You're Killing Me

ตื่นได้แล้ว!

โอ๊ย!

อะไรกันเนี่ย?

นี่มันแปดโมงกว่าแล้ว และคุณก็มาสาย!

คุณอยู่ที่ไหน?

คุณพระ... ช่วย

คุณมีอินเตอร์คอมด้วยเหรอ?

ใครๆ เขาก็มีกันไม่ใช่เหรอ?

อาจจะแค่ในพิพิธภัณฑ์สมิธโซเนียนมั้ง

มาเจอฉันที่ห้องทำงาน ในสิบนาทีนี้

บ้านฉัน กฎของฉัน!

อูย!

ฆ่าฉันให้ตายเลยเถอะ

ในที่สุดเธอก็มา

ฉันไม่รู้ว่าคุณเป็นยังไงนะ

แต่คนส่วนใหญ่เขาหยุดงาน วันเสาร์-อาทิตย์กัน

ก็นะ...

"คนส่วนใหญ่"

เขาไม่ได้ติดอันดับหนังสือขายดี ของนิวยอร์กไทมส์หรอกนะ

ดูที่นี่สิ

เหมือนวิหารเลย...

ที่อุทิศให้คุณ

โต๊ะทำงานของคุณอยู่ตรงนั้น

โอ้... ถาดวางทีวีเนี่ยนะ?

แล้วเต็นท์กับเก้าอี้ข้างนอกนั่น มันอะไรกัน?

เอาไว้จัดงานแต่งงานน่ะ

งานแต่งงาน?

คุณจะแต่งงาน... อีกรอบเหรอ?

ไม่ใช่ฉันหรอก ฉันแค่เป็นเจ้าภาพ

เยี่ยมเลย

แล้วไวท์บอร์ดล่ะอยู่ที่ไหน?

- อะไรนะ? - ไวท์บอร์ดไง?

เราต้องมีที่สำหรับ วางโครงเรื่องนะ

หรือว่าคุณใช้บัตรดัชนี กับเทปกาวกระดาษ?

เพราะฉันมีติดกระเป๋ามาด้วย

ทำไมคุณถึงพกเทปกาวกระดาษ ไว้ในกระเป๋า?

ก็เพราะคุณต้องเขียน จุดสำคัญของเรื่องบนบัตร

แล้วค่อยแปะมัน ไว้บนหน้าต่างยังไงล่ะ

ไม่ใช่กับหน้าต่างฉันแน่ๆ

แล้วคุณวางโครงเรื่องยังไง?

ฉันไม่ได้วาง

ฉันเป็นสายด้นสด แบบคิดไปทำไปน่ะ

ฉันเขียนไปตามทางที่เรื่องพาไป

คุณทำแบบนั้นกับแนวอาชญากรรม ไม่ได้หรอกนะ

แนวอาชญากรรมต้องมีโครงสร้าง

มันต่างจากพวกสิ่งที่คนบางคน

แค่คิดเอาเอง จากอากาศธาตุ

โอเค

เรามาตกลงกันให้ชัดเจนก่อนนะ

ถ้าจะให้การร่วมมือครั้งนี้ ไปรอด

คุณต้องเลิกทำตัวเหนือกว่า แบบคนรุ่นใหม่นั่นซะ

"ทำตัวเหนือกว่า"?

โต๊ะของคุณ ตั้งอยู่บนแท่นเห็นๆ เลยนะ

มันไม่ใช่แท่น มันเป็นดีไซน์ ที่เป็นเอกลักษณ์ต่างหาก

แล้วเราก็เสียเวลา กันมามากเกินไปแล้ว

คุณต้องเริ่มเขียนได้แล้ว

เริ่มเขียนอะไร?

หนังสือแนชไง จะอะไรอีกล่ะ?

คุ-คุณจะไปไหน?

ไปคุยกับคนจัดอาหาร

แขกจะมาตอน 11 โมงแล้ว

เจส!

