Psych

"ปี 1986 ซานตา บาร์บาร่า, แคลิฟอร์เนีย"

ทำการบ้านหรือยัง

ทานผักนี่ให้หมดสิ

ครับ

ผมขอทานฟัดจ์เค้กได้มั้ยฮะ

หลับตาก่อนสิ

- พ่อฮะ ผมไม่อยากจะ... - หลับตาก่อน

ตัวหนังสือตัวไหนในป้ายทางออกที่หายไป

- ตัว "เอ็กซ์" ฮะ - ไวนิลนี่สีอะไร

- ไวนิลไหน - ที่หุ้มเบาะนั่งนี้ไง

- สีม่วงฮะ - สีแดงเข้มต่างหาก แต่ถือว่าใกล้เคียง

- ผู้จัดการชื่ออะไร - ใครฮะ

คนที่มีป้ายชื่อน่ะ

ผู้หญิงคนที่ยืนตรงประตูตอนเราเดินเข้ามา

ลูกก็เห็นเธอนี่

มารี

ผมทานเค้กได้หรือยัง

มีหมวกกี่ใบ

- พ่อฮะ - ชอน ลูกอยากกินเค้กรึเปล่าล่ะ

ห้องนี้มีหมวกอยู่กี่ใบ

- นับหมวกไหมพรมด้วยรึเปล่า - ลูกว่าไงล่ะ

- สามใบ - เอาละ บรรยายหมวกมาสิ

- ไม่ยุติธรรมเลย - ชอน จะหมดเวลาแล้วนะ

ใบนึงมีดอกไม้ ผู้หญิงคนนั้นสวมอยู่

อีกใบมีรูปคล้าย ๆสิงโต ที่ผู้ชายประหลาด ๆฟันเก ๆสวมอยู่

ใบสุดท้ายคือหมวกพ่อครัว

- แล้วหมวกไหมพรมล่ะ - อันนั้นไม่นับเป็นหมวก

- เอาละ ลืมตาได้ - ขอบคุณครับ

น่าทึ่งมากเลย

ก็แค่พอใช้

ขอสั่งเค้กให้เขาหน่อยครับ

ฉันรู้แล้วว่าโตขึ้นเธอจะเป็นอะไร

ผมไม่มีทางโตเป็นผู้ใหญ่แน่ครับ

"ปี 2006 ยังอยู่ที่ซานตา บาร์บาร่า"

- บ้านน่าอยู่นะ - ขอบคุณ

ปลายสัปดาห์ แต่ยังไงวันนี้ก็เป็นวันที่ดีที่จะไปเดินเขา

กลับไปที่คุณ เดน่า

ฉันรู้ว่าคุณจะเป็นลูกค้าที่ดีที่สุด

ความกังวลของเธอ เกี่ยวกับนโยบายระยะยาวของแผนกต่างๆ

คุณโจคะ เหตุการณ์ครั้งนี้ ตำรวจพบเบาะแสอะไรบ้างมั้ยคะ

เรายังไม่รู้อะไรครับ เราไม่รู้เลยจริง ๆว่าต้องทำยังไง

ช่วงสองสัปดาห์ที่ผ่านมาลำบากมาก เราคิดอะไรไม่ออกเลย

ผมหวังว่าพวกตำรวจจะช่วยแก้ปัญหาให้เราได้

เพื่อช่วยคลี่คลายคดีนี้...

การบุกรุกของหน่วยงาน อาจเป็นท่าทีการผูกไมตรีที่จำเป็น

เพื่อทำให้สิ่งต่างๆ เป็นไปในทิศทางที่ถูกต้อง

คุณจะทำอะไรน่ะ

ผมจะโทรหาตำรวจ

ทำไมเหรอ

ผมว่าเขาน่าจะปิดคดีนี้ได้

ไม่เห็นบอกเลยว่าคุณเป็นตำรวจ

ไม่ใช่ ๆ ผมไม่ใช่ตำรวจ

ผิดหวังเหรอ

- ฉันแค่คิดว่าคุณคงมีกุญแจมือ - อ๋อ ผมมีกุญแจมือนะ

- ฮัลโหล - ตำรวจซานตา บาร์บาร่าค่ะ

- ผู้จัดการร้านนั่นแหละเป็นคนทำ - อะไรนะคะ

คดีปล้นเครื่องเสียงที่ร้านดิวิชั่นน่ะครับ

เขากำลังออกรายการข่าวอยู่

ดูมือเขาสิ ยุกยิก ตื่นเต้นและหลบตานักข่าวด้วย

- คุณชื่ออะไรคะ - ผมเหรอ

ผมชื่อชอน สเปนเซอร์

- มีข้อมูลอะไรเพิ่มเติมมั้ยคะ - ไม่มีครับ แค่นั้นน่าจะพอ

พนักงานทำความสะอาดกำลังรอและหวังว่า...

