Stalker (Сталкер)

MOSFILM

Second Artists' Association

Alisa Freindlikh

Aleksandr Kaidanovsky

Anatoly Solonitsyn

Nikolai Grinko

ในภาพยนตร์

STALKER

ฉาก: Arkady Strugatsky, Boris Strugatsky

จากนิยาย "Roadside Picnic"

ผู้กำกับ: Andrei Tarkovsky

กำกับภาพ: Alexander Knyazhinsky

ออกแบบงานสร้าง: Andrei Tarkovsky

ดนตรี: Eduard Artemyev

ผู้ช่วยผู้กำกับ: L. Tarkovskaya

บทกวีโดย F.I. Tyutchev และ Arseny Tarkovsky

เสียง: V. Sharun

ผู้อำนวยเพลง: E. Khachturyan

แต่งหน้า: V. Lvov ตัดต่อ: L. Feyginova

ออกแบบเครื่องแต่งกาย: N. Fomina

STALKER

มันคืออุกกาบาต หรือการมาเยือนจากนอกโลก

จะเป็นอะไรก็ตาม ประเทศเล็กๆ ของเรา ได้เกิดสิ่งอัศจรรย์ -- "โซน"

เราส่งกองทหารไปทันที แต่ไม่มีใครกลับมา

เราจึงให้กองกำลังปิดกั้น "โซน" เอาไว้

เราทำถูกแล้ว...

แต่ผมก็ไม่แน่ใจ ผมไม่แน่ใจ"

บทสัมภาษณ์ศาสตราจารย์วัลเลซ ผู้ได้รับรางวัลโนเบล

เอานาฬิกาฉันไปทำไม

คุณจะไปไหน

คุณสัญญาแล้ว ฉันก็เชื่อคุณ

จะไม่นึกถึงตัวเองก็ได้ แต่เราล่ะ

นึกถึงลูกสาวบ้าง

ลูกยังไม่ทันคุ้นกับคุณ คุณก็ทำตัวแบบเดิมอีกแล้ว

คุณทำให้ฉันกลายเป็นอีแก่ ทำลายชีวิตฉัน

เงียบหน่อย เดี๋ยวเจ้าลิงจะตื่น

ฉันรอคุณตลอดชีวิตไม่ได้นะ ฉันจะตายซะก่อน

คุณกำลังจะได้งาน

ไหนว่าได้งานแบบคนปกติแล้วไง

เดี๋ยวผมก็กลับ

กลับคุกน่ะสิ

คราวนี้จะติด 10 ปี ไม่ใช่ 5 ปี

สิบปีที่คุณจะไม่ได้อะไรเลย

ไม่ได้โซน หรืออะไรทั้งสิ้น

ในสิบปีนั้นฉันคงตายไปแล้ว

คุกเหรอ สำหรับผมแล้ว ทุกที่คือคุก

- ปล่อยผม - ไม่

- บอกให้ปล่อย - ไม่

ไปเลยไป

ขอให้แกตายที่นั่น

ฉันไม่น่าเจอแกเลย ไอ้สารเลว

พระเจ้าสาบแช่งแกด้วยลูกคนนี้

และสาปฉันด้วย เพราะแกแท้ๆ ไอ้เวรเอ๊ย

คุณเอ๊ย โลกนี้มันน่าเบื่อสิ้นดี

ไม่มีเรื่องโทรจิต ผีสาง หรือจานบิน

ไม่มีของเทือกนี้หรอก

โลกนี้ปกครองโดยกฎเหล็ก

กฎพวกนี้ไม่เคยถูกละเมิด

ละเมิดมันไม่ได้

อย่าไปหวังเรื่อง UFO เพราะมันน่าสนใจเกินไป

แล้วสามเหลี่ยมเบอร์มิวดาล่ะ

- คุณคงไม่ปฏิเสธสินะ... - ปฏิเสธสิ

ไม่มีสามเหลี่ยมเบอร์มิวด้าหรอก

มีแต่สามเหลี่ยม ABC

ซึ่งคล้ายกับสามเหลี่ยม A'B'C'

ทั้งหมดมันน่าเบื่อ น่าเบื่อมากๆ

ชีวิตยุคกลางสิน่าสนใจ

ทุกบ้านมีผี ทุกโบสถ์มีพระเจ้า

ผู้คนเป็นหนุ่มเป็นสาว ตอนนี้คนหนึ่งในสี่คือคนแก่

มันน่าเบื่อมาก คุณเอ๊ย น่าเบื่อชะมัด

ไหนคุณบอกว่าโซน คือผลงานของอารยธรรมสูงส่ง...