ฉันกำลังทบทวนเมนู--

โอ้ ไม่นะ

อย่าริอาจมาแก้ไขอะไร ตอนนี้เลยนะ

ฉันแค่ต้องการให้แน่ใจว่า ไม่มีถั่วลิสง

ในซอสสำหรับ เปาะเปี๊ยะทอด

- ใช่ - เพื่อนเจ้าบ่าวแพ้น่ะ

ฉันรู้ว่าคุณไม่ชอบเขา แต่เรา ต้องระวังให้มากหน่อย

ถ้าคุณมัวแต่ จัดงานแต่งงานแบบนี้

เราจะเอางานที่ไหน ไปเขียนหนังสือของเราล่ะ?

อย่างแรกนะ คุณไม่ใช้คำว่า "จัด" กับงานแต่งงานแบบนี้หรอก

อย่างที่สอง ฉันกำลังทำงานอยู่

สมองฉันหมุนตลอดเวลา

และอย่างที่สาม

ฉันเป็นหุ้นส่วนอาวุโส ในความสัมพันธ์การทำงานนี้

ฉันเป็นคนออกคำสั่ง ส่วนคุณก็ทำตามซะ

ฉันต้อง... ไปคุย กับคนจัดดอกไม้

ขอให้วันนี้ได้งานเยอะๆ นะ

เดี๋ยวสิ...

เมื่อกี้มันเกิดอะไรขึ้น?

ยินดีต้อนรับสู่โลกของฉัน

โอเค...

ดูเหมือนเราจะเพิ่ม คานาเป้คาปรีเซ่ลงในถาดนะ...

ว้าว! โอ๊ย... ฉัน-ฉันขอโทษจริงๆ

ฉันไม่คิดว่า จะมีใครอยู่ในนี้

ไม่เป็นไร ฉันเพิ่งย้ายเข้ามา

คุณคงเป็นเจ้าบ่าวสินะ

เพื่อนเจ้าบ่าวครับ

ผมนึกว่าเราจะมาเปลี่ยนชุด กันที่นี่ซะอีก

เดี๋ยวๆ นะ คุณบอกว่าคุณอยู่ที่นี่เหรอ?

ฉันกำลังทำงาน ร่วมกับแอลลิสัน แชนด์เลอร์

แต่ก็นะ ตอนนี้

ฉันกำลังทำงานอยู่

ส่วนเธอกำลังยุ่งกับงานแต่งงาน

อ๋อเหรอ

แล้วคุณกำลังทำอะไรอยู่ล่ะ?

เขียนหนังสือ

ติดตรงที่แม่มดนั่น ไม่มีหัวทางด้าน

การเขียนแนวอาชญากรรมเลย

ฉันไม่เคยรู้เลยว่า

เธอมีเพื่อนร่วมเขียนหนังสือด้วย

ตอนนี้มีแล้วล่ะ

ข่าวลือบอกว่า

สำนักพิมพ์อยากให้เซเลนา เซนต์คลาวด์

เลิกเขียนซะที

ให้ยายแก่คนนั้น ไปพักผ่อนได้แล้ว

แล้วจัดการจบชีวิตการเขียน เหมือนหมาที่พิการซะ

คุณพูดแบบนั้น ที่นี่ไม่ได้นะ

นั่นมันทรยศชัดๆ

อย่าเข้าใจผิดนะ การได้ขึ้นชื่อ ร่วมกับนักเขียนเบสต์เซลเลอร์

ของนิวยอร์กไทมส์น่ะ?

แต่เธอก็ทำตัว พังพินาศสุดๆ

ในทุกๆ ด้านเลย

หมายถึง จัดงานแต่งงานเนี่ยนะ?

ทั้งที่งานเราจวนจะเดดไลน์แล้ว?

คุณจะไปงานไหม? - ไม่เอาด้วยหรอก

งานแต่งงานมันน่าเอียนจะตาย

แถมเธอไม่ได้เชิญฉันด้วย

งั้นฉันเชิญคุณเอง

เธอไม่อยากให้ฉันไปหรอก

นั่นแหละเหตุผลที่ฉันว่า คุณควรไปนะ

นั่น...

แถมฉันชอบคุณด้วย

ทำไมล่ะ?

ก็เพราะคุณเรียกแอลลิสัน แชนด์เลอร์ว่าแม่มดไง

ใช่เลย

โอเค ฉันจะไป

ฉันก็ชอบคุณเหมือนกันนะ

แต่ฉันยังไม่รู้จักชื่อคุณเลย

โอลิเวอร์ คุณมาทำอะไรที่นี่?