อันที่จริงป้ายทะเบียนรถทำข่าวหมดอายุแล้ว

แต่ไม่เกี่ยวกันเท่าไหร่หรอก

สวัสดีครับ คุณตำรวจ

โอเค แต่เธอต้องไปนะ

เยี่ยมเลย

ใช่แล้ว

- หวัดดีครับ - ยอดไปเลย

ผมชอน สเปนเซอร์

และอีกอย่างนึง คือ...

ไม่ ฉันไม่ยอมจ่ายแน่

ไม่ ๆ ผมไม่นั่งที่นั่นหรอกครับ

ผมมาเรื่องรางวัลครับ ผมได้โทรมาแจ้งเบาะแส

ไม่นะ มิแชล ฉันจ่ายไม่ไหวหรอก

คือว่านี่กางเกงใหม่

คุณเข้าใจผมมากเลย

ก็ได้ครับ

มื้อละ 80 เหรียญนี่ถือว่ามากนะ

เธอดีมากเลยนี่

ฉันหมายถึงว่า เธอรู้เรื่องสมัยเด็กของคุณย่าดีทีเดียว

และเรื่องที่ทิ้งบ๊อบบี้

ฉันรู้สึกได้เลยว่าวิญญาณเธอยังอยู่ในห้อง

ไม่อยากจะเชื่อเลย

รู้มั้ย ผมมีรอยสักแบบเดียวกันเลย

แต่ของผมน่ะสะกดคำว่า "กระหายเลือด" ผิด เชื่อเขาเลย

ไม่อยากเชื่อว่าคุณจะไม่จัดการกับมันซะก่อน

คุณทำอะไรมา พังรถเมียเก่ามาเหรอ

รถแฟนใหม่ของหล่อนต่างหาก

สั่งสอนเธอล่ะสิ

ไม่มีพยานด้วย

สุดยอด

ปัดเศษไฟท้ายที่แตก ออกจากแขนเสื้อสักหน่อยคงดีนะ

แนะนำให้น่ะ

ขอบใจมาก

ด้วยความยินดี

ทางนี้ครับ คุณสเปนเซอร์

เมื่อไหร่ผมจะได้เงินล่ะ

- เงินเหรอ - ใช่แล้ว รางวัลไงล่ะ

คุณจับตัวผู้จัดการร้านได้แล้ว ใช่มั้ย

ขอเราถามคำถามสักหน่อยก่อนนะ

ได้เลย

คุณจะถามอะไรผมล่ะ

ไม่รู้สิ อย่างเช่น...

"คุณอยู่ที่ไหนเมื่อมีเหตุปล้นร้านคืนก่อน"