มันคงน่าเบื่อเหมือนกันแหละ คงมีกฎระเบียบกับสามเหลี่ยมเหมือนกัน

และไม่มีผี ไม่มีพระเจ้าแหงๆ

ถ้ามีพระเจ้า เขาก็คือสามเหลี่ยมนั่นแหละ

ผมก็ไม่รู้จะคิดยังไงแล้ว

เขามาหาผมน่ะ ลาก่อนนะเพื่อนรัก

ผู้หญิงคนนี้จะไปโซนกับเราแน่ะ

เธอกล้าหาญมาก เธอชื่อ...

คุณชื่ออะไรนะ

คุณคือสตอล์กเกอร์จริงหรือคะ

ไว้จะอธิบายให้ฟัง

ไสหัวไป

ไอ้งี่เง่า

คุณเมาจนได้สินะ

ผมก็แค่ดื่ม เหมือนคนตั้งครึ่งโลก

ส่วนอีกครึ่งโลกนั่นก็เมาเหมือนกัน รวมผู้หญิงและเด็กด้วย

ผมแค่ดื่มนิดเดียว

แม่งเอ๊ย หกหมดเลย

ดื่มไปเถอะ ยังมีเวลา

อีกสักแก้วก่อนไปดีไหม

ว่าไงล่ะ

- เก็บซะ - อ้อ กฎห้ามสุรา

"เหล้าคือหายนะของมนุษยชาติ"

งั้นเอาเบียร์ก็ได้

เขาไปกับเราเหรอ

ไม่เป็นไร เดี๋ยวเขาก็สร่าง เขาต้องไปที่นั่นเหมือนกัน

- คุณเป็นอาจารย์จริงเหรอ - แล้วแต่จะคิด

งั้นขอผมแนะนำตัว ผมชื่อ...

คุณชื่อนักเขียน

แล้วผมชื่ออะไร

คุณคืออาจารย์

แน่ล่ะ

ผมเป็นนักเขียน ใครๆ เลยเรียกผมว่านักเขียน

- คุณเขียนเกี่ยวกับอะไร - เกี่ยวกับผู้อ่านของผมไง

เราไม่ควรเขียนเกี่ยวกับเรื่องอื่น

เราไม่ควรเขียนอะไรเลยต่างหาก

แล้วคุณล่ะ เป็นนักเคมีเหรอ

ผมเป็นนักฟิสิกส์

คงน่าเบื่อเหมือนกัน ไอ้การค้นหาความจริงนี่

มันคอยซ่อน ส่วนคุณคอยตามหา

เจอทีนึงก็ร้อง ยูเรก้า นิวเคลียสสร้างจากโปรตอน

หรือเยี่ยมไปเลย

สามเหลี่ยม ABC คล้ายสามเหลี่ยม A'B'C'

ต่างจากผม

ผมขุดหาความจริง แต่พอหาไป ก็จะเกิดเรื่องบางอย่าง

แทนที่จะพบความจริง ผมขุดได้ไอ้กอง...

อย่าให้พูดดีกว่า

คุณมันโชคดี

ลองนึกภาพกระโถนโบราณในพิพิธภัณฑ์

เคยเอาไว้ใส่ขยะ

ตอนนี้กลายเป็นที่ชื่นชม ด้วยลวดลายเรียบง่าย รูปทรงไม่เหมือนใคร

ทุกคนฮือฮา

แต่จู่ๆ กลายเป็นว่า มันไม่ใช่ของโบราณอะไรเลย

แค่โดนพวกป่วนหลอกขายให้นักโบราณคดีขำๆ

เสียงยกย่องเลยเงียบไป ไอ้พวกผู้รู้เอ๊ย...

