HeartBeat (My Heart is Beating / Gaseumi Ddwinda / 가슴이 뛴다)

(ตัวละคร สถานที่ องค์กร หน่วยงาน และฉากที่ปรากฏเป็นเรื่องสมมติ)

(และการถ่ายทำดำเนินไปตาม แนวปฏิบัติในการถ่ายทำสัตว์)

บ้าเอ๊ย นังพวกนี้มันอยากตายหรือไงวะ

แม่บ้านจู เป็นอะไรหรือเปล่า

เฮ้ย หยุดเดี๋ยวนี้นะ

คุณซอนอูฮยอล

ถอยออกไปเดี๋ยวนี้

อินแฮ

อินแฮ

อินแฮ เป็นอะไรหรือเปล่า

อินแฮ

ตั้งสติไว้นะ อินแฮ

อินแฮ

(จังหวะหัวใจ ตอนที่ 13)

คุณซอนอูฮยอล

ความรักที่ทำให้ใจเต้นงั้นเหรอ

แกคิดว่าแวมไพร์ที่อยู่ได้ ด้วยการกินเลือดมนุษย์

จะมีความรักได้งั้นเหรอ

แกมันสัตว์ประหลาด

เราจะทำร้ายแม่บ้านจูไม่ได้

ไม่ได้เด็ดขาด

อะไรกัน ทำไมบ้านเละแบบนี้ล่ะ

เพิ่งทำความสะอาดครั้งใหญ่ไปหยกๆ เละตุ้มเป๊ะหมดเลย

ลูกพี่อูฮยอล

แม่บ้านจู

ทำบ้านกลายเป็นสภาพนี้ แล้วหายไปไหนกันหมด

เขาคงไม่ได้ทะเลาะกันใช่ไหมคะ

ทะเลาะอะไรกัน

ไม่มั้ง

อินแฮ

รู้สึกตัวแล้วเหรอ

รุ่นพี่โดชิกเหรอ

นี่มันเกิดอะไรขึ้นคะ

ศีรษะกระทบกระเทือนเล็กน้อยน่ะ

พี่ว่าเธอหยุดพัก และดูอาการสักสองสามวันดีกว่า

ขอบคุณนะคะ รุ่นพี่

แล้วคุณซอนอูฮยอลล่ะคะ

ในสถานการณ์แบบนี้ เธอก็ยังถามหาซอนอูฮยอลคนแรกสินะ

ก่อนหน้านี้สายตาซอนอูฮยอลเป็นยังไง เธอจำไม่ได้เหรอ

หมายความว่ายังไง

เธอเกือบตายไปแล้ว

ซอนอูฮยอลพยายามจะดูดเลือดเธอ

เป็นไปไม่ได้หรอกค่ะ

คุณซอนอูฮยอลไม่ทำแบบนั้นหรอก

- อินแฮ - ถ้าเขาอยากฆ่าฉัน

ก็คงทำไปนานแล้วล่ะ

ไม่ใช่จริงๆ ค่ะ รุ่นพี่

รุ่นพี่เข้าใจผิดไปค่ะ

เปล่าเลย

พี่ก็แค่พูดไปตามที่เห็น

ในเมื่อได้เห็นกับตาแล้ว

พี่จะปล่อยไว้เฉยๆ ไม่ได้

รุ่นพี่

การอยู่ใกล้ซอนอูฮยอลมันอันตราย

เธอต้องออกมาจากคฤหาสน์หลังนั้น

พี่จะช่วยเธอเอง

ไม่โทรมาบอกข่าวคราวกันบ้างเลย

น่าเป็นห่วงจริงๆ

ฮัลโหล

โทรมาทำไมดึกดื่นป่านนี้ครับ

ฉันเป็นห่วง

ก็เลยโทรไปหา

เขาต้องพักผ่อนให้เต็มที่ หวังว่าคุณจะไม่โทรมาอีกนะครับ

พอจะบอกได้ไหมว่าอยู่โรงพยาบาลไหน

- เผื่อว่า... - ยังจะกล้าพูดแบบนั้นอีกเหรอครับ

ทั้งที่ผมรู้ว่าคุณคืออะไร

และรู้หมดแล้ว ว่าคุณต้องการอะไรจากอินแฮเนี่ยนะ

หายตัวไปซะ อย่าคิดจะมาวนเวียนอยู่ใกล้อินแฮอีก

ไปให้พ้น

(คุณซอนอูฮยอล ลบ)

