The O.C.

ความเดิมตอนที่แล้ว

ไม่อยากจะเชื่อเลย

ตำรวจอยากคุยเรื่องจดหมาย ที่ฉันเขียนหาจอห์นนี่ในคืนที่เขาตาย

- ฉันกับจอห์นนี่เคยเป็นเพื่อนกัน - แล้วเกิดอะไรขึ้น

ไม่ล่ะ ขอบคุณ

- มาริสซ่า นี่มันไม่ง่ายเลยนะ - นายไม่ต้องพูดหรอก

- ก็แค่ว่า... - มันไปกันไม่รอด

เคยเล่นโป๊กเกอร์แพ้แล้วแก้ผ้าไหม

ที่รัก เอาอีกแล้วนะ

ทำอาหารอร่อยอีกแล้ว

ยินดีค่ะ

ไรอัน ลืมถามไปเลย

อยากให้ทำอะไรสำหรับวันเกิด วันอาทิตย์นี้ไหม

- วันอาทิตย์นี้วันเกิดนายเหรอ - ขอบใจนะ

ไม่ใช่วันเกิดธรรมดาๆ นะ ไรอันอายุครบ 18

กลายเป็นพลเมืองที่มีสิทธิมีเสียง

ของประเทศประชาธิปไตยที่ชื่อว่าอเมริกา

เรารู้แล้วว่าพ่อเรียนกฎหมายมา

สำคัญตรงที่เราต้องจัดปาร์ตี้

ไม่เลย ไม่เอา ไม่ๆ ไม่เอาปาร์ตี้

นายจะอายุครบ 18 เรื่องใหญ่นะ

ก็แค่ผ่านไปอีกปี

อันนี้ไม่เห็นด้วย

จำได้ว่าตอนฉันอายุครบ 18

อยากจะเลือกตั้งครั้งแรกใจจะขาด

ฉันได้อีเกิลสเกาท์

แล้วถ้าเกิดไปทำอะไรผิดกฎหมาย

ไม่ได้ไปอยู่สถานพินิจแล้วนะ

ได้ไปอยู่คุกผู้ใหญ่เลยนะ

อันนี้ต้องฉลองเลย

ทำไมไม่ชอบจัดงานวันเกิด

ไม่มีอะไร ก็แค่คิดว่า ครั้งสุดท้ายที่จัดงานวันเกิด

ฉันอายุเก้าขวบ แล้วแม่พาฉันไปสวนสัตว์แซนดีเอโก

น่าสนุกนะ แล้วนี่ไม่อยากจัด งานวันเกิดตั้งแต่เมื่อไหร่

จากนั้นแม่ก็นั่งกินเหล้า ทั้งวันที่โซฟา

พ่อจะพูดอะไรต่อไหม

นี่คือช่วงสำคัญช่วงนึงของชีวิตเลยนะ

ปล่อยผ่านไปเฉยๆ ไม่น่าจะดี

จัดกันเล็กๆ ก็ได้

"จัดกันเล็กๆ ก็ได้"

ก็ได้ จัดก็จัด

- จัดเล็กๆ นะ - เล็กแน่

ก็แค่ฉัน ซัมเมอร์แล้วก็...

