نخستین 200 خط.
ขอบคุณครับที่ยอมพบผม
ผมอยากให้การคุยกันครั้งนี้ ทำให้เรื่องมันกระจ่าง
จากมุมมองผม สิ่งที่ผมทำ ไม่น่าจะถือว่าเป็นการคัดลอกผลงาน
คณบดีรออยู่ ไปได้แล้ว
แค่เพราะ...
มีบางส่วนของบทความ...
ไม่ได้ใส่เครื่องหมายคำพูด...
เพราะถ้าผมอยากจะคัดลอกผลงานจริง
ผมน่าจะพยายามทำให้มันเนียนใช่ไหมครับ
ผมคงไม่ลอกแบบโจ่งแจ้งหรอก
ลอกผลงานไม่ได้อยู่ที่การตีความ
ผมเข้าใจว่ามันอาจมองได้แบบนั้น แต่...
มันไม่ได้อยู่ที่มุมมอง
ผมว่าผมได้รับการปฏิบัติอย่างรุนแรง ไม่ยุติธรรม
เธอคิดว่าเธอได้รับการปฏิบัติ ที่แย่กว่านักเรียนอื่นหรือ
อาจารย์พูดเองนะครับ ผมไม่ได้พูด
ฉันขอบอกแบบนี้นะ
ไม่ว่าเธอจะเขียนบทความเอง
หรือเธอไม่ได้ศึกษาเรื่องนั้น
แล้วไปขอให้ใครมาเขียนแทนเธอ
การคัดลอกผลงานก็คือการคัดลอก
ผมตอบคำถามพวกนั้นตอนนี้ยังได้ ผมเรียนทุกเรื่องนั่นมาตลอดปี
การสอบผ่านวิชานี้ ทำได้ด้วยการสอบปากเปล่าตอนฤดูร้อน
แต่เธอเลือกไม่สอบ
แย่หน่อยที่ผมไปสอบไม่ได้ เพราะผมทำงานหนักสองกะ
เพื่อหาเงินมาเรียนน่ะครับ
โทมาส มีคำกล่าวภาษาละตินว่า
คำพูดล่องลอยหาย การเขียนคงอยู่
ผมขอร้องเถอะครับ
อย่าทำแบบนี้กับผมเลย
ในคณะนิติศาสตร์...
เธอได้ฝ่าฝืนกฎหมาย
ฉันช่วยเธอไม่ได้จริงๆ
ตัดสินแล้วว่าเธอโดนไล่ออก
ถ้าเป็นอย่างนั้น...
อาจารย์เขียนอะไรให้ผมหน่อยได้ไหมครับ
หนังสืออาจารย์เปลี่ยนมุมมองกฎหมายของผม
และขอบคุณครับ...
สำหรับปีที่ผ่านมา
อาจารย์เป็นแรงบันดาลใจอันยิ่งใหญ่ให้ผม
ไอ้พวกศัตรูประเทศ ตายเสียให้หมด!
เด็กนั่นพยายามมาเยี่ยมเราเป็นปีแล้ว รู้ไหม
ตั้งปีนะ
เขาโทรหาเรา อีเมลมา ส่งข้อความมา เขาห่วงเราจริงๆ
- ลูกส่งอะไรไปบอกเขาล่ะ - อย่าเว่อร์เลยค่ะ หนูคงไปถึงแล้ว
- ถ้าไม่ติดพวกผู้เสพความตายนี่ - ใครนะ
"คนขาวยุโรป หรือไม่ก็ไม่ใช่ยุโรป"
แม่เคยเห็นแล้ว น่ากลัวมาก
ไม่เป็นไร เราจะเริ่มกันไปก่อน แต่รีบมานะ มันขายหน้านะลูก
เวร
ไอ้ทุเรศเอ๊ย
สวัสดี
สวัสดี
โทเมก โอ้โฮ
เธอเปลี่ยนไปจริงๆ
เธอไม่เปลี่ยน คือก็เปลี่ยนนะแต่...
หน้าตาเธอเหมือนเดิมน่ะ
- สวัสดีค่ะ - สวัสดีจ้ะ
โทษทีที่มาช้า มีไอ้พวกงั่งปิดถนนทั้งเมืองเลย
อย่าพูดแบบนั้นสิ
ไม่ควรพูดถึงคนอื่นแบบนั้นนะ
ไม่น่าเชื่อนะว่าศตวรรษที่ 21 แล้ว แต่พวกฟาสซิสต์ยังออกมาประท้วง
- ไอ้พวกระยำทั้งนั้น - โรเบิร์ต...
