The Umbrella Academy

เธอโอเคไหม

เฮ้ยท้อง ใครก็ได้ช่วยด้วย!

ชั่วโมงที่ 12 ของวันแรกในเดือนตุลาคมปี 1989

ผู้หญิง 16 คนทั่วโลกให้กำเนิดบุตร

นี่เป็นเรื่องที่ผิดปกติเพราะว่า

ผู้หญิงเหล่านั้นไม่ได้ตั้งครรภ์ เมื่อตอนเริ่มต้นของวันนั้น

เซอร์เรจินัลด์ ฮาร์กรีฟส์ มหาเศรษฐีคนพิลึกผู้รักการผจญภัย

ได้ตัดสินใจจะตามหา และอุปถัมภ์เด็กเหล่านี้ให้ได้มากที่สุด

น่ามหัศจรรย์มาก

ขายเท่าไร

คงไม่อยากเก็บไว้หรอกใช่ไหม

ขายเด็กเท่าไร

ถ้ามาแตะต้องหลานชายฉันนะ ฉันจะฟันหัวแบะให้ดู

เยี่ยมมาก

ผมชอบคนที่ใส่อารมณ์เวลาต่อรองราคา

รักนะมาร์คัส!

เฮ้ย แก้วต่อไปคริสโตเฟอร์เลี้ยง

บอกว่าไม่เอาเป๊ปเปอโรนี่โว้ยไอ้โง่

- คุณบอกว่าไม่ใส่เห็ด - ฉันพูดภาษาอังกฤษ!

ลูกฉันก็พูด

เราพูดภาษาอเมริกันโว้ยไอ้สันขวาน

นายนั่นแหละไอ้สันขวานชาติอเมริกัน

ปล่อยนะ ปล่อย!

ออกไปจากร้านนี้ ออกไปเลย!

ถ้าไม่ใช่หน้าเป๊ปเปอโรนี่จะโวย

นี่ไม่ใช่บ้านของแก

พ่อพูดอะไร นี่คืออัมเบรลลา อคาเดมี่

ผิดอีกแล้ว นี่คือสแปร์โรว์ อคาเดมี่

พ่อ ไอ้บ้าพวกนี้มันเป็นใคร

เข้

เบน

นายจริงๆ ใช่ไหม

แล้วไอ้พวกตัวประหลาดตรงระเบียงเป็นใครวะ!

พวกเขาคือสแปร์โรว์

ลูกๆ ของฉัน

โทษนะ เรียกพวกนี้ว่าลูกได้ไง

เป็นไปไม่ได้หรอกตาแก่

เป็นไปได้สิ ฉันน่าจะรู้ดีว่าใครคือลูก

พวกนายเห็นเบนเหมือนกันใช่มะ

หมวกน่ารักว่ะ คาวบอย

พวกมันเรียกตัวเองว่าอัมเบรลลา อคาเดมี่

แก๊งกบฏจอมวางแผนไม่มีศีลมีสัตย์

ที่มาหาฉันเมื่อฤดูใบไม้ร่วงปี 1963

ตอนไปทำธุระที่เมืองดัลลัส

ขอเตือนไว้ พวกมันอ้างว่าเป็นลูกฉัน

อ้างเหรอ ห้า นี่มันเกิดบ้าอะไรขึ้น

ยังไม่รู้ แต่น่าเป็นห่วงอยู่นะ

- ที่พ่อพูดจริงไหม - เท็จเรื่องไม่มีศีลมีสัตย์

ถูก อย่างมากเราก็แค่ไม่มีศีล

แต่เราเป็นลูกพ่อจริงๆ นี่คือบ้านของเรา

ใช่ เราโตมาที่นี่

"ช่าย เค้าโตมาที่นี่ง่ะ"

