Urban Legend

Urban Legend (1998) OCR 23.976 fps runtime 01:39:38

ตำนานสยองหอพัก

คุณกำลังฟังรายการคัฟเวอร์กับซาช่า ที่ดับบลิวแซดเอบี มหา'ลัยเพนเดิลตั้น

- เรากำลังพูดกับ... - เจนนักศึกษาปี 2

คุณขโมยยาคุม ของเพื่อนร่วมห้องเหรอ

เธอไม่เคยรู้เลย ฉันเอายาแก้ปวด ไปใส่ไว้แทนทุกที

มันดูเหมือนกันตอนนี้เธอท้อง เลยต้องออกจากโรงเรียน

แล้วฉันจะหาเพื่อนร่วม ห้องคนใหม่ได้ไงเนี่ย

โอ พระเจ้า

คนต่อไปค่ะ

เชื้อเพลิงต่ำ

ขอให้ไปถึงด้วยเถิด

น้ำมัน

- น้ำมันหมดเหรอ - ใช่ เติมให้หน่อยสิ

ประหลาดคน

คุณ...

ช่วยเข้ามาข้างในหน่อยครับ

อะไร

บริษัทเครดิตการ์ดจะพูดด้วย

- มีปัญหาอะไรหรือ - เขาอยาก...

จะพูดกับคุณ

ก็ได้ รอเดี๋ยว

ไม่ อย่าแตะต้องฉัน

ปล่อยฉันนะ

หยุดนะ

มีคนอยู่ด้านหลัง

คุณกำลังฟังรายการคัฟเวอร์กับซาช่า ที่ดับบลิวแซดเอบี มหา'ลัยเพนเดิลตั้น

ว่าไงคะ

กำลังรออยู่ค่ะ เฟลิเซีย จะให้ช่วยอะไรหรือคะ

- มันน่าอายจังเลย - พูดมาเลย เฟลิเซีย

นั่นล่ะปัญหา ฉันเปล่า

- คุณกินโปรตีนปั่นมาล่ะสิ - ฉันรู้สึกแย่จังเลย

รู้สึกว่ามันกำลังว่ายวนในตัวฉัน ฉันอยากจะอ้วกออกมาให้หมด

ที่คุณอยากจะอ้วกออกมาให้หมด คือความคิดในหัวของคุณต่างหาก

ขอแสดงความยินดีกับ ทางเลือกเรื่องเซ็กส์ของคุณ

เพราะโลกยังไม่อยากให้คุณ แพร่พันธ์ไปมากกว่านี้

แต่คุณรู้รึเปล่า ว่าการกลืนของเหลว จากร่างกายคน เป็นวิธีที่ไม่ปลอดภัย

ขอแนะนำให้กินยาแก้ท้องเสีย

ครั้งต่อไปพยายามอยู่ให้ห่าง จากภูเขาไฟก่อนที่มันจะระเบิด

คืนนี้ก็จบเพียงแค่นี้ ซาช่าขอลาไปก่อน

- เธอไปเอาคำพูดพวกนี้มาจากไหน - เขาอ่านคอสโม่ทุกฉบับ

เป็นคัมภีร์ของเขาเลยล่ะ

พาร์คเกอร์ เล่าเรื่องหอพัก แสตนลีย์ต่อให้จบซิ

ผู้ชายคนนี้เป็นศาสตราจารย์ใน มหา'ลัย 25 ปีที่แล้ว

- เขาสอนอะไร - ฟิสิกส์

จิตวิทยาที่ผิดปรกติ... ถ้าอยากจะพูดให้ถูก

เรื่องนั้นมันไม่สำคัญ คุณนักข่าว

อย่างไรก็ตาม ตาคนนี้ก็บ้าไปแล้ว

เขาหยิบมีดขึ้นมา แล้วเดิน เข้าไปในหอพักนักศึกษาแสตนลีย์

ไปเคาะประตูทุกห้อง

แล้วทุกคนที่เปิดประตู...

ก็โดนเขาเชือดคอ จนเลือดกระฉูด

เขาฆ่าจนหมดทุกคน

ก่อนที่จะหันมาฆ่าตัวตาย โดยการแทงทะลุหัวใจ

จึงมีการจัดงานโอเมก้า ซิกม่า ไฟ ทุกปี

- เพื่อเป็นการระลึกถึงการสังหารหมู่ - แน่นอนซิ

ปาร์คเกอร์ มันเกิดขึ้นตั้งแต่ 25 ปีที่แล้ว นายยังเป็น..

