Merlin

ในแดนแห่งตำนานและยุคแห่งเวทมนตร์

ชะตากรรมของอาณาจักรอันยิ่งใหญ่ ตกเป็นภาระของชายหนุ่มผู้หนึ่ง

เขามีนามว่าเมอร์ลิน

ค้นหาผู้รอดชีวิต

ดูเหมือนคนร้ายจะมุ่งหน้าไปทางเหนือ

มาเร็วเข้า

เราควรจะตามพวกมันไปเหรอ

เจ้านี่มันขี้ขลาดจริงๆเลย

จะต้องมีคนตายเพื่อการนี้อีกสักกี่คน

กี่คนก็ต้องยอม

ข้าจะพูดกับท่านในฐานะเพื่อน

ข้าไม่มีเวลามานั่งคุยกับเพื่อน

งั้นข้าขอพูดกับท่านในฐานะของหมอหลวง

เรื่องนี้มันไร้สาระมาก

นางหายไปได้ปีกว่าแล้ว

เมื่อไหร่ท่านจะหยุดตามหาซะที

เมื่อเจอตัวมอร์กาน่าแล้ว

เจ้าเป็นอะไรหรือเปล่า

เป็นสิ ขี่ม้ามาทั้งวัน

เจ็บก้นเหรอ

ใช่

ก็ก้นข้าไม่ใหญ่เท่าก้นท่านนี่

สำหรับคนขี้ขลาดแล้ว เจ้านี่ก็ปากกล้าไม่เบา

ข้าอาจจะขี้ขลาด แต่ไม่ได้สติแตก

คำนี้เขาใช้กันที่ไหน

มันเป็นสำนวน

- อะไรนะ - ท่านควรจะคลุกคลีกับผู้คนให้มากกว่านี้

ไหนอธิบายคำนี้มาให้ฟังหน่อยสิ

- ให้สองคำเหรอ - ใช่

ก็เจ้าชายอาเธอร์ไง

ข้าเอง

นี่เราไม่ได้มาเล่นซ่อนหากันนะ เมอร์ลิน

เสียสติ

มอร์กาน่า

พักซะนะ

ข้าจะอยู่ดูนางเอง

นางตื่นเมื่อไหร่ก็ไปเรียกข้านะ เกว็นเนเวียร์

- นางเป็นยังไงบ้าง - ปลอดภัยดี

นางไม่ได้เป็นอะไรใช่มั้ย

ร่างกายปกติดี

ข้าขอเจอนางหน่อยได้มั้ย

ไว้รอให้เช้าก่อนจะดีกว่า

จริงสินะ

ไกอัส

ขอบใจ

- ท่านได้คุยกับนางหรือเปล่า - นางหลับอยู่

- นางพูดอะไรถึงข้าบ้างมั้ย - ยังไม่เห็นพูดถึงนะ

แต่เดี๋ยวนางได้พูดแน่

นางล่วงรู้ความลับของเจ้าหรือเปล่า เมอร์ลิน

- นางรู้หรือเปล่าว่าเจ้ามีเวทมนตร์ - ไม่รู้ ไม่มีใครรู้ทั้งนั้น

ดี เพราะถ้าอูเธอร์รู้เรื่องล่ะก็...

