How To with John Wilson

‫مترجم: «تارخ علی‌خانی» ‫ تلگرام: aManOfWar@

‫سلام نیویورک‌نشین‌ها.

‫اگه شما هم مثل من باشید...

‫حیوان خانوادگیتون به تدریج ‫ تمامی اثاثیه‌ای که...

‫وارد خونه می‌کنید رو نابود می‌کنه.

‫این بیبیه...

‫یه موجود کوچیک و رذل و شرور...

‫که وحشیانه همه‌جا رو چنگ می‌زنه...

‫و روی همه وسایلم بالا میاره.

‫همین باعث می‌شه نتونم اثاثیه مرغوب بخرم.

‫چون تضمین شده که من نمی‌تونم...

‫بیشتر از چند ماه...

‫اثاثیه سالم داشته باشم.

‫یه سری کارها هست که می‌تونی بکنی...

‫تا گربه‌ات وسایلت رو داغون نکنه.

‫ولی اکثرشون نتایج مختلفی دارن.

‫می‌تونی روی اثاثیه مرکبات بریزی...

‫که ظاهرا گربه‌ها ازش متنفرن.

‫ولی اگه خودتون هم از ‫ بوی لیمو متنفر باشین...

‫این مجازات بی‌رحمانه‌ای برای هردوتون می‌شه.

‫می‌تونین روی نواحی موردعلاقه‌شون ‫چسب نواری بزنید.

‫ولی این ممکنه باعث بشه که حیوانتون...

‫به نواحی جدیدی از اثاثیه رو بیاره...

‫که چسب نخوردن.

‫می‌تونین تیرک چنگ زدن بگیرید...

‫ولی ممکنه اصلا ازش استفاده نکنن.

‫ولی اشکالی نداره، چون می‌تونید بعدا...

‫ازش به عنوان جاکلاهی استفاده کنید.

‫جاکلاهی.

‫پس اگه هیچ‌کدوم از این ‫گزینه‌ها جواب ندادن...

‫و ناگزیر منتظر موندید که...

‫یکیتون فوت کنه...

‫ممکنه پوشش اثاثیه بهترین ‫گزینه واسه شما باشه.

‫پس آماده شید رفقا...

‫چون اوضاع قراره خیلی خفن و باحال بشه.

‫

‫اکثر مردم معتقدن که...

‫پوشش‌های پلاستیکی اثاثیه زشتن...

‫و این تصمیم شما رو قضاوت می‌کنن.

‫پس قبل انجام کاری که ازش پشیمون بشید...

‫اول باید مطمئن بشید که...

‫سلیقه درستی دارید.

‫همه دوست دارن تصور کنن ‫ که سلیقه خوبی دارن...

‫ولی این غیرممکنه...

‫چون بدون سلیقه‌ی بد، ‫ سلیقه خوبی هم وجود نداره.

‫چیزی که از نظر شما زیباست...

‫ممکنه از نظر یه نفر دیگه زننده باشه.

‫و تقریبا غیرممکنه که سلیقه‌ی خوب و بد...

‫با هم کنار بیان.

‫و این باعث می‌شه افرادی که از ‫پوشش پلاستیکی استفاده می‌کنن...

‫خیلی کمیاب باشن.

‫اون‌ها اثاثیه خیلی تجملاتی‌ای می‌خرن...

‫که جاش توی موزه یا نمایشگاهه...

‫ولی برای افزایش عمرش تصمیم می‌گیرن که...

‫با یکی از بدشکل‌ترین ‫مواد ساخته بشریت...

‫روش رو بپوشونن.

‫اما در عین حال هر سبک‌زندگی‌ای که ‫انقدر بد باشه...

‫که نیاز به پوشش دائمی‌ای برای ‫محافظت از مایعات داشته باشه...

‫قابل احترامه.

‫این پوشش پلاستیکی که اینجاست...

‫الان چهل ساله که اینجاست. ‫تا حالا اصلا برداشته نشده.

‫- چهل سال؟ ‫- چهل سال.

‫واقعا به نظر شرایطش عالیه.

‫- این هم پلاستیک داره. ‫- این هم پلاستیک داره.

