Pennywise: The Story of IT

Bence onun işlerinde...

...kuvvetli bir trajedi var ve eminim ki bu gece...

...bizlerle, korku uyandıran...

...hareket ve davranışlarını paylaşacak.

Huzurlarınızda Stephen King.

Teşekkürler.

Hayatınızda korkutucu deneyimler yaşıyorsunuz...

...ve yazınızda bunları anlamlandırmaya çalışıyorsunuz.

Hatırlıyorum da, Colorado'da yaşarken...

...eski bir American Motors arabamız vardı...

...bir gün şanzımanını yolun ortasına...

...kusuverdi.

Çekici geldi...

...ve alıp, diğer şanzımansız matadorların olduğu yere götürdü.

Hava kararmaya başlayınca aradılar...

...dediler ki, "Gelip arabanızı alabilirsiniz."

Eşim, "Taksiyle gitsene," dedi. Ben de, "Yürüyeceğim," dedim.

Ben yürürken hava daha da karardı...

...tamirhane şehrin diğer ucunda.

Hiçbir şey yok ve bayiliği görebiliyordunuz...

...ama çok uzaktaydı.

Yolumun üzerinde bir köprü vardı...

...küçük kemerli, kambur, ahşap bir köprü.

Üzerinden geçerken...

...topuklarımın köprüde tıkırtısını duyabiliyorum.

Küçükken duyduğum bir öykü aklıma geldi...

...keçiler köprüden geçiyor...

...altında bir trol var ve diyor ki...

..."Kim köprümden geçiyor böyle?"

O an düşündüm, "Bir şey o köprünün..."

"...altından beni yakalayıp çekse..."

"...ve çığlık atsam, yaşlı King'in son çığlığı olmaz mı?"

Bu olay zihnime kazındı...

...ve beş yıl boyunca...

...bu öyküye tekrar tekrar dönüp...

...ve azar azar bir öykü geliştirdim...

...bu öykü en sonunda 1300 sayfalık roman oluverdi.

Adı da O'ydu...

...hepsi o bir anlık korkudan çıkıverdi.

Bir anlık öyle bir korku yaşamak...

...ondan iyi bir şey çıkarırsanız, buna değer.

Ben Tim Reid, Richard, Virginia'dan.

O döndü. Georgie'nin bir fotoğrafını buldum.

O'nun kalıcı gücü...

...hepimizde uyandırdığı histen geliyor olabilir.

Hepimiz insanız ve bir zamanlar hepimiz çocuktuk.

Bunca yıl sonra insanların hâlâ gelip...

...bunun kalıcı bir etkiye sahip olduğundan...

...bahsetmesi benim için şaşırtıcı.

Yarattığınız şeyle ilgili bunu düşünmezsiniz...

...sonsuza dek sürecek demezsiniz.

Bir oyuncu olarak, yarattığım etkiye...

...pek dikkat etmedim.

Çocukken yaptığım bir şeydi.

Bu akü asidi, seni sümüklü!

Meksika'da veya Avrupa'da şovlar yaptım...

...oradaki ekip hep şöyle diyordu...

..."Tanrım, sen O'yu yaptın!"

Bence öyküsü ebedi.

İnsanlar sorunlar yaşar ve aşmak için bir araya gelir.

-Biz yaparız. -Evet, biz.

Yetişkinliğe geçiş öyküsü.

İnsanları şu söylemi beni hep şaşırtır...

..."Tanrım, hep O'da sen olmak istemiştim."

"Keşke Bev olsaydım." Ben de, "Ah zavallı..."

"...çocukluğun nasıldı?" diyorum.

Hepimiz için çocuk olmanın nasıl bir şey olduğuna...

...dair oldukça ciddi şeylerden bahsediyor.

-O eğlence. -Evet! Evet!

Ve ürkünç yanları.

Çoğu TV filmi unutulup gidiyor.

O'nun hep kablolu yayından yayınlanması, çok daha...

...geniş kitleye ulaşmasını sağladı.

İlk korkunç mini dizilerden biriydi.

İnsanlar buna bağlandı, bir olay hâline geldi.

Bir şey geliyor.

TV için yapıldığından...

...daha genç izleyici kitlesi de izleyebildi.

O'yu çocukken...

...TV'de gören çocukların hâlâ zihninde...

...en korkunç şey olarak duruyor.

O film beni acayip korkuttu...

...uyuyamadım, palyaço ve örümceklerden nefret ederim.

Kanalizasyona yaklaşamıyorum bile.

İnsanlar çocukken kendilerini etkileyen...

...şeylere yönelir.

Bence O'yu izlemiş pek çok kişi...

...küçük veya gençken olsun, onlarda iz bıraktı.

Yetişkinken eğlenceli bir anı oluyor...

...sonra bambaşka bir kült düzeyine bürünüyor.

Milyonlarca insanı epey korkuttu.

Tipik olarak şöyle bir yorum geliyor...

"Tim Curry yüzünden palyaçolardan korkuyorum."

Pennywise performansı muhtemelen...

..."Küçük Johnny'nin doğum günü partisine palyaço gelsin"den...

..."Gelmesin ya" noktasına geldi.

Bir karakterin kendini...

...korkularınız şeklinde göstermesi ürkütücü...

