Malevil

Το σαββατοκύριακο,

τα νοτιοδυτικά θα συνεχίσουν να έχουν ευχάριστο καιρό,

με θερμοκρασίες το απόγευμα

πάνω από τον μέσο όρο της εποχής.

Μπορντό: 21 βαθμοί. Τουλούζη: 23 βαθμοί.

Θα σε δω απόψε στο Καφέ Σοντιέρ;

-Σίγουρα! -Αντίο!

Μομό!

Μομό!

Σιωπή, Τεμπέτ!

Μομό!

Μομό!

Έλα!

Μομό!

Μομό!

Τι συμβαίνει;

Είναι Σάββατο!

-Δεν είναι Σάββατο! -Ναι, είναι Σάββατο!

Με βοηθάς λίγο; Έλα!

Ναι. Ευχαριστώ, Εμανουέλ.

Δεν είναι Σάββατο!

Δεν είναι Σάββατο!

Ορίστε!

Τα χειρότερα πέρασαν.

Τώρα βγάλε το πουλόβερ και το παντελόνι σου.

Άκου, Μομό. Έγινες 30 πριν από δύο χρόνια.

Μπορείς να πλυθείς μόνος σου.

Καταλαβαίνεις;

Ορίστε.

-Είναι καθαρά τα μπουκάλια; -Ναι, σχεδόν όλα.

Θα εκπλαγώ αν συμβεί σήμερα.

-Αύριο; -Ούτε τότε.

Και η γουρούνα;

Θα πάω να δω.

Ζερμέν, μου φέρνεις έναν φακό;

Έχω έναν στην τσάντα μου.

Η Περβένς παραμένει η ομορφότερη.

Πρέπει να κάνεις κι άλλο χώρο.

Ένας κλωβός πρέπει να είναι καθαρός.

Θα εμφιαλώσω το κρασί μου, αν θες να έρθεις να το δοκιμάσεις.

Περισσότερα νέα στις 11:00.

-Γεια σου, δήμαρχε. -Γεια σου.

-Αν διψάς... -Με μεγάλη μου ευχαρίστηση!

Τα γραμματόσημα είναι από μακριά.

-Τα συλλέγεις; -Όχι εγώ, ο γιος μου.

-Θα τα βάλω στην άκρη για 'σένα. -Ευχαριστώ.

Γεια σου. Ενοχλώ;

Ακόμα και ο φαρμακοποιός; Είναι αντιπροσωπεία.

Όχι. Απλά με έφεραν μαζί τους.

Λοιπόν;

Ήρθε και ο κύριος Μπουβρέ

για να καταλήξετε σε μία συμφωνία.

Να πάμε στην κουζίνα;

Όχι, μου επιτρέπετε...

Δεν έχω πρόβλημα με το έργο αυτό καθαυτό, αλλά κοιτάξτε αυτό.

Θέλουν να βάλουν ένα φανάρι ακριβώς εδώ, έξω απ' το υπνοδωμάτιό μου.

Μπορούμε να το μετακινήσουμε λίγο;

Αλλάξαμε το σχέδιο 17 φορές. Και θα συνεχίσουμε να το αλλάζουμε.

Όμως, σας υπενθυμίζω

ότι δε γίνεται να μετακινηθεί στα αριστερά,

διότι στα αριστερά

υπάρχει η πινακίδα του φαρμακείου σας.

Και στα δεξιά,

είναι η οδός Δρ Μπουβρέ.

Δε θέλετε ένα φανάρι

στη μέση του δρόμου που φέρει το όνομα του πατέρα σας, σωστά;

Τότε, μην υπολογίζετε στην ψήφο μου.

Είναι αδύνατον.

Χρειαζόμαστε την ψήφο σας για να γίνει το έργο.

Έχω μια πρόταση.

Αν μπει η επιγραφή του φαρμακείου σας

ακριβώς κάτω απ' το υπνοδωμάτιό σας,

θα σας ενοχλούσε αυτό;

Όχι, γιατί σβήνω την επιγραφή όταν κλείνω.

Τέλεια.

Το φανάρι πάει στη θέση της επιγραφής

και η επιγραφή κάτω απ' το υπνοδωμάτιό σας.

Ποιος θα το πληρώσει;

Η κοινότητα.

Εκτός κι αν έχετε αντίρρηση.

-Δε θα κοστίσει πολύ, ούτως ή άλλως. -Ούτως ή άλλως.

Ούτως ή άλλως.

Κανονίστηκε;

Θα σας πείραζε να υπογράψετε την αλλαγή;

Θα δοκιμάσετε το κρασί μου;

Ευχαριστώ.

Πού είναι τα ποτήρια;

Αυστραλία;

Μπορώ να τολμήσω να ζητήσω τα γραμματόσημα;

Τα υποσχέθηκα ήδη.

