نخستین 200 خط.
Niemand had gedacht dat we zover zouden komen.
Operaties zonder insnijding, 4D-beelden, mechanische organen...
stamceltherapie.
IN PLAATS VAN EEN BEGRAFENIS...
Algemene Chirurgie Bijwonen
Elke medische innovatie leek onmogelijk.
Ondenkbaar tot het lukte.
Gelukkig genoeg bleven we vooruitgang maken.
Je recente COVID-test was negatief...
je bloedgaswaarden zijn beter.
Je snelle oppervlakkige ademhalingsindex is goed...
en je zuurstofbehoefte is gedaald.
Als je zo verder doet, kunnen we je van de ventilator halen vandaag.
Want aan de andere kant van het ondenkbare is de dood.
De pijn die met het verlies samengaat.
Dokter Altman?
Bailey zei dat je hulp nodig had met de COVID intensieve zorg.
-Sinds het verlies van... -Ja, goed.
Bedankt.
Dat beeld blijft zich opdringen.
We hebben goed nieuws nodig.
Word gewoon... We hebben echt goed nieuws nodig.
Jij weer.
Werk je vandaag? -Vrije dag.
Als ik je iets vertel, beloof je niet te oordelen?
We zijn vrienden die naaien, niet oordelen.
Ik heb het concept ondertussen begrepen.
Ik heb vreugde nodig in mijn leven.
Val is gestorven en DeLuca...
Ik krijg het niet over mijn lippen.
Ik heb fysiek gezien geen ruimte meer in mijn lichaam voor verdriet.
Dus verander ik mijn specialisme naar verloskunde...
en ik zou graag enkel aanmoediging van je krijgen.
Zou ik je daarvoor oordelen?
Elke dag bedenk ik me voortdurend hoe ik die deur uitloop...
het woud inga...
en drie maanden rondzwerf tot er een vaccin komt.
Er is geen vaccin binnen drie maanden.
-Je zei zelf niet te oordelen. -Ik weet het, maar dat is belachelijk.
Wacht, verander je je specialisme echt?
-Ja. -Wauw.
-Wat was dat? -In plaats van confetti.
-Alles goed? -Nee.
De kinderen zagen Andrew graag.
Hij speelde gitaar en leerde hen Italiaanse liedjes.
-Hij bracht ijs mee naar verjaardagen. -Zelfs halve verjaardagen.
Al die drie kinderen denken nu dat dat ook wordt gevierd.
Het spijt me zo.
Voor iedereen.
-Tante Maggie, het is jouw beurt. -Goed.
Ik kom.
Weet je wat? Ik denk dat dit publiek wat nieuwe East Coast moves nodig heeft.
Ndugu moves.
-Wat denk je? Geef je me een kans? -Ja.
Oke. Maak ruimte.
Vooruit.
Ik wilde gewoon dat ik de kans had om hem ervoor te bedanken.
Denk je dat het goed was?
Het is een eerbetoon voor iemand wiens broer werd vermoord.
Niets is goed.
Maar begrafenissen bestaan niet meer, dus...
-Wil je dat ik de jouwe opneem? -Ik...
Ja. Alleen...
Nee.
Later op de dag moet je een team van het district op de losplaats ontmoeten.
We geven hem PBM.
Ze dragen vuilniszakken daar.
::cue()
-Hebben we extra PBMs? -We hebben er meer dan anderen.
-Dat is extra. -Wanneer was je laatst thuis?
-Kom binnen. -Meredith is stabiel.
Ik ga vandaag haar ventilatorinstellingen verminderen.
-Ik ben optimistisch. -Hoe staat het met de bedden?
Het normale vermogen van de COVID-afdeling bereikt 80%, intensieve is in orde.
De moraal is vrij laag.
DeLuca heeft iedereen geraakt.
Ik verwacht zijn autopsieresultaten tegen het einde van de dag.
Vroeg je zijn resultaten? Waarom?
Andrew DeLuca was iemand van ons. Er is duidelijk iets misgelopen.
Ik wil weten wat.
Meer niet.
Ik vertelde je al elke stap die werd genomen.
Nadat ik iets had kunnen doen om het resultaat te veranderen.
Sluit de deur als je weggaat.
Ja?
Goed.
-Dank je om mee te komen. -Ik wilde dit niet missen.
-Ik heb voorrechten, toch? -Mijn departement, mijn wereld.
Wat hebben we?
Byron Gibbis, 52, bewusteloos gevonden aan zijn voordeur.
Hij is koortsig, tachycardisch en ik hoorde geruis.
De COVID-test was negatief, geen teken van een hoofdtrauma, maar ik vroeg een scan.
-Doe ook een hartscan. -Werk jij hier?
Dr. Winston Ndugu, cardiothoracale chirurg uit Tufts.
Hij heeft Osler knobbels.
Mijn god.