- นางรู้ว่าข้าพยายามวางยาพิษนาง - ก็เจ้ามีทางเลือกที่ไหนล่ะ

คาเมล็อตกำลังจะล่มสลาย

มอร์กาน่าคือต้นตอของคาถาอาคมนั่น

ถ้าเจ้าไม่วางยาพิษนาง อาณาจักรนี้ก็จะล่มสลาย

แต่อูเธอร์ก็ไม่รู้อยู่ดี นางจะพูดแค่ว่าข้าจะฆ่านาง

เราก็ยังไม่รู้อยู่ดีนั่นแหละ เมอร์ลิน

ท่านคิดว่าอูเธอร์จะทำยังไงกับข้า

รอดูก่อนแล้วกันว่าพรุ่งนี้จะยังไง

เมอร์ลิน

อาเธอร์เรียกพบเจ้า

ที่ห้องของมอร์กาน่า

ข้าโดนขังไว้อยู่เกือบปี

ข้านึกว่าตัวเองจะเป็นบ้าไปแล้ว

แล้วเจ้าหนีออกมาได้ยังไง

เมื่อประมาณอาทิตย์ที่แล้ว พวกเขาจับข้าย้ายไปที่อื่น

ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไม

อาจเพราะทหารจากคาเมล็อต

ทหารเป็นคนเจอเจ้างั้นเหรอ

ข้านึกว่าจะได้เป็นอิสระแล้ว

แต่ข้าก็เห็นพวกเขาโดนฆ่าตาย

ไม่เหลือเลยสักคน

แต่คืนนั้นพวกโจรหลงระเริงอยู่กับของที่ขโมยไป

ข้าเลยเสี่ยงหนีออกมา

ตอนที่เห็นเจ้า ข้าไม่อยากจะเชื่อเลย

ข้าอยากนอนพักแล้วล่ะ

ไม่มีอะไรแล้วนะ

เจ้าปลอดภัยแล้ว

เมอร์ลิน

ข้ามีเรื่องจะคุยกับเจ้าหน่อย

ข้ารู้ว่าเจ้าทำอะไรลงไป

เจ้าวางยาข้า

ข้าไม่ได้อยากจะทำเลย

ไม่เป็นไร เมอร์ลิน ข้าเข้าใจ

เจ้าแค่อยากจะปกป้องเพื่อน เป็นข้าก็คงจะทำแบบนี้นี่แหละ

จริงเหรอ

ข้าช่างไม่ประสีประสา เมอร์ลิน

ข้าไม่รู้ตัวว่าทำอะไร

แต่เชื่อเถอะ ข้าได้เห็นสิ่งเลวร้ายในโลกนี้แล้ว

ข้าเห็นแล้วอูเธอร์ได้ต่อสู้กับสิ่งใด

เจ้าไม่รู้หรอกว่าข้าเสียใจมากแค่ไหน กับทุกอย่างที่ทำลงไป

ข้าแค่

หวังว่าเจ้าจะยกโทษให้ข้า

ข้าขอโทษที่ท่านต้องมาเจอกับเรื่องพวกนี้

ดีใจที่ท่านกลับมา

ดีใจอะไรหนักหนา

อากาศดี

เราเจอมอร์กาน่าแล้ว

และข้าก็เพิ่งทำงานเสร็จหมดทุกอย่าง

จะเข้าไปตอนนี้เลยเหรอ

- ทำไมล่ะ - ข้าเพิ่งถูพื้นเสร็จ

ไม่ต้องห่วง ข้าไม่ลื่นล้มหรอก

ท่านนี้ไม่รู้อะไรเลยจริงๆใช่มั้ยเนี่ย

- เจ้าก็แค่เช็ดก็สิ้นเรื่อง - ท่านรู้ได้ยังไง

ว่าไงนะ เมอร์ลิน

ก็ท่านไม่เห็นจะเคยถูพื้น

ข้ารู้ว่าผ้าขี้ริ้วกับถังนี่ต้องเอามาใช้ยังไง

จริงสินะ

ง่ายจะตายไป ข้าจะทำให้เจ้าดู

- จะให้ทำให้ดูด้วยมั้ยว่าถังน้ำเขาใช้กันยังไง - ไม่ต้อง

ปริมาณข้าวที่เก็บไว้เริ่มร่อยหรอ

แต่คาดว่าจะได้มาเพิ่มจากทางเหนือ

- ก่อนสุดสัปดาห์นี้ - พอก่อน

ออกไป

- นั่งก่อนสิ - ไม่ต้องค่ะ