นักศึกษาปี 2 อยู่เลย

- แปลกจัง - ทุกหอพักก็มีเรื่องแปลกๆ ทั้งนั้นแหละ

- ขอบคุณ หลักฐานล่ะ - ก็นั่นแหละ

เพนเดลตั้น รู้ว่านักเรียนต้อง ไม่อยากลงทะเบียนเรียนแน่

โดยร่วมมือกับสำนักงานข่าวทั่วประเทศ และสถาบันอื่นๆ...

ใช่ ลี ฮาร์วีย์ ออสวอลหรือเปล่า หรือจะเป็นแจ๊ค รูบี้

ไม่มั้ง คงเป็น คนของเอฟบีไอ คนที่สวมเสื้อผ้าผู้หญิง

ผู้ซึ่งปกปิดทุกสิ่งทุกอย่าง

จบข่าวแต่เพียงแค่นี้ สวัสดีค่ะ

พอล ถ้ามีเรื่องอาหารเป็นพิษ ในโรงอาหารอีก

ฉันอยากให้นายเขียนข่าว ให้ฉันดังที่สุด

- เรื่องของฉันเกือบได้รับรางวัลดีเด่น - ไปล่ะ พอล

เขาไม่ชอบที่จะมีข่าวดัง โดยที่เขาไม่ได้เป็นคนเขียน

ฉันชอบเขาจังเลย

- เมื่อกี้เขามองฉันหรือเปล่า - เขากำลังมองกระจกอยู่มั้ง

ฉันชวนเขาไปเที่ยวดีมั้ย

ถ้าเรื่องที่พาร์คเกอร์พูดเป็นความจริง ทำไมเขาถึงไม่รื้อหอพักแสตนลีย์ทิ้งล่ะ

- เป็นเรื่องโกหกน่ะ - งั้นจะกลัวอะไร

นาตาลี นั่นแหละเป็นเหตุผลที่ฉัน ย้ายมาที่นี่

เกิดอะไรขึ้นเมื่อฉันพูดว่า "บลัดดี้ แมรี่" 5 ครั้ง

คนที่นั่งข้างๆเธอ สงสัยว่า คุณเข้ามหาวิทยาลัยได้ยังไง

- เธอกลัวล่ะซิ นาตาลี - ฝันไปเถอะ

งั้นก็มาสิ

- ถึงเวลาปลุกผีแล้ว - ดูนี่สิ

บลัดดี้ แมรี่...

ดูสิ ไม่มีใครตอบ สงสัยกำลังคัดเลือกอยู่

ไปกันเถอะ

- เรียกผมเหรอ - เขากำลังเรียกผี

- ไม่ใช่หนุ่มหนวดหยิมอย่างนาย - ฉันใช้เวลาปลูกตั้งเดือน

นี่งานอดิเรกนายเหรอ ดามอน หลบในที่มืดรอหลอกให้คนตกใจ

ก็แค่อยากให้คนที่ชอบปลุกผี กลัวเท่านั้นแหละ

- เจอกันในห้องพรุ่งนี้ - โชคร้ายจัง

- คนบ้า - ก่อนร่วมสาบาน ก็ดูปรกติดีอยู่

ขอโทษค่ะ

ปิดไฟซะ

ขอโทษ

อาทิตย์ที่แล้ว เราได้คุยกันเรื่องเล่าขาน และสังคมที่มีส่วนทำให้เป็นอย่างนั้น

วันนี้เราจะคุยกันเรื่องรายละเอียด

พี่เลี้ยงเด็กได้รับโทรศัพท์ขู่เข็ญ

หลังจากที่ได้เช็คดูแล้ว เธอพบว่า โทรศัพท์นั้นมาจากข้างบนบ้าน

จากห้องที่เธอทิ้งเด็กไว้ ให้นอนหลับ

มีใครเคยได้ยินเรื่องนี้มาก่อนมั้ย

- จากเด็กที่ดิฉันรู้จัก - ทำนองนั้นแหละ

ผมมั่นใจว่า ทุกคนเติบโตมา คิดว่าเรื่องนี้เกิดขึ้นในเมืองตัวเอง

แต่มันไม่ใช่อย่างนั้น

"พี่เลี้ยงและผู้ชายที่อยู่ชั้นบน" คือที่เราเรียกว่า

นิทานปรัมปรา

เรื่องเล่าที่กล่าวต่อๆ กันมา เป็นเรื่องจริง

มีหลายลักษณะ แตกต่างกันไป นับตั้งแต่สมัย 1960

เนื้อเรื่องจะให้ข้อคิดคล้ายกันคือ

"คุณผู้หญิงดูแลลูกให้ดีๆ ไม่อย่างนั้น ลูกคุณต้องไม่ปลอดภัยแน่ๆ"