คือว่า เรามากำหนดวันเอาไว้ดีไหมคะ

กำหนดวันอะไรกัน

เลือดที่เปี่ยมไปด้วยรักน่ะค่ะ

คุณบอกว่าถ้ากินเข้าไป แล้วจะกลายเป็นคนได้ไงคะ

เอาเป็นตอนไหนดีคะ

นี่เธอจะให้เลือดฉันจริงๆ เหรอ

มันเป็นสิ่งที่คุณซอนอูฮยอล ปรารถนามาตลอดนี่คะ

การกลายเป็นคน และมีความรักที่ทำให้ใจเต้น

ถ้าฉันช่วยได้ ฉันก็ยินดีมากค่ะ

ระหว่างเจ้ากับแม่บ้านจู

จะมีคนอยู่รอดได้คนเดียวเท่านั้น

เพื่อให้ได้กลายเป็นมนุษย์

เจ้าจะต้องดูดเลือดแม่บ้านจูจนตาย

ถ้าเราไม่อาจอยู่ด้วยกันได้

หากใครสักคนต้องตาย

ผู้นั้น

ก็ต้องเป็นฉันเอง

ใครต้องฆ่าใครนะครับ

ข้ารู้ดีว่าเจ้าลำบากใจแค่ไหน

- แต่ว่า... - แต่อะไรครับ

นี่จะบอกให้ผมดูดเลือดแม่บ้านจูจนตาย

แล้วรีบกลายเป็นมนุษย์เหรอครับ

- นี่เจ้า... - ผมเคยอยากเป็นมนุษย์

และมีความรักที่ทำให้ใจเต้นก็จริง

แต่ถ้าถึงขั้นต้องพรากชีวิตใคร ผมทำไม่ได้หรอกครับ

ยิ่งถ้าคนคนนั้น

คือแม่บ้านจูแล้วด้วย

ฟังนะ

เจ้าคิดว่าข้าจะคอยช่วยเหลือเจ้า ไปได้อีกนานแค่ไหน

เราอย่าทำเรื่องผิดพลาด ที่แก้ไขไม่ได้ไปมากกว่านี้เลย

ต่อให้พูดยังไง

ผมก็ไม่เปลี่ยนใจหรอก

อย่ามาหาผมอีกนะครับ

ทุกอย่างเป็นกรรมของข้าเอง

ข้าจะชดใช้กรรมนี้ได้ยังไง

ลูกพี่ ไปทำอะไรอยู่ตรงนั้นครับ

อ้อ

แค่นอนไม่หลับน่ะ

เมื่อวานนี้เกิดอะไรขึ้นครับ

มีเรื่องอะไรเหรอ

คงไม่ได้ทะเลาะกับแม่บ้านจูใช่ไหมครับ

มีเรื่องนิดหน่อยน่ะ

มีคนบุกเข้ามา จนเกือบเป็นเรื่องใหญ่ไปแล้ว

แล้วแม่บ้านจูเป็นยังไงบ้างครับ

อยู่โรงพยาบาล

ลูกพี่ควรไปอยู่เฝ้าเขาไม่ใช่เหรอครับ

รุ่นพี่โดชิกคอยดูแลเขาอย่างดีอยู่แล้ว

อ๋อ

แต่ถึงอย่างนั้นก็เถอะ

- ดงซอบ - ครับ

สมมตินะ

ถ้าหากว่า

ฉันตื่นมาแล้วกลายเป็นมนุษย์ นายคิดว่าจะเป็นยังไง

เอาจากใจเลยไหมครับ

จากใจเลย

ผมก็คงดีใจอยู่หรอก

แต่ก็คงเสียใจเหมือนกันครับ

ทำไมล่ะ

ถ้าลูกพี่สมหวัง

มีความรักที่ทำให้ใจเต้นได้จริงๆ

ผมเองก็คงดีใจมาก

แต่ว่า พอกลายเป็นมนุษย์

ชีวิตอมตะก็จะสิ้นสุดลงใช่ไหมล่ะครับ

ถ้าอายุขัยมนุษย์ของลูกพี่สิ้นสุดลง

และจากพวกเราไปในที่สุด

