Joy

ไม่มีเหตุผลเลย

ฉันไม่เข้าใจว่าเรื่องแบบนี้ เกิดขึ้นได้ยังไง

ฉันไม่รู้ว่าจะทำยังไงดี

นี่คือทั้งชีวิตของฉัน ตอนนี้มันจบสิ้นแล้ว

ฉันไม่รู้จะทำยังไงต่อไป

เพนเดิลตันอินดัสตรีส์ เป็นอย่างเดียวที่ฉันรู้จัก

และทุกอย่างถูกพรากไปจากฉัน

เมื่อใครสักคนเห็นจุดอ่อนของฉัน ฉันจะเปลี่ยนจุดอ่อนนั้นให้เป็นพลัง

ดานิก้า คุณเข้มแข็งมาก

ฉันไม่คิดว่า จะทำอะไรแบบนี้ได้

เธอควรลองหาวิธีเปลี่ยนชีวิต...

ด้วยการสู้เพื่อชิง โฉนดที่ดิน คลารินดา

ซึ่งจะเป็นไปได้ก็ต่อเมื่อ บาร์โธโลมิวไม่มีลมหายใจแล้ว

คุณจะไม่มีวันได้ โฉนดที่ดินนั่นอีก

ผมจะไม่มีวันยอม

วางปืนนั่นลงซะ แม่สมองทึบ

ระวังตัวให้ดี บาร์โธโลมิว

ริดจ์กำลังจะมา

และเขายังคงรักคลารินดาอยู่

และจาเร็ดรักฉัน

คลารินดา...

มันเป็นความจริง

ผมมาเพื่อช่วยคุณ

ด้วยแรงบันดาลใจจาก เรื่องจริงของผู้หญิงกล้า

โดยเฉพาะเธอคนนี้

นี่คือเรื่องราวของจอย จากคำบอกเล่าของฉัน ยายของเธอ

ทุกคนเริ่มต้นจากความฝันบางอย่าง ที่จะมุ่งสู่ชีวิตเบื้องหน้า

อู่รถบัสและรถบรรทุกของรูดี้

ความฝันของจอยเริ่มต้นที่อู่ซ่อมตัวถังรถ ซึ่งเป็นของพ่อเธอ

แจ็คกี้ แจ็คกี้ โบแบคกี้ บานาน่าฟาน่า โฟแฟคกี้

ฟีไฟ โมแมคกี้ แจ็คกี้

หลานสาวฉันมีเพื่อนรัก ชื่อแจ็คกี้

จอย จอย โบบอย บานาน่าฟาน่า โฟฟอย

ตอนที่ยืนตัวสั่นในรองเท้าของฉัน

ฉันทำท่าทางแบบไม่ตั้งใจ

พี่สาวต่างแม่ เพ็กกี้

หมาตัวนึง

ไม่เป็นไรนะ มิทซี่

พ่อ

แม่...

ซึ่งก็คือลูกสาวฉัน

ยาย นั่นก็คือฉัน

เธอประดิษฐ์สิ่งสวยงาม ในห้องของเธอ

เวทมนตร์

คนบางคนชอบที่จะประดิษฐ์สิ่งของ

พวกเขาช่างมีความอดทนและสมาธิ ที่จะสร้างมันขึ้นด้วยสองมือ

จอยเป็นคนประเภทนั้น ที่มีความสุขกับการประดิษฐ์

แล้วฉันก็เปิดประตู ออกไปสู่ทุ่งกว้างสีเขียว

และเข้าไปในป่า

ฉันเอาชนะอันตรายหลายอย่างที่นั่น

หมาป่า...

และสิ่งน่ากลัวอื่นๆ

แล้วฉันก็เริ่มสร้างบ้านของตัวเองขึ้นมา...

ที่ฉันจะใช้อาศัยอยู่...

และประดิษฐ์สิ่งมหัศจรรย์ ให้กับคนทั้งโลก...

ได้เห็นและใช้มัน

และอาจจะเพื่อให้เจ้าชายและเจ้าหญิง

ที่อาศัยอยู่อีกด้านหนึ่งของป่า ในปราสาท

เห็นมั้ย?

พวกเขารักกัน

และพวกเขาอาจจะเชิญให้ฉันไปพบ...

เพราะสิ่งของต่างๆ ที่ฉันประดิษฐ์ขึ้น

เธอต้องมีเจ้าชายหล่อๆ นั่นคือสิ่งที่ต้องมี เจ้าชาย

ไม่ ฉันไม่ต้องการเจ้าชาย

นี่คือพลังพิเศษ ฉันไม่ต้องการเจ้าชาย

เทอรี่ ลูกสาวฉันหย่ากับสามี เธอหมกตัวอยู่ในห้อง...

นั่งดูแต่ละครน้ำเน่า

เธอควรลองหาวิธีเปลี่ยนชีวิต...

