห้องไป

เลี้ยวขวา!

หนึ่ง...สอง, สาม, หนึ่ง!

คุณรู้ไหมว่าท่านเกือบจะได้ เป็นนายทหารแล้ว?

แล้ว?

เขาติดเชื้อที่คอ ในวันสัมภาษณ์

เขาวิ่งเร็ว

แต่ก็พูดอะไรไม่ได้

คุณต้องยอมรับ

เขามีร่างกายที่เยี่ยมมาก!

ฉันเห็นด้วย

ถ้าคุณอยากเพิ่มกล้ามแขนของคุณ,

ต้องบริหารกล้ามไตรเซ็ป, แทนที่จะเล่นไบเซ็ป

ไบเซ็ปมีกล้ามเนื้อมัดเดียว,

อันนี้

ในขณะที่ไตรเซ็ปมีสาม,

ตรงนี้, ตรงนี้, และตรงนี้

'ไม่มีที่ไหนที่เขาไม่ อยากที่จะแชร์ความรู้ของเขาง

จับตรวนี้ แข็งปานหิน

การขี่จักรยานโดยไม่สวมเสื้อผ้า

จะทำให้ข้อต่อของคุณระเบิดได้

การใช้เจลทุกวันจะทำให้ ผมแห้ง, เหมือนไม้กวาด

มีผงพิเศษ...ที่ผมใช้อยู่

แน่นอนว่าเมื่อพูดถึงการเต้นรำ ความสง่างามสำคัญอย่างยิ่ง

แต่ใบหน้า

ยิ่งสำคัญกว่ามากๆๆๆ

ครับ, ท่าน

'และสถานที่ที่เขาควร จะให้ความรู้จริงๆ,'

'เป็นสถานที่ที่ เขาไปเพื่อฆ่าเวลาเท่านั้น'

สงครามโลกครั้งที่สองเกิดขึ้น ระหว่างปี 1939 ถึง 19458

ประเทศส่วนใหญ่ เข้าร่วมสงคราม,

รวมทั้งประเทศมหาอำนาจทั้งหลาย

ไม่ยุติธรรม, ปาพน!

เธอเอาฮาร์ดิคไปและ ขอให้ฉันเอาครูนาลไป

ผมขอให้คุณไปหาปันด์ยา, ครับ

เธอเลือกคนผิด

ฉันเลือกผิด, ใช่!

-เธออ่านต่อไปเรื่อยๆ -ครับ, ครู

-เธอดูต่อไปเรื่อยๆ -ครับ, ครู

และเธอคอยเขี--

เขียนต่อไปเรื่อยๆ, เด็กน้อย

โธนิมีจักรยาน 16 คันจริงหรือ?

อึ๊-อือ, 18!

ครูครับ, ทำไมครูไม่เป็น นักกีฬาคริกเก็ตล่ะครับ?

เอ็นข้อศอกอักเสบ

-มันยังขัดๆอยู่นิดหน่อย— -'ทุกคนคิดว่าพี่อัจจูนั้นสุดยอด'

'มีเพียงไม่กี่คน ที่รู้ว่าเขาเป็น--'

เขาเป็นพวกจอมปลอม, ครับ

ไม่เอาแล้ว, คุณปันดีย์

ท่านครับ, ผมอยากจะจบดราม่านี้เสียที

ผู้ชายคนนี้ไม่ใช่ครูสอนประวัติศาสตร์,

เขาเป็นครูลึกลับ

เขาไม่รู้ว่าเขากำลังสอนอะไร

แล้วคุณรู้ทุกอย่างเหรอ?

ครับ, ผมทราบ

ถ้าคุณไม่เชื่อผม,

งั้นมากับผมแล้ว ดูด้วยตาคุณเองเลย

เขากำลังมาแล้ว!

ไป! ไป! กลับไปนั่งที่ตัวเอง!

ไป, ไป...

ในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 ฮิตเลอร์ได้...

ฮิตเลอร์ได้...?

โชบิต!

ฮิตเลอร์ได้

ทำอะไร?

เขาบุกโปแลนด์ก่อนครับ, ครู

ดีมาก

โอท่าน, คุณ?!

ดี

นั่งลง

คุณต้องการพบผมเหรอครับ?

เปล่า

คุณสอนต่อเถอะ

คุณปันดีย์,

ผมหวังว่าคุณจะเข้าใจ ทฤษฎีบทที่ผมอธิบายเมื่อวานนี้

ทฤษฎีไหนครับ?

คุณจะลืมเร็วขนาดนี้ได้อย่างไร?