ข้านั่งมาตลอดทั้งปีแล้ว

แล้วก็สวดมนต์ว่าท่านจะไม่ถอดใจตามหาข้า

ไม่มีวันหรอก

ไม่รู้ทำไม ข้าไม่โทษท่านเลย

ท่านทำเพื่อข้ามากมาย

ท่านเป็นห่วงข้าเสมอมา รักข้าเหมือนลูกของตัวเอง

ข้ากลับดูถูกท่าน

ดื้อกับท่าน ทำให้ท่านเสียใจ

ไม่รู้ทำไมท่านถึงยังอดทนกับข้าอยู่

แต่ข้าสัญญาว่าในอนาคต

ข้าจะรักแล้วก็ให้เกียรติท่าน

ท่านประชุมต่อเถอะ

น้องข้า

- เป็นยังไงบ้างล่ะ - คาเมล็อตต้อนรับข้าเป็นอย่างดี

อูเธอร์ไม่สงสัยเลยเหรอ

เขาหลงเชื่อคำลวงของข้า

แล้วเจ้าเด็กคนนั้นล่ะ

เมอร์ลิน

เขาเชื่อว่าข้าเปลี่ยนไปแล้ว

เขาก็คิดถูกซะด้วย

เดี๋ยวก็จะได้รู้ว่าข้าเปลี่ยนไปมากแค่ไหน

เจ้าทำดีมาก

อูเธอร์ เพนดรากอนเริ่มมีเรื่องให้ช้ำใจ

รากแมนเดร็คเป็นสิ่งที่วิเศษมาก

คนที่มีเวทมนตร์เท่านั้นถึงจะได้ยินมันส่งเสียงร้อง

แต่สำหรับคนที่ไม่มีเวทมนตร์

มันจะมีผลกับสภาพจิตใจ

ทำให้มีอาการหวาดกลัวและผวา

อูเธอร์ เพนดรากอนจะเห็นว่า อาณาจักรอันยิ่งใหญ่ของเขาไม่ได้มีอะไรเลย

เมื่อเขาเสียสติ

มอร์กาน่าเป็นยังไงบ้าง

อาการนางดีขึ้นมากเลย

ตอนเด็กๆนางก็เป็นแบบนี้นี่แหละ

นางกล้าหาญมาก

ได้เชื้อพ่อมาเต็มๆ

กอร์ลอยส์เป็นคนดีมาก

จริง

ข้าเชื่อว่านางจะหายทันงานฉลอง

แน่นอน

ขอบใจ ไกอัส

เปลี่ยนอาวุธดีกว่า

เจ้าคิดว่าไงบ้าง

เคยเห็นที่เด็ดกว่านี้

ก็แน่ล่ะ เจ้าเก่งเรื่องหลับตาสู้อยู่แล้วนี่

ท่านไม่เห็นฝีมือข้าตอนที่ช่วยมอร์กาน่า

- เจ้าไปหลบอยู่หลังต้นไม้ - ใช่ที่ไหน

ข้าไม่ได้หลบ

ข้าจะไม่ใช้ผ้าปิดตา

ข้าจะสู้เหมือนอย่างเมอร์ลิน

ข้าเมอร์ลิน อย่าทำข้าเจ็บนะ

อย่านะ

พร้อมนะ

ได้ยืนอยู่ตรงนี้ เห็นทุกคนมีความสุข

มันเหมือนฝันไปเลย

ข้าไม่ได้รู้สึกแบบนี้มานานแล้ว

- เมาน่ะเหรอครับ - ดื่มด่ำกับความสุข

ต่อให้ต้องค้นหาทั่วทั้งโลก

ท้องทะเล ท้องนภา ดวงดาว เพื่อให้ได้เห็นรอยยิ้มนั้น

เมื่อโดนพรากไป จิตใจข้าก็ห่อเหี่ยว

มอร์กาน่า ข้าไม่รู้จะพูดยังไงดี

เจ้าสำคัญกับข้าเกินกว่าที่เจ้าคิด

ดื่มให้เลดี้มอร์กาน่า

ดื่มให้เลดี้มอร์กาน่า

ข้าจะออกไปสูดอากาศหน่อย

นั่นใครน่ะ

อาเธอร์เหรอ

ขอร้องล่ะ

ขอร้องล่ะ

ระวังหน่อย

- เขาจะเป็นอะไรหรือเปล่า - ให้เขานอนพักถึงเช้าเลยจะดีกว่า

- ทำไมเขาถึงเป็นแบบนี้ - ข้าก็ไม่รู้

ไกอัส เขาลงไปนอนร้องไห้อยู่บนพื้น