The Interest of Love (사랑의 이해)

‎(เมื่อเราเข้าใจรัก)

‎ขอเลขบัญชีคุณลูกค้า

‎กับเลขบัตรประชาชนด้วยค่ะ

‎(พนักงาน อันซูยอง)

‎สวัสดีค่ะ คุณลูกค้า

‎- มีอะไรให้ฉันรับใช้คะ ‎- ฉันอยากเปิดบัญชีเงินฝากค่ะ

‎ขออนุญาตดูบัตรประชาชนหน่อยนะคะ

‎ตอนแรกเธอเป็นแค่พนักงานพาร์ทไทม์

‎แล้วมาเป็นพนักงานบริการลูกค้า

‎ฉันบอกพวกนั้นให้ส่งให้ฉันแล้ว

‎ยังจะให้ฉันบอกอะไรพวกเขาได้อีกละ

‎ไม่ใช่เล่นๆ เลยนะคะ

‎คุณซูยอง เราขอนั่งด้วยได้ใช่ไหม

‎- อ้อ ค่ะ ‎- ทำไมมานั่งกินคนเดียวล่ะครับ

‎เธอเป็นคนนอกมาตั้งแต่แรกแล้วค่ะ

‎เธอไม่เคยได้เป็นเพื่อนกับใครจริงๆ

‎เธอหัวแข็งและขยันขันแข็ง ‎จนคนอื่นต้องตกใจ

‎เธอสนใจแต่จะทำผลงาน

‎ผลประเมินการทำงานของคุณ ‎ยอดเยี่ยมเลยนะครับ

‎ฉันตั้งใจทำเต็มที่ค่ะ

‎ทำไมคุณถึงอยากย้ายตำแหน่งล่ะครับ

‎ฉันอยากให้ความตั้งใจของฉัน

‎เป็นที่ยอมรับค่ะ

‎แต่มันไม่ใช่ง่ายๆ หรอกนะคะ

‎จากผู้สมัครขอย้ายตำแหน่งนับพัน ‎มีแค่สองร้อยคนที่จะได้ย้าย

‎และสำหรับคนที่จบแค่ม.ปลาย ‎ยิ่งแทบไม่มีโอกาสเลย

‎(ธนาคารเคซียู อันซูยอง)

‎(แผนกบุคคล)

