How I Met Your Mother

ดูเหมือนคุณเพิ่งกลับจากงานแต่งงาน มันงดงามหรือเปล่า

เรื่องมันยาวครับ ผมไม่อยากเสียมารยาทหรอกนะ

แต่ผมไม่อยากพูดถึงมันจริงๆ

ทั้งหมดเริ่มต้นตอนเจ้าสาวขอพบผม

เอาล่ะ อย่าหยอดยาหอมฉัน โมสบี้ แค่บอกฉันมาตรงๆ

- ตอนนี้บาร์นี่ย์สติแตกแค่ไหน - เขาโอเคนะ

ไม่ ฉันพูดจริง เขาโอเคจริงๆ

ฉันมีเน็กไทดีกว่านี้ที่บ้าน สีดอกอัญชันๆ

รับรองได้ว่าบาร์นี่ย์ สตินสัน จะเข้าพิธีแต่งงานนี้ร้อยเปอร์เซ็นต์

โอเค ข่าวดี

มีปัญหาเล็กน้อยอย่างเดียว

ฉันเข้าพิธีแต่งงานนี้ไม่ได้

ใจเย็นๆ ทุกคนรู้สึกแบบนี้ ในวันแต่งงาน เดี๋ยวก็ผ่านไปเอง

ไม่ มันมากกว่านั้น ฉันมีวิกฤตหนักสุดๆ

ปีนออกจากหน้าต่างบานนั้น จะยากแค่ไหนกันนะ

ปีนออกน่ะง่ายมาก แต่ปีนเข้าเนี่ยสิยากบรม

- ใช่ หน้าต่างเดียวกันใช่ไหม - ใช่

เรื่องนั้นเกิดขึ้นเดือนพฤษภาคม 2012

ลูกอาจจำได้ว่าอาลิลลี่ กับมาร์แชลเพิ่งจะสุขีสุดๆ

จากการต้อนรับมาร์วิน ญาติคนใหม่ของลูก

ขณะที่ลุงบาร์นี่ย์กับควินน์ เพิ่งจะสุขีสุดๆ จากการหมั้นกัน

ส่วนอาโรบิน...

แคะได้แล้ว พับผ่าสิ เจ้าวายร้ายนั่น ติดอยู่ในนั้นตั้งแต่มื้อเช้า

โรบิน หนึ่งแต้ม เมล็ดฝิ่น ศูนย์

พับผ่าสิ อย่างนี้ต้องเปิดแชมเปญฉลอง คิดว่ามีอยู่ในตู้เย็นนะ

เราไปหยิบให้

เราจะไม่มีเซ็กส์กันในครัวแน่ ถ้านายคิดอย่างนั้นล่ะก็

- อ้าว ไม่เหรอ - เปล่า มีสิ ผมถอดยกทรงคุณแล้ว

พวกเธอแน่ใจนะว่าดื่มแชมเปญได้ เธอไม่ได้นอนมาอาทิตย์หนึ่งแล้วนะ

- คืนนี้เราน่าจะพอแค่นี้ - ฉันพอจะรู้ว่านี่เพราะอะไร

เธอรู้สึกพิลึก เพราะบาร์นี่ย์หมั้นสินะ

อะไรนะ เปล่า ไม่เลย

- จะบอกให้ว่าทำไมมันไม่พิลึก - อะไรไม่พิลึกล่ะ

- ความจริงที่บาร์นี่ย์หมั้นไงล่ะ - บาร์นี่ย์หมั้นแล้วเหรอ

พับผ่าสิ อย่างนี้ต้องเปิดแชมเปญฉลอง คิดว่ามีอยู่ในตู้เย็นนะ

ให้ตายสิ ทำไมเธอทั้งคู่ไม่ยอมรับ ว่าเพลียจนเพ้อเจ้อ

- เราสบายดี - เราสบายดี

จริงเหรอ

เราจะไม่เป็นพวกที่มีลูก แล้วกลายเป็นซอมบี้หรอก

ใช่ โรบิน เราจะไม่เป็นพวกที่มี ซอมบี้แล้วกลายเป็นทารกสุดๆ

เอาล่ะ ที่ฉันพูดก็คือ...