คุณคิดแต่เรื่องนี้รึไง

คิดกับผีสิ

ผมแทบไม่คิดอะไร มันไม่ดีกับผม

เป็นไปไม่ได้ที่จะเขียนหนังสือ แล้วคอยคิดแต่ว่าจะสำเร็จหรือล้มเหลว

แหงล่ะ

แต่ถ้าอีก 100 ปีไม่มีใครอ่านงานผม

แล้วจะเขียนไปทำไม

บอกหน่อย อาจารย์ ทำไมคุณมาข้องแวะเรื่องแบบนี้

คุณต้องการอะไรจากโซน

ผมเป็นนักวิทยาศาสตร์น่ะ

แล้วคุณต้องการอะไร

คุณเป็นนักเขียนชื่อดัง...

...มีผู้หญิงคอยรุมล้อม

ผมหมดแรงบันดาลใจ

ผมจะไปขอสิ่งนี้

คุณใช้มันจนหมดเหรอ

อะไรนะ... ก็คงใช่มั้ง

ได้ยินไหม นั่นรถไฟของเรา

- เปิดประทุนรถหรือยัง - เปิดแล้ว

ลูเกอร์

ถ้าผมไม่กลับมา ช่วยไปบอกเมียผมด้วย

แม่งเอ๊ย ดันลืมซื้อบุหรี่

อย่ากลับไป

- ทำไมล่ะ - ห้ามกลับ

- เป็นเหมือนกันหมด - เป็นยังไง

เชื่อเรื่องงมงายไร้สาระ

งั้นเก็บไว้สูบวันหลังดีกว่า

คุณเป็นนักวิทยาศาสตร์แน่นะ

หมอบลง

อยู่นิ่งๆ

ไปดูว่ามีใครอยู่ไหม

เร็วๆ สิ

ไม่มีใคร

ไปประตูโน้น

ตาถั่วเหรอ นักเขียน

คอยระวังคนด้วย

เอาถังน้ำมันมาใช่ไหม

ใช่ เอามาเต็มถัง

ที่ผมเคยพูดเรื่องไปที่นั่น...

มันโกหกทั้งเพ ผมไม่สนแรงบันดาลใจอะไรแม่งเลย

แต่จะให้ผมหาคำมาเรียก...

...สิ่งที่ผมต้องการว่าอะไร

ผมจะรู้ได้ยังไงว่า ผมไม่อยากได้ในสิ่งที่อยากได้

หรือผมไม่อยากได้สิ่งที่ไม่อยากได้จริงๆ

สิ่งเหล่านี้จับต้องไม่ได้ ทันทีที่เราเอ่ยถึงมัน

ความหมายของมันจะดับสูญ ระเหยไป เหมือนแมงกะพรุนกลางแดด

คุณก็เคยเห็น

จิตสำนึกผมอยากให้มังสวิรัติมีชัย

ส่วนจิตใต้สำนึกกลับโหยหาสเต็กฉ่ำๆ

ผมต้องการอะไรเหรอ

ผมต้องการครองโลก นี่คืออย่างน้อยนะ

ทำไมต้องใช้รถไฟในโซน

ใช้วิ่งเฉพาะนอกแนวรั้ว พวกยามยังไม่กล้าเข้าไปเลย

ทุกคนประจำที่

เร็วเข้า

ไปดูว่ามีรถรางไหม

- รถรางไหน - เร็วๆ

กลับไป ผมไปเอง

ถังน้ำมัน

ส่งมา

ทิ้งเป้ไป มันเกะกะ

มิน่า นายถึงไม่มีสัมภาระ

ถ้าถูกยิง ห้ามร้อง ถ้าพวกเขาเห็นคุณ เขาจะยิงคุณ

พอเงียบหมดแล้ว ให้คลานกลับไปที่รั้ว

แล้วจะมีคนมารับ

เขาไม่ตามมาจับเราเหรอ

พวกเขากลัวที่นี่ยังกับอะไรดี

กลัวอะไร

นี่ไงล่ะ... ถึงบ้านสักที

เงียบจังนะ

ที่นี่เงียบที่สุดในโลกแล้ว

เดี๋ยวพวกคุณก็เห็นเอง

ที่นี่สวยมาก และไม่มีใครอยู่เลย

เราอยู่กันนี่ไง

คนสามคนคงไม่ทำมันเสื่อมได้ในวันเดียว