ไม่มีปัญหา, ฉันจะนั่งอยู่กับคุณหลังเลิกเรียน

ผมชอบที่จะอยู่ต่อหลังเลิกเรียน

ผมพอมีเวลาให้คุณด้วยนะ

เรียนรู้อะไรจากเขาบ้าง, คุณปันดีย์

เขากำลังโกหกครับ, ท่าน

เขาไม่ได้สอนทฤษฎีอะไรผมเลย

ช่างมันเถอะ

คุณชอบสร้างเรื่องนัก

''ทุกคนประทับใจ ในตัวพี่อัจจูกันหมด'

'แต่เขารู้สึกหดหู่ใจอยู่คนเดียว'

พี่ชาย, คุณจำวิเนศ ชาจาปูร์การ์ได้ไหม?

วิเนศ ชาจาปูร์การ์?

พี่เคยเทกาวลงบนชุดชั้นในของเขา

- อัญมณีประจำตระกูลของเขาติดกัน - ถูก!

เกิดอะไรขึ้น? เขาเตะถังเหรอ?

เปล่าครับ, พี่

ตอนนี้เขาดังใหญ่แล้ว

ทำงานให้กับบริษัทยา

ผมจำชื่อเขาไม่ได้,

แต่เขาเป็นที่สองรองจากท็อป

เกิดอะไรขึ้น?

ฉันเคยเป็นที่หนึ่ง, นายรู้ไหม

ถ้าเพียงแต่พ่อของฉัน จ่ายเงินบริจาค

ฉันจะทำอะไรอยู่ตอนนี้?

งานที่ไร้ความหมายในโรงเรียนที่ไร้ค่า

คนที่เคยอยู่ข้างหลัง ฉันตอนนี้กำลังวิ่งไปข้างหน้า

ประทีก ริชจริยา ขับรถ ฮอนด้า ซิตี้,

ในขณะที่ฉันขับบุลเล็ต

รัตตัน กังโฆริยะ

มีรถขยะ 10 คันอยู่บนถนน

ทำเงินได้วันละ 20,000,

อีกคน

ริกกี้ ลัมบาแต่งงานกับกันปุระ

แต่ชีวิตแต่งงานของฉัน...พังพินาศ

คุณกำลังพูดอะไร?

-ความจริง -นั่นไม่จริง

พี่รู้ว่าทุกคนใน ลัคเนามองมาที่พี่

พวกเขามองมาที่ฉัน

เพราะภาพลักษณ์ที่ฉันรักษาไว้

ผู้คนเห็นแค่สิ่งที่ฉันแสดง ให้พวกเขาเห็นเท่านั้น

วันที่พวกเขาเห็นความจริง...

จะไม่มีใครสนใจ ที่จะมองฉันเป็นครั้งที่สอง

พี่กับความคิดแง่ลบของพี่

พี่, ความคิดลบๆ แสดงออกถึงสิ่งที่เป็นลบ

พ่อนายโทรมา รับสายสิ

พี่อยากคุยกับเขาเหรอ?

-ฉันก็แค่บอกนาย -ปล่อยให้มันดังไป

ไม่มีเรื่องอะไร, ให้มันดังไป

งานของนายควรจะทำให้

นายอยากไปทำงาน

และบ้านของนายควรทำให้

นายอยากกลับรีบกลับไป

ในกรณีของฉัน, ไม่มีอะไรสักอย่างที่ลงตัวเลย

โอ้, อัจจู...

-ลูกกลับมาแล้ว! -เปล่า, ผมยังอยู่บนถนน

อีกไม่นานลูกก็อยู่บนถนนแล้ว, ลูกชาย

เห็นไหม, ว่าทางที่ลูกจะไป...

ผมเห็นทุกวัน

แล้วดูสิ่งนี้ด้วย

ค่าบัตรเครดิตของคุณ

ฉันจะจัดการมัน

-ในที่สุดเขาก็ถึงบ้านแล้ว - ไม่, เขายังอยู่บนรถ

ฉันควรเสิร์ฟอาหารเย็นได้หรือยัง?

เขากระดกไปสองสามแก้ว

ฉันแน่ใจว่าเขาต้องเคยกิน...

อะไร, ไก่อมยิ้ม?

คุณควรบอกฉันล่วงหน้า

สุนัขข้างถนนกำลังอ้วนท้วน เพราะกินอาหารส่วนของคุณ

-แม่... -บอกเราด้วยว่าใครจะเป็นคนจ่ายบิลนี้

เพราะผมจะไม่จ่าย ให้มันสักแดงเดียว

ฉันไม่ได้คาดหวังให้เธอจ่าย

-คุณพูดอะไร? -ฉันไม่ได้คาดหวังให้เธอจ่าย

เฮ้...อย่าอ้วกลงอ่างนะ ไปอ้วกใส่โถ

ผมไม่ได้อ้วก

ผมแค่ล้างหน้า

ผมเอาอยู่นะ, แม่

แกเอาไม่อยู่

คนส่งของกดกริ่ง ทุกสองชั่วโมงพร้อมพัสดุในมือ

รองเท้า