نخستین 200 خط.
Awak kehilangan apa-apa?
Tidak.
Tuan Rao.
Tiada apa-apa yang mencurigakan.
Mungkinkah awak yang buka tingkap
sebelum keluar tapi awak lupa?
Ataupun orang lain di rumah ini yang buka tingkap
tapi tidak beritahu awak?
Kalau saya buka tingkap, tidak mungkin saya akan lupa.
Kalau orang lain...
Saya juga tidak pasti.
Baik kita bersikap cermat.
Pak Cik Rao, tolong siasat baik-baik.
Begini,
saya akan arahkan orang meninjau keadaan jalan raya di sekitar sini.
Saya akan hubungi awak jika ada apa-apa masalah.
Baik.
Balik.
Saya...
Jangan bergerak. Duduk sambil tengok.
Er Miao saya...
Adakah ia sudah kurus?
Ada video lain?
Tak ada.
Ini saja yang saya rakam.
Kalau begitu, hantar kepada saya.
Xia Chu.
Semasa awak keluar dari rumah,
pernahkah awak buka tingkap bilik tidur utama?
Saya tidak ingat lagi.
Rasanya ya atau tidak.
Kenapa pula?
Tiada apa-apa.
Er Miao saya...
Saya amat rindukan dia.
- Awak namakan ia Er... - Miao.
Gelak apa?
Tiada apa-apa.
Nak pergi mana?
Saya nak salin pakaian dan cuci rambut.
Awak sengaja, bukan?
Awak tidak dapat berdiri baik-baik pun, masih fikir nak cuci rambut?
Rambut saya sudah berbau.
Awak tak nak cepat sembuh?
Nak, tapi perlu cuci rambut juga.
Apa kata
awak tolong saya?
Nak saya tolong awak cuci rambut?
Bukankah awak penjawat awam?
Jangan harap.
Hati-hati!
Air sudah masuk telinga.
Panas!
Panas...
Leceh betul.
Baik awak cuci sendiri.
Maaf.
Saya terlupa pula.
Ini kawasan Kapten Liang.
Kalau saya cakap banyak,
saya akan dihalau.
Buat apa?
Saya pergi ambil tuala.
Jangan bergerak. Biar saya ambil.
Saya akan ambil sendiri.
Saya akan ambil.
Maaf.
Jangan bergerak.
Ada rambut di sini.
Rambut saya, awak peduli apa?
Saya suka rambut
terlekat di muka.
Awak jangan peduli.
Jangan bergerak. Ini untuk hilangkan bengkak.
Panggilan daripada ibu saya.
Apa kaitan dengan saya?
Tentulah ada kaitan.
Awak sudah lupa? Awak teman wanita saya sekarang.
Ibu.
Anak.
Kenapa awak asyik tidak balas mesej ibu?
Awak sibuk tentang apa?
Xia Chu sudah cedera.
Bukankah dia telah pindah?
Dia tidak pindah, dia masih tinggal di rumah saya.
Saya telah jemput dia ke kem saya
agar boleh jaga dia.
Saya berbohong? Dia ada di sini.
Saya akan biar dia cakap dengan ibu.
Mak cik.
Helo, Xia Chu.
Tadi, Liang Mu Ze
kata awak dah cedera.
Saya tak apa-apa.
Pergelangan kaki saya cuma luka ringan.
Sudah bertambah baik hari ini.
Awak perlu berehat baik-baik.
Jangan risau.
Saya akan berehat baik-baik.
Bagaimana Liang Mu Ze layan awak?
Liang Mu Ze...
Dia agak baik
terhadap saya.
[Mak cik akan pergi jenguk awak apabila ada masa nanti.]
Baik, mak cik. Sila jaga diri baik-baik.
Itu saja.
Ibu.
Macam mana? Ibu percaya sekarang?
Jadi, jangan kirim gambar
yang bukan-bukan ke kem saya lagi.
Itu saja. Jumpa lagi.
Lakonan awak agak bagus.
Janji awak puas hati.
Kalau tidak, saya akan kena halau lagi.
Xia Chu.
Buat apa?
Bukankah saya sudah minta maaf?
Pegang dulu sehingga ia hilang bengkak.
Dengar sini,
mulai minggu depan,
hujan akan turun setiap hari.
Baik awak jangan keluar.
Kalau rasa bosan
dan ingin melihat kami berlatih,
boleh guna ini.
Siapa nak tengok?
Sudah. Tidurlah sekejap apabila rambut awak sudah kering.
Jangan kesejukan nanti.
Dokumentari perubatan?
Agak bagus.
Lihat sekarang,
hubungan antara doktor dan pesakit sangat tegang.
Membekalkan saluran
agar mereka dapat saling memahami,
saya rasa agak bermakna.
Saya sokong.
Tapi jika ingin laksanakannya,
mungkin perlu
dapatkan kelulusan ketua jabatan di hospital.
Begini.
Awak sediakan usul dulu.
Saya akan berkomunikasi
dengan pihak hospital.
Rasanya tiada masalah.
Ia dapat hilangkan rasa muak dan membantu penghadaman.
Terima kasih.
Ada apa-apa masalah?
Doktor Zhang,
saya ingin tanya perkara lain.
Apa dia?
Penyakit Zhuo Ran serius tak?
Macam mana saya nak jelaskannya?
Kalau dia tidak diserang penyakit,
dia sama dengan orang biasa saja.
Tapi jika diserang penyakit,
agak berbahaya.
Ada apa-apa cara untuk mengubatinya?
Cuba mengurangkan respons tekanan.
Misalnya,
siapa yang telefon dia hari itu?
Apa kandungan perbualan mereka?
Cuba elakkan perkara seperti itu jika boleh.
Kalau nak sembuhkan penyakit dia,
rasanya tidak mungkin.
Kenapa pula?
Saya ada urusan penting.
Sekarang?
Maaf, Doktor Zhang.
Nak tambah apa-apa lagi?
Tidak perlu. Saya tidak mampu habiskan semua ini pun.
Maaf, saya akan bayar bil.
Tak payah...
Helo, encik.
Kawan awak telah beredar.
Kami sediakan patung beruang
khas untuk awak.
Letak di sini, boleh?
Kamu agak teliti.
Terima kasih.
Baik, sila menjamu selera.
Baiklah.
Jadi...
Kita berdua makan sajalah.
Zhuo Ran.
Mi Gu?
Kenapa awak di sini?
Saya datang jenguk awak.
Awak tiba-tiba keluar dari hospital.
Saya tidak dapat hubungi awak,
jadi saya agak risau.
Bagaimana keadaan awak sekarang?
Sudah pulih?
Ya.
Baguslah.
Berdasarkan keadaan awak,
awak mesti berehat baik-baik.
Jaga diri baik-baik.
Saya pergi dulu.
Mi Gu.
Terima kasih kerana datang jenguk saya.
No comments yet. Be the first to leave one.