‎คุณอันซูยองร้องเรียน ‎เรื่องเขาไปใช่ไหม

‎เอาจริงๆ ฉันกับคุณอันซูยอง ‎ไม่ได้สนิทกันขนาดนั้นหรอกค่ะ

‎ผู้จัดการสาขา ‎บังคับขู่เข็ญไหมน่ะเหรอ

‎เขาก็ดูแลคุณอันดีมาตลอดนะ

‎เขาเอาอกเอาใจเธอมากเลยละค่ะ

‎- จะไม่เปิดเผยชื่อจริงๆ ใช่ไหมครับ ‎- ครับ

‎นายจะบอกว่าอันซูยองเป็นคนร้องเรียน ‎ว่าผู้จัดการขู่เข็ญเธอสินะ

‎แปลว่าไม่เกี่ยวกับเรื่องชู้สาว ‎หรืออะไรทำนองนั้นเหรอคะ

‎รอบนี้ไม่น่าใช่

‎อันซูยองเองก็คงลำบากมากเลย

‎แล้วพูดอะไรกันไปบ้างล่ะ

‎การสัมภาษณ์ครั้งนี้ ‎จะต้องถูกเก็บเป็นความลับครับ

‎ฉันก็ต้องพูดความจริงอยู่แล้วละค่ะ

‎อย่าบอกนะว่าเข้าข้างผู้จัดการ ‎เพราะไม่ชอบคุณอันกันน่ะ

‎หัวหน้าเห็นฉันเป็นคนยังไงกันคะ

‎คิดว่าผมเป็นไอ้พวกที่…

‎จะยอมโกหกเพื่อหวังผล ‎เพราะเขาเป็นผู้จัดการเหรอครับ

‎แต่ก็เถอะนะ ผู้จัดการก็จะเกษียณแล้ว

‎คิดว่าธนาคารจะเข้าข้างคุณอันเหรอ

‎คุณอันนี่ก็จริงๆ เลย

‎แบบนี้มันหาเหาใส่หัว ‎โดยไม่ได้อะไรขึ้นมาแท้ๆ

‎เรื่องนั้นจะรู้ได้ ‎ก็ต่อเมื่อผลการตรวจสอบออก

‎ว่าแต่ผู้จัดการ ‎ยังไม่รู้เรื่องใช่ไหมครับ

‎อันซูยอง!

‎เธอ

‎ใจเย็นๆ ค่อยพูดค่อยจากันเถอะครับ

‎มาพบฉันในห้อง

‎เดี๋ยวนี้เลย

‎จะไม่เป็นไรแน่นะครับ

‎ค่ะ ฉันไม่เป็นไร

‎(เมื่อเราเข้าใจรัก)