Επιστρέφει ο γιος σας;

Το φθινόπωρο.

Στέλνει χαιρετισμούς.

Στην υγειά μας!

-Δήμαρχε. -Στην υγεία σας.

Κι άλλη διακοπή ρεύματος!

Περιμένετε. Έχω αναπτήρα.

Περίεργο. Δεν πιάνει τίποτα. Έχει μπαταρίες.

Φεύγω.

Είναι επικίνδυνο.

Είναι επικίνδυνο.

Είναι επικίνδυνο.

Είναι επικίνδυνο.

Περίμενε.

Περίμενε.

Περίμενε.

Περίμενε.

Περίμενε.

Σκύλε. Τεμπέτ!

Σκύλε!

Τεμπέτ!

Τεμπέτ!

Σκύλε! Τεμπέτ!

Μομό!

Μομό!

Τι είδες;

Περίμενέ με.

Μόνο αυτό έχει απομείνει.

Μομό! Μομό, γύρνα πίσω!

Γύρνα πίσω, Μομό!

Μομό!

Ναι! Ναι, Μομό! Ναι!

Ίσως πρέπει να ξαναρχίσουμε να μιλάμε.

Θα πάω να φέρω ξύλα.

Είναι αντιχριστιανικό να σαπίζουν οι νεκροί.

Δεν είναι σωστό.

-Είναι επικίνδυνο. -Όχι, συνέχισε!

Είναι επικίνδυνο.

Προς τα δεξιά.

Ευθεία.

Ευθεία.

Προς τα αριστερά!

Το φανταζόμουν χειρότερα.

Μομό!

Μομό!

Μομό!

Μομό!

Μομό!

Δεν έπρεπε να πας. Αν έπεφτες, δε θα είχαμε πλέον άλογο.

Εγώ πρέπει να πάω.

Τότε, ας πήγαινες.

Θέλεις να τον αφήσεις να πεθάνει εκεί έξω, σαν σκυλί.

Τι τρώει από τότε που έφυγε;

Τι πίνει;

Θα επέστρεφε, αν δεν έβρισκε κάτι.

Αλλά άσε το άλογό μου ήσυχο.

Το άλογό μου, το άλογό σου, το άλογό του. Τρελάθηκες;

Δεν εννοούσα αυτό. Εννοούσα το αντίθετο.

Τίποτα εδώ δε μου ανήκει πια.

Η Περβένς ανήκει πλέον σε όλους.

Για να την πάρει κάποιος, πρέπει να συμφωνήσουμε όλοι.

-Απλά έτσι το λες. -Όχι. Έλα τώρα.

Δεν έχω ξαναδιψάσει τόσο πολύ.

Είδες το σημάδι στον ώμο του Κολίν;

Όχι.

Ήμουν σαν εσένα. Είχα οικογένεια.

Είναι φυσιολογικό να μη μιλάμε ποτέ για τους άλλους;

Ναι. Καλύτερα έτσι.

Είδες κάτι;

Αυτό ακούγεται σαν άλογο.

Εμανουέλ!

Νομίζω ότι είναι πολύ αργά.

Πήραν το άλογο.

Για δες, λοιπόν.

Και λείπει κι ένα γουρούνι.

Ένα μικρό;

Όχι το μεγάλο, προφανώς.

Κοίτα. Το άλογο πήγε από εδώ.

Ορίστε.

Ορίστε. Φαγητό.

-Κι άλλο; -Διψάω.

Εβελίν;

-Εβελίν! -Όχι!

Μομό!

Άφησέ τον!

Μομό!

Έλα εδώ, Μομό.

Έλα 'δώ. Εμπρός!

Έλα 'δώ!

Το ποτάμι δεν ήταν εδώ πριν.

Φυσικά και όχι.

Αναρωτιέμαι πού να πηγαίνει.

-Ποια είναι αυτή; -Δεν την αναγνωρίζεις;

-Ήταν μόνη της; -Ναι.

Εκεί!

Εβελίν, πού ήσουν όταν συνέβη αυτό;

Στη σπηλιά.

Τι είδες;

Μια λάμψη κεραυνού.

Και μετά από αυτό;

Δεν ξέρω πού χτύπησε ο κεραυνός.

Από τότε, δε βλέπω τίποτα.

-Πού είναι; -Ποιοι;

Οι άλλοι.

Η μητέρα μου πήγε μαζί τους. Ο Μομό δεν τη βρήκε.

Πρέπει...

Πρέπει να περιμένουμε να δούμε.

Λέτε να τα καταφέρουμε;

Γιατί όχι;

Αν δεν είμαστε οι μόνοι επιζώντες.