โทเมกบอกว่าที่วิลโกวิชเปลี่ยนไปมาก รู้ไหม กาบี้
เขาปิดคอกม้า เริ่มเปิดฟาร์ม
ใช่
แต่พวกผึ้งยังอยู่ไหม
คือเรื่องผึ้งน่ะ...
มันเคยเป็นแหล่งท่องเที่ยว
พอพวกคนเมืองเลิกมาเที่ยว พ่อกับฉัน...
เลยต้องขายมันไป
รู้ไหมโทเมก เรา...
เราก็อยากไปเยี่ยมนะ แต่มันมีโน่นนี่มาแทรกอยู่เรื่อย
ไม่เป็นไรครับ
- เลยไปไม่ได้ - ผมเข้าใจ
ตอนเราไปเที่ยวช่วงฤดูร้อนที่นั่นสนุกมาก
คุณไม่แวะไป ผมเลยมาหาคุณแทน
นี่ เธอเรียกชื่อเราได้นะ โรเบิร์ต โซเฟีย
ถ้าเรียก "ลุง" กับ "ป้า" เหมือนเมื่อก่อนล่ะครับ
"ลุง" กับ "ป้า" เหรอ
ได้สิ ทำไมจะไม่ได้
อร่อยมากครับ ป้าทำเองเหรอครับ
ปัดโธ่ นี่สูตรของป้านะ
ต้องทำเองสิ
- อร่อยครับ - ถ้ามีเวลาทำนะ
สองคนนี้ทำป้าโมโห
ตัวตลกคู่นี้นี่
ทั้งคู่เลยแย่มาก
คือ...
ผมไม่อยากอยู่นานจนทำให้อึดอัดกัน
ลุงครับ ป้าครับ...
ลุงกับป้าช่วยเหลือผมมากเหลือเกิน
อย่าเพิ่ง โทเมก เดี๋ยวสิ
อย่างน้อยก็เล่าเรื่อง การเรียนของเธอให้ฟังหน่อย
เล่าหน่อย
ปีแรกมันยากมาก
ยากสุดๆ
แต่ปีสองง่ายขึ้นเยอะ
ศาสตราจารย์ฮอฟ-สตุดนิกกาเซ็นให้ผมด้วย
คนที่อยู่ในข่าว ผู้เชี่ยวชาญสิทธิมนุษยชนน่ะรึ
ดีนี่
แล้วเธอพักที่ไหน
ที่หอพักครับ
- แต่มันอยู่ตั้งไกล - ตราบใดที่ผมยังเรียนได้ดี
- โทมาล่า เราภูมิใจในตัวเธอนะ - เก่งมาก
รู้ไหมว่าพวกเธอจะได้เรียนด้วยกันน่ะ
กาบี้พักเรียนไปปีหนึ่ง ตอนนี้จะกลับไปเรียนต่อแล้ว
ใช่ ประวัติศาสตร์ศิลป์
อ้าว คุยกันแล้วเหรอ
เปล่าครับ เรามีเพื่อนกลุ่มเดียวกัน
นี่ครับ ผมมีของมาให้ครับ
ขอบใจมาก โทมาล่า
แยม
สตรอว์เบอร์รี
สตรอว์เบอร์รี ของโปรด
- อยู่ต่ออีกหน่อยไม่ได้เหรอ - ผมเกรงใจครับ
- เดี๋ยวเดินไปส่ง - ดีจริงๆ
ขอบใจจ้ะ
อาหารอร่อยมากครับป้า
ดูแลตัวเองนะ
- บาย - แล้วเจอกัน
บาย ขอบใจที่มาเยี่ยมนะ
หลังเกิดเรื่องเมื่อวานเลยไม่หิวเหรอ
อย่าบ่นน่า แม่
- ได้นอนบ้างไหม - นอนค่ะ "ป้า"
ขนลุกนะคะ ว่าไหม
- ลูกคิดงั้นเหรอ - อย่าพูดเกินจริง
เขารู้วิชาที่หนูเรียนได้ยังไง
- ได้นอนบ้างไหม - นอนค่ะ "ป้า"
ขนลุกนะคะ ว่าไหม
- ลูกคิดงั้นเหรอ - อย่าพูดเกินจริง
