The Great Arch (L'Inconnu de la Grande Arche)

Deze film is een werk vrij geïnspireerd op echte gebeurtenissen

die plaatsvonden tussen 1983 en 1987.

De rol toegeschreven aan de vrouw van de architect, de privé-

situaties en de dialogen zijn fictief.

Meneer de President van de Republiek.

- Dus, wat vindt u ervan? - Het is erg mooi.

Ik ben blij dat het project u bevalt.

Is het gebouw niet te hoog?

Helemaal niet, Meneer de President. Gefeliciteerd, de keuze is zeer gedurfd.

Wie is de architect, Meneer de President?

U zou Subilon moeten vragen om het te weten te komen.

Nee, Meneer de President, het is uw plicht

om ons de naam van de winnaar bekend te maken.

- Mijn bril. - Ja.

In elk geval wil ik de

leden van de jury feliciteren met hun voorstel.

Alstublieft, Meneer de President.

Johann Otto von Spreckelsen.

Meneer Milon, kunt u ons meer vertellen over onze winnaar?

Dus, zijn naam is Johann Otto von Sprechelsen.

Hij werd geboren in Denemarken in 1929.

Hij diende zijn project in onder zijn eigen naam en niet met een bureau.

En dat is alles wat ik hier heb.

Bel de winnaar zodat ik hem kan feliciteren.

Ik heb alleen een postadres.

Bel de Deense ambassade.

Het is een klein land, ze zullen u kunnen helpen.

De Deense ambassade… Ah!

Hallo.

Het Presidium van de Republiek probeert

contact op te nemen met een van uw landgenoten, die is

geselecteerd om het toekomstige CICOM, Internationaal, te ontwerpen.

Centrum voor Communicatie en Defensie.

Het betreft de architect Johann Otto von Spreckelsen.

Von, ja, Spreckelsen.

Goed.

In orde.

Dank u.

Ongelooflijk, niemand kent deze man.

Meneer?

Bent u Johan Otto-Van Strakelsen?

Ik ben Otto, ja!

U hebt de wedstrijd voor het ontwerp van de poort gewonnen.

Dus, Meneer de President van de Republiek, ik zou u graag ontmoeten.

Wat zei hij?

We moeten snel overwegen wat er volgt op dit uitstekende nieuws.

- Hij zegt dat u hebt gewonnen. - Gewonnen wat?

De wedstrijd in Parijs.

- De Kubus? - Ja.

Meneer Sprague-Lewson spreekt Frans, dus… u kunt hem ondervragen.

Mevrouw...

Zeer eenvoudige vraag. Wie bent u? - "Bonjour".

Mijn naam is Otto von Sprague-Lewson. Ik ben Deens en ik ben 53 jaar oud.

In Kopenhagen geef ik les in architectuur. Ik ben gepassioneerd door architectuur.

Het interesseert mij. En...

Het is zeer inspirerend om deel te nemen aan een wedstrijd voor een project in Parijs.

Excuseer, kunt u ons iets vertellen over de oorsprong van dit idee?

Ja.

Omdat het idee zeer duidelijk was. Ik heb mijn project ingediend.

Parijs heeft grote monumenten.

Zoals de Eiffeltoren, de Arc de Triomphe en het Centre Pompidou.

Deze monumenten lijken niet op Parijs, maar ze symboliseren deze stad.

Ik wilde een nieuwe vorm voor Parijs vinden, en...

Parijs heeft geen kubus.

Kunnen we iets meer weten over het doel van dit internationale

communicatiecentrum? Voorlopig is het nog vrij onduidelijk.

Hij vraagt waarvoor het gebouw zal worden gebruikt.

Het zal een ontmoetingsplaats zijn. - Een ontmoetingsplaats voor wie?

Voor de mensheid.

Meneer, u zei ons dat u 53 jaar oud bent,

een respectabele leeftijd, bent u het eens?

Serieuzer gezegd, laten we afspreken dat het een leeftijd is

die niet gewoonlijk geassocieerd wordt met in de schijnwerpers treden, toch?

Leeftijd is slechts een getal.

Wat hebt u in uw carrière gebouwd?

Ik heb mijn huis en vier kerken gebouwd.

Denkt u dat ze alles gaan betalen?

Natuurlijk.

Zelfs de minibar?

Ja, anders betalen wij. Dat is geen probleem meer.

Hallo, Meneer Svrigelsen. Ik heb een externe oproep voor u.

Wie is het? - Het kantoor van de President van de Republiek.

- Ah. - Ik verbind u door.

- Hallo, Meneer Shprekelsen. - Hallo.

De President wil een aspect van uw project met u valideren.

Welk aspect?

De President heeft mij vanmorgen gebeld om mij eraan te herinneren hoe sterk

hij gehecht is aan het perspectief ontworpen door mijzelf.

U weet, deze as die loopt van het Louvre- paleis en zich naar het westen uitstrekt

langs de Arc de Triomphe, het is van groot belang voor de President.

Het is tenslotte de historische koninklijke as.

En u bent zich ervan bewust dat uw kubus op deze historische koninklijke as staat.

Natuurlijk, dat was de locatie van de wedstrijd.

De President wil niet dat dit perspectief wordt aangetast.

Nee, nee, nee. Het zal niet worden aangetast. U kunt hem geruststellen.

Wat hij bedoelt is dat de President graag

dingen op een meer volledige manier wil kunnen weergeven.

Kunt u duidelijker zijn?

De President heeft het model gezien, nietwaar?

