Newtopia (뉴토피아)

(ดัดแปลงจากนวนิยาย "อินฟลูเอนซา" โดยฮันซังอุน)

ฉันทำได้

ฉันเอาอยู่

ไปแล้วนะ จะไปแล้วนะ

ยองจูจ๋า

รอดแล้ว

ฉันรอดแล้ว

สิบเอกอันซองกยู

เดี๋ยวสิ เดี๋ยวก่อน

หยุดนะ

เฮ้ย วิ่งตามมันไป

มันไปไหนแล้ว

หายหัวไปไหนแล้ววะ

ให้ตายสิ ไวชะมัด

แกเองต่างหากที่โคตรช้า

เดี๋ยว ตรงนั้นไง

เห็นแล้ว

มันอยู่ตรงนั้นไง

เฮ้ย ออกมาสิ เราจะตัดหัวแกทิ้งซะ

เหนื่อยแล้วนะโว้ย นังสารเลว ออกมา

ต้องให้เราไปหาแกงั้นเหรอ

ออกมาเถอะน่า

ปัดโธ่

โน่น มันอยู่ตรงนั้น

- อยู่นั่นเอง - อยู่ตรงนั้น

แหม หาไม่เจอเลยโว้ย

หาไม่เจอเลยว่ะ

เราซวยแล้วแหละ

นังนั่นแม่งไปซ่อนอยู่ที่ไหนวะ

ก็ได้ กลับบ้านกัน

ใช่ กลับกันเถอะ

- เฮ้ย บอกให้กลับบ้านไง - กลับแล้วนะโว้ย

อยู่นี่เอง

มานี่เลย นังสารเลว

- เฮ้ย - จับนังนั่นไว้

- อย่าให้มันหนีไปได้ - เร็วเข้า

มานี่เลย นังนี่

เฮ้ย นังเวรนี่ ฉันจะถลกหนังหัวแกให้ดู

นังเวรเอ๊ย

แม่งวิ่งไวเป็นหนูท่อเลย

แกอยู่ไหน

นังนั่นอยู่ตู้สุดท้าย ล้อมมันไว้

ปล่อยนะ

คุณซูจอง

ผลักพวกมันออกไปนอกหน้าต่าง

- แอรอน พัค - พลทหาร

ส่งพวกมันมาทางนี้

สิบตรีอีแจยุน

ทางนี้

- นั่นสิบตรีอีแจยุนนี่ - อีแจยุน

ราอินโฮ แอรอน พัค ผมยังไม่ตายครับ

ทุกคนปลอดภัยไหมครับ

สิบตรีอีแจยุนยังมีชีวิตอยู่ข้างล่างครับ

เราต้องตั้งสติ ตั้งสติไว้

เวรเอ๊ย

ผมอยากให้ทุกคนฟังผมอธิบายให้ดี

คิดซะว่าเป็นซิปไลน์แล้วกันครับ

พวกคุณต้องจับเสื้อเกราะ แล้วโหนตัวลงมาตามสายเคเบิลครับ

จับแน่นๆ นะ

สิ่งแรกที่ต้องทำ

คือเอาสายเคเบิลกอนโดลามา และยึดมันไว้กับกรอบหน้าต่างครับ

เมื่อยึดแน่นหนาดีแล้ว

ผมที่อยู่ข้างล่าง จะปลดสายเคเบิลออกจากกอนโดลา

แล้วลากสายเคเบิล ไปที่รถบรรทุกฝั่งตรงข้ามสี่แยกครับ

จากนั้นผมจะยึดสายเคเบิลไว้กับรถบรรทุก

สายเคเบิลจะเป็นซิปไลน์ โยงจากชั้นแปดลงมาถึงพื้นครับ

และผมจะขนฟูกที่อยู่ในรถบรรทุกออกมา

เพื่อสร้างจุดลงพื้นที่ปลอดภัยครับ

