Lakshya (लक्ष्य)

(ภาพยนตร์เรื่องนี้ใช้ฉากหลังเป็นเหตุการณ์ ที่เกิดในอินเดียในปี 1999)

(แต่เรื่อง ชื่อ ตัวละคร และเหตุการณ์ ทั้งหมดในภาพยนตร์เป็นเรื่องสมมุติ)

ดีแล้ว ร้อยโทการัณ เชอร์กิลสินะ

- ครับผม - ขอต้อนรับสู่กองพันสาม กรมปัญจาบ ชานกีรัม!

- คุณได้รับมอบหมายให้ดูแลเขา - ครับผม

- ห้องเขาพร้อมหรือยัง - พร้อมครับ

ดีแล้ว

คุณต้องไปรายงานตัวกับผู้บังคับการกรมทันที

- มากับผม - ครับผม

เข้ามาสิ

- รอข้างนอกนะ - ครับผม

ท่านครับ ร้อยโทเชอร์กิลรออยู่ข้างนอกครับ

- เรียกเขาเข้ามา - ร้อยโทเชอร์กิล เข้ามาได้

- ไปได้ สาติช - ครับ

ร้อยโทการัณ เชอร์กิล รายงานตัวครับ!

พัก

การัณ มานี่สิ

ครับผม

คุณคิดว่ากรอบนี้เรียงตรงกับกรอบอื่นๆ ไหม

- อะไรนะครับ - กรอบนี้เรียงตรงกับกรอบอื่นไหม

- ท่านครับ มันเอียงนิดหน่อย ขออนุญาตนะครับ - ได้สิ

- ตอนนี้ไม่มีที่ติแล้วครับ - ดีแล้ว

อะไรๆ มันรู้สึกไม่ถูกต้อง จนกว่าจะจัดวางแบบไม่มีที่ติ

- การัณ เชอร์กิล - ครับ

ไว้เจอคุณที่โรงอาหารเวลา 1900 นะ นายทหารทุกนายจะไปอยู่ที่นั่น

- ตกลงนะ - ครับผม

ไปได้

เชอร์กิล

- ครับ - พันตรีเกาศัล เวอร์มา

ผมได้ยินอยู่ว่าคุณจะมา จบจากโรงเรียนนายร้อยอินเดียสินะ

ครับผม

- พันโทประตาป ซิงห์ยังอยู่ที่นั่นไหม - ครับ

เขาเป็นเพื่อนเก่าของผม

ประตาป ซิงห์จอมระเบียบจัด

- อักบาร์ มิชรา มานี่สิ - ครับ

- อรุณสวัสดิ์ครับ - อรุณสวัสดิ์ หนุ่มๆ

- รู้จักกับร้อยโทการัณ เชอร์กิลสิ - สวัสดีครับ

นี่ร้อยเอกจาลาล อักบาร์ เขาก็จบจากโรงเรียนนายร้อย

รุ่นไหนครับ

รุ่น 91 โรงเรียนเตรียมทหาร รุ่น 100 โรงเรียนนายร้อย

- โอเคครับ - นี่ร้อยเอกสุธีร์ มิชรา เป็นหมอ

สวัสดี

ร่างกายนายฟิตดีนะ พวก

นายวิ่งจ็อกกิ้งเป็นประจำนี่

ผู้พันครับ ผมห่วงเรื่องอักบาร์

เขาอาจต้องการหมอถ้าเป็นลมลงไปกลางทาง

หมวดครับ ผมเก็บกระเป๋าผู้หมวดไว้ข้างในนะครับ

ไปดูเถอะ

ดูอะไรล่ะ กระเป๋าหรือห้อง

ก็ต้องห้องอยู่แล้ว

ใช่สิ เขาต้องเคยเห็นกระเป๋าตัวเองมาก่อน

ไปเถอะ การัณ สองคนนี้น่ะเล่นมุกกันตลอดแหละ

- ครับ ท่าน ไปนะครับ - ไว้เจอกัน

นี่ ได้ยินว่านายกำลังจะแต่งงานเหรอ

จะจัดปาร์ตี้สละโสดเมื่อไรล่ะ

- เมื่อไรก็ตามที่พวกนายว่าง - คืนนี้เป็นไง

ไง การัณ สวัสดี เข้ามาสิ

- สวัสดีครับ - ว่าไง

รู้จักกับร้อยเอกมานจิต ซิงห์ ธินกราสิ

- สวัสดี ยินดีที่ได้รู้จัก - ยินดีที่ได้รู้จักครับ

นี่ร้อยโทวิศัล ศรีวาสตาฟ

- สวัสดี - สวัสดี

แล้วก็ร้อยเอกรามันนา

ให้ตายสิ เห็นนั่นไหม รามันนายิ้ม!

เขาไม่ได้พูดอะไร แต่เขายิ้ม

การัณ!