- เขารู้วิชาที่หนูเรียนได้ยังไง - เขาบอกว่าลูกมีเพื่อนกลุ่มเดียวกัน
เพื่อนกลุ่มเดียวกัน น่าเชื่อตายละ เขาต้องกูเกิลหนูแน่ๆ
ถ้างั้นก็ขนลุกนะ
พ่อสงสัยว่าจริงๆ แล้วผึ้งพวกนั้นหายไปไหน
พ่อคิดว่าไงคะ พวกเขาวางยามันเหรอ
พูดอะไรน่ะ คนเลี้ยงผึ้งไม่วางยาผึ้งหรอก
แม่ก็ พวกเขาทำอะไรแย่กว่านั้นอีกเยอะ
แต่ต้องยอมรับว่าเขาทะเยอทะยาน
เด็กชนบทไกลปืนเที่ยง จากครอบครัวแบบนั้น
เข้าวิทยาลัยกฎหมายได้ และทำได้ดีด้วย
เขาเก่งนะ
จะว่าไป ลูกกรอกใบสมัครหรือยัง
กรอกแล้ว
- ถามจริงๆ กรอกแล้วแน่นะ - โธ่แม่ อย่าเพิ่งน่า
ออกซานา อยากได้แยมไหม
- ขอบคุณค่ะ - ไม่เป็นไร
พอเลย
ทำไมล่ะ เธอชอบของหวาน ชอบกินอะไรหวานๆ
แต่เขาแต่งตัวเรียบร้อยดีนะ
ได้กลิ่นโคโลญเขาไหม
โคโลญเขาก็เรื่องหนึ่ง
แต่เห็นเขาทุลักทุเลแกะกุ้งไหม
- เห็น - น่าสงสาร เขากินหางเข้าไปด้วย
กรอบดี
เคยไปหอพักเขาไหม
หนูจะไปทำบ้าอะไร รู้อยู่แล้วว่าเป็นยังไง
พวกผู้ชายเหงื่อชุ่ม มาม่า คิวเข้าห้องน้ำยาวเหยียด
เป็นไง
- อยู่ตรงไหนในขบวน - แถวๆ หลังขบวน
โรเบิร์ต เราจ่าย "ค่าเล่าเรียน" เขาเท่าไร
เดือนละ 500
หรือเราน่าจะให้เขามากขึ้นดี
ถ้าเกิดเขาเกาะเราไม่ปล่อยล่ะ
ไม่หรอกน่า เขาไม่ใช่คนแบบนั้น
- เขามีความทะนงตัวอยู่ - ก็จริง
- เขาไม่ได้มาเพื่อขอมากขึ้น - งั้นเขามาทำไม
อะไร
พอเลย
เขาจ้องลูกเขม็ง
กาบี้
พอเลย พ่อ
ใครมา
ไปเปิดประตู
- โทเมก - ขอโทษที่ต้องรบกวน
- โทมาล่า - โทมาล่า ดีใจที่เจอ
ไม่เจอกันนานเลย
ผมลืมมือถือไว้แถวนี้
อยู่นี่เอง
งั้นก็ขอบคุณมากๆ อีกครั้งนะครับ
บาย
งั้นเจอกันที่มหาลัยใช่ไหม
แน่นอน
- รับแอดฉันเป็นเพื่อนด้วยนะ - เอาสิ ส่งคำขอมาแล้วกัน
ส่งไปแล้ว เมื่อเจ็ดปีก่อน
งั้นไว้ฉันจะกดรับ
ดีใจที่เจอเธอนะ กาบี้
- บาย - บาย
ฟังอะไรน่ะ
- เดี่ยวไมค์ - ไม่ค่อยฮาใช่ไหม
ก็ฮาอยู่
สงสัยว่าทีนี้ใครจะเป็นรูมเมตฉัน
- ไม่ต้องย้ำ - สวัสดี
- ลืมเหรอ - เห็นในเฟซบุ๊กไหม...
- อ้อ ขอบใจ - ปาร์ตี้หูฟังนั่นน่ะ
ปาร์ตี้หูฟังเหรอ
- ไม่ - เราจะไปไหม
ฉันเพิ่งเชิญเธอ
จัดที่ไหน
- สตูดิโอกราฟิกสักแห่ง - ศุกร์นี้
No comments yet. Be the first to leave one.