ฟูกจะดูดซับแรงกระแทกเอง ไม่มีอะไรต้องกังวล ลงมาเลยครับ

ในตอนนี้ดูเหมือนว่า นี่จะเป็นทางลงที่ปลอดภัยที่สุดแล้วครับ

ลงมาเลย เร็วเข้า

ถ้าเสื้อเกราะขาดแล้วเราร่วงลงไปล่ะ

รับประกันความปลอดภัยไม่ได้เลยนะ

เฮ้ย ไอ้เบื๊อกนี่

ถ้าอยากรับมือกับซอมบี้ข้างนอกประตูนั่นก็ตามสบาย

ลงมาเลยครับ

ไอ้โคตรง่าวเอ๊ย

นั่นแหละ

เก่งมาก

เก่งมาก นั่นแหละ อย่างนั้นแหละ

ทำได้ดีมาก

- ไอ้หมอนั่นไม่ธรรมดาว่ะ - ปลอดภัยดี ลงมาเลยครับ

- นี่ - กระผม พลทหารราอินโฮ

สู้ๆ ราอินโฮ

- ราอินโฮ - ผมว่า…

- นายทำได้ - ผมว่าผมทำไม่ได้ครับ

อินโฮ ไม่มีเวลามาอ้อยอิ่งแล้วนะ

เร็วเข้า ลุยเลย

แป๊บนะครับ ผมขอเวลาเตรียมใจหน่อย

จับแน่นๆ ล่ะ

โอ๊ย ให้ตายเถอะ

ก็พลิ้วดีนี่หว่า

อินโฮ

อย่างนั้นแหละ นั่นแหละ

ผมดีใจสุดๆ เลยครับที่ได้เจอคุณอีก

เห็นนายไม่เป็นไร ฉันก็ดีใจมากแล้ว

ค่อยยังชั่วหน่อย

แม่งถ่ายละครน้ำเน่ากันหรือไงวะ

นังนั่นวิ่งเร็วเป็นบ้า

เฮ้ย นี่ตู้สุดท้ายแล้วนะ

เฮ้ย เปิดประตูซิ

เจ๋งโคตร อันนี้ผมขอนะ

โอเค

แจ่มเลย

เปิดประตูสิวะ ไอ้ห่าจิก

เวรแล้ว

ไอ้พวกระยำ ไปให้พ้นนะ

ไปให้พ้น ถอยไป

คุณคะ ทางนี้ค่ะ

มาเร็วค่ะ เข้ามา เข้ามาในนี้

ทางนี้

- คนต่อไปเลย - ถึงตาเราแล้ว

- ใช่ ลงไปกันเถอะ - ได้

- ตาคุณซูจองครับ - ค่ะๆ

เธอทำได้ ซูจอง

- ผู้จัดการคะ ไม่เป็นไรใช่ไหมคะ - เร็วๆ เข้า

สิบโทควัก

- ลงไปเลยครับ - ค่ะ

- ผมจะระวังหลังให้ครับ - ค่ะ

- แป๊บนะ - คุณซูจองนี่นา

เรามีเวลาไม่มากแล้ว เร็วครับ

ไม่ต้องกังวลนะครับ คุณซูจอง ผมจะคอยระวังหลังให้คุณเอง

ผมอยู่ทั้งคน เชื่อใจผมแล้วโดดเลยครับ

อะไรเนี่ย

ทำไมต้องพูดอะไรเลี่ยนๆ ด้วย

อ้อ นี่คงไม่ใช่แนวคุณสินะ

ผมจะพยายามเลี่ยนให้น้อยลงครับ คุณซูจอง

จะบ้าตาย

ก็ได้ ขอบใจนะ

ระวังหลังให้ฉันด้วย

- ครับผม - โธ่เอ๊ย

เอาเลย

ขอร้องล่ะ

เก่ง เก่งมาก คุณซูจอง

คุณซูจอง

- ฉันทำได้แล้ว - เป็นอะไรหรือเปล่า

ทำได้ดีมาก

- เยี่ยมไปเลย - ควักกเยยอง

แกร่งอย่างกับผู้พันหญิงแน่ะ

