La Bohème

Превод и обработка: Љубомир Петровски

Црвеново Море, ме излади и умртви,

и овде е ладно и влажно.

За одмазда, ќе насликам фараон да се удави во него!

Што правиш?

Погледни го небото, има чад над целиот град Париз.

А ние само се смрзнуваме пред каминот,

кој мрзеливо седи како некој голем господин.

Господинов долго време не бил добро запален.

Проклетата шума е покриена со снег.

Родолфо, ќе ти кажам од дното на моето срце,

Ми студи!

Па, Марчело, не сакам да се потам додека работам.

Моите прсти се смрзнати.

Како да ставив во срцето на Музета, мојата млечна принцеза.

Љубовта е огниште што гори премногу жешко.

И многу брзо!

Човекот е огревно дрво, а жената е камин.

Еден е претворен во пепел додека другиот се подготвув.

- Во меѓувреме, тука се смрзнуваме! - И умираме од глад!

Потребен е оган.

Ајде да ја жртвуваме столицата.

Еурека!

- Смисли нешто нешто подобро? - Да!

- Инспирираното дело треба да изгори за нас.! - Моето Црвено Море?

Изгорени бои смрдат.

Мојата нова драма ќе не загрее.

Што? Да ја читаме? Ме запрепастуваш!

Не. Додека хартијата гори, поетски чад ќе се вивне во небото.

Каква загуба за човештвото!

- Рим е во опасност! - Колку е сомнително!

- Еве го првиот чин. - Земи го. - Искини го.

Запали го огнот!

Каков фантастичен пламен!

Веќе започнува апокалипсата крајот е близу!

На Бадник, заложилницата е затворена.

Оган!

- Тишина! Со моето дело го храниме пламенот.

- Неверојатно. - Живописно.

- Но, премногу кратко трае. - Храброста е голема доблест.

Дозволете ми да седнам автору.

Нема долги паузи. Брзо!

Втор чин.

Тивко молам!

- Суптилна мисла! - Боја совршена!

Во тоа бледо синило, во пламен моите љубовни сцени се втурнати!

Отиде страницата...

... полна со бакнежи.

Сега да го чуеме третиот чин.

- Одлични идеи за храбар дух. - Убавината исчезнува во среќен пламен.

- О, Боже! Пламенот веќе умира. - Каква несреќа, каква тенка драма!

Се урива, умира!

Авторот не успеа.

Дрва! - Цигари! - Храна!

Фортуна е на нашата страна.

Француската банка се отвора само за вас.

- Земајте! - Ова се парчиња метал!

Дали си глув и слеп? Кој е овој? - Луис Филип! Наклон на мојот крал!

Луис Филип е пред нашите нозе!

Слушај:

Ова злато или сребро, има убава историја.

- Дали ќе запалиме? - Ама е ладно!

Некој Англичанец, господин, војводата или што и да е,

бара музичар. - Седни! Да ја наместиме масата!

- Еве. - Овде. - Се претставив, и тој ме вработи.

Го прашувам... - Ладно печено говедско! - Благи!

Кога да почнам, прашувам.

Му се претставив, ме прима, и го прашувам:

Кога ќе почнеме со часовите? А тој одговори: Веднаш!

"Погледни!" Тој ми покажува на папагалот. И вика:

"Свирај додека птицата не умре!"

- Какво возбудување, каков третман! - Свирев три дена.

И, конечно, мојот шарм го насочив кон слугинката.

Што, ќе седиме на маса без чаршав?

- Еве идеја! - Весници!

Така можеме да јадеме и читаме.

Конечно, папагалот ги рашири крилјата,

малку го отвори клунот,

му дадов малку магдонос, и умре како Сократ!

Кој?

Одете по ѓаволите!

Што правите сега?

Не! Ова е резервација...

за иднината, за оние мрачни несреќни денови.

Како можете да јадете дома на Бадник,

додека латинскиот кварт нуди деликатеси и слатки.

Каде е воздухот е поблаг од бонбони.

И млади девојки весело пеат.

Бадник е!

И сите девојки излегуваат со момчиња.

Почитувајте ја религија, господа!

Ќе пиеме дома, но ќе јадеме надвор!

Може ли?

- Кој е? - Беноа!

Сопственикот.

- Заклучете ја вратата! - Не отворај!

