Suits

ประหม่าเหรอ

ผมคงจะโกหกถ้าตอบว่าไม่

ดี ฉันก็ไม่อยากให้คุณโกหก

- เธอรู้ - เธอรู้ไม่ได้หรอก

เธอรู้

อะไรยื้อเรื่องการควบรวมสวินตันอยู่

- ล้อเล่นหรือเปล่า - เราคุยเรื่องนี้กันมาแล้วนี่

- ถ้าเธอรู้ นายก็จะรู้เอง - ผมรู้แน่

ผู้หญิงคนนั้น แทบจะไม่รู้ชื่อผมด้วยซ้ำ

และเธอก็เพิ่งเชิญผมไปทานมื้อค่ำ มีอะไรน่าตลกเหรอ

วัตสัน ไคลแมน แกลโล โกลด์เบิร์ก และสเป็กเตอร์

- ทำไมคุณถึงพูดชื่อ... - หุ้นส่วนใหญ่ล่าสุดทั้งห้าน่ะเหรอ

ทุกคนได้รับเชิญไปทานมื้อค่ำ กับเจสสิกาในปีแรกที่มาทำงาน

และตอนนี้เธอก็เชิญนาย นั่นหมายความว่า...

- นี่ถือเป็นเรื่องดี - แน่นอน

โอ้ พระเจ้า

- อะไรอีกล่ะ - ผมต้องใส่ชุดอะไร

ผมต้องพูดอะไรบ้าง ผมต้องใส่อะไร

เราค่อยมาคุยเรื่องชุดไปงานตอนพักนะ

แล้วบอกฉันทีว่าอะไรที่ยื้อ เรื่องการควบรวมสวินตันของฉันอยู่

ก็แค่เรื่องฟ้องร้องเล็ก ๆ น้อย ๆ

ที่ต้องจัดการก่อนถึงจะเคลียร์ เอสโครว์ได้ ผมกำลังจัดการอยู่

ทำไมนั่นไม่ใช่สิ่งแรก ที่นายบอกฉันล่ะ

ผมคิดว่าตัวตนผมจะถูกเปิดเผยน่ะสิ เรื่องนี้มันสำคัญน้อยกว่า

การควบรวมของฉัน โรคตื่นตระหนกของนาย

ความเห็นอกเห็นใจของคุณ

และผมก็ไม่ได้เป็นโรคตื่นตระหนก ผมมีเหตุผลมากพอที่จะกังวล

จริงเหรอ ทำไมเธอถึงชวนนายไป ทานมื้อค่ำแค่เพื่อจะไล่นายออกล่ะ

ไม่รู้สิ อย่างในเรื่องคนดีเหยียบฟ้า คุณเคยดูไหม

โจ เพสซีคิดว่าเขาจะทำสำเร็จ แต่สุดท้ายเขาก็ตาย

นั่นคือเหตุผลที่มากพอของนายเหรอ

"แคเรน เงินอยู่ไหน แคเรน"

แคเรน

พวกเขาไม่เคยตรวจสอบ

คุณหมายความว่าอะไร "พวกเขาไม่เคยตรวจสอบ"