- ขอตัวนะครับ - อืม

- ครับผม - นี่พันตรีบิโนด เสนคุปตะ

- สวัสดีครับ - สวัสดี การัณ

- แล้วก็... - เราเคยพบกันแล้วครับ

ดีแล้ว

- อักบาร์ คุณไปจุดประจำการที่ 21 พรุ่งนี้ - ครับผม

ผมอยากได้บันทึกและบทวิเคราะห์ ปฏิบัติการภายในพรุ่งนี้

ได้ครับ

- เอาละ แล้วก็พาการัณไปกับคุณด้วย - ครับ

ไปที่นั่น แล้วก็ดูสิ่งที่คุณถูกส่งไปป้องกันรักษา

ครับผม

มาเถอะ

- ดื่มไหม - ขอบคุณครับ

ขอบใจ

ดูนั่น

ถ้วยรางวัล เหรียญตรา และใบประกาศเกียรติคุณพวกนี้...

เป็นผลจากชัยชนะของเราในสงครามครั้งต่างๆ

ที่เป็นไปได้เพราะทหารหาญของกรมนี้

ด้วยการแสดงความกล้าหาญ หรือแลกกับชีวิตของพวกเขา

กรมนี้ไม่เคยล้มเหลว ในการนำความสำเร็จและชัยชนะ...

มาสู่ประเทศชาติและกองทัพ

นับจากนี้ไป คุณเป็นส่วนหนึ่งของมรดกตกทอดนี้

รางวัลเหล่านี้เป็นของคุณเหมือนกัน

เป็นหน้าที่ของคุณที่จะรักษา เกียรติและศักดิ์ศรีของพวกเขา

และเพื่อช่วยในการทำอย่างนั้น...

