Maddalena

Wat is er gebeurd ?

Hoe is dit gebeurd ?

Wat kijk je zo ?

Help me.

Help me. Zie je niet dat ik...

Nee ! Zo niet !

Zo niet. Laat maar !

Ga... haal iemand !

Haast je !

Haast je !

Waarom sta je daar nog ?

Ga dan ! Haast je !

Waar wacht je op ?

Zie je niet dat ik doodbloed ?

Hoor je me niet ?

Kijk hoeveel bloed.

Stop maar, idioot. Keer om !

Hoe kunnen we hier verdomme voorbij ?

Ze gooien gewoon vanalles uit het venster. Wat een puinhoop !

Kijk, een priester ! Kom, we pakken hem !

Stop hier.

Rustig maar, vader. We doen je geen pijn.

Blinddoek hem.

Komaan !

Vlug. Haast je.

Momentje, hij mag niks zien. - Zet zijn blinddoek recht.

Dat is beter.

Maar, wee jullie, aarde en zee ! Het kwaad is op komst !

Want de Duivel is neergedaald vol toorn...

wetende dat zijn dagen zijn geteld !

Toen de Duivel zag dat hij op de aarde was geworpen...

begon hij de vrouw te achtervolgen...

De moeder van het mannelijke kind.

Ik vind je leuk. Ik hou van jullie allemaal.

Ik hou van je kleding, ik hou van je manier van spreken.

Hij is ook niet slecht. Maar... niet helemaal compleet.

Niet compleet.

Niet compleet.

Zo.

Dat is beter.

Veel beter. Dat is veel beter !

Het was een weddenschap en wij hebben gewonnen.

Dus betaal je weddenschap.

En wie heeft hem overtuigd ?

Ik zag hoe hij het zesde zegel verbrak en een grote aardbeving vond plaats.

De zon werd zwart als een donkere zak.

De maan werd rood als bloed en de sterren aan de hemel vielen op aarde.

Wie is dit ?

Wie is hij ?

De eerste, de laatste en de levende.

Heb je mij nog nodig voor je spel ?

Heb je een priester nodig om te spelen ?

Zijn gezicht en zijn haar waren zo wit als wol... of als sneeuw.

Nee, ik wil het niet meer.

Ik wil het niet langer !

Gedurende die tijd zullen de mensen de dood zoeken, maar die niet vinden.

Ze zullen ernaar verlangen te sterven, maar de dood zal hen ontsnappen.

Het uiterlijk van de sprinkhanen waren als paarden die klaar waren voor de strijd.

Ze droegen dingen op hun hoofd wat leek op gouden kronen...

en hun gezichten leken als mensen.

En haar als vrouwenhaar.

En tanden als leeuwentanden.

Ze hadden bescherming door ijzeren borstplaten.

Het geluid van hun vleugels was als door paarden getrokken wagens die tenstrijde trokken.

Ze hadden als keizer de engel van de afgrond...

wiens naam in het Hebreeuws Abaddon is...

of Apollyon in het Grieks.

U had zich toch kunnen verdedigen, Vader, of om hulp kunnen vragen.

Of weg te lopen.

Waarom deed u niets ?

Waarom heb je niks gedaan ?

Waarom heb je niks gedaan ?

Het spijt me.

Het is mijn fout.

Doe je schoenen aan. Het is koud.

Ik kende daar niemand.

Ze inviteerden me voor een vreemd spel.

Laten we weglopen. Zo krijgen we warm.

Voel je je beter nu ? - Ja.

Ik ben een beetje moe.

Je moet me geloven hoeveel het me spijt.

Oh, nee, het is mijn schuld.

Ik weet werkelijk niet waarom ik hier ben, vanavond.

Misschien wilde je alleen zijn.

Wat heb jij uit het raam gegooid vanavond ?

Ik heb niks gegooid.

Maar de mensen doen dat.

Iedereen weet het zeker, volgend jaar wordt alles beter.

Ik geloof het in ieder geval niet.

Hé, daar is een priester !

Gelukkig nieuwjaar, allebei !

Ik hoop dat het echt een beter jaar voor je wordt.

En wat kan ik een priester wensen ?

Ik denk dat je beter teruggaat.

Waarom zou ik ?

Ik wil dat nu niet.

Broeders en zusters, voor we de heilige mis vieren willen we onze zonden belijden.

Ik beken aan de almachtige God, en aan u, broeders en zusters...

dat ik heb gezondigd door mijn eigen fout...

in mijn gedachten, in mijn woorden, in wat ik heb gedaan en wat ik plande te doen.

De Heer zij met u. - En met uw geest.

Laat ons bidden.

Wij vertrouwen u toe, Heer, de ziel van uw dienaar Anthony

zodat hij hierna in jou verder kan leven.