‫ولی اینجا بالاش چیزی نیست.

‫وقتی که روی مبل بدون پوشش می‌شینی...

‫احساس اضطراب نمی‌گیری؟

‫نمی‌گیرم چون که همسرم...

‫رومبلی رو کشیده روش.

‫- آره، فقط... ‫- فقط این‌که...

‫- خیلی کهنه شده. ‫- آره، فقط...

‫این اثاثیه رو از کجا خریدید؟

‫دادیم مخصوصا ساختنش. از ایتالیا اومده.

‫اثاثیه از ایتالیا اومده؟

‫- آره. ‫- آره.

‫وای. پس خیلی گرونه.

‫یه تابستونی بود، داشتم...

‫اینجا نشسته بودم و بستنی ‫ با طعم قهوه می‌خوردم...

‫و ریختمش روی مبلمان.

‫تو چی؟ تو چی ریختی؟

‫من تا حالا هیچی نریختم.

‫- جدا؟ ‫- آره.

‫- وای. ‫- خیلی محتاطم.

‫مهم‌ترین موضوع اینجا...

‫امنیت اثاثیه‌ست.

‫که اثاثیه‌ای داشته باشیم...

‫که بتونیم چهل تا پنجاه سال نگهش داریم!

‫شرط می‌بندم اگه یکی از روکش‌هاش رو بکنیم...

‫زیرش اثاثیه هنوز نو هستن.

‫آره اشکالی نداره. زیپ دارن...

‫می‌تونی برداریشون.

‫ببینیم.

‫- مراقب باش مونا. ‫- اوهوم.

‫حتی روش خاک هم نیست!

‫- ببین! ‫- وای.

‫آخرین باری که روش نشستی بیست سال پیش بوده؟

‫- وای. خیلی... ‫- من؟ آره، حدود بیست سال پیش.

‫- خیلی خطرناکه. ‫- بشین لالا.

‫- دختر خوب! ‫- وای!

‫خوشت نیادها.

‫به نظر تصمیمتون رو گرفتید دیگه. خوبه.

‫حس می‌کنم، وای این چیه؟

‫- یه خراشیدگی اینجاست... ‫- وای نه.

‫- یعنی الان رخ داده؟ ‫- وای نه.

‫به نظر اکثر ملت اثاثیه‌شون رو می‌پوشونن...

‫که همیشه نو به نظر برسه.

‫پس اگه وسایلت از قبل داغون باشه...

‫برای شروع باید چیزی بخری که...

‫ارزش حفظ کردن داشته باشه.

‫خوشبختانه نیویورک میلیون‌ها جای نشستن...

‫واسه انتخاب داره.

‫این شهر اصلا مجموعه‌ای از صندلی‌های خاصه...

‫و وقتی که بالاخره برگردی بازار...

‫می‌بینی که هرکدومشون شدیدا در تلاشن...

‫که گولت بزنن.

‫پس وقتی اثاثیه‌ای پیدا کردی...

‫که ارزش حفظ کردن داشته باشه...

‫فقط سریعا بررسی کنید که حشره نداشته باشه، ‫محض احتیاط...

‫و برید پیش فروشنده و بخریدش.

‫و بعد مستقیم ببریدش...

‫به سمت فروشگاه پوشش پلاستیکی...

‫و بدیدش دست کسی که قراره درستش کنه.

‫این پلاستیک با اندازه 1.6 میلی‌متر هستش.

‫ 1.6 میلی‌متر؟ چقدر می‌شه؟

‫یعنی ضخامت پلاستیک...

‫انقدره.

‫به نظرت ظاهرش چطور می‌شه؟

‫خفن می‌شه.

‫خوبه.

‫اثاثیه خودتون رو هم پوشش دارن؟

‫نه.

‫هر پوششی که درست می‌کنن مخصوصه...

‫و پلاستیک باید مثل دستکش ‫ اندازه اثاثیه شما بشه.

‫مثل دستکش شد رفیق.

‫پس بعد این‌که بردیدش خونه...

‫چند دوست لاغر اما مهربان پیدا کنید...

‫که کمک کنند ببریدش بالا.

‫ولی وقتی بالاخره می‌بریدش داخل منزلتون...