เดี๋ยวผมลงไปนะครับ คุณซูจอง

ลงไปก่อนเลยครับ แอรอน พัค อีกเดี๋ยวผมจะตามลงไป

ได้ งั้นไปก่อนนะ

เอาล่ะ

- เดี๋ยว แล้วสิบเอกคิมจะลงยังไง - เจอกันข้างล่างครับ

ใกล้ถึงแล้ว

ลงมาจะครบคนแล้ว

สิบเอกคิม ลงมาเร็วครับ ไม่ได้แย่อย่างที่เห็นหรอกครับ

- ว่าแต่นี่เสื้อเกราะใครเหรอ - ของสิบเอกคิม

เอ๊ะ

- ถ้างั้น… - สิบเอกคิม

สิบเอกคิมครับ คุณจะลงมายังไงครับ

- สิบเอกคิม รีบลงมาสิครับ - มัวทำอะไรอยู่

- สู้ๆ คุณทำได้ครับ - เดี๋ยวๆ

เดี๋ยวก่อน

เจ้าโง่นั่น…

ฉันเหลือเวลาไม่มากแล้ว

- อะไรนะ - พูดเรื่องอะไรน่ะ

ฉันว่า…

ฉันอยู่บนนี้เฉยๆ จะดีกว่า

- สิบเอกคิม - สิบเอกครับ สิบเอก…

สิบเอกคิม ลงมาก่อนเถอะ

ลงมาก่อนแล้วค่อย…

- ต้องมีเหล้าด้วย เหล้าน่ะ - อ้อ จริงสิ

ถ้าดื่มเหล้าก็จะรอด ฉันก็ดื่มเหล้าเข้าไป ถึงยังเป็นคนอยู่ไง

- ลงมานะ เราจะหาทางออกได้ ยองมัน - ใช่ๆ

เหล้าเหรอ ถามจริงนะครับ

เดี๋ยว ผมเอง

คุณก็เห็นว่าแอรอน พัคไม่กลายร่างนี่ครับ คุณก็จะไม่กลายร่างจริงๆ ครับ

ได้โปรดเชื่อใจผมสักครั้งเถอะครับ

พ่อฮายุล ฉันเชื่อนายอยู่แล้ว

แต่ฉันว่าฉันมาไกลเกินไปแล้ว

ทุกคนต้องรอดไปให้ได้นะ

นี่เป็นคำสั่งสุดท้ายของฉันในฐานะผู้หมู่

ไม่ เดี๋ยวก่อน สิบเอกคิมยองมัน

แม่งเอ๊ย

ที่นี่ปลอดภัยค่ะ

ระวังนะคะ เดินดูพื้นด้วย

ทางนี้

ทางนี้แหละ

เกือบถึงแล้ว

อย่าบอกนะว่าคนพวกนี้ตายตอนยังเป็นคน

ดูจากปริมาณเลือดแล้ว ต้องเป็นคนแน่ๆ ค่ะ

ไอ้พวกฆาตกรเมื่อกี้ต้องเป็นคนทำแน่

น่าสงสารจัง

- ไหวไหมคะ - คะ

ขอโทษค่ะ

มานี่ค่ะ

ไม่ต้องห่วงค่ะ ในนี้ปลอดภัย

เราหลบตรงนี้สักพัก แล้วไปสถานีซูซอด้วยกันนะคะ

- ราอินโฮ ได้เรื่องไหม - ผมจะหาต่อไปครับ

- โอ๊ย ถามจริง - ไม่เจออะไรเลย

เจอแล้วครับ

- เจอแล้วเหรอ - จริงเหรอ

- เก่งเว้ย ว้าว เก่งว่ะ - สุดยอด

ฉันถือให้นะ

- รีบออกเดินทางกันเถอะ - เดี๋ยวก่อนๆ

กยองชิกล่ะ กยองชิกยังไม่มา

คือว่า…

เมื่อกี้เขาไปโดยไม่บอกอะไรเลยค่ะ

ทำไมเพิ่งมาบอกเอาป่านนี้