Pink Floyd: The Story of Wish You Were Here (Pink Floyd : The Story of Wish You Were Here)

Το καλοκαίρι του 2005, οι Πινκ Φλόιντ έδωσαν χαρά στους οπαδούς τους...

όταν ο Ρότζερ Γουότερς επανενώθηκε με την μπάντα για μία φιλανθρωπική συναυλία,

στο Χάιντ Παρκ του Λονδίνου.

Το αποκορύφωμα της συναυλίας...

ήταν το ομώνυμο τραγούδι του άλμπουμ που ηχογράφησαν 30 χρόνια πριν.

Αυτή είναι η ιστορία του συγκεκριμένου άλμπουμ.

Στις αρχές του 1974, οι Πινκ Φλόιντ μπήκαν σε στούντιο στο Κινγκς Κρος του Λονδίνου...

για να γράψουν νέο υλικό.

Σ' αυτό το δωμάτιο, ο Ντέιβιντ Γκίλμουρ έπαιξε 4 νότες που έκανε...

τον Ρότζερ Γουότερς να σκεφτεί, αισθήματα και λέξεις που έγιναν το τραγούδι...

"Shine Οn You Crazy Diamond", τραγούδι εμπνευσμένο κι αφιερωμένο...

στο πρώην μέλος της μπάντας Σιντ Μπάρετ.

Αστόρια Το Πλωτό Στούντιο του Ντέιβιντ Γκίλμουρ

Το έκανε να προέρχεται από τις τέσσερις πρώτες νότες, που...

ξεπετάχτηκαν από την κιθάρα μια μέρα στο Κινγκς Κρος.

Με κάποιο τρόπο, οι νότες αυτές υπονόησαν ένα τραγούδι για τον Σιντ...

και την εξαφάνισή του, έλλειψη αν θέλετε, πάνω στον Ρότζερ.

Είναι ο φόρος τιμής μου για τον Σιντ.

Το ράγισμα της καρδιάς και η έκφραση της θλίψης μου και...

επίσης ο θαυμασμός μου για το ταλέντο και η λύπη μου για την απώλεια του φίλου.

Νομίζω ότι το τραγούδι είναι έξοχο στην ιεραρχία της επίκλησης...

του τι αισθάνθηκε ο Ρότζερ σχετικά με τον Σιντ και βέβαια, ταιριάζει με την δική μου.

Το πιο σημαντικό νομίζω ότι ήταν να μην κάνουμε κάτι που να βγει από την Ιστορία.

Δεν υπάρχουν γενικότητες σ' αυτό το τραγούδι.

Δεν αφορά "Όλα τα Τρελά Διαμάντια", αφορά τον Σιντ.

Όταν για πρώτη φορά είδα τους Φλόιντ, θυμάμαι...

θέλω να πω, το πρώτο πράγμα που παρατήρησα ήταν τα φώτα,

επειδή κανείς δεν το έκανε μέχρι τότε, τουλάχιστον εγώ δεν το είχα δει.

Αλλά ο Σιντ άρχισε πραγματικά να λάμπει, ξέρεις.

Δεν μπορούσες ειλικρινά να πάρεις τα μάτια σου από πάνω του,

ακόμη και στο σκότος και στις μοβ και πράσινες πιτσιλιές, ξέρεις,

τα λαμπερά μάτια του Σιντ και το πώς τραγουδούσε και το έπαιζε την κιθάρα του,

σα να ξεπηδούσε από μέσα του.

Την εποχή που δούλευα μαζί τους στο στούντιο,

έγινε σαφές ότι το πραγματικό δημιουργικό σχήμα της μπάντας ερχόταν από τον Σιντ,

παρά το γεγονός ότι, ξέρετε, σίγουρα δεν ήταν ο Σιντ και η μπάντα του.

Ο Σιντ ήταν ένα πολύ υπέροχο παιδί.

Πολύ, πολύ ευφυής. Πολύ, πολύ οξύνους.