ฉันว่าเราคงจะจำได้นะ

หวัดดี ชื่อลูเธอร์

โอเค นี่ไม่ใช่บ้านพวกนาย

อ้าวเหรอ ถ้างั้น

พวกเราเก็บกระเป๋าย้ายออกกันเถอะ

มุกฮาก๊าก คริส

ฉันไม่รู้ว่าจะมีแขกมาบ้าน

มากะทันหันแบบนี้ฉันทำได้แค่… แค่… นี้ค่ะ

แม่

แม่อะไร มันเป็นหุ่นยนต์ย่ะ ไอ้โรคจิต

- ไม่ใช่หุ่นยนต์นะ - อย่าว่าเขาโรคจิตสิ

- แล้วจะทำไม - เข้ามาสิ รู้แน่

- ลูเธอร์ ใจเย็นๆ - ไม่กลัวหรอกเว้ย

- อย่าหาเรื่อง เบน - อ้าว เธอพูดได้ด้วย

เดี๋ยวปั๊ดจับไอ้ลูกบาศก์ยัดตูดเลย

พอได้แล้ว!

ฉันไม่รู้นะว่าพวกนายไปเพี้ยนมาจากไหน หรือบุกเข้ามาในบ้านเราได้ยังไง

แต่คุยจบแล้ว

ฉันให้เวลา 30 วิ ออกไปจากบ้านของเราซะ

แล้วถ้าไม่ไปล่ะ

งั้นคงต้องตกลงกันด้วยวิธีดั้งเดิม

เห็นด้วย

จัดเลย ลูเธอร์!

ลูเธอร์ ทำอะไรของนาย

ปกป้องศักดิ์ศรีของเราไง ไอ้น้อง

ชิบเป๋ง พวกเราเต้นเก่งว่ะ

ฉันให้เวลา 30 วิ ออกไปจากบ้านของเราซะ

แล้วถ้าไม่ไปล่ะ

งั้นคงต้องตกลงกันด้วยวิธีดั้งเดิม

นี่ เราเพิ่งจะสู้คนมาทั้งกองทัพ ไม่ได้เว่อร์

โอเคนะ ไม่เห็นต้องใช้ความรุนแรงกันเลย

พวกเราน่าจะสงบสติอารมณ์แล้วมาคุยกันดีๆ

เบนจ๋า

เป็นคนดูดีกว่าเป็นผีเยอะเลย

จริงมะ

ยกเว้นทรงผม

แกพูดว่าไงนะ

แหม เลิกทำเป็นเกลียดขี้หน้ากันซะที ขี้หงุดหงิดจังนะ

ว้าว แผลเป็นเท่ แมนมาก

หุบปากไปเลย

นายก็หุบปากแล้วกอดพี่สุดที่รักซะที

- แรงไปไหม ไม่เห็นต้องทำเขาเลย - ก็มันวอนหาเรื่อง

- ใช่ มันวอนเอง - ถอยไป

ลูเธอร์ นี่!

ฉิบหาย

ไม่เอาไม่ดี ลูเธอร์ ไม่เอ๊า!

โทษที

โอเค รักและสันติภาพ ไปก็ไป

- เจ็บโว้ย - แน่จริงก็มาเซ่ ไอ้ถังขยะ!

เฮ้ย ฟังนี่ ผมฉันหล่อโว้ย

มันเข้ากับยุคสมัยนั้น

มีน้ำยาแค่นี้เหรอ

นายยังไม่ตาย แต่เป็นเรื่องดีหรือเปล่า ยังไม่ชัวร์

นั่นวิธีใหม่ใช้ด่าคู่ต่อสู้เหรอ

เป็นปัญหาชีวิตมากกว่าน่ะ เบน

เจ๋ง งั้นเอาปัญหาใหม่ไป

ถึงแม้ว่าตอนนี้นายจะงี่เง่าโคตรๆ…

แต่ก็ดีใจที่ได้เจอกันอีก

เป็นไงล่ะ อยากเรียกพ่อเลยไหมล่ะ

เรียกพ่อสิวะ

ฉันไม่อยากสู้กับเธอ

งุ้ย อยากเป็นเพื่อนซี้กันเหรอ

ถึงจะตาบอดแต่ก็เก่งใช้ได้นะ

ใครบอกว่าตาบอดยะ

ควรเข้าไปช่วยไหม

ไม่ต้อง นางโชว์พาวอยู่

ป๊อปคอร์นมะ

ตาฉันแล้ว

หัวสูงเหรอเธอ

เห็นไหม เรากอดกัน

คืบหน้าแล้ว

เออนี่

ฉันได้ยินข่าวลือว่าเธอขยับตัวไม่ได้

- ต่อยฉันสิ - ไงนะ

- เอาสิ ต่อยหน้าเลย - ได้

ต่อยเลย!

