Narco-Saints (수리남) - First Season

ΕΜΠΝΕΥΣΜΕΝΟ ΑΠΟ ΑΛΗΘΙΝΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ

ΟΙ ΧΑΡΑΚΤΗΡΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΑ ΕΧΟΥΝ ΑΝΑΠΛΑΣΤΕΙ

2009, ΣΥΝΟΡΑ ΤΟΥ ΣΟΥΡΙΝΑΜ

Rip & επεξεργασία: Catherine Lee

για το Korean Beauty's Victims

Ξέρετε μια χώρα που λέγεται Σουρινάμ;

Μάλλον όχι.

Μια μικρή χώρα της Νότιας Αμερικής, πάνω από τη Βραζιλία,

με πληθυσμό περίπου 500.000 ανθρώπων.

Μια πολυφυλετική, πολυγλωσσική χώρα , όπου η μισή γη είναι ζούγκλα

και ο μισός πληθυσμός ασχολείται με το εμπόριο ναρκωτικών.

Τι κάνει ένας Κορεάτης σε τέτοιο μέρος;

Η ιστορία που θα σας πω έχει να κάνει μ' αυτό.

Ίσως ακουστεί απίστευτο, αλλά όλα όσα θα σας πω

είναι γεγονότα που έζησα.

Κάποιοι θα έχετε πολλά να πείτε για την αυθεντικότητα των ισχυρισμών μου.

Προτού βγάλετε συμπεράσματα, ακούστε με.

ΜΙΑ ΣΕΙΡΑ ΤΟΥ NETFLIX

Το 1968, όταν γεννήθηκα,

ο πατέρας μου πήγε εθελοντής στον πόλεμο του Βιετνάμ.

Πολέμησε για πέντε χρόνια στη ζούγκλα ,

ώσπου η Αμερική αποσύρθηκε και ο πόλεμος τελείωσε.

Επέστρεψε από τον πόλεμο κουτσός.

Την επόμενη μέρα κιόλας, βγήκε να δουλέψει.

Στη μοναδική φωτογραφία που έβλεπα καθαρά το πρόσωπό του,

κρατούσε ένα τεράστιο όπλο.

Αναρωτιόμουν τι έκανε σ' εκείνη τη μακρινή χώρα

και γιατί χρειαζόταν το όπλο.

Όμως, φοβόμουν να τον ρωτήσω.

Μου πήρε 30 χρόνια για να καταλάβω.

Στο γυμνάσιο, ξεκίνησα τζούντο μετά από πρόταση ενός δασκάλου.

Επειδή μπορούσα να πάω σχολείο και να τρώω δωρεάν.

Κράτα τον σωστά.

Επικεντρώσου στα πόδια!

Μπράβο!

Ήμουν 14 όταν άρχισα να μαθαίνω τζούντο.

Κανγκ Ίνγκου!

Τότε πέθανε η μητέρα μου.

Μια χειμωνιάτικη νύχτα, κατέρρευσε ενώ παρέδιδε γιαούρτι.

Πέρασαν τρεις ώρες για να τη βρουν.

Τα μικρότερα αδέρφια μου κι εγώ κλάψαμε πολύ,

μα ο πατέρας μου δεν έχυσε ούτε δάκρυ.

Συνέχισε να πίνει, τρώγοντας σαλάχι,

και δεν είπε λέξη.

Ναι, λάτρευε το σαλάχι του περισσότερο από οτιδήποτε άλλο.

Μας μεγάλωσε παραδίδοντας τσιμέντο.

Οδηγούσε 20 ώρες τη μέρα επί έξι χρόνια.

Τόσο μπόρεσε να αντέξει.

Τότε κατάλαβα γιατί δεν μπορούσε να κλάψει στην κηδεία της μητέρας.

Το βάρος του χρέους και η πραγματικότητα της ζωής συνέθλιψαν τη θλίψη που ένιωσε.

Έπρεπε να βγάλω τα προς το ζην,

οπότε πουλούσα μακόλι στους πεζοπόρους στο Όρος Σόγιο.

Εδώ είσαι.

Και τη νύχτα, δούλευα σε μπαρ καραόκε.

Καλό βράδυ, κύριε.

-Μόνο αυτό μπορείς να πιεις; -Πιες ένα ποτό!

Έτσι έμαθα πολλά από αυτά που δεν σε μαθαίνουν στο σχολείο.

Ευχαριστώ, κύριε.

Καλή διασκέδαση, κύριε.

ΜΗΝ ΠΑΡΚΑΡΕΤΕ ΕΔΩ

Επειδή δεν ήμουν σχεδόν καθόλου στο σπίτι, ήταν ένα σκέτο χάλι.