‫ممکنه پیش بقیه اثاثیه ‫کمی عجیب به نظر برسه...

‫و برخلاف آرزویی که همیشه داشتید...

‫لذت سالسا ریختن روش...

‫بعد چند هفته از بین می‌ره.

‫و حتی اگه صاحب‌خانه فکر کنه پوشش قشنگه...

‫اوه...

‫این یکی پوشش پلاستیکی داره.

‫قشنگه.

‫ممکنه همچنان دوست‌هاتون...

‫حین بازدید از منزلتون بابت ‫پوشش‌های پلاستیکی بهتون لقبی بشن.

‫و وقتی که بیرون گرم باشه خیلی داغ می‌شه...

‫و پیشنهاد نمی‌کنم هنگامی که لختید...

‫روش بشینید.

‫و با این‌که گربه‌تون اصلا ‫مایل نیست...

‫سمتش بره...

‫خودتون هم مایل نیستید.

‫وقتی سعی می‌کنیم حیوانات رو اهلی کنیم...

‫انتظار داریم که با قوانین ما پیش برن...

‫ولی طبیعتشون پیروی کردن نیست.

‫و ملت حتی سعی می‌کنن که حیوانات...

‫خارج از منزلشون رو هم کنترل کنن.

‫تقریبا همه جا در نیویورک می‌بینید که...

‫اشیا به نحوی ساخته شدن که مانع بشن...

‫حیوانات روشون تاثیر بذارن.

‫این‌ها واسه جلوگیری از پرنده‌هاست.

‫این‌ها واسه جلوگیری از سگ‌هاست.

‫این‌ها اینجان که...

‫گمونم واسه جلوگیری از موش‌ها اینجا باشن.

‫ولی همچنان می‌ذارن خوک‌ها ‫ هرجایی که می‌خوان بچرخن.

‫وقتی هر روز صبح به سمت سرکار قدم می‌زنم...

‫یه پلکان کوچولو هست که...

‫یه نیم‌ثانیه‌ای مسیرم رو ‫تا کار کوتاه‌تر می‌کنه.

‫می‌بینم که خیلی‌های دیگه هم ‫ طبیعتا همین‌کار رو انجام می‌دن.

‫ولی بنا به دلایلی مدیریت ‫ ساختمان تصمیم گرفت که...

‫این کار مزاحمت بزرگی ایجاد می‌کنه...

‫و یه روبان قرمز باکلاس کشید...

‫که مردم یه وقت یه لحظه...

‫از لابیشون رد نشن.

‫حالا وقتی ملت از کنار ساختمان رد می‌شن...

‫باید یه پیچ کامل نود درجه رو بپیچن...

‫که احتمالا سال‌ها از زندگی ‫ عزیزتون رو هدر می‌ده.

‫فرض اینه که شما با این‌کار ‫ مزاحمشون می‌شید...

‫ولی به نظر من بیشتر مسئله قدرته که...

‫از مزیت‌های داشتن چند قدم فضا...

‫در یه محله باکلاسه.

‫و هرچی بیشتر اطراف رو نگاه کردم...

‫بیشتر متوجه مثال‌هایی شدم که...

‫شهر با انسان‌ها مثل حیوان برخورد می‌کنه.

‫روی این‌ها چیزهای تیز گذاشتن...

‫که کسی روشون نشینه.

‫این چیزهای فلزی رو روی لبه‌ها گذاشتن...

‫که اسکیت‌بردسوارها روش نرن.

‫و اخیرا هم دیواره‌های نیمکت مترو رو...

‫بلندتر هم کردن...

‫که باعث می‌شه نشستن روشون سخت‌تر باشه.

‫برخی از ملت حتی راه‌های خیلی زمخت...

‫و اولیه‌ای واسه مشکلات ‫ انسانیشون اختراع کردن.

‫همه این‌ها راهی برای اینه که ‫مانع استفاده افراد ناخواسته...

‫از فضای عمومی عزیزمون بشیم.

‫و وقتی مجموعا بهش نگاه می‌کنیم...

‫انگار که شهر داره سعی می‌کنه ‫ چیز خاصی بهمون بگه.

‫