Asterix & Obelix: The Middle Kingdom (Astérix & Obélix : L'Empire du Milieu)

Είμαστε στο έτος 50 π.Χ.

Όλη η Γαλατία είναι υπό την κατοχή των Ρωμαίων.

Όλη; Όχι.

Ένα χωριό ανυπότακτων Γαλατών αντιστέκεται επίμονα στον εισβολέα.

Κι η ζωή δεν είναι εύκολη...

για τις φρουρές των Ρωμαίων λεγεωνάριων...

στα οχυρά Μπαμπαόρουμ, Ακουάριουμ...

Λαβδάνουμ και Πετιμπόνουμ.

Αυτό που μ' αρέσει στη ζωή...

Είναι να τριγυρνώ βράδυ και πρωί...

Μέσα στο δάσος να περπατώ με τον φίλο μου τον κολλητό!

Ριμάρει!

Ξέρεις, Οβελίξ, δεν ζούμε υγιεινά. Τρώμε πολύ κρέας.

-Πολύ κρέας; -Αγριογούρουνο, σε όλα τα γεύματα.

Και τη νύχτα! Για να μην πω για την μπίρα.

-Δεν νομίζω πως μας κάνει καλό. -Τι θες να τρως, δηλαδή;

Δεν ξέρω. Θα μπορούσαμε πού και πού να το εναλλάσσουμε με... λαχανικά.

Λαχανικά;

Λαχανικά! Θ' αστειεύεσαι, Αστερίξ!

Ακούς, Ιντεφίξ; Σκέψου να ροκανίζεις κανένα κοτσάνι αντί για κόκαλο!

-Λαχανικά, λέει! -Καλά, κορόιδευε εσύ.

Ειλικρινά, δεν καταλαβαίνω γιατί να βλάπτουμε την υγεία μας.

Και το μαγικό φίλτρο... Ποιος μας λέει ότι δεν μας βλάπτει;

Σ' το λέω, κανείς δεν ξέρει! Άραγε, το έχουμε στ' αλήθεια ανάγκη;

-Είσαι καλά; -Όχι, δεν είμαι.

Θα 'θελα, πού και πού, μια σαλάτα με μανιτάρια και κάστανα.

Δεν είναι η εποχή τους, αλλά καταλαβαίνεις.

Κουβαλάς ήδη ένα! Άσ' τα ήσυχα τα καημένα!

Άβε! Συγγνώμη, χαθήκαμε! Δεν ξέραμε ότι πλησιάσαμε στο χωριό.

-Μα σου το έλεγα συνέχεια! -Πάψε!

Κι εσύ έλεγες, φτάνουν οι ιστορίες με τους Γαλάτες, μπούχτισα πια.

Θα τους βάλω να φάνε τα μενίρ τους!

Δεν μπορώ να πω ψέματα!

Άσ' το σε μένα!

Θα σου δείξω αν το έχω ανάγκη.

Η δύναμη είναι εδώ και εδώ.

Λοιπόν, άραξε, κοίτα με και μην κουνηθείς.

Καλημέρα.

Καταραμένο κράνος!

-Συγγνώμη, δεν θα παρέμβετε; -Δεν έχω το δικαίωμα.

-Οβελίξ, έλα να με βοηθήσεις! -Πιο δυνατά, πιο δυνατά!

Συγγνώμη, δεν παίζω.

Ζαβολιάρη!

Σιγά, μπορούσα και χωρίς το φίλτρο!

Δεν χρειάζεται...

-Μα γιατί δεν έρχονται; -Δεν τα λες και ολόφρεσκα!

-Γιατί; Εσύ είσαι φρέσκια; -Τι;

Όχι, τίποτα.

Πανοραμίξ, δεν έχω το δικαίωμα να καπνίζω αγριογούρουνα μέσα.

Ο κύριος Αστερίξ αποφάσισε να το κόψει, αλλά δεν θα το κόψω κι εγώ!

Φαλμπαλά! Φαλμπαλά!