แต่ก่อนอินเทอร์เน็ต ไม่ได้เป็นแบบทุกวันนี้

การตรวจสอบ การลอกเลียนผลงานไม่ใช่เรื่องง่าย

พระเจ้า นั่นเยี่ยมเลย

เดี๋ยวก่อนนะครับ

ถ้าคุณเรียนจบวิทยาลัยตอนนั้น ถ้าอย่างนั้น

- ก็จะทำให้คุณ... - แก่พอจะเปิดสำนักกฎหมายของตัวเอง

แต่คุณดูเด็กมาก

- คุณก็รู้ที่เขาว่ากัน - อือฮึ

- ความงามที่แท้จริงไม่มีวันแก่ - คนดำไม่มีวันแก่

นั่นล่ะที่ผมตั้งใจจะพูด

อาฮะ

เอาล่ะ พอกับเรื่องของฉันแล้ว ฉันอยากได้ยินเรื่องของคุณบ้าง

ฮาร์วาร์ดเป็นยังไงบ้าง

ผมอายุสามขวบตอนที่ผมรู้ตัวว่า

ผมไม่เหมือนเด็กคนอื่น

พอเริ่มเรียน มันเป็นเหมือนเรื่องตลก

ผมไม่ได้จดอะไรเลย ไม่เคยต้องอ่านทบทวน

ทุก ๆ ปี คนจะบอกผมว่า

"ปีหน้า เธอจะไม่รอดหรอก"

ผมก็รอให้มันยากขึ้นแต่

มันก็ไม่เคยยากขึ้นเลย

แล้วฮาร์วาร์ดล่ะ

ผมรู้ว่ามันจะจบ

ผมหมายความว่า มันต้องจบ

ผมคิดว่า ใช่เลย

ในที่สุดก็ได้เจอที่ ๆ ผมจะ

ถูกเปิดเผย

แต่กลายเป็นว่า แม้แต่ที่ ฮาร์วาร์ดจอมขลัง...

คุณก็ไม่เหมือนนักศึกษาคนอื่น

- ผมรู้มันฟังดูโอ้อวด - ไม่ใช่สำหรับฉัน

ความจริงก็คือ คุณไม่ได้คิดว่าตัวเองฉลาด

คุณมีสมองของคุณอยู่แล้ว มันก็เท่านั้นเอง

ใช่ครับ เป็นอย่างนั้นเลยครับ

ผมไม่ได้คิดว่าผมเป็นคนฉลาด

ผมแค่คิดว่าคนอื่น...

- โง่ - ไม่ฉลาด

นั่นล่ะที่ฉันตั้งใจจะพูด

ทำไมถึงเลือกเรียนกฎหมาย

มันเป็นความชอบส่วนตัวน่ะครับ

นั่นไม่ใช่เหตุผลที่ เราอยู่ตรงนี้เหรอ

ตอนผม 11 ขวบ

พ่อแม่กำลังเดินทางกลับบ้าน หลังจากออกไปทานมื้อค่ำ

แล้วพวกเขาก็ประสบ

อุบัติเหตุที่ร้ายแรงมาก

และพวกเขา...

ย่ารับผมไปเลี้ยง

และก็จนกระทั่งผม

โตขึ้น

ผมถึงรู้ว่าที่จริงแล้วเรามีคดีความ

ปรากฏว่าร้านอาหารนั้น

รินเครื่องดื่มให้คุณเฟ็นตันเรื่อย ๆ หลังจากที่พวกเขารู้ว่า...