- เข้าใจใช่ไหม - ใช่ แหงล่ะ

ไม่ต้องเอามะพร้าวห้าว ไปขายสวนหรอก น้องสาว

ฉันมาคิดเรื่องงานเลี้ยงสละโสด และฉันไม่มีเพื่อนมากนัก

ฉันมีแต่เพื่อนที่ทำงาน แต่ฉันทำงานที่บาร์เปลือย

และรู้ว่าพวกเขาจะบ่น ชุดเจ้าสาวที่ปิดมิดชิดข้างหน้า

งั้นพวกเธอ เป็นเพื่อนเจ้าสาวของฉันได้ไหม

- ผมเป็นเกียรติอย่างยิ่ง - ได้เลย

- ไม่ใช่คุณ มาร์แชล แต่ขอบคุณนะ - เยี่ยม ขอบคุณค่ะ

ตายจริง มันจะต้องสนุกแน่

- ใช่ ทีนี้พิลึกแล้ว - อะไรพิลึก

ฉันเป็นเพื่อนเจ้าสาวของควินน์

อย่าห่วงเรื่องนั้นเลย เพื่อนรัก ควินน์อาจไม่ได้ขอร้องเธอ

ควินน์เพิ่งเอ่ยปาก และเราตอบตกลงทั้งคู่

พับผ่าสิ อย่างนี้ต้องเปิดแชมเปญฉลอง คิดว่ามีอยู่ในตู้เย็นนะ

ขณะเดียวกันพ่อยังสุขีสุดๆ

ที่ได้ขับรถไปดูตะวันตกดิน กับวิกตอเรีย

ซึ่งทิ้งเคลาส์ คู่หมั้นเธอ ให้รอเก้อในพิธีมาหาพ่อ

แต่มีปัญหาอยู่อย่าง

- สงสัยว่าเคลาส์เจอโน้ตคุณหรือยัง - โน้ตฉันเหรอ

ใช่ โน้ตที่บอกว่า ฉันปล่อยให้คุณรอเก้อในพิธีน่ะ

มีของอย่างนั้นด้วยเหรอ

เวลาคุณทิ้งใครให้รอเก้อในพิธี ต้องทิ้งโน้ตไว้เสมอ นั่นเป็นมารยาท

นึกว่ามารยาททั่วไปคือ หนีออกทางหน้าต่างเหมือนฉันนะ

ฟังนะ ตอนสเตลล่าทิ้งผมให้รอเก้อ ในพิธี อย่างน้อยผมมีคำอธิบาย

โน้ตนั่นช่วยให้คุณไม่เสียสติ คุณอ่านมัน ซ้ำแล้วซ้ำอีก

คุณจดจำมัน นอนกอดมัน ดมมัน เพราะมันยังมีกลิ่นเหมือนเธอ

แล้วในที่สุดคุณก็ปล่อยวาง

มัดมันกับก้อนอิฐแล้วปาใส่หน้าต่าง บ้านชานเมืองที่แสนเพอร์เฟกต์ของเธอ

- ฉันจะส่งข้อความบอกเขา - คุณจะทิ้งโน้ต

บาร์นี่ย์กับฉันมีความเห็นต่างกัน เรื่องรายละเอียดพิธีแต่งงาน

ฉันอยากจัดบุฟเฟ่ต์ ส่วนเขาอยากขี่หมีกริซลี่เข้าพิธี

มันจะใส่ทักซิโด้

ก็ได้ๆ ขอแค่หมีแพนด้า

แต่คุณต้องโทรบอกช่างตัดเสื้อผมเอง เขาต้องยัวะสุดๆ เรื่องสลับตัว

บาร์นี่ย์ เราต้องคุยกัน

ควินน์เพิ่งขอให้ฉัน เป็นหนึ่งในเพื่อนเจ้าสาว

ควินน์ไม่รู้สึกว่าพิลึก ที่เราเคยเดตกันเหรอ

ควินน์ไม่มีนิสัยขี้หึงเลย ควินน์ปรับตัวเก่ง ควินน์...

- ไม่รู้เรื่องสักนิด - ไม่ ควินน์ไม่รู้

- โอเค - โอเค

เคลาส์ มันไม่ง่ายเลยที่จะบอกคุณว่า ทำไมฉันไม่แต่งงานกับคุณวันนี้

ขอให้สนุกกับหน้าร้อนนะ วิกตอเรีย

แค่นั้นเหรอ ไม่นะ ไม่ เราต้องทำให้ถูกต้อง

คุณเขียนเองไม่ได้นะ มองปราดเดียว ก็ดูออกว่าเป็นลายมือผู้ชาย

ไม่นะ ดูไม่ออกแฮะ

ก็ได้ คุณเขียน ผมจะแนะนำ

- เคลาส์ - แค่เคลาส์เหรอ

หยอดเขาหน่อยสิ

- เคลาส์ที่รัก - ที่รักเหรอ คุณยังหลงรักหมอนี่เหรอ

ฉันจะเขียนเอง

ขอโทษด้วย ผมแค่...