ฉันกับมาริสซ่าเลิกกันแล้ว

- ฉันจะไปทำการบ้าน - โอเค

ผมจะพูดว่ามาริสซ่าอยู่เชียว

มาริสซ่า

- อย่าเพิ่งไป - ไง

- เป็นไงบ้าง - ก็ดี

ฉันโทรหาเธอเมื่อคืน

จริงสิ ฉันออกไปข้างนอกน่ะ

โทษที ฉันออกไปเดินคิดนั่นคิดนี่น่ะ

คิดงั้นเหรอ

คิดเรื่องอะไรเป็นพิเศษไหม

ซัมเมอร์ ไม่ต้องถามเลยว่า ฉันจะกลับไปคืนดีกับไรอันไหม

ก็แค่เป็นห่วงนี่ เธอไม่หลับไม่นอน

ช่วงสามวันที่ผ่าน กินแค่ถั่วไปสี่เม็ดแล้วก็กล้วย

คูป เธอเอาแต่ไปอยู่ที่หอไลฟ์การ์ดนั่น

นั่งมองทะเล เหมือนเป็นแม่ม่ายทหารเรือไม่ได้

งั้นเราควรกลับไปคืนดีกัน เพื่อฉันจะได้นอนหลับสินะ

หรือไม่ก็ใช้ชีวิตของเธอต่อไป ทำอะไรสักอย่าง

ขอบอกนะ เมื่อคืนฉันหลับได้ดีขึ้น

แล้วเช้านี้ ฉันกินแพนเค้กมา

- จริงเหรอ - ฉันจะโกหกเรื่องแพนเค้กเหรอ

ไม่นะ เพราะฉันมีเรื่องอยากจะคุยด้วย

ฉันรอให้เธอรู้สึกดีขึ้นกว่านี้ก่อน

เรื่องเกี่ยวกับแม่เธอน่ะ

มาริสซ่า

ไว้ค่อยคุยกันได้ไหม

ตามนี้นะ โทรมาล่ะ

สุดจริงอะไรจริง

จะเข้ากลุ่มเลสเบี้ยนอัลไลแอนซ์เหรอ

เปล่า

เธอไปแล้ว

เมื่อไหร่พวกเธอจะคุยกัน

หลบหน้ากันแบบนี้ ไปตลอดชีวิตไม่ได้หรอกนะ

ไปเรียนก่อนนะ

โอเค ผมไปทำงานล่ะ

แซนดี้คะ มีไอเดียอยากจะเสนอ

ว่ามาเลย

วันเกิดไรอันถือว่าสำคัญเลยนะ

ฉันรู้สึกว่า ควรมีคนในครอบครัวเขามางานด้วย

ครอบครัวแท้ๆ ของเขา

พ่อเขายังติดคุกอยู่

ส่วนเทรย์ก็เป็นบุคคลที่ไม่พึงปรารถนา ไปอีกนานเลย

ก็จะเหลือแต่แม่เขา

ฉันรู้ว่าคราวก่อนที่ดอว์นมาที่นี่ มันก็มีปัญหานิดหน่อย

คุณหมายถึงที่เธอเมาแอ๋ตอนไปคาสิโน

แล้วก็ทำโต๊ะล้มน่ะเหรอ

ผมไม่โทษเธอนะ

แต่ผมไม่อยากทำอะไรให้ไรอันขายขี้หน้า

ฉันก็เหมือนกัน แต่คิดว่า มีเธอมาร่วมงานจะมีความหมายกับเขา

แล้วถ้าเราสองคนคอยดูในงาน...

จะตามหาตัวให้เจอนี่ก็ยากนะ

เธอหายหน้าหายตาไปปีกว่าแล้ว

แต่ฉันว่าคนที่เคยทำงานอยู่กรมตำรวจ มา 15 ปี

รู้วิธีตามหาคนอยู่แหละ

อย่าคาดหวังอะไรนักเลย ก็ได้ ผมจะโทรไปขอให้คนช่วยหาดู

แต่เผื่อไว้ เก็บเรื่องนี้ไว้เป็นเซอร์ไพรส์

ไม่อยากให้ไรอันหวังอะไรนัก

งานเข้าแล้ว

จริงสิ วันนี้เธอจะบอกมาริสซ่า

เรื่องที่พ่อแม่เธอกิ๊กกั๊กกัน

- เป็นไงบ้างล่ะ - อย่าพูดแบบนี้อีกนะ

พูดถึงไรอันกับมาริสซ่าต่างาก

ไม่นะ เราเคยทำให้พวกเขากลับมาดีกันได้ จำได้ไหม

แล้วเราได้อะไร พวกเขาก็เลิกกันอีก

งั้นพวกเขาต้องตัดสินใจ

จะกลับมาดีกัน หรือว่าต่างมีชีวิตของตัวเอง

เพราะตอนนี้พวกเขายังอึ้งกันอยู่ หลังจากเลิกกัน

ขืนยังเป็นแบบนี้ ทุกคนก็จะลำบากเอา

นายต้องทำอะไรสักอย่างสิ

- ฉันเนี่ยนะ - ใช่

ฉันจะคนเป็นจัดงานวันเกิดให้ไรอัน

เดี๋ยว งานวันเกิดไรอันตอนนี้เนี่ยนะ เขาคิดอะไรของเขาเนี่ย

ไม่รู้ เขาก็ไม่ได้กะจะจัดหรอก

ถ้าเธอห่วงนัก มาจัดเลยสิ

เพราะฉันต้องห่วงจูลี่ คูเปอร์

จะทำให้พ่อติดกามโรค แล้วก็ขนเงินไปหมด

ฉันไม่ว่างทำให้หรอกนะ

ก็ได้

หมออาร์กับจูลี่ คูเปอร์กิ๊กกั๊กกัน

คุณพระ จะบ่ายโมงครึ่งแล้ว

ซวยล่ะ พนักงานผมคงสงสัย

ว่ามื้อกลางวัน ผมหายหัวไปไหนทุกวันเลย

ก็นั่นสิ แต่เราจะเจอกันได้ ก็ตอนที่ลูกๆ ไปโรงเรียนนี่

เห็นมือถือผมไหม

ผมวางลงตอนที่เรา...