ช่างมันเถอะครับ

ผมแค่

ผมรู้สึกไร้ประโยชน์

และผมก็ไม่อยากรู้สึกแบบนั้น

อีกเลย

ฮาร์วีย์พูดถูก

เรื่องอะไรครับ

หวังว่าคุณจะเอาสมุดเช็คมานะ

มื้อนี้คุณเลี้ยง

เดี๋ยวครับ ฮาร์วีย์พูดถูกเรื่องอะไรครับ

- มื้อค่ำเป็นยังไงบ้าง - คาร์เวียร์ฟรี

จะมีอะไรให้ไม่ปลื้มล่ะ

ถ้าคุณอยากรู้อะไรเกี่ยวกับผม คุณก็แค่มาถามผมก็ได้

ทำไมฉันจะทำความรู้จักคุณรอสเหมือน ที่ฉันทำความรู้จักคุณไม่ได้ล่ะ

เพราะถ้าคุณแค่อยากทำความรู้จักเขา คุณก็คงบอกผมเรื่องมื้อค่ำ

มีอะไรเกิดขึ้น และผมก็อยากรู้ว่ามันคืออะไร

มีข้อกล่าวหาว่า ไมค์ รอสไม่เคยเรียนที่ฮาร์วาร์ด

หรือคณะนิติศาสตร์ที่ไหนก็ตาม

ฉันก็เลยตรวจสอบเขาดู

ขาวสะอาด

เรียนจบเป็นอับดับต้น ๆ ของชั้น

ฉันก็เลยพาเขาไปทานมื้อค่ำ

ฉันอยากจะเห็นว่าคุณเห็นอะไรในตัวเขา ที่ทำให้เขาพิเศษนัก

แล้ว

ฉันเข้าใจ

เขาครบเครื่องจริง ๆ

อาจจะเป็นส่วนที่ดีที่สุด ของเราสองคนเสียด้วยซ้ำ

หวังว่านี่จะไม่ทำให้คุณมอบหมาย ให้ผมรับผิดชอบหาพนักงานใหม่นะ

ไม่ต้องห่วง คุณรอดตัวไปนะ

ฮาร์วีย์ มีอีกเรื่องหนึ่ง

เขาอาจจะขาวสะอาด

แต่ฉันรู้ว่าเขาปลิ้นปล้อน

เพราะถึงจะมีประวัติ ว่าเขาจบกฎหมายจากฮาร์วาร์ด

แต่ก็ไม่มีประวัติว่าเขาเรียนจบ จากวิทยาลัยที่ไหนเลยในโลก

เพราะอย่างนั้นฉันจะยกประโยชน์ให้คุณ

ว่าคุณไม่รู้เรื่อง

เพราะฉันไม่อยากทำ ในสิ่งที่ฉันจะทำถ้าคุณรู้เห็นเป็นใจ

และสิ่งที่คุณจะต้องทำก็คือ ไล่เด็กนั่นออก

ดอนน่า ช่วยอะไรหน่อยสิ และได้โปรดต่อสายถึงคุณเชอร์แมนด้วย

ขอบคุณ

เมื่อกี้นี่อะไรคะ

อะไรนะครับ

ได้โปรด ช่วยอะไรหน่อย และขอบคุณ

ทั้งหมดในประโยคเดียวกันเนี่ยนะ

คุณคิดว่าฉันจะไม่สังเกตเหรอ

- ผมไม่มีเวลาสำหรับเรื่องนี้ - คุณมีเวลา

คุณต้องนั่งอยู่ตรงนั้น จนกว่าฉันจะได้คำตอบว่าเกิดอะไรขึ้น

ไม่มีอะไรเกิดขึ้น

ร่องที่เนคไทของคุณ เอียงไปทางซ้ายมากเกินไป

แสดงว่าคุณกำลังคิดถึงเรื่องอื่นอยู่

คุณเชอร์แมนโทรมา 136 ครั้ง คุณก็ไม่เคยโทรกลับ

ซึ่งหมายความว่าคุณกำลังรู้สึกผิด

และคุณก็กำลังพยายามที่จะชดเชยมัน

- ผมไม่ได้พยายามที่จะ... - ฉันไม่ได้พูดว่าชดเชยมากเกินไป

ตราบใดที่เราเข้าใจตรงกัน

เวลาเดียวที่คุณใส่สีม่วงลาเวนเดอร์ ก็คือตอนที่น้องชายคุณเข้าโรงพยาบาล