Заклучено е!

Само еден збор.

Само еден!

Киријата!

- Донеси столица. - Веднаш.

- Нема потреба. Само сакам... - Седнете.

- Ќе се напиете нешто? - Благодарам. - Да наздравиме.

- Пијте! - Да наздравиме!

- Сметката за три месеци. - Колку убаво.

- А со тоа и... - Уште еден пијалок.

- Благодарам! - Да наздравиме!

За вашето здравје!

Дојдов, бидејќи минатиот пат ми ветивте ...

Кога ветувам нешто и го исполнувам.

- Што правиш? - Дали си луд?

Дали видовте? Останете малку во нашето друштво.

Кажи ми, колку години имате драг г-дин. Беноа?

Години? О Боже!

- Помалку, повеќе на наши години. - Многу повеќе од помалку.

Рековте помалку, повеќе.

Пред некоја ноќ видени сте со вашата млада љубовница.

Јас?

Да, минатата ноќ во Мабила. Дали го негирате тоа?

Случајност.

- Со убава жена! - Ах, многу!

- Швалеру! - Заводник!

- Каков маж! Каква убавина! - Човекот има добар вкус.

- Каква русокоса од глава до пети. - Ти швалеру!

Не е лошо за неговата возраст.

Јас сум стар, но во добра форма.

Како млад бевте срамежлив.

Сега тоа го надополнувам!

Тоа е забавна работа за една девојка весела и помалку...

не дебелка или заоблена,

ни премногу ташка,

но не и слаба, и исушена, не, воопшто не!

Слабите жени може да бидат несоница и знаат да ја замаглат главата.

И дебелките се добри,

на пример, мојата сопруга...

Овој човек има сопруга, а друга му е во срцето!

- Скандал! - Доаѓа и корумпира, почитувани граѓани.

- Треба да проветриме! - Мораме да го прочистиме воздухот!

- Нашиот морал е уништен! - Јас не сум... - Молчи!

- Но, господа... - Молчи! - Надвор, развратнику! Излегувај од тука!

И добра ноќ, господине.

Ја плативме киријата!

Латински воздух нe чека во Кафе Момуи.

- Да живее разбојникот! - Ајде да го поделиме пленот!

Да се подели!

Каков убавец, како да паднал од небото.

Ова не е она што изгледа како почитуван господин.

И дотерај ја косата!

Би бил среќен да ја претставам мојот коса на берберот.

Одведете ме на бербер.

Ајде да одиме!

Јас ќе останам само ќе ја завршам мојата статија.

- Немој долго. - Пет минути.

Ќе почекаме долу.

- Доколку доцниш, доаѓаме по тебе! - Само пет минути.

Пишувањето е душа на духовитост.

Внимателно на скалите! Држи се за гелендерот.

Колку е темно!

- Ништо не се гледа. - Проклети скали!

По ѓаволите.

Колин, дали си мртов?

- Сеуште не сум! - Побрзај!

Ништо не ми паѓа на ум.

- Кој е? - Извинете.

Жена!

- Извинете, мојата свеќа изгоре. - Одовде.

Дали сакате да...?

- Седнете. - Не благодарам.

Те молам влези.

Не се чувствуваш добро?

Не, тоа не е ништо за мене.

Изгледаш бледо.

Немам здив... овие скали...

Што да правам сега?

А, да!

Изгледа лошо.

- Се чувствуваш ли подобро? - Да.

Тука е многу студено. Седни до каминот.

Чекај...

- Сакаш малку вино? - Благодарам.

- Земи. - Само малку.

- Толку? - Благодарам.

Колку убава девојка.

Може ли сега да ја запалам свеќата? Ми помина.

- Се брзате? - Да.

Ви благодарам. Добра ноќ.

Добра ноќ.

О, колку сум несмасна!

Клучот од мојата соба, каде го оставив?

Не застанувај на вратата, ветерот ќе ја изгасне свеќата.

О, Боже! Ќе ја запалите повторно?

О, Боже! И мојата се угаси!

- А клучот, каде ли е? - Ова проклета темнина!

- Кутрата јас! - Каде ли е?

Колку сум лош сосед.

Не помалку.

Да, јас сум искушение.

За што зборуваш? Нема шанси!

Дали барате?

Секако.