Frasier

Luister nu toch naar jezelf, Bob.

Je volgt haar naar d'r werk, je luistert haar gesprekken af en je leest haar mail.

Vanaf dat moment was je relatie echt over.

Dank je voor het bellen.

Roz, we hebben nog tijd voor een beller.

Ja Dr Crane. Op lijn 4 hebben we Russell uit Kirkland.

Hallo, Russell, dit is Dr Frasier Crane. Ik luister.

Ik voel me de laatste tijd u weet wel, een beetje depressief.

Mijn leven gaat nergens heen. Niet dat het slecht is...

maar het is steeds dezelfde flat, hetzelfde werk. Soms..

Oh Russell, het uur is bijna over.

Ik kom gelijk tot het punt door mezelf als voorbeeld te gebruiken.

Zes maanden geleden woonde ik in Boston.

Mijn vrouw had me verlaten wat erg pijnlijk was.

Toen kwam ze terug bij me en dat was ondraaglijk.

En daarbij kwam ook nog dat mijn praktijk niet meer liep.

En mijn sociale leven bestond uit het elke avond rondhangen in een bar.

Ik hield vast aan een leven wat niet echt werkte.

Ik wist dat ik iets moest doen wat dan ook.

Dus ik maakte een einde aan mijn huwelijk en verhuisde, naar Seattle.

Hup, Seahawks.

Ik deed iets, Russell en dat kan jij ook.

Verhuis, verander, doe iets. Werkt het niet, doe iets anders.

Ga je dat doen, Russell?

Doe je het?

Russell? Ik denk dat we hem kwijt zijn.

Nee, we zijn 30 seconden geleden al naar het nieuws geschakeld.

Verdorie.

Ik geef mijn ziel bloot aan Seattle.

En zij luisteren naar de file- meldingen van Helicopter-Dave.

De rest van de show was redelijk goed vond je ook niet?

Je broer heeft gebeld.

Roz, in het vak noemen we dIt ontwijkend gedrag.

Verander niet van onderwerp. Geef me je mening.

Vertelde ik je ooit waar dit knopje voor is?

Ik ben niet van porselein.

Ik kan tegen kritiek. Hoe deed ik het vandaag?

Je vergat twee reclame boodschappen, je viel 28 sec stil...

je verhaspelde de letters van het station, je morste yoghurt op het schakelpaneel...

en de beller met de identiteitscrisis bleef je Jeff noemen in plaats van Jerry.

Je zei dat mijn broer had gebeld?

Dus zij ik tegen de tuinman, "Yoshi, ik wil geen Zen tuin".

Als ik voor mijn gemoedsrust elke tien minuten grind wil harken...

dan verhuis ik wel naar Yokohama.

Hij was zo kwaad dat hij de prijswinnende Camelia's van Maris zo uit de grond trok.

Ik kon daar niet tegen.

Dus rende ik naar binnen en sloot de deur tot hij afgekoeld was.

Zou jij dat anders gedaan hebben?

Sorry, Niles. Ik realiseerde me niet dat je klaar was met praten.

Je hebt geen woord gehoord.

Je bent een psychiater je weet hoe het is...

om naar mensen te moeten luisteren die maar door zemelen over hun saaie leven.

Touché. En nu we het daar toch over hebben ik luisterde naar je show van vandaag.

En?

Je kent mijn mening over populaire psychiatrie.

Ja en de rest. Wanneer hield je voor het laatst je mening voor je?

Ik heb er nu een.

Zijn jullie klaar? - Twee grote cappuccino’s.

Nee, dank je wel.

En, Frasier, hoe bevalt het leven alleen?

Het gaat goed. Ik hou van mijn nieuwe leven.

Ik hou van de eenzaamheid. Natuurlijk mis ik Frederick, dat wel.

Hij is nu keeper in het kindervoetbalteam. De appel valt niet ver van de boom.

Maar jij haat sport. - Ja, en hij ook.

De buitenlucht doet hem goed.

Nou, het is gezellig.

Er is een probleem waar we over moeten praten.

Gaat het over vader?

Een van zijn vroegere politie collega's belde.

Hij ging bij hem op bezoek en vond hem op de vloer van de badkamer.

Oh, mijn God. - Hij is oké.

Speelt zijn heup weer op?

Ik denk dat hij niet meer alleen kan zijn.

Wat kunnen we doen?

Dit zal voor niemand een leuke oplossing zijn.

Maar, ik ben zo vrij geweest om alvast naar een paar bejaardenhuizen te kijken.

Een bejaardenhuis? Hij is nog zo jong.

Jij kan niet voor hem zorgen. Je bouwt net je nieuwe leven op.

En we lagen elkaar nooit.

Natuurlijk kan ik niet voor hem zorgen.

Oh, ja, natuurlijk. Waarom eigenlijk niet?