‎ทำอะไรของเธอ

‎ฉันเคยไปบังคับขู่เข็ญเธอ ‎เมื่อไหร่กัน

‎ไปถอนคำร้องเดี๋ยวนี้

‎ฉันต้องการคำขอโทษอย่างเป็นทางการค่ะ

‎ขอโทษเรื่องอะไร

‎ฉันเคยทำอะไรที่ต้องขอโทษเหรอ

‎คิดว่าฉันจะขอโทษเธองั้นเหรอ

‎เพราะพนักงานอันโดนคนอื่นๆ ดูถูก ‎ฉันเลยนึกสงสาร

‎ก็เลยดูแลเธอ ‎เพราะที่นี่เราคือครอบครัว

‎มีแค่ฉันนี่แหละ ที่มีเมตตาแบบนั้น

‎จะมีผู้จัดการคนไหน ‎ห่วงเธอเท่าฉันไหม

‎เมื่อไรที่ต้องไปพบลูกค้า

‎ฉันก็แค่นึกถึงพนักงานอัน

‎ฉันออกเงินค่าแท็กซี่ ‎ให้เธอทุกครั้งด้วยซ้ำ

‎นี่มันอะไรอีกล่ะ

‎ทุกครั้งที่ผู้จัดการให้ค่าแท็กซี่ ‎ฉันไม่เคยนึกซาบซึ้งใจเลยสักครั้งค่ะ

‎มันเหมือนค่าชดเชย ‎ที่ผู้จัดการเอาเปรียบฉันค่ะ

‎เชิญผู้จัดการเอาเงินคืนไปได้เลยค่ะ

‎เก็บเงินพวกนี้ไว้หมดเลยเหรอ

‎คุณเคยเคารพฉันจริงๆ ด้วยเหรอคะ

‎ถ้างั้นทำไมผลการปฏิบัติงานของฉัน ‎ถึงได้คะแนนต่ำล่ะคะ

‎คนที่ทำผลงานได้ดีที่สุดคือฉัน

‎ทำไมโบนัสตามผลงานของฉันถึงต่ำสุดคะ

‎ถ้าคิดจะทำงานธนาคารนี้ ‎ฉันก็ต้องก้มหน้ายอมรับให้ได้

‎แต่มันก็ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงขึ้นมา

‎คราวนี้ฉันเลยตัดสินใจทำอะไรสักอย่าง

‎เพราะงั้นก็ขอโทษฉันด้วยค่ะ

‎คุณจอง ไปล้างรถผม

‎ครับ

‎ฉันทั้งอึดอัด ทั้งกังวล ‎จนแทบหายใจไม่ออกแล้ว

‎ทีนี้จะเป็นยังไงต่อเหรอคะ

‎ถ้าผลออกมาว่าผิดจริง ‎ผู้จัดการจะโดนไล่ออกไหมคะ

‎แทนที่ผู้จัดการจะโดนไล่ออก

‎คุณอันนั่นแหละ อาจโดนเด้งแทน

‎ถึงจะรู้แบบนั้น ‎เธอก็ยังร้องเรียนเขานะคะ

‎เมื่อกี้ ทำไมถึงทำแบบนั้นคะ

‎ถ้าคนอื่นเข้าใจผิดขึ้นมาจะทำยังไง

‎ตอนนี้คุณไม่ควรกังวล ‎เรื่องนั้นนะครับ

‎ผู้จัดการว่าไงบ้างครับ

‎เรื่องนี้ฉันจัดการเองได้ค่ะ

‎หัวหน้าฮา อย่ามาสนใจฉันเลยค่ะ

‎ผมจะไปตรวจสถานประกอบธุรกิจนะครับ

‎ได้สิ เหนื่อยแย่เลยนะ

‎เอาละ ‎ทีนี้ก็มาเตรียมตัวเปิดทำการกัน

‎- ครับ ‎- ค่ะ

‎รุ่นพี่คะ

‎จะกลับมาเมื่อไหร่เหรอคะ

‎คงต้องดูก่อนน่ะ

‎อือ ไปดีมาดีนะคะ

‎อือ

‎คุณซูยอง ไม่เป็นไรใช่ไหมครับ

‎ค่ะ ไม่ต้องเป็นห่วงนะคะ

‎ในเมื่อรู้วิธีสั่งสินค้าออนไลน์แล้ว

‎งั้นการใช้โมบายแบงก์กิ้ง ‎ก็ไม่ยากแล้วละค่ะ

‎ถ้างั้นสอนฉันใช้สักครั้งนะคะ

‎สามารถเข้าร่วมผ่านแอปได้เลยค่ะ

‎มีระบบจดจำเสียงด้วยนะคะ

‎เดี๋ยวฉันช่วยเข้าระบบให้นะคะ

‎เมนูต่างๆ ก็ทำตามได้ง่ายค่ะ

‎แต่ถ้าติดปัญหาอะไร

‎- ก็ถามฉันได้เลยนะคะ ‎- ค่ะ

‎เหลือเชื่อเลยว่าไหมคะ

‎"สามารถเข้าร่วมผ่านแอปได้เลยค่ะ"

‎"มีระบบจดจำเสียงด้วยนะคะ"