Precies, de President wil iets anders.

- Iets anders dan het model. - Ja.

Zeer goed.

Ik zal ervoor zorgen. - Dank u, meneer Schmeichelson.

U die uit het Noorden komt, wat is uw visie op onze.

Katholieke kathedralen en hun pracht, vaak nogal demonstratief?

Het spijt me, meneer de President, maar ik ben een beetje overweldigd.

U had gelijk om mijn kubus te kiezen in plaats van een kathedraal.

Dat was een vraag zonder verborgen agenda.

Ik stel er nog af en toe een paar.

Wanneer ik in vriendelijk gebied ben, waarschijnlijk.

Ik heb vernomen dat u verschillende kapellen hebt gebouwd.

Ja, ik heb twee katholieke kapellen en twee protestantse kerken gebouwd.

Waar komt deze interesse in gebedshuizen vandaan?

Ik heb een religieuze opvoeding.

Ik ook, maar ik heb geen vier kerken gebouwd.

Tot mijn huwelijk zong ik in een koor.

Ik bracht vaak tijd door in de kerken van Shemsa.

Excuseer mij.

Het lijkt erop dat alles klaar is, meneer de President.

Zeer goed. Zeg hen dat we eraan komen.

Goed.

Meneer de President.

- Heeft u een verrekijker? - Natuurlijk.

- Hier alstublieft. - Ik zal de verrekijker nemen.

Natuurlijk.

Laten we direct deze kant op gaan. Het zal aangenamer zijn om te wandelen.

U begrijpt, ik ben als enige verantwoordelijk voor het nationale perspectief.

Ik moet alle voorzorgsmaatregelen nemen die mijn verantwoordelijkheid vereist.

Maar de kubus is niet hoog. Hij zal het algemene evenwicht respecteren.

U zult zien, in de simulatie is alles heel duidelijk.

Hier is de kubus, meneer de President.

Wat u ziet is het bovenste deel van het gebouw.

Ik herinner u eraan dat de kubus open zal zijn.

Zeer goed.

En het perspectief wordt gerespecteerd.

Het is echt heel goed, maar het is blauw.

Ja, het is blauw.

Ik had het liever roze gehad.

Ah, wanneer de zon ondergaat, zal het roze zijn.

- Mag ik het zien? - Ja, natuurlijk.

Vanavond, als u wilt.

Ik zie dat het hectisch wordt. Tot vanavond, meneer de Architect.

Kalmeer.

U kunt niet naar buiten. - Niemand weet dat ik hier ben.

Het is de veiligste plaats die er is voor mij.

We kunnen niet zo opnieuw beginnen.

Maar we hebben het vanochtend gedaan, we kunnen het vanavond doen, toch?

Maar we hadden al de grootste moeite om deze straat te krijgen.

We zullen een andere vinden.

Nee, er is geen model zo groot in Frankrijk.

Bovendien is het een Duitse straat. - Ciboulon, de President wil het zien.

En ondertussen betaalt SICOM.

SICOM is opgericht door de President, hij is de klant.

We moeten doen wat de klant wil, toch?

Meneer Tavelli, de kraanmachinist.

Ja, meneer Tavelli, kom alstublieft binnen.

Ik ben blij u te zien.

We vroegen ons af of het mogelijk zou zijn

deze geweldige ervaring vanavond te herhalen.

Wanneer de zon ondergaat, alstublieft.

Het is ingewikkeld.

Ik heb de bruiloft van mijn nicht, en ik moet de kraan terugbrengen naar Marseille.

Ik begrijp het, maar we moeten absoluut de test herhalen.

Ik kan aanbieden uw vergoeding met 7.500 frank te verhogen.

Ik ben bereid u te helpen, maar het tarief is 50.000.

50.000?

Vanaf vanavond schakelen we over op weekendtarieven.

- Hij vraagt 50.000 frank? - Ja.

En zoals ik zei, het is de bruiloft van mijn nicht.

- U kunt beter gaan. - Goed, prima.

Geen verdere discussie. Akkoord. Uw tarief wordt het mijne.

Dank u, meneer Tadeli, voor uw beschikbaarheid.

Tot ziens, dames en heren.

Zeer goed.

Het is roze.

Ik zei het u.

Het is goed. Het is volledig roze.

Het is zeer, zeer goed.

Ik heb besloten uw kubus in te huldigen voor de

tweehonderdste verjaardag van de Revolutie.

Namens het Franse volk feliciteer ik u.

Nogmaals dank, meneer de Architect.

Het is een eer, meneer de President.

Kom mij bezoeken wanneer u wilt om mij nieuws te geven over de bouwplaats.

Natuurlijk, meneer de President. Tot ziens.

Om deze megastructuur te slopen, en vooral om

een kraan te testen, vraagt de prefect mij wat we doen.

Ja, we zijn klaar.

Geweldig.

We zijn klaar.

Het is zeer indrukwekkend.

We bouwen een nieuwe wereld, mijn vriend. We moeten weten hoe we die moeten vieren.

- De eer is aan u. - Nee, nee, dat kan ik niet.

Ik ben te bijgelovig.

- Ik kan niet. Het spijt me. - Zeer goed.

- Het spijt me. - Dus, wie zal

verantwoordelijk zijn om dit meesterwerk te snijden?

Dus, meneer, over de bruiloft van uw nicht.

Er is geen bruiloft meer dan boter op de kont.

Wat bedoel je? - Er is nooit een huwelijk geweest.