ด้วยการสู้เพื่อชิงโฉนดที่ดิน คลารินดา

ฉันมีอะไรจะให้เธอ

โอ ดานิก้า

คุณเข้มแข็งมาก

ฉันไม่คิดว่า จะทำอะไรแบบนี้ได้

ฉันคิดมาตลอดว่า มีหน้าที่เป็นกำลังใจให้หลาน

ฉันเลยบอกกับเธอว่า...

หลานจะโตขึ้นเป็นผู้หญิง ที่ฉลาดและเข้มแข็ง

ได้เรียนหนังสือ เจอกับหนุ่มที่ดี มีลูกๆ น่ารักของตัวเอง

และประดิษฐ์สิ่งมหัศจรรย์ อย่างที่ทำในห้องหลาน

โอเคมั้ย?

แล้วเกิดอะไรขึ้นกับความฝันของเด็กคนนี้

มาดูกันต่อไป

แม่คะ หนูหาสายบัตรคล้องคอไม่เจอ

หน่วยรปภ.ของสนามบิน ไม่ให้หนูผ่านประตูแน่ๆ

จอย หาสายบัตรคล้องคอไม่เจอเหรอ ให้ยายช่วยมั้ย?

ไม่ค่ะ แต่หนู...

หลานรัก ฟังนะ

ยายรู้ว่าชีวิตไม่ได้เลิศเลอ อย่างที่เราเคยคุยกันไว้ หลานรัก

และหลานก็ไม่ได้เป็น แบบที่วาดฝันไว้เพื่ออนาคต

แต่ก็ยังได้เจอกับเรื่องดีๆ อยู่หลายอย่าง

คนเราต้องมีความหวัง

- ขอบคุณค่ะ มีมี่ - จ้ะ

แม่คะ ดูสิว่าหนูเจออะไร

อะไรเหรอ?

แม่ถามได้ไงว่ามันคืออะไร

ปลอกคอหมาที่หนูประดิษฐ์ ตอนเรียนมัธยมไง

จำที่มิทซี่เคยหายใจไม่ออกหลายหนได้มั้ย

หนูเลยประดิษฐ์ปลอกคอหมา ชนิดปลดออกได้ไว...

เพื่อไม่ให้หมาต้องหายใจไม่ออก...

และหนูติดเทปตีนตะขาบ เข้ากับปลอกคอกันหมัด

และหนูคงไม่ต้องไปทำงานสายแบบนี้

ถ้าตอนนั้นแม่จดสิทธิบัตรหรือหาทนายมาได้

จอยนักทำ จอยนักทำ ลูกทำโน่นทำนี่อยู่ตลอด

แล้วจะให้แม่จำทุกอย่างหมดได้ไง

ตอนนี้บริษัทฮาร์ทซ เป็นเจ้าของสิทธิบัตรปลอกคอนั่น

แม่ไม่รู้เรื่องขอจดสิทธิบัตรนี่นา

กลิ่นอะไรเนี่ย?

ทำไมโยเกิร์ตถึงมาอยู่ บนพื้นตรงนี้ได้เนี่ยแม่

สงสัยอยู่เหมือนกันว่ากลิ่นอะไร

มันเริ่มจับตัวเป็นก้อนแล้ว ให้ตายเหอะ

แน่นอน เพราะฉันรู้สึกว่า จะไม่ยอมให้ชีวิตต้องพังแบบนี้

จอย มาดูเร็วว่าใครกลับมา ดูสิว่าใครกลับมาแล้ว

ใช่ บาร์โธโลมิวกลับมาแล้ว

ไม่นะ ไม่

นึกว่าบาร์โธโลมิวตายแล้วซะอีก?

และผมคือผี

เขาเป็นผีที่กลับมา พร้อมพลังที่มากกว่าเดิม

ผีร้าย ไปให้พ้นนะ!

ผมมีพลังมากยิ่งกว่าที่เคย

ฉันรับมือเรื่องนี้ไม่ได้ มันเป็นไปได้ไง?

อยู่ให้ห่างเขาไว้

คลารินดา เธอไม่รู้หรอกว่า ผีทำร้ายเธอได้ยังไงบ้าง!

แม้แต่หลังจากที่ลงหลุม

คุณยายจะพาลูกไปปาร์ตี้วันเกิด โอเคมั้ย?

อีกห้านาที

อ้าว มาทำอะไรกันที่นี่

ฉันเอาพ่อเธอมาคืน ฉันไม่ต้องการเขาอีกแล้ว

อะไรนะ?

เขาหมดสภาพ

เขาไม่มีที่ให้ไป

เขาไปอยู่บ้านฉันมาสองปี

พ่อ หนูเสียใจด้วย

แต่บอกก่อนนะ โทนี่นอนในห้องใต้ดิน

สามีเก่าลูกไม่ควรนอน ในห้องใต้ดินบ้านเดียวกัน

นั่นไม่ใช่การหย่า ที่ถูกต้อง

โอเค หนูไม่รู้ว่า จะให้พ่อนอนที่ไหน

พ่อ อย่าเข้าไป แม่อยู่ในนั้น

เอาเขาคืนไปเหอะ เทอรี่ ฉันไม่ต้องการเขาอีกแล้ว

การอยู่กับชารอนมันดีกว่าแค่ไหนเหรอ รูดี้?

