نخستین 200 خط.
ขึ้นชื่อเรื่องทำโจรกรรมหลายครั้ง
ตามร้านค้าหรูและร้านอัญมณี
อันเดรส เดอ โฟโนโญซา ยังถูกกล่าวหาว่ามีคดีล่วงละเมิดทางเพศ
ประวัติยาวเลยนะ
อันเดรส เดอ โฟโนโญซา
ใครจะไปคิดว่าที่นายวางท่าสูงส่งทั้งหมดนั่น
กับความจองหองของนาย
สุดท้ายก็เกี่ยวกับพวกโสเภณี
โดยเฉพาะเครือข่ายการค้ามนุษย์
ที่จะนำหญิงสาวจากแอลเบเนียและบัลแกเรีย
มาขาย...
นายชิมสาวบัลแกเรียด้วยเหรอเนี่ย
รวมทั้งจากอิตาลี
ก่อนนายจะขายพวกเธอ
เขาถูกกล่าวหาหลายคดีเรื่องจัดซื้อจัดหา
ขู่กรรโชกเด็ก กักขังหน่วงเหนี่ยว
เด็กเหรอ
- เด็กเหรอ เด็กนะ - และคดีปล้นจี้
ซึ่งรวมถึงการพยายามบุก
ร้านอัญมณีชื่อดังแถวปลาส วองโดม ปารีส
นายนี่โสโครกจริง
นายอธิบายได้มั้ยว่าทำไปเพื่ออะไร
ไอ้การมัดเด็กคนนั้นไว้ในออฟฟิศน่ะ
นายตั้งใจจะทำอะไร
ไอ้สารเลว
จากข้อมูลล่าสุด อันเดรส เดอ โฟโนโญซา
อาจรอดข้อหาล่าสุดนี้เพราะเป็นสายให้ตำรวจ
และแย่ที่สุดคือนายเป็นสายตำรวจ
ฉันจะไม่มีวันขายผู้หญิงคนไหน และฉันยิ่งไม่ใช่แมงดา
ฉันมีกฎเหล็กที่จะไม่ทำเรื่องแบบนั้น
และฉันก็ไม่ขายเพื่อน
แม้ว่ามันจะเป็นสวะไม่เอาไหน
ซึ่งมันไม่เกี่ยวกับรสนิยม และงานอดิเรกของฉันเลย ไนโรบี
ก็แล้วแต่นายจะบอก
สารวัตรมูริลโยกับโฆษกของคนร้าย
พบรอยนิ้วมือ ของอันเดรส เดอ โฟโนโญซาบนกระดุม
ซึ่งตำรวจเจออยู่ในรถซีต อิบิซา คันที่โยงกับคดีนี้
หน่วยปราบปรามพิเศษ...
- ฉันไม่เคยเข้าไปในรถคันนั้น - ยึดรถคันดังกล่าวแล้ว
และกำลังสืบค้นหลักฐานทางดีเอ็นเอ ที่อาจช่วย...
แต่ฉันรู้ว่าใครทำ
มีอะไร
นายเอาเสื้อของฉันไปทำอะไร
ว่ายังไง พวก
โธ่เอ๊ย
ไนโรบี รู้มั้ยว่าเดนเวอร์อยู่ไหน
ไม่รู้
บ้าเอ๊ย ช้าจัง
นั่นเหรอ
ให้ฉันช่วยมั้ย
ยิ่งเราจัดการรูนั่นเสร็จเร็วก็จะได้ไปเร็ว
เธอเบื่อจะอยู่ที่นี่แล้วเหรอ
มันก็...