Καθάρισε το σπίτι, παλιόπαιδο. Να πάρει.

Δεν άντεχα άλλο μόνος μου,

οπότε τηλεφώνησα στα κορίτσια που με ήθελαν.

Γεια, ο Ίνγκου είμαι. Πώς είσαι;

Ναι, σε πήρα για να ρωτήσω…

Βασικά…

Θα με παντρευτείς;

Όχι, δεν αστειεύομαι!

Το σκέφτηκα πολύ πριν σου τηλεφωνήσω.

Χρήματα;

Μπορούμε να αρχίσουμε οικονομίες τώρα.

Ξέρεις τι λένε οι ενήλικες. Τα λεφτά έρχονται όταν παντρευτείς.

Σπίτι;

Έλα, ρε γυναίκα.

Μόλις μαζέψουμε χρήματα, θα αγοράσουμε σπίτι.

Γιατί τόσες ερωτήσεις;

Διαμέρισμα;

Δεν υπερβάλλεις λίγο;

Δεν μου κάνεις. Ξέχνα τι σου είπα.

Όλες έμεναν έκπληκτες όταν έκανα πρόταση.

Όμως, κάποια δέχτηκε και μάζεψε τα πράγματά της και ήρθε.

Αυτήν τη φορά, εξεπλάγην εγώ.

Η έγγαμη ζωή μού πρόσφερε σταθερότητα.

Όταν τα αδέρφια μου αποφοίτησαν, αποκτήσαμε χώρο.

Και μέσα σε όλα αυτά, γεννήθηκαν τα μωρά μου.

Αλλά με άλλα δύο στόματα να ταΐσουμε, δεν μας έφταναν τα λεφτά.

Έμαθα να επισκευάζω αμάξια

κι άνοιξα ένα γκαράζ μπροστά στη στρατιωτική βάση.

Πώς είσαι;

-Γεια σας, καλησπέρα. -Καλά.

Χάρη σε κάποιον συναθλητή μου,

μετέφερα και φαγητό στην αμερικάνικη βάση.

Για να επιβιώσω, έπρεπε να μάθω Αγγλικά.

-Πώς είσαι; -Καλώς τον φίλο μου.

Το πρόσωπό σου είναι πολύ ωραίο. Ωραίο χρώμα.

Το σκόρδο μου καθαρίζει το αίμα σου.

Μαλακίες.

Αλλά το παραδέχομαι, για την τιμή του, το σκόρδο σου είναι πολύ καλό.

Οπότε, αγόρασε και το κρεμμύδι μου.

Θα σου κάνω πολύ καλή τιμή.

Έλα να τραγουδήσεις και τα λέμε. Εντάξει;

Στο μπαρ, έγινα διευθυντής κι έπαιρνα προμήθειες από πελάτες.

Κατέληξα να το αγοράσω.

Και νοίκιασα ένα σπίτι, αν και έπρεπε να δανειστώ ένα τεράστιο ποσό.

4η ΤΑΞΗ - ΤΕΛΙΚΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ ΚΑΝΓΚ ΧΙΟΥΝΓΚΤΖΟΥ 100/100

Το πρώτο μου παιδί ήταν έξυπνο, σαν εμένα.

Άξιζε όλη τη σκληρή δουλειά.

-Μπαμπά! -Γεια.

Μπορώ να πάω στο μπαρ καραόκε αύριο;

Είναι μόνο για Αμερικάνους στρατιώτες.

Πρέπει να είσαι Αμερικάνος για να μπεις.

Νόμιζα ότι ήμουν εξασφαλισμένος για όλη μου τη ζωή.

Αλλά δεν ήξερα για πόσο θα μπορούσα να αντέξω αυτόν τον ρυθμό.

Η ζωή συνέχισε να με βαραίνει.

Σπίτι σου είσαι;

Παραιτήσου αν δεν θες να δουλέψεις!

-Πάρε τα παιδιά! -Θα σου δείξω!

Κι οι γονείς μου έτσι ζούσαν.

Ποτέ δεν μας έβγαζαν για φαγητό.

Το μόνο που έκαναν ήταν να δουλεύουν για να ζήσουν

μέχρι να πεθάνουν.

Τι νόημα έχει να ζεις απλώς για να ζήσεις;

Ήξερα ότι δεν έπρεπε να αφήσω τα παιδιά μου να ζήσουν όπως εγώ.

Κάτι έπρεπε να αλλάξει.

ΘΕΣΕΙΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Για να δούμε.

Χαζούλη!

Για δες.

Γύρισα από τον γύρο του κόσμου και δεν με χαιρετάς;

Κοίτα τον μαλάκα.

Νόμιζα ότι πουλούσες ψάρια, όχι ότι έβαψες τα μαλλιά σου.