อ๋อ แค่มาทำความรู้จักกับ เพื่อนร่วมงานคนใหม่ของคุณน่ะ

ค่อยไปทำความรู้จักทีหลังเถอะ

เอาล่ะ คุณไปอยู่ที่ห้องเก่าคุณไป

แล้วไปเปลี่ยนชุดซะ

เดี๋ยว ห้องเก่าคุณ? คุณเคยอยู่ที่นี่เหรอ?

ใช่ ก็เขาเป็นลูกชายฉันนี่

ลูกชายคุณ?

ทำไมคุณไม่บอกฉันล่ะ?

แหม ก็แบบนี้มันสนุกกว่าไม่ใช่เหรอ

แล้วทำไมเพื่อนคุณถึงมา แต่งงานที่บ้านแม่คุณล่ะ?

เพราะหลังบ้านเธอ ใหญ่กว่าดิสนีย์แลนด์มั้ง?

ทอดด์กับโอลิเวอร์ เรียนด้วยกันมา

ตั้งแต่สมัยอนุบาล จนถึงมหาวิทยาลัยเลยนะ

เราไปกันได้หรือยัง?

ไว้เจอกันที่งานแต่งนะ

คุณหมายความว่าไงที่ว่า "ไว้เจอกันที่งานแต่ง"?

เธอไม่ได้ไป ร่วมงานแต่งงานหรอก

ฉันเป็นคู่เดทของเขา

ไม่ คุณไม่ใช่คู่เดทของเขา

เธอไม่ใช่คู่เดทของคุณ

เธอมีงานต้องทำ

ซึ่งเธอต้องทำให้เสร็จ

โดยไม่มาทำให้หน้าต่างฉันพัง

ฉันว่าเธอยังไงก็คงไป งานแต่งอยู่ดีแหละ

งั้น...

อย่างน้อยก็ใส่ยกทรงด้วยล่ะ

เราตามหลังกำหนดการไปมากแล้วนะ

ใจเย็นแม่ ทุกอย่างจะเรียบร้อย

คุณนายซี!

โอ้ มากันครบเลยนะ!

โตกันเป็นผู้ใหญ่หมดแล้ว!

โอ้...

เฮ้ แบรนดอน...

เธอเนี่ยดูสมกับเป็น เพื่อนเจ้าบ่าวจริงๆ เลย

และคุณก็ดู งดงามกว่าที่เคยนะ

อุ๊ย มีคนเริ่มดื่ม แชมเปญตั้งแต่เช้าเลยเหรอเนี่ย

คูเปอร์...

เฮ้ เจอคนพิเศษของตัวเองหรือยังล่ะ?

เจอแล้วครับ

แต่เธอทิ้งผมไปแล้ว

ไม่นะ...

แม่ครับ พอเถอะ

"พอ" อะไรเหรอ?

คูปกับแม่รู้จักกันมานานแล้วนะ

ตั้งแต่สมัยพวกเธอมาใช้เวลา ช่วงฤดูร้อนที่นี่ตอนเรียนมหาลัย

แม่คิดถึงช่วงเวลานั้นจัง

ทอดด์

แม่ดีใจกับลูกจริงๆ นะ

ขอบคุณครับ

วิลโลว์กับผมรู้สึกขอบคุณมากๆ

สำหรับทุกอย่าง ที่คุณทำให้เรา

แม่เต็มใจจ้ะ

ไปข้างบนกันเถอะ จะได้ไปเตรียมตัว

โอ้ เดี๋ยวสิ แหวนน่ะ

ขอดูหน่อยได้ไหม?

ได้โปรดเถอะ

ดูสิ

โอ้ สวยมากเลย

ไหนแม่บอกว่าเรากำลังรีบไงครับ?

อุ๊ย โทษทีจ้ะ แม่แค่เพลินไปหน่อย

โอ้

ตายจริง นิ้ววิลโลว์เล็กจังเลยนะเนี่ย

โอ้!

เอาล่ะ เรียบร้อยแล้ว

ถือว่าได้ออกกำลังกายวันนี้แล้วนะ

โอเค เยี่ยมเลย เรียบร้อยแล้ว

เอาล่ะ ไปข้างบนกันเถอะ

จะได้เตรียมตัวกัน

ให้ทันเวลา