Pa kan het niet zo vinden met Maris. - Ja, wie wel?

Ik dacht dat jij Maris aardig vond.

Ja ik mag haar, maar van een afstand.

Ja, net zoals je van de zon houdt. Maris is net als de zon...

alleen zonder de warmte.

Oké, dan zijn we het eens over wat we met vader doen.

Golden Acres. Wij geven de liefde; u het geld.

Staat dat in de folder? Nee, maar het had er kunnen staan.

Oké, ik maak de logeerkamer wel klaar.

Je bent een goede zoon, Frasier. - Oh mijn hemel, dat ben ik hè?

Twee grote cappuccino’s. Iets te eten erbij?

Nee dank je, mijn eetlust is verdwenen.

Ik neem een groot stuk kwarktaart.

Hallo. - Daar zijn we dan.

Pa, welkom in je nieuwe huis.

Je ziet er goed uit.

Belazer een ander. Ik zie er niet goed uit.

Ik lag de hele maandag op de vloer van de badkamer.

De afdruk van de tegels staat nog in mijn gezicht.

Nu heb je een beeld van mijn ritje hierheen.

Nou, we zijn er nu.

Maak je niet ongerust. De koelkast staat vol met je favoriete bier.

We hebben worstjes en koolsla en ik heb een Charles Bronson film gehuurd.

Stop maar met je speech. Iedereen weet waarom ik hier ben.

Ik kan niet meer alleen zijn zonder op mijn kont te vallen...

en nu zit jij met mij opgescheept.

Ik heb je graag hier, dat geeft ons een kans elkaar te herontdekken.

Dat geeft de indruk dat we elkaar ooit al gekend hebben.

Ik zet ik pa zijn spullen vast in zijn nieuwe vrijgezellen flat.

Dan kunnen jullie vast wat leuks plannen.

Zijn vrouw maakt hem helemaal geschift.

Ja, wij Crane jongens weten hun bruiden wel te vinden.

Ik ga een bier voor je pakken, pa.

En wat vind je van de flat? Heb ik er wat moois van gemaakt?

Alles is zorgvuldig uitgezocht. Deze lamp is van Corbu, de stoel van Eames.

Deze bank is een kopie van de bank die Coco Chanel in haar atelier in Parijs had.

Niets past bij elkaar. - Het is decoratief, eclectisch...

dat betekent dat als je allemaal mooie spullen hebt...

het niet uitmaakt of ze bij elkaar passen. Het staat altijd mooi.

Het is jouw geld.

Pa wat vind je van het uitzicht. Kijk dat is de Space Needle.

Dank je dat je me dat aanwijst hoewel ik hier...

geboren en getogen ben, ik had dat nooit geweten.

Pakket voor Martin Crane. - Ja, breng maar binnen.

Hé, sorry. Wacht eens even.

Waar moet het staan? Waar is de TV?

In dat dressoir. - Richt hem daar op.

En die stoel dan? - Die haal ik wel weg.

Voorzichtig. Dat is een echte Wassily stoel.

Pa, hoe erg je ook aan die stoel gehecht bent...

ik denk niet dat hij past met ook maar iets in dit huis.

Dat weet ik. Het is eclectisch.

Niles, een beetje steun graag?

Ik moet een verlengsnoer hebben voor de massagestand.

Dat is de klap op de vuurpijl.

Nu jullie gesetteld zijn moet ik ervan door.

Ik ben al laat voor mijn disfunctionele gezinnen seminar.

Pa, heb je het al over Eddie gehad?

Eddie? - Doei.

Nee, niet Eddie.

Hij is mijn beste vriend. Geef me mijn biertje.

Hij is raar. Ik krijg rillingen van hem. Het zit me maar aan te staren.

Dat verbeeld je je maar.

Nee. Het spijt me ik hou mijn poot stijf Eddie komt hier niet wonen.

Niles, sorry dat ik laat ben.

Net toen ik weg wilde, besloot pa zijn lunch...

te roosteren boven een open vuur in de keuken.

Deze laatste week met pa was een leven in de hel.

Of mijn privacy word geschonden, of ik maak me zorgen over wat hij uitspookt.

Ik ben een zenuwinzinking nabij, ik moet kalmeren.

Dubbele espresso, graag.

De folders van die bejaardenhuizen heb je die nog?

Natuurlijk heb ik die nog, vergeet niet dat Maris vijf jaar ouder is dan ik.

Denk je echt dat het nodig is?

Ja. Ik heb geen leven meer.

Ik gaf al een kaartje voor het theater op en een voor een concert.

En zou je vrijdag niet naar de opera gaan?

Alsjeblieft. - Dank je.

Denk je niet dat er een kans is dat jij en Maris misschien..?

Maris en ik hadden het er al over. We moeten de verantwoordelijkheid delen.