ขอตัวเดี๋ยว

มีอะไรตลกเหรอ เล่าให้เพื่อนฟังบ้างซิ

บางทีข้อคิดของเรื่องอาจจะเป็น "อย่าเป็นพี่เลี้ยงเด็ก"

ทำไมไม่ขึ้นมาเป็นอาสาสมัคร ให้กับการทดลองของผมซะเลย

- เยี่ยมเลย - มาเดี๋ยวนี้เลย

กำลังไปค่ะ

อย่ากลัวไปเลย เธออาจจะรอดก็ได้

- เคยกินมาก่อนมั๊ย - เคยค่ะ เม็ดระเบิด

กินซะสิ

หิวน้ำมั๊ย

เคยได้ยินมั๊ยว่า อย่ากิน เม็ดระเบิดกับโซดา

ถ้าเผื่อว่ากระเพาะกับลำไส้ เธอระเบิด

- มีคนที่เธอรู้จัก ตายเพราะเหตุนี้มั๊ย - ไมกี้

จากโฆษณา "เอาให้ไมกี้ซิ เขากินทุกอย่าง"

- เธอหมายถึงเขาเหรอ - "ไมกี้ชอบมัน"

พวกคุณจะว่าไง ถ้าผมบอกว่านี่คือไมกี้

เขาทำงานเป็นฝ่ายบริหารด้าน การโฆษณาในนิวยอร์ค ดื่มหน่อยมั๊ย

ผมดื่มเอง

โซดา

ยังไม่ตาย

บอกแล้วว่ามันเป็นนิทาน เล่าขานกันเฉยๆ

เขาจะระเบิดแล้ว

ใครก็ได้โทร 911 ที

- ขอบคุณที่ช่วยเหลือ คุณบรู๊คส์ - เขาแสดงเยี่ยมเลยนะ

- อีตานี่ขี้อวดจัง - ใช่ แต่ใครตกหลุมเขาล่ะ

เกิดอะไรขึ้น

อย่าอ่านเลย

โรคจิตในรั้วมหา'ลัย

- นักศึกษาที่เพนเดิลตั้นเหรอ - ฉันน่าจะไปเรียน ที่มหา'ลัยนิวยอร์ค

- น่าเศร้านะ - หวัดดี พอล

- เรื่องจริงเหรอ - หวังว่า ไม่งั้นฉันมีปัญหาแน่

คุณจะทำอะไรน่ะ คุณจะเก็บทุกฉบับไม่ได้นะ

เธอเองเหรอที่เป็นคนเขียน เรื่องที่ไร้สาระเรื่องนี้

ที่ว่าเป็นเรื่องที่น่าตกใจเป็นคำพูด ของท่านเองนะ อธิการบดีอดัมส์

คนที่เป็นโรคจิตในรั้วมหา'ลัย ก็มีเธอคนเดียวแหละ

ขอผมใช้คำพูดท่านได้มั๊ยครับ

หนังสือพิมพ์ลงว่าเพนเดิลตั้น เป็นมหาวิทยาลัยที่ปลอดภัยที่สุด

ขอให้เชื่อว่าฉันจะรักษา ชื่อเสียงนั้นไว้

ขอบคุณรีส ผมจะลงข้อความนั้น ใต้คอลัมน์ ความปลอดภัยในโรงเรียน

ฟังสัมภาษณ์กันดีกว่าครับ ดูซิว่า นักเรียนรู้สึกอย่างไร กับเรื่องแบบนี้

- ฉันรู้สึกเศร้าใจ... - นี่เป็นชีวิตของคนทั้งคนนะ

- คุณเคยคิดเรื่องนี้บ้างมั๊ย - ไม่เคย

แต่ว่าเรื่องที่ผมเขียนจะทำให้ นักเรียน 3,500 คนคิด

ไปกันเถอะ

ร่างที่ถูกสับเป็นท่อนๆ ของมิเชล แมนชินี่ถูกพบในรถของเธอเอง

ฆาตกร อาจจะซ่อนอยู่ด้านหลังรถ