คุณก็ได้รับคำอวยพรและศรัทธา จากคนนับพันล้าน

คนนับพันล้านที่ไว้วางใจเรา

พวกเขาใช้ชีวิตอย่างสันติสุข เพราะพวกเราคอยปกป้องเขาอยู่

ความไว้วางใจนี้ถือเป็นเกียรติอันใหญ่หลวง

และเป็นความรับผิดชอบอันใหญ่หลวง

คุณเข้าใจเรื่องนั้นใช่ไหม

ครับท่าน

ดีแล้ว

- ดื่ม ท่านสุภาพบุรุษ - ดื่ม

เอาเลย สู้ๆ ข้ามตาข่ายไป! เอาน่า

ไม่! ข้ามตาข่ายสิ ไม่ใช่ลอด

แต้มเท่าไรแล้ว จะมีใครชนะหรือยัง

- อรุณสวัสดิ์ครับ - ไง อรุณสวัสดิ์ การัณ พร้อมนะ

จะให้ผมเอาเสื้อผ้าหมวดไปเก็บในห้องไหมครับ

เอาสิ แล้วก็เก็บกุญแจไว้กับตัวเลย

- ภรรยาเหรอ - เปล่าครับ

- แฟนเหรอ - ไม่รู้สิ

- เราควรไปกันหรือยังครับ - ได้สิ ไปกันเถอะ

ดีใจที่ได้เจอครับ ผู้กอง ไปได้แล้ว

- ผู้กองไม่เล่นหรือครับวันนี้ - ไม่ละ ปรีตาม ซิงห์

การัณ นี่จ่าสิบเอกปรีตาม ซิงห์

- นี่ร้อยโทเชอร์กิล - ยินดีต้อนรับครับ

ปรีตาม ซิงห์เป็นคนดีมาก เขามีประสบการณ์สูงมาก

เขาสู้ศึกมาหลายครั้ง รบแนวหน้ามาหลายแห่ง

นายทหารอย่างผู้กองเป็นแรงบันดาลใจให้ผมครับ

โอเค ปรีตาม ซิงห์ เราต้องไปแล้ว

- เพื่ออินเดีย - เพื่ออินเดีย

หมู่บ้านนี้ใกล้เส้นแบ่งเขตหยุดยิงที่สุด

หมู่บ้านซูปรา

- สวัสดี - สวัสดี

สวัสดี

นายมาจากไหนน่ะ

เดลีครับ

เมืองหลวงของอินเดีย

ฉันมาจากมาลีฮาบัด

เคยได้ยินชื่อมันไหม

- ครับ - จากไหนล่ะ

เพิ่งได้ยินเดี๋ยวนี้เองครับ

ทางหลวงนี่ตัดขนานไปกับแม่น้ำ จากศรีนครไปยังเลห์

มันเป็นทางเชื่อมเส้นเดียว ระหว่างกัศมีร์กับลาดัก

ดูเทือกเขาพวกนั้นสิ เส้นแบ่งเขตหยุดยิงอยู่หลังเทือกเขานั่น

แอลโอซี

จุดประจำการกองทัพอินเดียกับปากีสถานอยู่ที่นั่น

นายจะได้เห็นมันวันนี้

- ทุกอย่างเรียบร้อยดีไหมที่นี่ - ครับ เรียบร้อยทุกอย่าง

- ผู้กองรวินดรัณอยู่ไหน - ในบังเกอร์ครับ

เอาละ ไปได้

การัณ เห็นจุดประจำการ ของปากีสถานตรงโน้นไหม

โห เหลือเชื่อเลยครับ

เสาต้นนั้นบอกเส้นแบ่งเขตหยุดยิง

พื้นที่ระหว่างกลางเป็นแดนเถื่อน

มันไม่ใช่ของใครทั้งนั้น

เมื่อกองทัพปากีสถานเริ่มยิง เราจะถูกบีบให้ต้องตอบโต้

นั่นน่าทึ่งมาก ผมหมายถึง... ผมรู้มาตลอดว่าผมเป็นคนอินเดีย

แต่ผมไม่เคยรู้สึกแบบนั้นอย่างเข้มข้น เท่าที่รู้สึกอยู่ตอนนี้เลย

ผมเป็นคนอินเดีย

ฉันก็รู้สึกแบบเดียวกันตอนเห็นมันครั้งแรก

ฉันรู้ชัดเลยว่านายรู้สึกยังไง

มาเถอะ เข้าไปข้างในกัน

ผมซาบซึ้งใจกับความสนใจและการต้อนรับ

ที่ตัวผม...

และคณะบุคคลสำคัญที่มากับผมได้รับ

ชัมมูและกัศมีร์...

เป็นหนึ่งในปัญหาที่เราอภิปรายกันอยู่

ภายในกรอบการเจรจาสันติภาพของเรา

ท่านเพิ่งได้รับชมการถ่ายทอดสด จากชายแดนวากาห์

นี่เป็นวันประวัติศาสตร์

วันนี้อินเดียกับปากีสถาน อาจหวังได้ว่าการเริ่มต้นนี้

จะเป็นสะพานเชื่อมความแตกต่างระหว่างชาติ

ต่อไปเป็นข่าวภาคภาษาอังกฤษ ขอบคุณค่ะ

- คัต! - เกอร์วินเดอร์ นั่นโอเคไหม

ไม่มีที่ติเลย

- โรมิลล่า มีโทรศัพท์ถึงคุณค่ะ - ขอบคุณค่ะ

ฮัลโหล สวัสดีค่ะ ราจีฟ ว่ามาเลยค่ะ

ฉันต้องอ่านข่าวสองทุ่ม ไว้เจอกัน หลังจากนั้นนะคะ โอเค บายค่ะ

ขอบคุณครับ

โรมี่

- มีบางอย่างที่พิเศษระหว่างเรานะ - หมายความว่าไงคะ

ผมหมายถึงเราพบกันโดยบังเอิญ คอยแต่เจอกันอยู่เรื่อย

แล้วตอนนี้เราก็เป็นเพื่อนที่ดีต่อกัน

ต้องมีอะไรพิเศษแน่ๆ

ก็อาจใช่ค่ะ

แต่งงานกันเป็นไง คุณคิดว่าไงครับ

ราจีฟ คุณน่ารักมากเลยค่ะ แต่เราเป็นเพื่อนที่ดีต่อกัน

ปล่อยมันไว้อย่างนั้นเถอะค่ะ

คุณวางแผนจะแต่งงานกับศัตรูเหรอ

คุณรู้จักผมดีมาก และคุณก็ชอบผม ผมหวังว่างั้นนะ

แน่ละค่ะว่าฉันชอบคุณ คุณก็รู้

- งั้นปัญหาคืออะไรล่ะ - ฉันไม่เคยคิดเรื่องนี้มาก่อน

งั้นก็ไปลองคิดดูสิครับ

ช่วยไปคิดดูเถอะนะ

ผมรุกมากเกินไปหรือเปล่า

ไม่ใช่อยู่แล้วค่ะ

ฉันจะไปคิดดู

สวัสดีค่ะ แม่

- มาตั้งแต่เมื่อไรเนี่ย - สักพักแล้วค่ะ

กินมื้อค่ำมาแล้วเหรอ

แม่อ่านอะไรอยู่คะ

แม่มีเลกเชอร์ตอนเช้า เลยจดโน้ตอยู่น่ะ

ราจีฟขอให้หนูแต่งงานกับเขา

ลูกตอบไปว่าไง

หนูไม่มีอะไรจะพูด

โรมี่ อะไรก็ตามระหว่างลูกกับการัณน่ะ...

มันเป็นอดีตไปแล้วตอนนี้

ค่ะ ก็ทำนองนั้นแหละ

ลูกคิดว่าไง

ลูกจะใช้ชีวิตที่เหลือของลูก คอยอาลัยอาวรณ์ไม่ได้หรอกนะ

นั่นก็จริงค่ะ แต่...

แต่อะไร