نخستین 200 خط.
พ่อ หนูเอง
พ่อ
อยู่นี่เอง
- พ่อมาทำอะไรตรงนี้ - ลูกคิดว่าไงล่ะ
แล้วเกิดอะไรขึ้น
ไม่มีอะไร
- โธ่ บอกหนูมาเถอะ - พ่อก็แค่... ไม่มีอะไรเกิดขึ้นหรอก
- ไม่มีอะไรเกิดขึ้นเหรอ - ไม่
พ่อเพิ่งคุยโทรศัพท์กับเธอ
แล้วไง นั่นพิสูจน์อะไรได้
พ่อจะทำตัวแบบนี้ต่อไปไม่ได้นะ
นี่มันแฟลตพ่อนะ ไม่ใช่รึไง เหลือเชื่อจริงๆ
ลูกมาเหวี่ยงใส่พ่อราวกับว่า... พ่อไม่รู้ว่าผู้หญิงคนนี้เป็นใคร
พ่อไม่เคยขออะไรเธอเลยนะ
- เธอมาที่นี่เพื่อช่วยพ่อนะ - ช่วยพ่อทำอะไร
พ่อไม่ต้องการเธอ พ่อไม่ต้องการใครทั้งนั้น
เธอบอกหนูว่าพ่อเรียกเธอว่านังเด็กบ้า
พ่อก็จำไม่ได้ว่าพูดอะไรไปบ้าง
อาจจะนะ พ่อจำไม่ได้
- เธอร้องไห้เลยนะ - เพราะพ่อเรียกเธอว่านังเด็กบ้าเนี่ยนะ
เปล่า เธอบอกหนูว่าพ่อทำร้ายร่างกายเธอ
พ่อเนี่ยนะ
ทำร้ายร่างกาย
เธอไม่รู้ตัวหรอกว่าพูดอะไรออกมา
ผู้หญิงคนนี้เพ้อเจ้อ เชื่อพ่อเถอะ
ดีที่สุดแล้วที่เธอไป เชื่อพ่อสิ
โดยเฉพาะในฐานะ...
ฐานะอะไร
พ่อไม่อยากบอกลูกเรื่องนี้หรอกนะ แต่เพราะลูกจำเป็นต้องรู้
พ่อสงสัยว่าเธอจะเป็น...
- เธอ... - เธอเป็นอะไร
- เธอขโมยของพ่อไป - แองเจล่าน่ะเหรอ
พ่อกำลังพูดเรื่องอะไร
พ่อบอกลูกว่าเธอขโมยนาฬิกาของพ่อไป
- นาฬิกาของพ่อ - ใช่ ใช่สิ
- เป็นไปได้ไหมว่าพ่อทำหายเอง - ไม่ พ่อสงสัยอยู่แล้ว
พ่อก็เลยวางกับดักล่อเธอ
พ่อถอดนาฬิกาทิ้งไว้ที่ไหนสักแห่ง เพื่อดูว่าเธอจะหยิบมันไปไหม...
ที่ไหน พ่อทิ้งไว้ที่ไหน
พ่อไม่รู้ พ่อจำไม่ได้หรอก
รู้แค่ว่ามันไม่อยู่แล้ว หาไม่เจอแล้ว
นั่นไงหลักฐาน ผู้หญิงคนนั้นขโมยนาฬิกาของพ่อไป พ่อรู้ว่าเธอทำ
ใช่
มีเรื่องอะไร
หนูไม่รู้จะทำยังไงแล้ว
เราต้องคุยกันนะพ่อ
ก็นี่ไงที่เรากำลังคุยกันอยู่ ไม่ใช่เหรอ
ไม่ หนูหมายถึงคุยกันอย่างจริงจัง
นี่คนที่สามแล้วนะที่พ่อ...