ฉันว่าไม่แม่ของคุณ กลับเข้ามาในชีวิตคุณ

ก็เจสสิการู้เรื่องไมค์แล้ว

โอ้ พระเจ้า

เขารู้หรือยัง

กำลังฟังอะไรอยู่น่ะ

หนังสือเสียง เรื่องการล่มสลายของจักรวรรดิโรมัน

คุณดูอารมณ์ดีสุด ๆ

- อาจเป็นเพราะมีข่าวดีอะไรหรือเปล่า - ใช่

เพราะมื้อค่ำสุดวิเศษ กับผู้หญิงที่น่าทึ่งคนหนึ่งน่ะ

ฉันดีใจด้วยจริง ๆ ที่ได้ยินว่า คุณกับเจนนี่ไปกันได้ดี

ไม่ ไม่

เมื่อคืนผมไปกับเจสสิกาน่ะ

เธอไม่แก่ไปหน่อยสำหรับคุณเหรอ

ผมไม่ถือพวกกินเด็กน่ะ

คุณรู้ใช่ไหมว่าคุณกำลังพูดถึง หุ้นส่วนผู้จัดการของบริษัทอยู่

ได้โปรดอย่าบอกใครว่า ผมพูดแบบนั้นไปนะ

คุณจะทำยังไงล่ะ

ผมจะไล่เขาออก

ว่าไงพวก

ว้าว โอ้ พระเจ้า ช่างเป็นวันที่สวยงามจริง ๆ

พวกคุณมีอะไรกันน่ะ มีใครตายเหรอ

ฉันจะออกไปข้างนอกนะคะ

"ฉันจะออกไปข้างนอก ฉันจริงจังมาก ตลอดเวลา"

ไมค์

- อาฮะ - นั่งลง

ทำไม่ได้ ผมมีพลังมากเกินไป

ผมแค่จะเข้ามาแจ้งข่าวความคืบหน้า เรื่องการควบรวมสวินตัน

ปรากฏว่าผู้หญิงคนนี้คิดว่า สำนักพิมพ์ขโมยความคิดของเธอ

- ฟ้องร้อง - ฟังนะ

ปกติแล้วผมจะแนะนำให้เราทำข้อตกลง

แต่แล้วผมก็เกิดความคิด

ฮ.ว.ท.ย. ฮาร์วีย์จะทำยังไง

- จัดการเธอ - ตรงเผง

ซึ่งเป็นสิ่งที่ผมกำลังจะทำ

ไมรา แฮร์ริสันจะไม่รู้เลยว่า ถูกชกด้วยอะไร

ทำไมมายึดเอาปรัชญาของฉันตอนนี้ล่ะ

ก็นะ การควบรวมกิจการของคุณ ไมรา แฮร์ริสัน

ไมค์

นั่งลง

คุณโอเคไหม

ผมบอกอะไรตอนนี้ไม่ได้

เอาล่ะ ขอสั้น ๆ เร็ว ๆ เลยนะ บอกฉันมาว่าเกิดอะไรขึ้น

ไม่ว่าจะการพูดคุย แผนการ หรือพวก "สิ่งที่ผมจะทำ"

ก็แค่เรื่องไร้สาระน่ะ

คุณไล่เขาออกไม่ลง

ผมไม่ได้ทำต่างหาก

คุณจมอยู่กับอารมณ์ที่ถาโถมเข้ามา คุณไม่รู้ว่ามันจะเกิดขึ้น

- คุณร้องไห้แล้วก็ยอมให้เขาอยู่ต่อ - ไม่ใช่

ผมคิดถึงปริมาณงานที่ต้องทำ เพื่อที่จะหาคนมาแทนที่เขา

แล้วตัดสินใจไม่ไล่เขาออก

คุณเห็นปริมาณงาน ผ่านหยดน้ำตาหรือเปล่า

- พูดจบหรือยัง - ให้ฉันหาอะไรให้คุณหน่อยไหม

ทิชชู่ น้ำสักแก้ว ผ้าอนามัยแบบสอด

เอาล่ะ เดี๋ยวก่อนนะ

คุณคอยฟังการสนทนาส่วนตัวของผมตลอด

- แล้วยังไงคะ - ครั้งนี้คุณไม่ได้ฟัง

- ใช่ ฉันยุ่งอยู่น่ะ - ยุ่งเหรอ

- จะอ้างอย่างนั้นน่ะเหรอ - ยุ่งมากจริง ๆ