‎แบบนี้เนี่ยนะ มันใช่เหรอ ‎ตอนนี้เนี่ยนะ

‎นี่แหละที่เขาเรียกว่ามืออาชีพ

‎เธอทำให้ผมกลัวแล้วนะ

‎ผมคิดว่าคุณอันนี่ช่าง…

‎ฉันคิดว่าคุณอัน ‎ช่างควรมานั่งกินกับเรานะ

‎นั่งสิครับ มากินด้วยกัน

‎เขากำลังจะเรียกคุณเลย

‎- มานั่งสิ ‎- มากินด้วยกันสิครับ

‎ไม่เป็็นไรค่ะ ขอบคุณค่ะ

‎ฉันกับคุณอันจะไปข้างนอกกันค่ะ

‎คลายเครียดได้ดีเลยใช่ไหมล่ะ

‎เสียงเหมือนได้ยิงปืนเลย

‎ตอนเข้าโค้งนี่ทำค่อนข้างยากเลยนะคะ

‎ถึงออกนอกเส้นก็มองไม่ออกหรอก

‎ไม่ว่าจะบิดเบี้ยวแค่ไหน ‎ก็ยังเป็นศิลปะ นี่แหละเสน่ห์ของมัน

‎เพราะฉันแท้ๆ ‎คุณผู้ช่วยเลยอดกินมื้อเที่ยงเลย

‎ถ้ารู้สึกผิดจริงๆ ‎ก็พูดเป็นกันเองกับฉันสิ

‎ค่ะ พี่

‎พอมีคนเรียกว่าพี่แล้วใจสั่นเลยแฮะ

‎ว่าแต่คุณซูยองคะ

‎ไม่สิ

‎เดี๋ยวทุกอย่างก็ดีขึ้นค่ะ

‎ค่ะ

‎ขอโทษนะ

‎ผู้จัดการสาขาอยู่ไหมคะ

‎วันนี้ผู้จัดการไม่อยู่ที่สาขาครับ

‎มีอะไรให้ผมช่วยไหมครับ

‎- ยังมี… ‎- ไม่เป็นไร เดี๋ยวฉันมาใหม่ค่ะ

‎- คุณซูยองคะ ‎- ขอบคุณค่ะ

‎ค่ะ สวัสดีค่ะ

‎ค่ะ ได้ค่ะ

‎ค่ะ

‎ใครโทรมาเหรอคะ

‎แฟนฉันน่ะค่ะ

‎คุณซูยองมีแฟนแล้วเหรอคะ

‎ตั้งแต่เมื่อไหร่คะ

‎เพิ่งคบกันได้ไม่นานหรอกค่ะ

‎อย่างนี้นี่เอง

‎หรือว่าแฟนที่คุณว่า…

‎เป็นคนที่สาขาเราเหรอ

‎ค่ะ

‎- งั้นคนคนนั้น… ‎- คุณจงฮยอนน่ะค่ะ

‎หา

‎คือ…

‎เขาเป็นรปภ.ที่ธนาคารเราน่ะค่ะ

‎คนที่หล่อๆ น่ะเหรอ

‎เหมาะสมกันมากเลย

‎ยินดีด้วยนะ คุณซูยอง

‎ฉันก็มีใบที่คล้ายๆ กันอยู่แล้วนะ

‎แต่มันก็ไม่ได้เหมือนเป๊ะนี่นา

‎ขอใบนี้ค่ะ

‎นี่ ยุนมีซอน

‎คุณพระ ซองฮเย

‎เธอ… เป็นอะไรน่ะ ‎ทำไมจมูกกระพือขนาดนั้นล่ะ

‎เธอน่ะ ตามฉันมาเดี๋ยวนี้เลย

‎- อะไรล่ะ นี่ ‎- บอกให้ตามมาไง

‎เธอบ้าไปแล้วจริงๆ ใช่ไหม

‎เอาเรื่องนั้นไปเล่าให้คนอื่นฟังทำไม

‎ซองฮเย คนอื่นมองใหญ่แล้วนะ

‎เรื่องที่สามีฉันอาละวาดตอนกินข้าว ‎แล้วขว้างช้อน

‎ฉันมุดโต๊ะหลบ ‎จนหมอนรองกระดูกเลื่อน

‎เธอเที่ยวเอาไปบอกคนอื่นนี่นา

‎เห็นฉันเป็นคนยังไงเนี่ย

‎ฉันเล่าให้จินซุกฟังคนเดียวจริงๆ นะ

‎คนมีตั้งเยอะแยะ ‎แต่ไม่ควรเป็นแม่นั่นสิ

‎เธอก็รู้ว่าแม่นั่นปากสว่างแค่ไหน

‎ฉันแค่คิดว่าสามีเธอ ‎มีสุนทรียศาสตร์มาก

‎แค่ขว้างช้อนก็ยังสร้างผลงานศิลปะได้

‎ฉันแค่คิดแบบนั้นเท่านั้นเอง

‎ตอแหลสดๆ เลยนะ

‎เธอน่ะ อิจฉาฉันมาก ‎คิดว่าฉันไม่รู้เหรอ

‎หือ

‎ทำไมต้องอิจฉาขนาดนั้นด้วย

‎อ๋อ เพราะฉันมีกระเป๋ารุ่นลิมิเต็ด ‎ที่เธอไม่มีงั้นเหรอ

‎ใครอิจฉาใครนะ

‎ทำไมฉันต้องอิจฉาเธอด้วย

‎ฉันไม่ใช่พวกวัตถุนิยมขนาดนั้นนะ