Ξέρετε, ήταν εξωστρεφής, γοητευτικός, υπέροχος, φιλικός.

Αποδώστε του ό,τι θέλετε. Εννοώ, ήταν ένας υπέροχος άνθρωπος.

Ήταν ένας από την παρέα, υποθέτω πως θα λέγατε.

Ένας καλός φίλος. Αστείος.

Κι ήταν ενοχλητικό, ήταν ο όμορφος που έπαιζε κιθάρα και μπορούσε να ζωγραφίζει.

Πάντα είχε ωραίες φιλενάδες.

Κανείς πραγματικά δεν θα μπορούσε να φανταστεί...

ότι θα έφευγε με τον τρόπο που έφυγε.

Το 1968, ο Ντέιβιντ Γκίλμουρ αντικατέστησε τον Σιντ Μπάρετ...

ως κύριο κιθαρίστα των Πινκ Φλόιντ.

Ακολούθησαν 5 έτη με εντυπωσιακές πωλήσεις άλμπουμ για καλτ-αντεργκράουντ μπάντα.

Τότε το 1973, οι Πινκ Φλόιντ έφτασαν σε τρομακτική παγκόσμια καταξίωση με το...

Dark Side of the Moon.

Έγινε ένας από τους δίσκους με τις περισσότερες πωλήσεις όλων των εποχών.

Στην περίοδο μετά το Dark Side Of The Moon,

έπρεπε όλοι ν' αξιολογήσουμε τη θέση μας στην μουσική σκηνή,

γιατί το κάναμε αυτό που κάναμε, είτε ως καλλιτέχνες είτε ως μέλη της βιομηχανίας.

Έχοντας κατορθώσει την επιτυχία και...

χρήματα απ' όλα αυτά...

που θα μπορούσε να εκπληρώσει του καθενός τα πιο τρελά εφηβικά όνειρα,

γιατί να θέλουμε ακόμα να συνεχίσουμε να συνθέτουμε.

Ναι, θυμάμαι την απογοήτευση του Top Of The Pops, (ΣτΜ: Εκπομπή του BBC ως και σήμερα)

ή όταν είχαμε την πρώτη μας επιτυχία ή όλα τ' άλλα.

Δεν είναι τόσο συνταρακτικά κι ευμετάβλητα όσο θα περίμενε κανείς ότι θα είναι.

Εξαιτίας της τεράστιας επιτυχίας του Dark Side, υπήρχε ακόμα αυτή η αίσθηση,

"Λοιπόν, δεν μας έκανε να είμαστε πολύ διαφορετικοί ή κορεσμένοι."

Ο Ρότζερ νομίζω, μερικές φορές είχε πει ότι πίστευε ότι είχαμε τελειώσει τότε.

Κι ίσως να είχε δίκιο.

Νομίζω ότι ήμασταν σε κρίσιμη καμπή τότε κι εύκολα θα μπορούσαμε να είχαμε διαλυθεί.

Δεν έγινε, γιατί ήμασταν τρομαγμένοι από το "μεγάλο" εκεί έξω, πέρα από την ομπρέλα,

αυτού του εξαιρετικά ισχυρού και πολύτιμου εμπορικά ονόματος, Πινκ Φλόιντ.

Στην τουρνέ του 1974, οι Πινκ Φλόιντ παρου- σίασαν ένα από τα νέα τους τραγούδια...

το "Shine On You Crazy Diamond".

Ήταν το πρώτο τραγούδι που παίχθηκε, και ήταν, "Πω πω",

ήταν σαν να τραγουδούν για τον Σιντ Μπάρετ.

Στην κριτική του για το σόου του '74 στο Γουέμπλεϊ,

ο Νικ Κεντ έγραψε αρνητικά σχόλια για την εμφάνιση της μπάντας.

Η μπάντα που έγινε γνωστή για την μουσικότητά της,

δεν έκανε την μουσική της με δικαιοσύνη.