เจ็บสิท่า

เด็กวิ่งเร็วจัง

ขอบใจ

ไม่เป็นไร

นี่ เจ้ากางเกงขาสั้น

ว่าไง

ไปช่วยคนอื่นไป ฉันจัดการคนนี้เอง

- ได้ - เป็นมาสคอตของทีมหรือไง

เรียกเดอะแบกจะดีกว่า

เฮ้ย ขยะแขยง

เชี่ยไรวะ

โดโลเรส

โรคจิตทั้งแก๊งเลยไหมเนี่ย

เห็นไหมล่ะ

- ใหญ่กว่าไม่ได้ดีกว่าเสมอไป - เหรอ อ้างแบบนั้นกับแฟนด้วยไหม

- เย็นนี้กินอาหารไทยมะ - อยากกินผัดซีอิ๊วพอดี

เอาสิ มาร์คัส อาหารไทยไหม

ถามทำไม เขาเกลียดอาหารไทย

- อะไร ตั้งแต่เมื่อไร - อิตาเลียนก็ได้

- ไม่เอาเด็ดขาด - ฉันกินได้นะ

เข็ดหรือยัง

ยัง

- ฉันไม่เคยหนีจากการต่อสู้ - ตอบผิดแล้วเพื่อน

ให้เขาจัดการให้เสร็จ

งั้นมาจบศึกนี้กัน

- อย่าลุกล่ะ! - ลูเธอร์!

แวนญา

เธออีกแล้วเหรอ

ลูเธอร์ หนีไป!

ไม่นะ!

แกคือคนไหน ไอ้หน้าหนวด ไอ้พุงโย้

หรือยัยสาวซึมเศร้า ลืมคนอื่นหมดแล้ว

พวกโหดโฉดบ้าพลังพวกนี้ใคร

แล้วทำไมถึงมาอยู่ในบ้านเรา

ง่ายมาก ตอนก๊วนเซ่อซ่าของแก

ทำให้ฉันเห็นว่าตัวเลือกแรกออกมาแย่แค่ไหน

ฉันเลยรับเลี้ยงพวกนี้มาแทน

พ่อ!

ฉันไม่ใช่พ่อแก ไอ้หนุ่ม

ไม่ใช่อีกต่อไปแล้ว คุกกี้ไหม

เคลาส์ เราต้องรีบไปเดี๋ยวนี้ พวกนี้มันเก่งเกินไป

สำหรับพวกนาย

ฉันมันส์มือมาก แต่นายอาจจะตาย ไปเร็ว

อ้าว เชี่ย

นี่ ขอโทษนะ

เป็นไรไหม

ไม่

หวัดดี

ฉันชื่อสโลน

ไงสโลน

ฉันลูเธอร์

ลูเธอร์ พวกเราจะไปกันแล้ว

- แป๊บนึง… - เร็ว ต้องไปแล้ว

- ถามจริง - ไป!

กระเป๋า!

- อะไรนะ - ไม่มีเวลา

โคตรเกลียดที่มันทำงั้นได้

วิ่งไป ไม่ต้องพูด!

เข้ามาในนี้เร็ว!

เวร

- เวรแล้ว - ทำไงดี

โกยแน่บ

กระเป๋าอยู่ไหน

โธ่เว้ย หายไปแล้ว

แวนญา หนีไป!

มันจบแล้ว

ไปซะ

อย่ากลับมาอีก

ขอนั่งก่อน นั่งพักแป๊บนึงนะ

ไปได้ไม่สวยเลย

ไม่ใช่ผลงานที่ดีเท่าไรของเรา

โอ๊ย ก๊อกแก๊กไปหมดเลย