...her yaşta ve çağda.

Bu yüzden bu konsept bu kadar kalıcı.

Çoğu kişi bana diyor ki...

...televizyonda izlediklerinde O çocukluklarını mahvetti.

Hep şöyle düşündüm, "O zaman izlememeliydin."

O'NUN ÖYKÜSÜ Çeviren: Gökhan Ergüven İyi seyirler dilerim.

1. BÖLÜM: SAYFADAN BEYAZ EKRANA

Carriye'yi yazmıştım...

...bu Steve King, Brian de Palma...

...oyuncular ve beni öyle bir...

...noktaya getirdi ki, korku uyarlamada bana danışıyorlardı.

Bir gün telefonum çaldı.

Los Angeles'taki temsilcimdi, dedi ki...

...ona bazı yapımcılar ulaşmıştı...

...ve ABC için yeni bir Stephen King işi uyarlanacaktı...

...TV için bir roman ve bununla ilgilenir miyim diye sordu.

Ertesi gün kapı çaldı...

...kapıda Federal Express vardı...

...ve adam, ömrümde gördüğüm en büyük...

...FedEx paketini taşıyordu.

Bu kaba, koca paketi aldım...

...tam kapıyı kapatacakken, "Bir saniye," dedi.

Asansöre döndük...

...iki dev konteynerle geri döndük...

...içinde, en erken aşamasındaki O müsveddesi vardı.

Oturup açılıştaki genç, kekeleyen Bill'i okumaya başladım.

Önce parafinle mühürlemeliyiz.

Ufak kardeşi Georgie de vardı.

Pennywise'ın ellerinde korkunç bir ölüme...

...gidecekti. Kanalizasyonda.

Dedim ki, "Yaparım."

Kanalda ilk toplantıyı yaptık...

...film ve televizyon genel müdür yardımcısı...

...bana baktı ve dedi ki...

..."Söylesene, O nedir?"

Dedim ki, "Dünyalar arası bir canavar..."

..."çağlar önce gelen bir şey"...

..."ve çocukların zihnini bulandırma gücü var."

Bip bip Richie.

"En büyük korkularına saldırıyor."

Bana baktı, onayladı ve dedi ki...

"Evet ama O nedir?"

Ben de, "Tamam," dedim.

Başka bir cevaba cevap verdim, o bana...

...beş kez daha sordu.

Yapımcılara baktım ve şöyle düşündüm...

..."Cehennemdeyim." New York'a evime dönüyordum...

...uçakta oturuyordum...

....sırtı bana dönük bir adam gördüm.

Açık biçimde senaryomun kapağını okuyordu.

Bu Bob Iger'dı, ABC'de tüm...

...programlamanın başındaki isim.

Direkt Birinci Gece'ye geçti...

...çantasını aldı ve içinden İkinci Gece'yi çıkardı...

...onu da hızlıca okudu, ayağa kalkıp esnedi...

...gülümsedi gibi...

...ve O'ya destek vereceğini söyledi.

Bence o okumada kararını verdi.

"Tamam, hadi yapalım."

Yapımcılar beyin fırtınası yaptı ve telefon açıp...

...George Romero'ya teklifte bulundular.

Kitaba bayıldı, en az benim kadar deliye dönmüştü.

O'nun barındırdığı olasılıkları gördü.

Televizyon için uzun bir roman olarak kanala sundum.

Dedim ki, "Sekiz veya ideal olarak 10 saat olmalı."

Süreç içinde belki beş kez fikir alışverişi yaptık.

Gerekeni yaptım..

...televizyon teriminde buna başvuru kaynağı denir.

Detaylı bir taslaktı bu.

Bunu George'a gönderdim.

Taslağa baktı ve bir hafta sonra...

...elime 45 sayfa benimkinin yazılı versiyonu ulaştı...

...kendi düşünce, not ve önerileri serpiştirmişti.

Bunun iğrenç bir şey olacağını düşünüyordu...

...bol kanlı...

...bir film yani.

Televizyonun çıkış şansı...

...yarattığını anlamıştı.

Ancak kanalın neye izin vereceğinden emin değildi.

Zihnimizdeki hayal...

...kesinlikle harikaydı.

Buna sahip olmak için 20 yıl öncesindeydik.

Game of Thrones olacaktık.

Bu materyali mümkün olan en iyi şekilde yapmanın...

...yolu bu olurdu.

Kanal gergin olmaya başladı.

Kimse bu iş kadar ileriye gitmemişti...

...sekiz saat olma durumu değişti...

...resmi yayın süresi buydu...

...sonra dörde indi...

...o noktada George, "Güle güle" dedi.

Yönetmen arayışındaydık. Yayın tarihimiz vardı.

Stephen King'den O yarın başlıyor.

Tommy Lee Wallace aklımıza geldi.

O da yazardı.

İkinci bölümde yardım lazımdı ve bunu yapacak kişinin...

...bir yönetmen-yazar olacağını düşündüm.

Motor!

Temsilciler için metin özeti çıkarma konusunda deneyimliyim...

...ve romanları birkaç sayfalık özetlere sığdırmak...

...konusunda hüner geliştirdim.

Bunu kitapla yapmaya çalıştım.