พ่อกำลังบอกลูกว่า พ่อไม่ต้องการเธอหรือใครทั้งนั้น
พ่อดูแลตัวเองได้ดีอยู่แล้ว
กว่าหนูจะหาเธอมาได้ไม่ใช่เรื่องง่ายเลยนะ มันไม่ง่ายเลย
เธอเป็นคนดีมาก มีคุณสมบัติที่ดีเยอะแยะ
และตอนนี้เธอก็ไม่อยากทำงานที่นี่อีกต่อไปแล้ว
ลูกไม่ได้ฟังที่พ่อพูดเลย
ผู้หญิงคนนั้นขโมยนาฬิกาของพ่อไป
พ่อจะไม่อยู่ร่วมบ้านกับหัวขโมย เข้าใจไหม
พ่อหาดูใต้อ่างอาบน้ำหรือยัง
- อะไรนะ - ใต้อ่างอาบน้ำ ตรงริมท่อน่ะ
- ที่ซ่อนของมีค่าของพ่อน่ะเหรอ - ลูกรู้ได้ยังไง
- บอกความจริงมานะ - หนูแค่รู้ก็แล้วกัน
- ลูกแอบดูที่ซ่อนของพ่อใช่ไหม - เปล่า
แล้วลูกรู้ได้ยังไงว่านั่นคือที่เก็บของมีค่าของพ่อ
หนูเจอมันโดยบังเอิญ
- ลูก... - พ่อ
พ่อ
พ่อกำลังจะไปไหน
หนูไม่ได้แตะต้องอะไรเลยนะ
เจอไหม
- อะไร - นาฬิกาของพ่อไง
อ้อ ใช่
เห็นไหมว่าแองเจล่าไม่ได้มีส่วนเกี่ยวข้องเลย
นั่นก็เพราะพ่อซ่อนมันไว้ทันเวลาต่างหากล่ะ
ไม่งั้นพ่อคงต้องนั่งคุยกับลูกตรงนี้โดยไม่รู้ด้วยซ้ำว่ากี่โมงแล้ว
ห้าโมงเย็นแล้ว เผื่อลูกอยากรู้
ส่วนตัวพ่อ พ่อสนใจนะ
ให้อภัยพ่อด้วยแล้วกันที่ยังมีชีวิตอยู่
- พ่อทานยาหรือยัง - ทานแล้ว
ทำไมลูกถึงมองพ่อเหมือนมีอะไรผิดปกติ
ทุกอย่างเรียบร้อยดีแอนน์
โลกยังคงหมุนไป
ลูกก็เป็นแบบนี้ตลอด เอาแต่วิตกกังวล
ในขณะที่น้องสาวของลูก...
ว่าแต่เธอหายไปไหนล่ะ ลูกได้ข่าวจากเธอบ้างไหม
พ่อกำลังถามลูกอยู่นะ
หนูจะต้องย้ายไปแล้วนะพ่อ
หนูจะต้องออกจากลอนดอน
จริงเหรอ
ทำไมล่ะ
เราเคยคุยเรื่องนี้กันแล้ว พ่อจำได้ไหม
นี่ใช่ไหมคือเหตุผลที่ลูกอยากยัดเยียดพยาบาลคนนี้มาอยู่กับพ่อ
เห็นได้ชัดเลยว่าใช่
ลูกกำลังหนีเอาตัวรอดสินะ
หนูจะไม่ได้อยู่ที่นี่แล้ว
หนูจะไม่สามารถมาหาพ่อได้ทุกวันเหมือนเมื่อก่อน พ่อต้องเข้าใจเรื่องนี้นะ
ใช่
ลูกกำลังจะไป
เมื่อไหร่ พ่อหมายถึง...ทำไมล่ะ
หนูเจอใครคนหนึ่งค่ะ
ลูกน่ะเหรอ
ใช่ค่ะ
- ลูกหมายถึงผู้ชายเหรอ - ใช่ค่ะ
จริงเหรอ
พ่อไม่ต้องทำหน้าแปลกใจขนาดนั้นก็ได้
เปล่าๆ ก็แค่...พ่อหมายถึง...
ลูกต้องยอมรับนะว่าตั้งแต่...
- เจมส์ - เจมส์นั่นแหละ
มันไม่ค่อยมีใครเข้ามา...
- แล้วเขาทำอะไรล่ะคนนี้ - เขาอาศัยอยู่ในปารีสค่ะ
หนูเลยกำลังจะย้ายไปอยู่ที่นั่น
ลูกเนี่ยนะไปอยู่ปารีส
ลูกจะไม่ทำแบบนั้นใช่ไหม
ตื่นเถอะลูก พวกเขาไม่พูดภาษาอังกฤษด้วยซ้ำที่นั่น
สรุปก็คือ ถ้าพ่อเข้าใจไม่ผิด
ลูกกำลังจะทิ้งพ่อไป
ใช่ไหมล่ะ
ลูกกำลังจะทิ้งพ่อ
พ่อ...
แล้วพ่อจะเป็นยังไงต่อไป
เรื่องนี้มันสำคัญกับหนูมากจริงๆ นะ ไม่อย่างนั้นหนูคงไม่ไป
หนู... หนูรักเขาจริงๆ ค่ะ
และหนูจะกลับมาเยี่ยมพ่อบ่อยๆ
ในช่วงวันหยุดสุดสัปดาห์
แต่หนูทิ้งพ่อไว้ที่นี่คนเดียวไม่ได้หรอก มันเป็นไปไม่ได้
นั่นคือเหตุผลว่าทำไมถ้า...