เป็นใครก็คงเบื่อ
เธอเบื่อการจับตัวประกัน 67 คน
การยิงปืนเอ็ม 16
กับการมีตำรวจเฝ้าตลอดใช่มั้ย
เธอถึงได้ขย้ำคอแกะน้อยไร้ทางสู้
แล้วเริ่มหยอกล้อเด็กระหว่างที่แกกลัวแทบตาย
นั่นมันอะไรกัน
ก็แค่กวนใจคุณ
คุณเล่นนั่งอึซะเงียบเชียบ
แล้วทีนี้ยังไง
เธอชักจะเบื่อริโอด้วยเหรอ
- ทำไมคุณพูดแบบนั้น - เพราะเธอเป็นคนแบบนั้น
งั้นเหรอ
คนแบบไหน
คนแบบที่เราไม่อยากให้ลูกชายไปยุ่งด้วย
เธอจำได้มั้ยวันนั้นในโทเลโดตอนเรากินปาเอยา
มันเป็นคืนวันเซนต์จอห์น
และเธอสองคนแอบหลบไปเที่ยวงานเทศกาล
ใช่
- เป็นไง - อะไรล่ะ
แจ๋วนะ
อะไร
นายรู้มั้ยมีดาวกว่าสองล้านล้านดวงบนฟ้า
- เธอนับมันแล้วเหรอ - แหงล่ะ
ฉันพลาดของดีในนี้แล้ว
ฉันรู้นะ โตเกียว ฉันรู้ว่าเธอเก็บบางส่วนไว้ในห้อง
- บางส่วนเหรอ - ใช่
อย่างน้อยก็ริโอ
อ๋อ ริโอ
โอ้โห ริโอ
- โอ้โห ริโอนั่นเมาเละ - น่าสงสาร
ขอสักทีสิ
นี่...
ทำไมเธอพูดเรื่องดาวล่ะ
ไม่รู้สิ เพราะมันสวยมั้ง
ดาวบนฟ้านั่น...
การได้อยู่กลางป่า ฉันไม่รู้ว่าพูดแบบนั้นทำไมนะ พวก
ไม่มีอะไรอีกเหรอ
อะไรอีกคืออะไร
ไม่รู้สิ
เธออาจอยากพูดอย่างอื่น
เช่น นายอยากเอาฉันมั้ย หรืออะไรทำนองนั้นเหรอ
แต่ว่า...
เธออยากมั้ยล่ะ
- ไปให้พ้น - อะไรล่ะ
โธ่เอ๊ย
พ่อ...
พ่อทำอะไรอยู่ตรงนั้นน่ะ
เปล่าๆ พ่อไม่เห็นแกในห้องก็เลย...
ทำไมพวกเธออยู่ดึกจัง
- คืนฉลองน่ะ - โธ่เอ๊ย
คืนฉลอง
พวกเธอแอบออกไปเหรอ
- เปล่า เราไม่ได้ไปงานฉลอง - อย่าโกหกน่า
เราอยู่ที่นี่ดื่มกันนิดหน่อย ไปนอนเถอะ พ่อ
ฉันตื่นแล้ว
และไหนๆ ก็ตื่นแล้ว ฉันจะดื่มสักหน่อยได้มั้ย
แป๊บเดียวพ่อก็หลับต่อได้แล้ว
พ่อ ฟังผมนะ
ไปนอนซะ
ไปนอนสิ
- ฟังผมหน่อยสิ - นี่ มีบุหรี่มั้ย
ให้ตายสิ
- มีสิ เอาไป - ไหนๆ ก็มาแล้ว
สูบนี่สิ
ฉันไปห้องน้ำนะ พอกลับมาทั้งคู่กลับเข้าห้องตัวเองนะ
ตกลง
- ดูว่าเราจะได้หลับกันมั้ย - แล้วเจอกัน คนสวย
พ่อเห็นมั้ยว่าผมกำลังส่งสายตาทำสัญญาณน่ะ
บอกให้ไปซะ
- ทำไม - เพราะพ่อทำผมอดแอ้ม
- แกกับโตเกียว... - ใช่ ทีนี้เข้าใจแล้วนะ
- นั่นแหละ - เธอก็มีเสน่ห์
มีเสน่ห์เหรอ สุดเซ็กซี่เลยล่ะ พ่อ
เรื่องนั้นเดี๋ยวก็มีเวลา ตอนนี้แกต้องจดจ่อก่อน
ผมไม่เคยจดจ่ออะไรเท่านี้มาก่อน
ฉันหมายถึงจดจ่อกับสิ่งที่แกควรจดจ่อ
เอาล่ะ ไปนอนกันเถอะ
จ้างให้ผมก็ไม่ไปนอนกับพ่อหรอก ทั้งที่เกือบได้แอ้มนางฟ้าแล้วเชียว
ผมจะไปหลับในรถก็ได้วะ
- แกจะหลับในรถได้ยังไง - เงียบน่า
พ่อทำแบบนี้กับผมตลอด ตลอดเลย
ว่าไงนะ คุณว่าฉันไม่ดีพอสำหรับลูกของคุณเหรอ
ฉันคิดว่าเธอเหลือรับ
เพราะเธอใช้ชีวิตเหมือนมันเป็นวิดีโอเกม
ปล้นจี้ ฆ่า คู่รัก...
