Evil

Komaan, meisjes, komaan.

Oh, mijn God, Ik word nu getriggerd.

Dit huis lijkt enorm op waar ik opgroeide.

Mijn moeder liet me elke week de schroevendraaier test doen.

De wat? - Schroevendraaier test.

Als je geen zes centimeter schroevendraaier in het

gazon kan duwen, geef je het niet genoeg water.

Dus waar kijken we naar?

Een psychologisch onderzoek. En een spirituele.

Zien of het kan worden aangepakt met therapie.

Zijn je ouders thuis?

Zijn jullie hier voor mijn broer? - Zijn we.

Mama, Papa.

Hi. Bedankt om te komen.

Ik ben Tom McCrystal. Dit is Olive.

Hey, Olive. - Kom binnen, alstublieft.

Kan ik jullie iets halen?

Water? Koffie? Zakje snoep?

We zijn ruim voorzien.

Wat soort snoep? - We zijn prima, bedankt.

Maar we zouden graag Eric zien als dat ok is. - Deze kant op.

Ok.

Dus, soms moeten we in dezelfde kamer slapen

zodat we de deur kunnen sluiten.

Ik zie het. - Ja.

Eric?

Eric.

Ja?

Het is tijd voor een afspraak waar we gisteren over spraken.

We blijven hier buiten.

Hij raakt een beetje geagiteerd als hij de baby ziet.

Dus jullie zijn hier om mij te evalueren?

We zijn hier om te praten.

Ik ben David Acosta.

Ik ben Kristen Bouchard. Hi.

Hi, ik ben Ben.

Ik heb geen stoelen, maar we kunnen op de vloer zitten.

Weet je waarom je ouders ons hierheen haalden, Eric?

Ja.

Kan je ons vertellen wat met je grote zus gebeurde?

Ik beet haar.

Echt hard.

Ze bloedde echt erg.

En ze weende.

En waarom beet jij je zus?

Omdat ik het wou.

Gebeurde er iets waardoor je dat wou?

Kan je het ons vertellen?

We keken naar Steven Universe

en ze bleef lachen en ik wou dat ze ophield.

Het was te luid.

Ik zei haar op te houden maar dat deed ze niet.

Maar je lacht niet wanneer je pijn hebt.

Dus je wist dat je haar pijn deed toen je haar beet?

En hoe voelde jij je

toen je dat deed met je zus?

Vond je het leuk haar pijn te doen?

Eric, kijk naar mij.

Vond je het leuk haar pijn te doen?

En wat vond je leuk aan haar pijn doen?

Ik weet niet.

Het is als kijken naar een verhaal dat ik zelf maakte.

Zoals, op school,

Er is een kind in mijn klas waar ik altijd naast moet zitten.

Omdat mijn achternaam McCrystal is, en zijn achternaam is McCray.

En, op ons laatste reisje naar Grand Central,

speelden we durven of durven.

En ik deed hem op de treinsporen springen

en tot 42 tellen voor hij er terug af mocht komen.

Maar dan greep één van onze leraren hem voor de trein kwam.

Wou je dat hij werd geraakt door de trein?

Ook al had dat hem erg kunnen pijn doen, of hem zelfs doden?

Ik denk het.

Jij hebt goede smaak in comics.

Las jij ooit iets van de Ochre 7 collectie?

Nee. - Het is een verhaal over onsterfelijke kinderen

die verstoppertje spelen door tijd.

Ik ben verrast dat je er niets van las.

In volume vier, daagt Simona Patrick uit op de sporen

te springen en tot 42 tellen voor hij er af mocht komen.

Misschien las ik die en vergat het.

Eric was liefdevol en zorgzaam. Hij was volledig anders.

En dan... - Wanneer veranderde hij?

Twee jaar geleden.

Het kwam uit het niets. Een driftbui hier, een leugentje daar.

Ben jij een moeder? - Ja.

Je weet dan hoe je afdoet als kind dingen.

Dan hoopt het zich op, en nu

is het erg moeilijk te herinneren wie hij was.

En de sloten op de kasten en de ijskast?

Hij probeerde ons te vergiftigen.

Waarom? - Hij zei dat hij

een experiment deed, en hij wou zien hoelang het zou duren

om het bleekmiddel te voelen in de melk.

Gelukkig hadden we een nanny cam die zag wat hij deed.

Lieten jullie hem psychologisch evalueren?

12 keer.

Maar de psychologen zijn het niet eens.

Enige medicatie?

Antidepressiva, ADHD, O.D.D.

23 aparte protocollen.

En sommige werkten voor een tijdje, maar dan ontgroeit hij ze.

Hij is twee keer opgenomen.

De politie werd drie keer naar zijn school gestuurd,

dit zijn politie rapporten. - Ik haat dit te suggereren, maar er zijn

federale programma's. - Ja, en zij namen Eric voor een week

voor ze ons vroegen hem te komen halen.