Θυμάστε ότι υπήρχε μια διάσημη κριτική από τον Νικ Κεντ;

Πώς θα μπορούσα να την ξεχάσω;

Αντέδρασα υπερβολικά, προφανώς.

Νιώθω πλέον ότι αντέδρασα υπερβολικά, αλλά από την άλλη, εν μέρει τους άξιζε.

Ήταν μια κακή εμφάνιση.

Ήταν, ήταν χαοτικό. Θέλω να πω ότι ήταν...

Δεν διέθετε ενθουσιασμό κι έλειπε ο σκοπός,

μια αίσθηση σκοπού και ειλικρινά δεν ξέρω γιατί.

Από την πλευρά μου πλέον, κοιτάζω πίσω να δω πώς ένιωσα,

ήμουν τρομοκρατημένος και με την σκιά μου, ξέρεις,

δεν με απασχολούσε η σχέση μου με το κοινό.

Κι υπήρχαν πραγματικές ανησυχίες ότι δεν υπήρχε καμία επικοινωνία με το κοινό,

κατά το μεγαλύτερο μέρος της τουρνέ στην Αγγλία που κάναμε το 1974.

Και δεν είχαμε. Είχαμε...

Είχαμε εντελώς αποσυνδεθεί.

Αν δε δίναμε το 100%, δεν αναρωτιόμασταν γιατί δεν το κάναμε.

Ξέρετε, υπήρχε κάποια απογοήτευση όταν κάποιος μας το επεσήμαινε.

Νομίζω ότι μάλλον το ξέραμε και δεν ξέραμε πώς να το αντιμετωπίσουμε.

Η κριτική αυτή θα μπορούσε να ήταν κάτι που την...

εφόσον ξεπεράσαμε τον αρχικό μας θυμό, την πήραμε πολύ σοβαρά,

και συνειδητοποίησα ότι περιείχε κάτι παραπάνω από στίγματα αλήθειας.

Τον Ιανουάριο του 1975, η μπάντα μαζεύτηκε στα στούντιο της Άμπεϊ Ρόουντ...

για να ξεκινήσει το νέο της άλμπουμ.

Ο Μπράιαν Χάμφρις ήταν ο ηχολήπτης.

Μου ζητήθηκε να ηχογραφήσω τους Φλόιντ σ' αυτό που λεγόταν τότε Εμπάιρ Πουλ,

τώρα πλέον Γουέμπλεϊ.

Όταν είδα τους Φλόιντ, πριν ανέβουν, είπαν:

"Κάνε μας μία χάρη, θα κάτσεις μαζί με τον ηχολήπτη μας;"

Κι είπα: "Εντάξει".

Πόσος καιρός πέρασε από την τελευταία φορά που ήσουν εδώ, Μπράιαν;

Τριάντα χρόνια.

Κι εν πάση περιπτώσει, μετά στα παρασκήνια,

είπαν: "Λοιπόν, τι νομίζεις;" κι απάντησα: "Είναι χάλια".

Διότι είχα συνηθίσει να δουλεύω με μικρότερες ομάδες,

σε μικρότερες κονσόλες μίξης και τα δικά τους ήταν τεράστια.

Οπότε, για να μην πολυλογώ,

αυτό που ακολούθησε ήταν να το κάνω εγώ το επόμενο βράδυ στο Εμπάιρ Πουλ.

Ω, Θεέ μου, αυτό με γυρίζει στο παρελθόν!

Κι έτσι κατέληξα να κάνω την υπόλοιπη βρετανική περιοδεία τους.

Κάποιος καλύτερα να το προβάρει.

Και τότε, όπως λέμε, τότε ήρθε το Wish You Were Here.

Υπήρχαν πολλές μέρες όπου δεν κάναμε τίποτα,

ενώ βρίσκονταν στη διαδικασία να κατεβάζουν ιδέες.