ถ้าพ่อปฏิเสธที่จะมีคนดูแล หนูคงจำเป็นต้อง...
ต้องอะไร
ต้องอะไร
พ่อต้องเข้าใจหนูนะ
แอนน์
ลูกจะต้องทำอะไร
แอนน์
แอนน์
มีใครอยู่ไหม
ทุกอย่างเรียบร้อยดีไหมครับ
คุณเป็นใคร
- ขอโทษนะครับ - คุณเป็นใคร
คุณเข้ามาทำอะไรที่นี่
คุณเข้ามาทำอะไรในแฟลตของผม
แอนโธนี่ นี่ผมเอง พอล
ใครนะ
คุณมาทำอะไรที่นี่
ผมอาศัยอยู่ที่นี่ครับ
- คุณเนี่ยนะ - ใช่ครับ
- คุณอาศัยอยู่ที่นี่ - ใช่ครับ
คุณอาศัยอยู่ที่นี่ ในแฟลตของผมเนี่ยนะ
โอ้...
นี่มันเรื่องตลกอะไรกัน
ผมจะโทรหาแอนน์
ลูกสาวของคุณ
ใช่ ขอบใจ ผมรู้ว่าแอนน์คือใคร
คุณรู้จักแอนน์ไหม คุณเป็นเพื่อนเธอเหรอ
ผมกำลังพูดกับคุณอยู่นะ
คุณรู้จักแอนน์ใช่ไหม
ผมเป็นสามีเธอครับ
- สามีเธอ - ใช่ครับ
ตั้งแต่เมื่อไหร่
ก็จะสิบปีแล้วครับ
อ้อ...
แน่นอน ใช่ๆ
ชัดเจนเลย
สิบปีแล้วสินะ แต่ผมคิดว่า...
พวกคุณไม่ได้...
- เลิกกันแล้วเหรอ - ใครนะครับ
- แอนน์กับผมเนี่ยนะ - ใช่ คู่คุณนั่นแหละ
ไม่ครับ
คุณแน่ใจนะ
แน่ใจสิครับแอนโธนี่
แต่เรื่องฝรั่งเศสนั่นล่ะ... เธอไม่ได้กำลังจะไปปารีสเพื่อ...
- เธอไม่ได้... - สวัสดีที่รัก ใช่ ผมเอง
เปล่า ก็แค่พ่อคุณดูไม่ค่อยสบายน่ะ
ผมคิดว่าเขาคงอยากเจอคุณ
โอเค อย่าช้านักล่ะ
เธอไปซื้อของครับ
เธอจะ...
- ขึ้นมาในอีกนาทีเดียว - โอ้ ดี
เธอบอกผม...
เมื่อวันก่อนเธอบอกผมว่าเธอจะไปอยู่ปารีส
- เธอบอกผมนะ - ปารีสเหรอครับ
- ใช่ - เธอจะไปทำอะไรที่ปารีส
เธอเจอผู้ชายฝรั่งเศสคนนึง
ผมไม่คิดแบบนั้นนะแอนโธนี่
เจอสิ เธอบอกผมเมื่อวันก่อน ผมไม่ได้เลอะเลือนนะ
เธอบอกว่าจะย้ายไปอยู่กับเขา แล้วก็...
ผมจำได้ว่าบอกเธอไปว่านั่นมันงี่เง่ามาก เพราะพวกนั้นพูดภาษาอังกฤษไม่ได้ด้วยซ้ำ
- คุณไม่รู้เรื่องนี้เหรอ - ไม่ครับ
อะไรนะ
- ผมเผลอพูดอะไรผิดไปหรือเปล่า - ไม่ต้องกังวลหรอกครับ
เธอไม่ได้บอกอะไรผม แต่ผมแน่ใจว่าเธอคงตั้งใจจะบอกอยู่แล้ว
- คุณพอจะรู้เรื่องผู้ชายฝรั่งเศสคนนั้นไหม - ไม่เลยครับ
แย่ล่ะสิ
ไม่เป็นไรหรอก ทำใจดีๆ ไว้
ไม่ช้าก็เร็วเรื่องพวกนี้ก็ต้องจบลง
ผมพูดจากประสบการณ์เลยนะ
คุณอยากดื่มอะไรหน่อยไหมระหว่างรอ
น้ำเปล่าไหม หรือน้ำผลไม้
ไม่ล่ะ ผมแค่...
ผมจะบอกอะไรให้นะ
ใช่ เป็นเพราะพยาบาลคนนั้นนั่นแหละ
- ลอร่าเหรอครับ - ผมลืมชื่อไปแล้ว
No comments yet. Be the first to leave one.