-Τι κάνετε; Πάμε για ψώνια; -Ναι!

-Γεια σου, Φαλμπαλά. -Γεια σου, Οβελίξ.

Φαλμπαλά, ήθελα να σου πω κάτι.

Όταν έκοβα το μενίρ, σε σκεφτόμουν και σ' το κάνω δώρο!

Ευχαριστώ, Οβελίξ, αλλά τι να το κάνω;

Τα λέμε.

Δεν το πήρε... Το μενίρ, δεν το πήρε.

Φυσικά, ζυγίζει έναν τόνο! Τι ήθελες να το κάνει; Δαχτυλίδι;

-Πανοραμίξ, έτοιμο το δρεπάνι σου! -Ευχαριστώ, Αυτοματίξ... Μη φοβάσαι!

Έλα εδώ...

Πες μου.

Ξέρεις, τίποτα δεν εμποδίζει τον Αστερίξ ν' αλλάξει τη διατροφή του.

-Μα μην την επιβάλλει στους άλλους. -Πανοραμίξ, τι έπαθες;

-Δεν ξέρω. Βυθίζομαι. -Πώς γίνεται αυτό;

-Θα είναι κινούμενη άμμος. -Μα δεν έχουμε κινούμενη άμμο εδώ!

Αν θες τη γνώμη μου, πρέπει να μπει πινακίδα!

Άμαξα!

Άμαξα!

Με συγχωρείς.

Είναι κάποια βράδια που έχω κάτι που κραυγάζει...

Κλείσ' το το ρημάδι σου πια!

-Μια φορά είχα κι εγώ έναν πελάτη! -Ας είχες πάντα φρέσκο ψάρι!

Τι; Δεν είναι φρέσκο το ψάρι μου;

Πάω να δω τι γίνεται.

ΓΙΑ ΤΗ ΛΟΥΙΖ ΚΑΙ ΤΟΝ ΜΑΡΣΕΛ

Ακίνητες!

Πολυσπορίς, τι κάνεις εδώ ντυμένος μασκαράς;

-Σας επιτέθηκαν; -Πού είναι ο θείος σου;

Σωπάστε, σωπάστε!

Φίλοι μου, όλα καλά;

Έρχομαι απ' την Κίνα, χρειάζομαι τη βοήθειά σας.

-Είναι τελείως τρελό. -Γιατί είσαι ξανθός;

Αυτό ήθελα να σας πω! Είμαι και ήμουν πάντα Γαλάτης.

Παρακαλώ, όχι λάθη! Σας εκλιπαρώ, θα σας εξηγήσω.

Λοιπόν, η ομορφούλα που κοιμάται στον ώμο της άλλης, είναι πριγκίπισσα!

Τη λένε Φου Γι! Είναι η κόρη της Αυτοκράτειρας της Κίνας!

Ξέρετε πού είναι η Κίνα, έτσι;

-Πριγκίπισσα είναι κι η άλλη; -Η σωματοφύλακάς της, η Τατ Αν.

Να ξέρετε, είναι τελείως τρελή. Τους έδειρε όλους στον δρόμο!

Σκύθες, Πάρθους, Ούννους!

Ωραία γυναίκα!

Γυναίκα σωματοφύλακας; Ας γελάσω!

Γέλα! Και πες μας πώς είναι να είσαι κυρίαρχο αρσενικό!

Κυρίαρχο αρσενικό, έλα, άγγιξέ την... Εμπρός.

Εντάξει.

-Ήπιες φίλτρο; -Όχι, δεν ξέρω τι μου συμβαίνει.

Εγώ ξέρω ακριβώς τι σου συμβαίνει.

Και σε προειδοποιώ, κόφ' το.

Η Πριγκίπισσα κι εγώ, είμαστε κάτι παραπάνω από φίλοι.

-Α, ναι; -Ναι... Πριγκίπισσα;

Φτάσαμε.

Τι συμβαίνει εδώ πέρα;

-Έρχεται ο αρχηγός! -Πάμε να φύγουμε!