Η πραγματικότητα ήταν ότι ασφυκτιούσαμε να κάνουμε το επόμενο από το Dark Side,

και βιαστήκαμε να μπούμε στο στούντιο για να το κάνουμε.

Ξέρετε, θέσαμε τους εαυτούς μας... κάτω από μια γελοία πίεση κατά κάποιο τρόπο,

προσπαθώντας να κάνουμε ένα δίσκο από το μηδέν.

Ήταν απαγκίστρωση. Δεν ήμασταν πρόθυμοι να πιέσουμε τους εαυτούς μας αρκετά.

Πολλές στιγμές κάποιος από μας ενδιαφερόταν περισσότερο...

και σκεφτόμασταν για το τι θα κάναμε το επερχόμενο Σ/Κ.

Φτάσαμε στο σημείο οι δύο να είναι στο στούντιο και οι δύο να έχουν αργοπορήσει,

ή όπως το έλεγαν μετά, έπαιζαν σκουός.

Και μετά είχαμε και τον στόχο με το αεροβόλο τουφέκι.

Η συμπυκνωμένη δραστηριότητα ήταν μάλλον ανύπαρκτη,

κι είμαι σίγουρος ότι ένας...

τόσο ενεργητικός όσο ο Ρότζερ, ήταν ο πιο απογοητευμένος σε σχέση με τους άλλους.

Αν και ήταν αρκετά απογοητευτικό για όλους μας, υποψιάζομαι.

Όταν είμαι στο στούντιο, είμαι εκεί για να κάνω κάτι, αλλιώς...

θα προτιμούσα να είμαι κάπου αλλού, ειλικρινά. Είμαι εκεί για να δουλέψω.

Απογοητευμένος με την δημιουργική ένδεια, ο Ρότζερ Γουότερς επέστρεψε μ' ένα σχέδιο.

Πρότεινε να ενσωματώσουν στο άλμπουμ το "Shine On You Crazy Diamond",

και να μην συμπεριλάβουν τα 2 νέα τραγούδια που έγραψαν την προηγούμενη χρονιά.

Λοιπόν, ξέρετε, υπάρχει η θρυλική διαφωνία που είχα με τους υπόλοιπους σχετικά με...

Η σκέψη μου εκείνη την στιγμή ήταν να βάλουμε και τα άλλα 2 τραγούδια,

τα οποία δουλεύαμε.

Έπρεπε να τσακωθώ με τον Ντέιβιντ, όπως κι ο ίδιος αναγνωρίζει, ξέρετε.

Είχαμε μια εντελώς διαφορετική θεώρηση περί αυτού.

Ήταν ένας τσακωμός που τελικά κέρδισα.

Ο Ντέιβ είχε κατά νου ένα δίσκο που είχε αυτά τα δύο τραγούδια και το Shine On,

και μου φάνηκε ότι ήθελε επιδιόρθωση. Δεν το αισθανόμουν αληθινό.

Κι έτσι σε κάποιο σημείο της διαδικασίας, ναι,

μου ήρθε η ιδέα: "Όχι, πρέπει να είναι θεματικό."

Έτσι ακριβώς το εξέφρασα.

Αυτό θα το έκανε μια πιο συνεκτική δουλειά,

Κι επειδή είναι πιο συνεκτικό,

θα ήταν καλύτερα να πετάξουμε τα τραγούδια που δουλεύαμε μέχρι τότε...

και να πάμε από την αρχή, εδώ είμαστε, ξεκινάμε.

Υπάρχει ένα τραγούδι που αφορά τον Σιντ, τα υπόλοιπα όμως όχι.

Είναι περισσότερο μια καθολική έκφραση των συναισθημάτων μου για το αφηρημένο.

Γιατί ένιωθα ότι εμείς δεν ήμασταν πραγματικά εκεί, εμείς ήμασταν οι απόντες.

Το έτερο μεγάλο ζήτημα του άλμπουμ ήταν...