ตำรวจกำลังค้นหาไมเคิล แมคโดเนล เจ้าของปั๊มน้ำมัน

ตำรวจขอความร่วมมือกับ ผู้มีส่วนเกี่ยวข้อง ให้ติดต่อตำรวจด้วย

รายงานสดจากเดวิดแมคอารี

- แย่จังเลยนะ - เห็นว่าเขาเป็นแฟนรายการของฉัน

- ฉันเป็นคนสุดท้ายที่เขาฟังเสียง - แล้วถ้าเผื่อเจ้าโรคจิตนั่นมีจริงล่ะ

- ฉันไปอยู่ที่อื่นช่วงเสาร์ อาทิตย์ดีกว่า - มีใครในนี้รู้จักเขาบ้างมั๊ย

- เขาเป็นรูมเมทของดาลี่ - แน่ใจเหรอ

สวัสดี ตำรวจอวกาศ

เปล่า ฉันไม่รู้จักเขา

- จริงๆ แล้วฉันเคยรู้จักเขา - จริงเหรอ

ใช่ ฉันคิดถึงเขาด้วย... เพราะว่าเขาใช้หัวเป็น

เข้าใจมั๊ย ใช้หัวเป็น

- ทอช ขอโทษนะเรื่องเมื่อคืน - อย่าให้เกิดขึ้นอีกก็แล้วกัน

ลิเธียม

เธอทำไอ้นี่ตก

ทอช ขอโทษนะ

ฉันก็มีสิทธิ์ใช้สายเหมือนกันนะ

นี่เบรนด้าเองแหละ วันนี้ รู้สึกเธอแปลกๆ ไป โทรหาฉันนะ

นาตาลี แม่เองนะ แม่อยากรู้ว่า ลูกสบายดีมั๊ย

เรื่องมิเชลน่ากลัวนะ โทรหาแม่นะโอเค

โรงเรียนมัธยมมอสคิวโตเลค

สปิริท สควอด

หัวหน้าทีม มิเชล แมนชิ นี่นาตาลี ไซม่อน

ฉันมาดูว่าเธออยากจะไปเที่ยวมั๊ย

- เรากำลังเจาะจมูกของฮูตตี้อยู่ - ฮูตตี้เป็นหมานะ

- แล้วทำไมมันจะเป็นฮิปปี้ไม่ได้ล่ะ - ไม่ล่ะ ดามอน

- เธอเป็นอะไรหรือเปล่า - ฉันสบายดี

เราไม่จำเป็นต้องไปที่นั่น ไปคุยกันที่อื่นก็ได้

ถึงฉันจะเป็นอย่างนี้ก็เถอะ ฉันก็เป็นผู้ฟังที่ดีได้

เอาอะไรให้อุ่นท้องมั๊ย

มันต้องซักซ้อมกันนิดหน่อย

เธอกับมิเชล เคยเป็นเพื่อนกันเหรอ

- แล้วเกิดอะไรขึ้น - ฉันไม่อยากพูดถึงมัน

ฉันรู้ว่าเธอไม่อยากพูดถึงมัน

แต่ฉันอยากให้เธอรู้ว่า ฉันเข้าใจ ว่าเธอรู้สึกยังไง

- จริงเหรอ - จริงซิ

ฉันสูญเสียคนที่ใกล้ชิดไป

แฟนของฉัน...

- เขาตายแล้ว - ฉันเสียใจด้วย

เขาไม่สบายเป็นเวลานาน เขา...

มีอาการไม่รับรู้

หลังจากนั้น ฉันก็กลัวที่จะใกล้ชิด กับใครสักคนเป็นเวลานานๆ

แต่ฉันก็ได้คิดว่า "ทำไมฉันถึงเห็นแก่ตัวนัก"

- ฉันมีความรักมากมายที่จะให้กับคนอื่น - จริงเหรอ

- เธอต้องการความรัก - ฉันน่ะนะ

เธอกำลังเหงา กำลังต้องการคนปลอบใจ