Ο Μαζεστίξ, ο αρχηγός όλων των Γαλατών.

Βρε το πουλάκι μου, μα τον Τουτάτη!

Πού είναι ο θείος σου ο Επιδεμαΐς που μου πούλησε μεταξωτό μαντήλι μαϊμού;

-Σοβαρά; -Θα με χαλάρωνε, και καλά.

Σου φαίνομαι χαλαρή; Πού είναι ο αρχικλέφτης;

Εκείνος με στέλνει, αφήστε με να σας πω.

Από εδώ η Πριγκίπισσα Φου Γι, η κόρη της Αυτοκράτειρας της Κίνας!

Ποια είναι αυτή;

Ευχαριστώ, Πολυσπορίς.

Αρχηγέ Μαζεστίξ, επιτρέψτε μου να σας εξηγήσω γιατί ήρθα εδώ.

-Πανοραμίξ, είναι μακριά η Κίνα; -Ναι, εκεί που ανατέλλει ο ήλιος.

Άρα, προς τα εκεί!

Καθώς η συγκινητική αφήγηση της Πριγκίπισσας πλατειάζει πολύ...

επιτρέψτε μου να συνοψίσω κάπως τα γεγονότα.

Η Πριγκίπισσα ζει με τη μητέρα της την Αυτοκράτειρα...

που, μετά τον θάνατο του αυτοκράτορα, κυβερνάει τη χώρα...

χωρισμένη σε έξι βασίλεια.

Η Αυτοκράτειρα, αγαπητή στον λαό, αντιμετωπίζει κάποιους πρίγκιπες...

που εποφθαλμιούν τον θρόνο της.

Όλα άρχισαν την ημέρα των γενεθλίων της Πριγκίπισσας Φου Γι...

εκείνης που είδατε στο χωριό.

Ένα φλας μπακ κάνουμε.

Κι άλλο βάζο;

Κάθε χρόνο, τα ίδια. Τι να την κάνω τη συλλογή κινέζικων βάζων;

Κλείνω τα 20 και δεν έχω βγει απ' το παλάτι!

-Βαρέθηκα τον κήπο και τους φύλακες. -Είναι θέμα ασφάλειας, ξέρεις καλά...

Ο πατέρας μού είχε υποσχεθεί να με πάει στη Λουτέτια...

να δω τα μαγαζιά, τα ταβερνάκια της.

-Θέλω να πάω στη Γαλατία! -Αυτά τα έχουμε ξαναπεί.

Είναι πολύ επικίνδυνο να ταξιδέψεις τόσο μακριά. Όχι!

Ορίστε, άνοιξε αυτό.

Είναι ένα χρυσό νόμισμα με τη μορφή σου. Το πρώτο κομμάτι!

Αγοράζεις φουστάνι στη Λουτέτια μ' αυτό;

Φου Γι!

Πρίγκιπα Ντεν Σιν Κουίν!

Επέβαλες νέο φόρο ενώ ο λαός σου υποφέρει από την πείνα;

Μεγαλειοτάτη, μια χαρά εισπράττονται οι φόροι απ' τον Ιούλιο Καίσαρα!

Όπως λένε και στα μέρη μου, "χωρίς πόνο, δεν έχει ευχαρίστηση"!

-Ποιος είναι αυτός; -Ο Ρι Κι Κι, σύμβουλος στρατηγικής.

Μας έρχεται απ' τη Ρώμη, όπου κατείχε υψηλές θέσεις.

Σκέψου τον κινέζικο λαό σου...

και μην ακούς τις κακές συμβουλές ενός Ρωμαίου!

Ασφαλώς, Μεγαλειοτάτη Αυτοκράτειρα.

Πριν αποχωρήσω, μήπως σκεφτήκατε το αίτημά μου για γάμο;

-Μίλησα στην Πριγκίπισσα Φου Γι. -Και;

Γελάσαμε πολύ!

Γυναίκα που γελά...