Πώς και δεν σε συλλάβανε;

Τι ξέρεις εσύ; Είσαι παγιδευμένος σ' αυτήν τη μικρή χερσόνησο.

Είναι η τελευταία τάση στο Σίντζουκου.

Για τη γυναίκα και τα παιδιά σου.

Σίγουρα μπορώ να κάνω κανένα πετσετάκι από αυτά.

Πετσετάκι με λουλούδια;

Δεν έχεις γούστο, φίλε.

Κάτσε να το δει η γυναίκα σου. Θα ξετρελαθεί.

Έλα να μου κάνεις μασάζ. Πονάω.

Περίμενε.

-Ποια είναι αυτή η γιαγιά; -Τι;

Μαλακά!

-Κυρία, βγείτε από το σώμα του. -Γαμώτο!

Παρακαλώ, αφήστε το σώμα του!

Σου αρέσει αυτό, μαλάκα;

-Το σαλάχι σας. Καλή όρεξη. -Ευχαριστώ.

-Να τη ζεστάνω; -Είναι πολύ καλή.

Στην τρίτη γυμνασίου, πέθανε ο μπαμπάς μου και τα πράγματα δυσκόλεψαν,

οπότε δεν πήγα στο λύκειο.

Δεν μπορούσες να πας.

Γιατί είχες χαμηλούς βαθμούς. Πες το σωστά.

Τέλος πάντων, άφησα το σχολείο κι άρχισα να μαθαίνω για τη ναυτιλία.

Μετά από 20 χρόνια δουλειάς στα σκάφη,

με το ζόρι μεγάλωνα το παιδί μου. Το ίδιο κι εσύ, έτσι;

Εσύ κι εγώ κάναμε πολλά σάπια πράγματα για να βγάλουμε λεφτά.

Έτσι είναι η ζωή για όλους.

Δεν είμαι ξεχωριστός.

Θυμάσαι τι μου είπες όταν σταμάτησες το τζούντο;

Ένιωθες ότι έπρεπε να κάνεις κάτι, για να μην πάει χάλια η ζωή σου, σωστά;

Και τώρα που δούλεψες σκληρά, τι έχεις να δείξεις;

Τουλάχιστον νοίκιασα διαμέρισμα.

Ηλίθιε, δεν είναι δικό σου. Ανήκει στην τράπεζα.

Δεν μπορείς να ξεπληρώσεις τα χρέη σου.

Αν συνεχίσουμε να ζούμε έτσι, πάμε χαμένοι.

Θα δουλεύουμε μέχρι να πεθάνουμε.

Μιλάς περίεργα.

Τι θέλεις να μου πεις;

Αυτό το σαλάχι που καταβροχθίζεις, ήξερες ότι το 99% είναι από τη Χιλή;

Το ονομάζουν "εγχώριο" πριν το πουλήσουν.

Και δεν είναι φτηνό.

Ακόμα και οι εισαγωγές από τη Χιλή είναι πλέον ακριβές.

Γιατί μου μιλάς για ψάρια; Τι θες να πεις;

Αυτό που λέω είναι…

Αν φέρεις αυτά τα σαλάχια δωρεάν και τα πουλήσεις εδώ στην Κορέα,

τι θα γίνει;

Αν ήταν τόσο εύκολο, θα το έκανε κάποιος άλλος.

Σαν να τυπώνεις χρήμα.

Ποιος θα σου δώσει τζάμπα σαλάχια; Τρελάθηκες.

Υπάρχει μια χώρα όπου δεν τα τρώει κανείς και τα πετάνε.

Κι εγώ είμαι ο μόνος που το ξέρει.

Έχεις ακουστά το Σουρινάμ;

Σουρινάμ; Τι είναι αυτό; Χώρα;

Βλέπεις, κανείς δεν το ξέρει.

Ζω σε σκάφη 20 χρόνια

και πήγα εκεί για πρώτη φορά φέτος.

Κοίτα.

Είναι πάνω από τη Βραζιλία.

Έχει πληθυσμό 500.000.

Και η ακτογραμμή του είναι γεμάτη σαλάχια.

Όμως, αυτοί οι άνθρωποι πιστεύουν

ότι είναι περίεργα και βρομάνε,

οπότε τα πετάνε.

Ρώτησα τον επικεφαλής ψαρά, έναν παππού χωρίς δόντια.

Είπε ότι θα τα πουλούσε σχεδόν τζάμπα.

Αν μπορούσες να φέρεις τα σαλάχια και να τα πουλήσεις στην Κορέα,

τι λες να συνέβαινε;

Σοβαρολογείς;

Πρέπει να κοιτάξεις τον γάιδαρο στα δόντια;