Moge de zonden die ze uit menselijke zwakheid heeft begaan...

door uw genade vergeven worden.

Door Jezus Christus, onze Heer. - Amen.

Ik had je gevraagd niet meer te komen.

Ik moest je zien.

Ik heb ze voor altijd verlaten.

Waarom ?

Ik haat ze allemaal.

Ik wil ze vergeten.

Wat heeft het voor zin om weg te rennen ?

Je zult nooit kunnen weglopen.

Er is geen plek waar je heen kunt.

Je kunt nooit ontsnappen.

Ze hebben je zoveel pijn gedaan.

Ze hebben alles van je afgenomen.

En op een dag, om jezelf te redden...

is het misschien nodig om te moorden.

Hey, wat ben je aan het doen ? - Wij zochten jou.

Kom op, laten we weggaan.

Nee, laat me !

Laat me !

Ik heb je dierbaren begraven toen ze stierven.

Ik heb je kinderen gedoopt toen ze geboren werden.

En ik heb jullie in het huwelijk verbonden, als je zei dat je van elkaar hield.

Ik hoorde je zonden, zonder je te kunnen helpen.

Vandaag... probeerde ik mezelf te bekennen naar u.

Maar... ik weet niet of ik het zou kunnen.

Ik weet niet of het mogelijk is.

Ik wilde je alles over mij vertellen...

en hoe ik me onwaardig voel om jouw zonden te horen.

Hoe machteloos ik ben om mijn plichten te kunnen vervullen.

Ik hoopte dat deze laatste preek van mij, anders zou zijn.

Vandaag neem ik afscheid van je, want ik ga naar een nieuwe parochie.

Ik heb deze beslissing genomen...

omdat ik denk dat het beter is, voor jou en voor mij.

In alle nederigheid vraag ik u om mij proberen te begrijpen...

wat ik wil zeggen.

Dat je probeert me te vergeven.

Ik hoop dat ik dat verdiend heb na al de jaren in deze parochie.

Ik kan de juiste woorden niet vinden...

in het evangelie...

en ik kan ze ook niet bij mezelf vinden.

Ik weet wat ik zou moeten zeggen.

Maar ik weet ook dat... dat ik het niet moet zeggen.

Ik...

Ik heb besloten je te verlaten omdat...

omdat ik bang ben voor mijn verantwoordelijkheid.

Omdat... ik besef dat ik je niet kan helpen.

Omdat ik je niet dezelfde liefde kon geven, die jij me gaf.

Ik wilde de waarheid vertellen, maar het is mij niet gelukt.

Ik probeerde met je te praten over liefde...

maar mijn woorden klonken vals.

En daar schaamde ik me voor.

Net zoals jij je schaamt voor je zonden.

Het is niet gemakkelijk om priester te zijn.

Het is niet gemakkelijk om priester te zijn in een wereld van valse aantijgingen.

Een waarheid die... een waarheid die verdraaid is.

Dat is waarom mensen vandaag, zoals de meeste van jullie...

gewoon en spontaan zijn.

Twijfelen maakt inmiddels deel uit van de menselijke natuur en het leven.

Daarom moet je eenzaamheid vermijden.

Je...je moet bij elkaar blijven.

Een eenzame man twijfelt aan alles.

Zelfs aan God.

En dus kan niemand hem helpen.

Wanneer een man zijn geloof in alles verliest...

gelooft hij ook niet meer in zichzelf.

Hij wordt snel zwak, het vlees neemt over.

Hij raakt de weg kwijt zonder het te weten.

Hij glijdt af naar het niets en verliest zichzelf.

Vergeef me deze verwarde woorden.

Ik heb geprobeerd de waarheid over mezelf te vertellen.

Ik weet niet eens of ik het voor mijn verlossing heb gedaan of voor jouw bestwil.

Vergeef me, alsjeblieft. Vergeef me.

Hallo, Vader.

Ben je verrast mij hier weer te zien ?

Ik weet het ook niet.

Ik weet niet waarom ik hier ben.

Ik weet niet waarom ik naar hier kom en waarom ik dit doe.

Maar ik...ben moe van dat weglopen.

Ik vraag me dat al lang af.

En ik ben moe en ik ben het beu.

Maar jij kunt me begrijpen, nietwaar ?

Jij zei het. Je gaf het toe.

Ik ben zo moe.

En ik ben dronken, zie je ?

Ik ben zo in de war.

Toen kwam ik hier en ik hoorde je preek.

Ik heb ernaar geluisterd.

Maar het was geen preek van een priester.

Weet je waarom ?

Omdat je geen priester bent.

Niet een hele priester, slechts een halve priester.

Heb ik niet gelijk, Vader ?

En spreek me niet tegen...

omdat je naar mij moet luisteren.