Συγγνώμη.

Αν εσείς και η κόρη σας γελάσατε, ας είναι, Μεγαλειοτάτη.

Τατ Αν!

Πιστή μου πολεμίστρια, κάλεσε την κόρη μου.

Είμαστε στην Κίνα! Οι Κινέζοι τρελαίνονται για οτιδήποτε γαλατικό!

-Θα το παίξουμε Γαλάτες! -Ως Φοίνικας, θίγομαι, Επιδεμαΐς.

Επιδεμαΐξ! Πότε θα το καταλάβετε;

Εσύ είσαι ο Τουφίξ, κι εσύ ο Αμπντελμαλίξ!

Είμαστε Γαλάτες, καταλαβίξ;

-Μα μόνο εμείς προσπαθούμε... -Μόνο εσείς;

Γελάς; Λες να γελάω εγώ που τα έβαψα ξανθά;

Πάρτε αυτούς τους παπύρους και μοιράστε τους στην πόλη! Σβέλτα!

Άντε, μπρος! Και φορέστε το κράνος σας!

Άντε, πάμε! Κι η Κίνα είναι δική μας!

Νυφίτσα, θες βοήθεια; Αγγίζεις; Πληρώνεις! Είναι κανόνας!

-Είναι γνήσια Λουμπουτίξ; -Και βέβαια είναι γνήσια!

Είδατε τη σόλα; Κόκκινη! Αυτό πληρώνεις!

Αν δεν έχετε λεφτά, πηγαίνετε να ψωνίσετε απ' τον τσαγκάρη!

Κι αδειάστε μου τον πάγκο! Άντε, δρόμο!

Εσύ θα μας κάψεις!

Συγχωρήστε τον, Μεγαλειοτάτη. Είναι ο ανιψιός μου.

-Πήρε τον χαρακτήρα της μάνας του. -Ναι, έτσι μου λένε.

Φυσικά, σας κάνω δώρο τα σανδάλια και θα το αφαιρέσω απ' τον μισθό του!

Επιδεμαΐξ. Στις υπηρεσίες σας.

Μαζέψου, δεν χαιρετάνε. Καμία δεν χαιρετάει.

Πρόκειται για μία ατυχή παρανόηση, Πριγκίπισσα.

Είστε θεσπέσια.

Πολυσπορίξ. Είμαι ο ανιψιός που πήρε τον χαρακτήρα της μάνας του.

Και τα μάτια της.

Πόσο θα ήθελα να έχω ξανθά μαλλιά σαν εσάς.

Δεν τα επέλεξα εγώ, Πριγκίπισσα. Η φύση με ήθελε ξανθό.

Μεγαλειοτάτη, μας συγχωρείτε, θα είναι μεγάλη μας τιμή...

αν δοκιμάσετε το διάσημο γαλατικό νέκταρ μας.

Περάστε.

Ξεκινάμε με εκλεκτό οίνο, προς τιμήν της Αυτοκράτειρας.

Μυρίζουμε νότες φρούτων.

Μυρίζουμε τον ήλιο. Το πεύκο και τη σκιά...

Μικρές νότες κάστανου, μπανάνας και χουρμά...

Πιο πολύ φρουτοσαλάτα θυμίζει παρά κρασί.

ΛΑΤΡΕΥΩ ΤΗ ΓΑΛΑΤΙΑ

Το αγοράζω όλο.

-Γαλατικά αρώματα είναι αυτά; -Φυσικά, Πριγκίπισσα!

Όλα τα αρώματά μας είναι απ' τη Γαλατία.

Όπως εγώ κι οι πωλητές μου, άλλωστε.

Ιδού η τελευταία δημιουργία που έχει ξετρελάνει τις Γαλάτισσες.

-Το "Αμφόρ". -Το "Αμφόρ"; Το λατρεύω!

-Κι εγώ το λατρεύω. -Τοξότες, ρίξτε τους!

Προσοχή!

-Φου Γι, χτύπησες; -Όχι, μητέρα.