นี่เราทำอะไรกันอยู่

ไหนว่าจะบอกพวกเขาไง

ก็ใช่ แต่ก็เปลี่ยนใจไม่บอก

ผมว่ามันถึงเวลาแล้วล่ะ

เห็นด้วยเลย เราจะบอกพวกเขาว่าเราเดตกัน

พอพวกเขาถามว่าคบกันจริงจังแค่ไหน...

รู้ไว้ก็น่าจะดีนะคะ

จริงจังสิ

พวกเขาอยากรู้ว่าต้องทุ่มเทขนาดไหน

พวกเขาควรจะวางแผนอะไรไหม

ควรสิ เพราะมันเป็น การเปลี่ยนแปลงครั้งสำคัญ

สำหรับพวกเขา

โอเคค่ะ นีล ฉันจะพูดล่ะนะ

อยู่นี่เอง

พยาบาลผมโทรมาน่ะ

ผมว่ารออีกสักพักดีกว่า

จนกว่าเราจะเคลียร์กับพวกเขาได้

กะจะพูดแบบนี้อยู่เชียว

ขอรับสายนี้ก่อนนะ

ว่าไง เอลีน คนไข้ตอนบ่ายครึ่งมาแล้วเหรอ

- ไรอัน - ไงคะ

ไง

เข้ามาสิ

ผมแค่คิดว่าจะแวะมาแล้วก็...

โอเค เดี๋ยวนะ ขอบอกเลยนะ

อย่าเพิ่งตัดสินจากสภาพตอนนี้

ครับ

ฉันจะทำบาร์เล็กๆ ตรงนี้

จะมีหน้าต่างด้วย

ไรอัน ต้องออกมาดีมากแน่ๆ

เกว็นจะกลับมาเมื่อไหร่เหรอ

ก็นี่แหละ เธอตัดสินใจจะอยู่ที่แอชแลนด์

เลยประกาศขายบ้าน

ช่วยไหมล่ะ

- ไม่ต้องค่ะ คุณช่วยมาเยอะแล้ว - ต้องช่วย

- ไม่ต้อง - ผมจะได้ไม่ต้องไปคิดเรื่องอื่น

แล้วเรื่องเลิกกับมาริสซ่าเป็นไง

เลิกกันแล้ว

ไม่โทรหากัน หลบหน้ากันที่โรงเรียน

ก็ลำบากอยู่

งั้นพวกคุณก็ควรจะคุยกัน จะได้ไม่รู้สึกแปลกๆ

ไม่ว่าเราจะลองดูอีกสักตั้ง หรือตัดสินใจว่าจบกันแค่นี้

จะทางไหนก็แล้วแต่

ผมอยากรู้ความรู้สึกตัวเอง ก่อนที่เราจะคุยกัน ไม่งั้น...

มันก็จะอีหรอบเดิม

งั้นคุณก็ต้องตัดสินใจเอาว่าจะยังไง

ก็คงงั้น

ระหว่างตัดสินใจ

ขอแนะนำวิธีทุบบ้านหน่อยได้ไหม

ได้เลย

นี่

ไง ยุ่งเหรอ

สำคัญด้วยเหรอ

ก็ไม่เชิง

ความสามารถของฉัน ในฐานะคนจัดงานวันเกิด

ฉันไปจองร้านเบทชอปไว้ตอนวันอาทิตย์

จำไม่ได้สินะว่า ฉันบอกให้จัดงานเล็กๆ

จำได้ แต่เลือกที่จะไม่สนใจ

อยากดูบัตรเชิญไหม ทางร้านบังคับให้ฉันพิมพ์ร้อยใบ

ฉันบอกไปว่านายรู้จักอยู่แค่สี่คน

แต่มันเป็นนโยบายน่ะ

เอามาใบนึงให้เซดี้

เซดี้เหรอ น่าสนใจแฮะ

- เพื่อนกัน - โอเค

แล้วใบนี้จะยังไง

นายเป็นพ่องานนี่

ก่อนอื่นเลยนะ ฉันเป็นคนจัดงาน

จะฟังธงว่าเชิญมาริสซ่ามาไหม

มันเกินอำนาจฉัน

ฉันเข้าใจนะ ถ้าชวนมา ก็ดูเหมือนนายพยายามจะง้อคืนดี

ไม่ชวนก็เหมือนว่าเลิกเด็ดขาด ฉันจะใช้ชีวิตของฉัน

จะควงกับผู้หญิงไม่ซ้ำหน้า