η αυξανόμενη απογοήτευση για την μπάντα στην μουσική βιομηχανία.

Το θυμάμαι!

"Έλα εδώ, πάρε ένα πούρο." Ξέρεις, θα γίνεις αστέρι και θα γίνεις αθάνατος.

Γίνεσαι μέρος της όλης μηχανής των αγοραπωλησιών.

Έπρεπε να κάνω μερικές ασκήσεις φωνητικών πριν το επιχειρήσω.

Πιστεύω ότι οι στίχοι αντικατοπτρίζουν πάρα πολύ το συνάφι της δισκογραφίας.

Ροκ εν Ρολ, φίλε.

Οι δισκογραφικές εταιρείες ήταν... ήταν παντοδύναμες, κατά έναν τρόπο.

Κανείς δεν δούλευε χωρίς συμβόλαιο δίσκων εκείνες τις ημέρες, άρα είχαν πολλή δύναμη.

Δεν είσαι μια ξεχωριστή οντότητα πλέον, είσαι απλά... είσαι ένας αλγόριθμος,

Παίζεις έναν ρόλο, είσαι μια μαριονέτα.

Δεν είσαι ξεχωριστός άνθρωπος.

Με την ευκαιρία, ποιος είναι ο ροζ;

- Ποιος είναι ο ροζ; - Ποιος είναι ο ροζ;

Θεωρήθηκε ότι η τρέλα του Σιντ οφειλόταν εν μέρει...

από τις απαιτήσεις της δισκογραφικής βιομηχανίας.

"Είχατε μία επιτυχία, τώρα θέλω να έχετε κι άλλη επιτυχία. Θέλω κι άλλη, κι άλλη."

"Κι αυτή δεν είναι τόσο καλή όσο η προηγούμενη επιτυχία σας."

"Αυτός δεν είναι τόσο καλός όσο ο τελευταίος δίσκος σας."

Ξέρετε. "Και θέλω μεγαλύτερο σόου με πιο πολλά φώτα και περισσότερα άτομα."

Θέλω να πω, είναι...

"Αυτό που ήθελα μόνο είναι να παίζω κιθάρα και να γράφω τραγούδια."

"Και ξαφνικά, έχω βρεθεί μέσα σ' όλα αυτά."

Το σταριλίκι δεν σε κάνει... δεν σε κάνει ευτυχισμένο.

Το σταριλίκι μπορεί να σε κάνει να θες ν' αποσυρθείς από την κοινωνία.

Λοιπόν, μπορεί κάποιος να ισχυριστεί ότι ο Σιντ κάηκε από την μουσική βιομηχανία,

αλλά στην πραγματικότητα, είχε καεί πιθανόν περισσότερο από εμάς.

Ο Σιντ δεν ήθελε την ιδέα του Top of the Pops,

λόγω αυτού που ήταν και της εμπορικότητας του.

Νομίζω ότι δεν ήταν η δισκογραφική εταιρεία που τον πίεζε,

εμείς τον πιέζαμε, γιατί έτσι θέλαμε να προχωρήσουμε.

Στο Have a Cigar, και οι δύο ήξεραν ότι κανείς τους δεν μπορούσε να το τραγουδήσει.

Πάντα πίστευα ότι η φωνή του Ντέιβ δεν ήταν αρκετά βαθιά.

Ναι, αυτός είναι ο Ντέιβ.

Αυτός είναι ο Ρότζερ.

Ήθελαν την ένταση που δίνει ο Ρότζερ στ' άλλα τραγούδια.

Εκείνη την εποχή, ένιωθε πως δεν την είχε.

"Έλα εδώ, αγόρι μου, πάρε ένα πούρο,"

"θα πας μακριά!"

Ο Ρόι ήταν σίγουρα από από τις μεγάλες προσωπικότητες της πρώιμης...

της πρώιμης ζωής μας, πραγματικά.

Κάναμε πάρα πολλά σόου με τον Ρόι στην σύνθεσή μας.