พ่ออย่าตอบนะ

เราไปพิพิธภัณฑ์ศิลปะประจำเมือง

- คุณชอบอะไรที่พิพิธภัณฑ์ - ผมชอบอะไร? จะบอกให้ว่าชอบอะไร

ผมชอบรูปปั้นโรมันโบราณ ชอบชุดเกราะยุคกลาง

ชอบอัญมณีอีทรัสคัน

- พิพิธภัณฑ์มีแต่ฝุ่นกับความตาย - ชอบไปนั่งร้านกาแฟ...

จิบเอสเปรสโซ กินพานินี่ นั่นละที่ผมชอบ

คุณไปกินพานินี่ในโลงศพ รูดี้

- โลงศพจมฝุ่นที่แสนน่าเบื่อ แหวะ - แล้วจะถามทำไม?

คุณเป็นคนบ้างั้นรึ?

เหมือนกำลังคุยกับ คนบ้าที่ไม่ยอมออกไปดูโลก

แล้วไงอีก กัปตันแจ็ค? มีอะไรดีนักหนา?

กัปตันแจ็ค เรียกผมว่างั้นเหรอ ก็ได้

ใช่ คุณคือกัปตันแจ็ค คนบินได้สมองกลวงโบ๋

แล้วรู้มั้ยว่าคุณคืออะไร คุณเป็นเหมือนแก๊สรั่ว

- ไม่มีใครได้กลิ่น ไม่มีใครเห็น... - ฉันไม่ใช่แก๊สรั่ว!

- แต่กำลังฆ่าทุกคนให้ตายแบบไม่รู้ตัว - กลับคำพูดของคุณซะ...

แล้วบอกมาว่าคุณไปทำอะไร กับชารอนอีก!

คุณเป็นสัตว์ร้ายจากแบล็กลากูน

ไม่นะ! จบการสนทนาได้แล้ว

- ฉันไปก่อนนะ โชคดี - โอให้ตาย เอาแล้วไง

ระวังนะจอย เขาจะอาละวาด!

ให้ตาย อยากให้อาละวาดเหรอ นั่นมันกิจวัตรคุณ

ระวังของประดับห้อง!

- เฮ้ เทอรี่ ชอบแบบนี้มั้ย - พ่อ อย่า!

อาละวาดแบบนี้เป็นไงล่ะ?

- ไม่! อย่า - แบบนี้ล่ะ?

นี่คือการอาละวาด!

- พ่อ หยุดนะ! - เขาเป็นบ้า จอย!

เขาเป็นคนบ้า!

- บ้างั้นเหรอ? - เขาเสียสติ!

คุณพูดถูก ผมมันบ้า

เพราะคุณเก่งเรื่องแหย่ให้บ้าไง!

พ่อขอโทษนะลูก

พ่อไม่ชอบอะไรแบบนี้

ลูกไม่ควรจะต้องเห็น อะไรแย่ๆ แบบนี้

พ่อขอโทษจริงๆ นะ พ่อขอโทษจากใจ

มันจะไม่มีวันเกิดขึ้น โอเค? เรายังมี...

เดี๋ยวพ่อเก็บกวาดให้

ไม่ค่ะพ่อ ไม่ต้องเก็บหรอก

พ่อ หยุดที ไม่ต้อง โอเคมั้ย?

ไม่ต้อง หนูทำเอง ขอพาพ่อออกไปจากห้องนี้ก่อน

ขอบคุณค่ะ

ทุกคน ขอโทษทีเรื่องเสียงโหวกเหวก

มีมี่จะพาลูกสองคน ไปปาร์ตี้วันเกิด โอเคนะ?

หวัดดี หลานๆ

- ตาทำของพังอีกแล้วเหรอ - ตาทำของพังจ้ะ

ตาทำของพัง แต่ยายเป็นคนผิด

ตาก็ผิดนิดนึง แต่ยายน่ะผิดมากๆ

คุณตาจะมาอยู่กับเราพักนึง

เย้!

คุณตามาค้างบ้านเรา! เย้!

ชารอนไม่เคยแยกผ้าซัก สีขาวกลายเป็นเทาไปหมด

แต่ลูกเก่งเรื่องพวกนี้ ลูกรัก พ่อฝากด้วยได้มั้ย?

ค่ะ หนูจัดการให้เอง พ่อยกกระเป๋าที

แล้วพวกสมุดจดรายการบัญชีพ่อล่ะ สมุดบัญชีน่ะ?

อยู่กับหนู เดี๋ยวค่อยเอาไปให้พ่อนะ

- รักนะคะ คุณตา - รักจ้ะ

หนูทำใบภาษีให้พ่อ ยื่นแบบไปแล้ว

ไอ้ห่วย!

เขามาทำอะไรที่นี่

ชารอนพาเขามาส่งคืน