ผมเนี่ยนะ ปล้นร้านเครื่องเสียง

ผมเปล่านะ

ไม่รู้สิ ผมว่าผมก็ทำอย่างที่คุณทำ

ไม่ได้ช่วยให้คดีจบไง

ที่คุณพูดนี่ไม่ได้ช่วยในคดีคุณเลยนะ

คดีของผมงั้นเหรอ

เดี๋ยวนะ ผมเนี่ยนะเป็นผู้ต้องสงสัย

- ใช่ คุณคือผู้ต้องสงสัยคนสำคัญ - ผมบอกเบาะแสคนร้ายให้คุณนะ

เขามีคนร่วมมือด้วย

ผมต้องหาตัวคนร่วมมือเหรอ ผมงงไปหมดแล้ว

- คุณเอาผมไปเกี่ยวด้วยตอนไหนเนี่ย - ข้อมูลของคุณก็ดี

ดีมากซะจนผมคิดว่า ต้องมาจากคนในที่รู้เรื่องนี้ดี

รู้เรื่องอะไร

คุณครับ ผมโทรมาแจ้งเบาะแสเป็นสิบ ๆครั้งนะ

- ลองเช็คดูก็ได้ - ผมตรวจดูแล้ว

ผมตรวจสอบอีกหลายเรื่องด้วย

อย่างเช่น คุณตกงานอยู่

ไม่มีงานทำมานานกว่าหกเดือนแล้ว

และคุณมีประวัติอาชญากรรมด้วย

ตอนนั้นผมอายุ 18

อายุ 18 เหรอ

แสดงว่าไม่เป็นไรงั้นสิ งั้นเดี๋ยวผมขีดฆ่าทิ้งแล้วกัน

ผมยืมรถมา

- คุณขโมยรถ - เพื่อให้สาวประทับใจ

ขอโทษด้วยนะ คุณสเปนเซอร์ ฉันว่ามันไม่เกี่ยวกันเท่าไหร่

พอจะช่วยได้มั้ย ถ้าบอกว่าเธอมีชื่อเสียงในทางนี้

และตอนมัธยมผมก็ไม่ได้เรื่องเลย

โอเค ผมจะบอกให้ เรื่องมันไม่ใหญ่ขนาดนั้น

ตำรวจที่จับผมวันนั้นคือพ่อผมเอง ท่านพยายามจะให้ผมได้บทเรียน

แล้วได้เรียนรู้อะไรมั้ย

ที่ได้แน่ ๆคือผมเรียนรู้ที่จะเกลียดพ่อ

ขอโทษที ถ้าผมออกจะสงสัยสักหน่อย

ก็น่าเชื่ออยู่ ว่าคุณคลี่คลายคดีทั้งหมดนี้

โทษที ด้วยอะไรนะ

ด้วยการดูรายการข่าวช่อง 8

สารภาพก็ได้ ไม่จริงหรอก

บางทีผมก็ดูช่อง 5

แต่ผมชอบช่อง 8

สาวพยากรณ์อากาศน่ะ น่ารักมาก

คุณจะบอกว่าคุณจับผิดคนร้ายได้ จากการให้สัมภาษณ์ทางทีวีสิ

คุณดูไม่ออกเหรอ

อย่ามาหาว่างานของตำรวจเป็นเรื่องจิ๊บจ๊อยนะ

ผมว่าคุณเองน่ะแหละที่ทำให้มันเสียหาย

พวกคุณกักตัวผมไว้ที่นี่ไม่ได้หรอก ผมรู้สิทธิตัวเองดี

ดี งั้นคุณก็คงรู้ว่าคุณมีสิทธิที่จะไม่พูด

คุณมีสิทธิจะหาทนาย ถ้าไม่สามารถจ้างได้ จะมีคนจัดหาให้คุณ

เดี๋ยวก่อน ล้อเล่นรึเปล่า

ไปอยู่ห้องขังสักไม่กี่ชั่วโมง เดี๋ยวคงช่วยฟื้นความจำคุณได้

คุณสเปนเซอร์ แค่บอกเหตุผลมา เท่านั้นแหละที่เราต้องการ

คุณเอาข้อมูลมาจากไหน

ไม่ สายเกินไปแล้วล่ะ

เจ้าหน้าที่อัลเลน นำตัวเขาไป

"นำตัวเขาไป" งั้นเหรอ

ไม่เอาน่า กุญแจมือด้วยเหรอ แค่เดินไปที่ล็อบบี้นะ

หรือไม่คุณก็ให้คำอธิบายที่น่าเชื่อถือสิ

ผม...

โอเค

โอเค ก็ได้

คุณชนะ

ผมได้ข้อมูลเพราะว่า...

ผมเป็นร่างทรง

- พาเขาออกไป - โอ้ ตายแล้ว

คุณย่าของคุณคงภูมิใจมาก

- คุณคุยกับท่านเหรอ - ใช่แล้ว

ท่านปลอดภัย และสบายดี

ท่านอยากให้คุณเลิกทุ่มเงินไปกับพวกหลอกลวง

- หมอดูลายมือเหรอ - ใช่ หมอดูลายมือ

เอาละ พูดกันให้ชัด ๆ

คุณสเปนเซอร์ คุณบอกว่าคุณเป็นร่างทรง

ผมจะรู้ได้ยังไงล่ะ ว่าคุณสองคนไปนอนด้วยกัน

หนึ่ง สอง สาม หนึ่ง สอง สาม

หนึ่ง สอง สาม หนึ่ง...

- งานแต่งเมื่อไหร่ - 3 พฤษภาคม

เดี๋ยวก่อน...

- คุณรู้ได้ยังไง - กำลังเรียนเต้น...

เพื่องานแต่งและคุณก็กำลังไปได้สวย

โอ้โห ยอดไปเลย

ไม่เอาน่า ใครจะเชื่อเนี่ย

เอาอย่างนี้

ไปที่ห้องควบคุมตัว 2 ให้คนร้ายทุบรถสะบัดขาสิ

คุณจะได้หลักฐานทุกอย่างที่ต้องการ

หลักฐานอยู่ในรองเท้าข้างซ้าย

เดี๋ยวอีกสามนาทีจะกลับมา

พร้อมกุญแจมือของผมเอง

ผมกำลังจะได้...

ตัว "ล"

ลูลู่ หมาของท่าน

ท่านพูดอะไรอีกรึเปล่า

อยู่ ๆก็เลือนลางไป

มีอะไรบางอย่างกำลังบดบัง

ก็แค่เดาถูกน่ะ

- แค่เดาถูกเหรอ - ไม่รู้สิ ผมว่าเขาจัดฉาก

หลักฐานพยานเขาถูกต้องนะ

ผมมีคำถาม ผมต้องจ่ายภาษีสำหรับเงินรางวัลรึเปล่า