การผจญภัย...
- ก็นั่นล่ะชีวิตที่ฉันอยากมี - ไม่
เธออยากกระโดดข้ามแอ่งน้ำให้พ้นๆ
แต่ละก้าวที่เหยียบไปก็มีหินจมทีละก้อน
ปล่อยศพไว้เกลื่อนริมทาง...
นั่นล่ะที่เธอเป็น
ใครเป็นคนคิดปล้นรถกันกระสุน
เธอหรือแฟนของเธอ
เธอคือต้นคิดสินะ
และตอนนี้แฟนของเธอตาย
เหมือนแม่ของเธอ
ฉันแน่ใจว่าเธอรู้ดีว่าตัวเองทำร้ายแม่หนักแค่ไหน
และตอนนี้ถึงคราวของริโอ
เธอเบื่อแล้ว
ที่หนักกว่านั้น เธอใช้ปืนข่มขู่แล้วแตะต้องตัวเด็ก
ไร้สติ...
เอาแต่ใจตัวเอง ฉาบฉวย เห็นแก่ตัว
เธอจะจำกัดความตัวเองว่าไง
ถ้าทุกคนทำงานของตัวเอง แล้วทุกอย่างผิดพลาด...
มันคือความเสี่ยงของงานนั้น
แต่ถ้าทุกอย่างพัง เพราะเด็กเจ้าอารมณ์คนหนึ่ง...
ที่อยากหนีไปให้เร็วที่สุด ฉันจะไม่ยอมหรอก
กลับไปทำงานเถอะ
เหลือเวลาอีกแค่สิบวัน
มาดูกันว่ามีสักครั้งมั้ยในชีวิต ที่เธอจบสิ่งที่ตัวเองเริ่มไว้
ผมเผลอหลับไป บ้าจริง
ฉันว่าจะปลุกคุณ
ผมหลับไปนานมั้ย
ฉันไม่รู้
เป็นครั้งแรกนะที่ผมนอนกับผู้หญิง แล้วเธอยังอยู่ตอนผมตื่น
- ฉันไม่รู้ว่าคุณอยากให้ฉันไปไหน - อะไรนะ
ฉันไม่รู้ว่าคุณอยากให้ฉันไปไหน
ติดอยู่ในรู มีกระสุนที่ขา เป็นตัวประกันในการปล้น
- ฉันมีทางเลือกจำกัดนะ - คุณเป็นอะไรไป
ไม่ต้องร้ายใส่กันหรอก ผมช่วยชีวิตคุณไว้นะ
- คุณช่วยฉันเหรอ - ใช่
คุณช่วยชีวิตฉันยังไง
เหมือนยิวในค่ายเอาชวิตซ์เหรอ
ตอนที่ถูกนาซีสักคนเลือกที่จะไม่ส่งไปรมแก๊ส
ผมไม่ใช่นาซี
ผมไม่ใช่นาซีนะ
ต้องบอกมั้ยว่าคุณซ่อนมือถือไว้ที่กางเกงใน
- และผมได้รับคำสั่งให้ฆ่าคุณ - แล้วคุณทำไง
คุณทำอะไร
แล้วปฏิเสธมั้ย ขัดขืนมั้ย เปล่าเลย
คุณยิงขาของฉัน
คุณทำให้ฉันอับอายต่อหน้าทุกคน
คุณขังฉันไว้ในนี้
ฉันหายใจไม่ออก เข้าห้องน้ำไม่ได้ ต้อง...
ฉันต้องใช้กระป๋อง
อย่าเข้าใจผิดเลย
เพราะถึงคุณจะเป็นนาซีที่ดีที่สุด
แต่คุณก็ยังเป็นนาซีอยู่ดี
ผมขอโทษ
ผมขอโทษ ผม...
ผมไม่ได้ตั้งใจทำให้คุณอับอาย
ผมไม่รู้จะทำยังไงดีเหมือนกัน
ผมจะพาคุณไปห้องน้ำนะ
ดีมั้ย
ได้
เอาล่ะ ไปกันเถอะ
No comments yet. Be the first to leave one.