Byron, ik ben dokter Maggie Pierce.
Je bent in het hospitaal. Je was bewusteloos...
Ga weg.
Iedereen achteruit. Ik wil geen COVID.
Waar zijn mijn kleren? -Meneer...
Iedereen hier is ziek.
Ik weet dat dit een schok is en dat je bang bent...
maar als we je hart niet onderzoeken, kom je niet thuis.
We zijn allemaal getest.
Als je een masker of scherm wilt...
kunnen we je dat geven. Maar blijf hier.
Ik voelde me zo goed. Ik ging nergens heen.
We maken je klaar voor de scan.
Het ene moment ben ik verdrietig...
denk ik aan zijn zus en zijn familie...
en wat een fantastische man hij was.
De volgende voel ik me zo schuldig.
Dan ben ik woedend dat iemand...
dat iemand anders kan aandoen.
Ik ben bang.
Hopeloos. Soms gevoelloos.
Ik keer altijd terug naar schuld. Schuld is mijn thuis.
Mijn thuis is gevoelloos.
Beschreef je juist wat fout liep in onze relatie...
in slechts vijf woorden?
Dat kan kloppen.
DeLuca...
Ik kan het niet geloven.
Wat is dit?
Lijkt op whisky.
Wat deed het op de bovenste plank achter de kandelaren?
Wat deed jij op de bovenste plank achter de kandelaren?
-Ben je dronken? -Het is negen uur 's ochtends.
Veel mensen worden dronken op dat uur.
Wel, ik niet.
Ik leef thuis met vier kinderen.
Soms 's avonds laat...
drink ik een glas in de garage en speel ik gitaar.
-Dit is een pandemie. -Drink jij in de garage?
-Hoor je jezelf spreken? -En jij?
Alcohol verstoppen is een slecht teken.
Of een teken dat ik je respecteer.
Je kan met me praten.
Ik ben de beste persoon om mee te praten.
Weet je hoe gestrest ik voortdurend ben?
Alsof het nog niet moeilijk genoeg was...
moet ik er ook nog voor zorgen dat ik niet per ongeluk vertel...
dat hun vriend Andrew dood is gestoken door een pedofiel.
Dat geldt voor iedereen.
Niet iedereen moet drinken om hiermee om te kunnen.
Je moet niet of je mag niet?
Ik mag, want ik ben geen alcoholist.
Ik moet niet ontwennen en...
Weet je? Ik kan hier nu niet zijn.
-Ga je weg? -Ja.
Ik wil geen spijt hebben van wat ik zeg.
Want ik houd van je en ik ben een goede man.
Maar soms maak je me knettergek.
En dit is zo'n moment. Dus ja, ik ga weg.
En ik neem dit mee.
Om duidelijk te zijn...
Ik kom terug, want ik ben geen slechte man.
Geen druk, maar we willen dat je dit overleeft.
Deze plek kan niet nog iemand verliezen.
Zijn we klaar?
Ik ga haar verdoving verminderen.
Daarna verminder ik langzaam alle instellingen.
Als ze het verdraagt, gaan we verder...
::cue()
met spontane ademhalingstesten.
Ik ben in staat dit te doen met de ademhalingstherapeut.
Misschien kan je wat rusten.
Ik weet hoe close je was met dokter DeLuca.
Dat heeft niets te maken met Meredith.
Vooruit.
Je kan dit.
Je lijkt op Ellis, de manier hoe je naar je voeten kijkt.
Zo ernstig. Ze krijgt die bezorgde wenkbrauw.
Dit is een marteling. Jij bent juist daar en ik kan niet...
Een marteling van je eigen opzet.
-Daar was je altijd al goed in. -Goed in wat?
Jezelf martelen.
Ik doe dat niet meer zo vaak als vroeger.
Je hebt Ellis nooit ontmoet. We wisten het zelfs niet.
Ik wilde dat je haar kende.
Ze lijkt op jou.
Ze breekt de regels net als jij.
Ze wordt snel kwaad en lacht snel weer.
Ze is slim, dromerig en koppig, net als jij.
Ze haat roze en paars, houdt van bruin en groen.
Ze wordt wild van het idee dat iemand een boom wil omhakken.
Is dit schoon?
Je kan wel degelijk ziek worden van oppervlakken.
We desinfecteren de hele kamer na elke patiënt.
- Meneer? -Wacht even.
-Kan ik mijn gezichtsscherm oplaten? -Natuurlijk.
Mijn hemel.
Als je wil, blijf ik bij je. Ik kan je voet...
Nee, raak me niet aan.
Niemand raakt me aan.
Osler knopen, dus endocarditis.
Ja, maar wat is de oorzaak?
Hij gebruikt geen intraveneus drugs, er is geen katheder, geen diabetes.
Hij verliet zijn huis niet sinds de quarantaine.
No comments yet. Be the first to leave one.