Ze zouden iedereen moeten aannemen, maar ze willen Eric niet.

We zijn hier al twee jaar mee bezig.

En we zijn gewoon...

God, ik wou dit niet doen.

We willen dat iemand ons helpt.

We zijn geen goede katholieken.

Maar Eric heeft iets in hem.

Een demon.

Ik dacht dat ik dat nooit zou zeggen.

Maar ik geloof het nu.

Iets veranderde Eric twee jaar geleden, en het wil ons doden.

En daarom hebben we jullie hulp nodig.

Dit is een nachtmerrie.

Wij moeten onze eigen psychische evaluatie doen

voor ik een kerkactie verzoek. Ja, ik ga aan de slag.

Jongens, er is kans dat het de omgeving is.

Ok? De oudste dochter, zij had een groene tint in haar haar.

Dat komt van de zuurgraad. Er zijn geoxideerde metaaldeeltjes in het water.

Dat is als koperen leidingen.

En ze verhuisden hierheen twee jaar geleden.

Dat is wanneer de knul zich anders begon te gedragen.

Het is mogelijk dat koperblootstelling psychiatrische symptomen veroorzaakt.

Kijk jij het na, doen wij onze psychische evaluatie met Eric. Geweldig.

Ben.

Kan jij mijn huis controleren voor metaalcorrosie?

Ja, zijn jou kinderen psycho's?

Mama, we zijn thuis. - Mama, ik heb zo'n honger.

Mijn maag vermoord me letterlijk.

Mama, we zijn thuis.

Waar is mama? Hey, stil. Nee, nee, nee.

Hey, hey, hey. Stil, stil. - Wat is dit?

Goed, ik heb jullie aandacht. Ok, luister heel aandachtig.

Jullie moeder is nog op werk, en ik heb een paar achten. Zie je?

Er zijn Pop-Tarts in de keuken.

En ik vermits geen van jullie verjaardagen kan herinneren, deze.

Oh, mijn god. - Nee, laat los. Mijn verjaardag is de dichtste.

Goed, goed... nee, nee, nee. Bedank me niet.

Hartelijk bedankt, Oma. Maak het open.

Luister, als jullie niet stil kunnen zijn, neem ik ze af. - Ik wil het vasthouden.

Oh, mijn god, ik weet wat deze zijn. Toegevoegde realiteit bril.

Er is een meisje op school die ze heeft.

Deze zijn geweldig. - Ik weet het.

Nu, iedereen, kus me op de kaak en ga spelen.

Ok? Maar alstublieft vermoord niemand.

Niet doden.

Ok, we kunnen Wereldreis proberen,

Blokkeer de Blokken,

Bunny Hopp... - Het Bezeten Meisje.

Het Bezeten Meisje. Het Bezeten Meisje.

Laten we kijken. We willen kijken.

We zetten ze gewoon op, we delen allemaal.

Stop ermee. Waarom betekent delen dat jullie eerst mogen?

Omdat wij de oudsten zijn.

Whoa, wat doen we nu?

Oma zei dat het ok was ze te gebruiken, dus het zal ok zijn.

Waarom, wat staat er?

Niets, alleen of we oud genoeg zijn.

Wat staat er nu? - Het vraagt of we zwanger zijn.

Wat? - Dat zijn we niet, dus...

Whoa.

Oh, mijn God. Wat, wat is er?

Het is zo raar.

Het is onze kamer, maar er zijn spinnewebben en spinnen. - Er zijn spinnen.

Wat? Waar? Wij willen kijken. Nee, wacht even, wacht even, wacht.

Onze beurt, het waren al vijf minuten. - Komaan.

Laat ons proberen. Wacht, wacht, wacht, nee, nee, nee.

Wacht, zouden we? - Ja.

Wat? - Het wil dat we de lichten uit doen.

Oh, mijn God. - Wat is er?

Een spin, in de hal. - Gigantisch.

Enorm. Ik denk dat het mijn beurt is.

Het is onze beurt.

Stop ermee, Laura.

Stop er nu mee. Stop, stop, stop - Dit is te gek.

Het is zo echt, zo echt.

Zo echt.

Zouden we? - Het is maar onze badkamer.

Doe dicht.

Oh, mijn God. Hij komt, hij komt...

Sluit het snel. Hij komt, hij komt...

Sluit het, sluit het. - Hij komt, hij komt,

Hij komt. Doe dicht.

Wat?

Het is nu onze beurt. Hou dit vast.Ik help je.

Ok. Weet dat niets hiervan echt is.

Dus het is een spel, of wat? Wat moet ik doen?

Ik weet niet. We gingen niet ver genoeg.

Wees gewoon niet bang.

Dit is niet eng. Ik zie niets.

Open de badkamer deur. - Weet dat het niet echt is.

Wees niet bang. Doe maar. - Het is prima, Laura, je kan dit.

Komaan.

Wat? Het is gewoon onze badkamer.