ผมเห็นใจหมอนี่น่ะ

ผมแย่งผู้หญิงที่วิเศษสุดในโลก จากเขามา

คุณไม่ได้แย่งฉัน ฉันเลือกคุณ

เพราะคุณน่ารักและห่วงใย

และคุณจะไปส่งโน้ตฉบับนี้

เดี๋ยว คุณอยากให้ผมเข้าไปในนั้นเหรอ

วันนี้ฉันต้องรวบรวมความกล้า ปีนออกจากหน้าต่างโบสถ์นะ

ถ้าต้องกลับเข้าไปอีก ฉันไม่แน่ใจว่าจะทำได้อีก

มันต้องมีกลิ่นเหมือนคุณ

- ควินน์ไม่รู้เหรอว่าเราเคยเดตกัน - ไม่เลยสักนิด

เอาล่ะ บาร์นี่ย์ คิดดูให้ดีนะ

นายอยากใช้ชีวิตที่เหลือ กับควินน์จริงเหรอ

- ให้ตายสิ เธอพูดมีเหตุผลนะ - ยังไม่ทันพูดถึงเลย

- แหงล่ะ ว่าต่อ - นายอยากใช้ชีวิตที่เหลือกับควินน์

และปิดบังความลับนี้ต่อไปเหรอ ควินน์จะต้องรู้วันยังค่ำ

ควินน์จะไม่รู้ เพราะฉันทำลาย หลักฐานทุกชิ้นที่ว่าเราเคยเดตกัน

นั่นเหลวไหลสิ้นดี นายไม่มีทางกำจัดได้หมด

นายเอาเสือมาแทนฉันเหรอ

ฉันลบเธอออกจากรูปนั้นได้ไม่หมด ก็เลยต้องสร้างสรรค์หน่อย

ฉันดีใจที่การลบช่วงเวลา ทั้งหมดของเรา มันง่ายมากสำหรับนาย

แต่รับรองได้ ว่าควินน์จะต้องรู้วันยังค่ำ

ไม่ ควินน์จะไม่รู้ ฉันแค่อยาก ให้เธอช่วย และพวกนายด้วย

ฉันรู้ว่าพวกนายเบลอ แต่ต้องสัญญาว่าจะไม่บอกควินน์

- บอกอะไรควินน์ - ถูกเผงเลย

ไม่ เธอถามจริงๆ

บอกอะไรควินน์

- ผมปีนท่อระบายน้ำไม่ได้ - อะไรนะ

ตอนประถมสี่ ผมปีนเชือกในวิชาพละไม่ได้

เด็กทุกคนหัวเราะเยาะผม ถึงแม้จะไม่ใช่ความผิดของผม

ผมต้องปีนตามหลัง เอฟติมิโอส ปาปาจาพอลัส

เชือกนั่นลื่นไปด้วยคราบไขมันแกะ

โอเค งั้นแค่เดินเข้าประตูหน้า และทำเหมือนเป็นคนของโบสถ์สิ

เอ้านี่ กุญแจห้องแต่งตัวค่ะ

- มีอะไรให้ช่วยไหมคะ - สวัสดีครับ ผมเป็นช่างซ่อมของโบสถ์

ผมมาซ่อมของที่แตก มันพังน่ะ

เจ้าสาวงีบอยู่ เธอขอให้ฉันยืนเฝ้า ไม่ให้ใครกวนเธอ

- แค่เดี๋ยวเดียว - คุณต้องตายแน่

ฉันเคยเล่นมวยปล้ำในไลป์ซิก

รู้ไหม เขียนโน้ตน่ะน้ำท่วมทุ่ง พอไม่เจอคุณ เขาจะเข้าใจเอง

ไม่ ถูกของคุณ ฉันต้องทิ้งโน้ตไว้ มันเป็นมารยาททั่วไป

คงลำบากถ้ามีอันเดรีย นังยักษ์ปักหลั่นยืนคุมประตูอยู่

ใช่ น้องสาวของเคลาส์

น่าเสียดายที่บาร์นี่ย์ไม่อยู่ที่นี่ เขาชอบหลีเพื่อนเจ้าสาว

ใช่ แต่เขาไม่อยู่

และใช่ว่าเขาหลีอูโต้ทางโทรศัพท์ได้

ขอรับคำท้า

ที่รัก ไม่ถือว่านอกใจ ถ้าทำทางโทรศัพท์ใช่ไหม

- ว่าไงนะคะ - ควินน์เห็นด้วย

ส่งเบอร์เขามาให้ฉัน

เจ้าผู้ชายโสโครกน่ารังเกียจ

แต่ได้ ฉันจะทำอย่างนั้นกับตัวเอง ตามคำสั่งของคุณ

ขอฉันหาห้องเก็บไม้กวาดก่อน

ดีเลย

ผมทำสำเร็จๆ

คุณเก่งมากค่ะ ไปจากที่นี่กันเถอะ

ผมลืมกุญแจรถไว้ในห้องแต่งตัว