ต่อให้อยากเจอยังไง เราก็เจอกันไม่ได้แล้วนี่ครับ

ถ้างั้นนายก็ไม่ควรกล่าวโทษแม่บ้านจู

แต่ต้องขอบคุณเขามากกว่านะ

ที่เปิดฝาโลงปลุกฉันขึ้นมา ก่อนครบกำหนดหนึ่งวัน

ก็นะ เรื่องนั้นมันก็ใช่อยู่

ทำไมครับ เสียดายเหรอครับ

เปล่า

ฉันโล่งใจ

ถ้าไม่ใช่เพราะหนึ่งวันนั้น

ฉันก็คงไม่ได้เจอกับแม่บ้านจู

แล้วก็คงไม่ได้รู้จัก

กับความรู้สึกที่มีตอนนี้

ลูกพี่

โธ่

โอ๋ๆ

มากอดอะไรกันแต่เช้า

ไม่เป็นไรนะ

- ลูกพี่ - โอ๊ย

ก่อนหน้านี้สายตาซอนอูฮยอลเป็นยังไง เธอจำไม่ได้เหรอ

เธอเกือบตายไปแล้ว

ซอนอูฮยอลพยายามจะดูดเลือดเธอ

ไม่ใช่

เป็นไปไม่ได้

อินแฮ

รุ่นพี่ ขอบคุณที่ช่วยดูแลฉันนะคะ

ฉันจะกลับบ้านแล้วล่ะค่ะ

หมายความว่าไง

เธอเป็นคนไข้อยู่ ต้องพักผ่อนสิ

ฉันไม่เป็นไรจริงๆ ค่ะ

ฉันโอเคดี

เธอไม่โอเค

ไม่ได้ดูปกติเลยสักนิด

เธอยังสติดีอยู่ไหมถึงจะกลับไปที่นั่น

- รุ่นพี่ - พี่ปล่อยไปไม่ได้หรอก

ก็บอกแล้วไง ว่ามันอันตราย

ไม่ค่ะ

ฉันไม่คิดจะออกจากบ้านหลังนั้น

นี่เธอ

ตกหลุมรักแวมไพร์หรือว่าไง

ไอ้สัตว์ประหลาดที่จะกินเลือดเธอ เพื่อกลายเป็นมนุษย์นั่นน่ะนะ

เธอโดนซอนอูฮยอลหลอกอยู่

ซอนอูฮยอลมันไม่ได้รักเธอ

มันแค่หลอกใช้เธอ เพื่อให้ตัวเองได้เป็นมนุษย์

เพราะมันต้องดูดเลือดเธอจนตาย ถึงจะกลายเป็นมนุษย์ได้

อย่ามาพูดพล่อยๆ นะคะ

รุ่นพี่ไม่ได้รู้จักเขาดีนี่

เธอต่างหากที่ไม่รู้จักมันดี ช่วยตั้งสติทีเถอะ

พี่ไม่ได้ขอให้เธอมาชอบหรอกนะ

ต่อให้ไม่ใช่พี่ก็ไม่เป็นไร

แต่ต้องไม่ใช่ซอนอูฮยอล

เธอจะตกอยู่ในอันตราย

ขอโทษนะคะ รุ่นพี่

ที่ผ่านมา ฉันใช้ชีวิต โดยสนใจแต่ตัวเองมาตลอดค่ะ

ฉันไม่ได้มีเวลาว่างมากพอ ที่จะไปรู้สึกชอบใคร

รุ่นพี่กังวลเรื่องอะไร ฉันรู้ค่ะ

และฉันก็รู้ดี ว่ารุ่นพี่พูดไปเพราะเป็นห่วงฉัน

- แต่ว่า - พอแค่นี้แหละ

ฉันชอบที่ได้อยู่กับคุณซอนอูฮยอลค่ะ

อินแฮ

ไม่ใช่คุณซอนอูฮยอลที่ต้องการฉัน

แต่เป็นฉันต่างหากที่ต้องการเขา

ที่ผ่านมาฉันใช้ชีวิต เหมือนคนตายมาตลอดค่ะ

แต่จากนี้ไป ฉันจะไม่ทำแบบนั้นอีกแล้ว

ฉันอยากใช้ชีวิต

ตามที่ใจต้องการค่ะ