Killing Them Softly

Killing Them Softly (2012) 24 fps runtime 01:37:06

อเมริกา

ผมพูดกับประชาชนชาวอเมริกา

ช่วงเวลานี้

คือโอกาสของเรา

มารวม

สร้างชีวิตที่เป็นของเรา

ผลักดันตัวเอง ไปข้างหน้า

ชาวอเมริกัน สัญญาว่าจะสู้

คำสัญญานั้น ทำให้ประเทศนี้แตกต่าง

คำสัญญา ทำให้เราทุกคนมีเสรีภาพ ที่จะสร้างชีวิตของเราเอง

นายสาย

- นายมาช้าตั้ง 3 ชั่วโมง - อย่าหาเรื่องน่า

ไม่มีคนอื่นแล้วเหรอ

หมอนี่เหมือนสวะ มารยาทก็ทราม

ฉันทนคนแบบนี้ไม่ไหว

ใช่ ก็นายบอกให้ฉันหามือดี

รู้มั้ยว่า.. รัซเซลหัวไว เขามีฝีมือ ถ้านายทนได้

ใช่ คนอย่างนายน่ะ อยากให้งานสำเร็จ แต่ว่า..

ไม่มีปัญญาทำเอง

น่าจะลองดูก่อน

ฉันไม่ชอบหน้ามัน

หมอนี่ อวดดีชะมัดเลย

หุบปากได้รึยังรัซเซล รู้มั้ยว่าจอห์นนี่ เขามาช่วยเรานะ

- เขามาช่วยเรางั้นเหรอ - ใช่ เขามาช่วยเรา

นึกว่าเรามาช่วยเขาซะอีก

ชัดมั้ย พ่อกระรอก

นายจะช่วยอะไรฉัน

ไสหัวไปซะ

ไหงพูดแบบนี้ล่ะ นี่

ขายของประสาอะไร พูดกับลูกค้าแบบนี้

รู้มั้ยว่า 2 คนที่ฉันเล็งเอาไว้ พวกเขาจะได้เงินถึง 3 หมื่น

แต่ว่าคนออสเตรเลียอย่างมันเนี่ย ฉันจ่ายแค่ 80 เซนต์ ยังมาเป็นโหล..

แถมฟรีอีกคนด้วย

นายต้องทำอะไรรู้มั้ย แฟรงกี้หาคนอื่น

เพราะฉันไม่ชอบไอ้ระยำนี่

จอห์น ไม่เป็นไรน่าโอเค เชื่อสิ

นี่ เพื่อนฝูง

นายเคยเลือกผิดมาครั้งนึงแล้ว จำได้มั้ย

จำหมอนั่นได้มั้ย

ครั้งนั้น.. ฉันเองก็รู้ดีว่ามันผิด

แล้วไง ต้องปล่อยเลยตามเลย

จอห์น ฉันอยากได้เงิน อย่ารื้อฟื้นเลยน่า

เวลา 7 ปี ที่ในคุก ลูกของฉันเติบโตขึ้นทุกวัน

แต่ธุรกิจไปไม่รอด

แก้ไขอะไรไม่ได้

ตอนนี้ฉันต้องรีบทำเวลา

และคิดว่า นี่เป็นโอกาสสุดท้ายแล้ว

โทรมาวันพฤหัสบดี

แล้วถึงจะรู้

เร็วเข้า เด็กดี มาเร็ว ดูสิ

ว่าไงล่ะ มาจนได้นะ

- จะไปหรือยังไง - แล้วแต่นาย

อย่ามาแล้วแต่ฉัน วันนี้วันพฤหัส ไปด้วยกันมั้ยละ

โธ่เอ๊ย ช่างหัวมัน ไอ้เบื๊อกนั่น

มันจะเอาฉันรึเปล่าไม่รู้ แต่ไม่ง้อหรอก

ฉันมีโปรเจคส่วนตัวแล้ว

ฉันกับเคนนี่น่ะ ขโมยหมาพวกนี้มา

พันธุ์แท้ พาไปขายในฟลอริด้า

ได้มา 5 พัน ถึง 7 พันเมื่อไหร่

จะไปซื้อเฮโรอีน แล้วขายต่อ

ยังกินกำไรได้อีก

อีกเรื่องคือ บ่ายนี้

ฉันมีนัดกับสาวคนหนึ่ง

เข้าใจนะ

ก็เลยต้องคิด ให้หนักหน่อยโอ้ หนึ่งในนั้น

ฉันจะไปฟันหญิง

หรือไปหาไอ้กระรอกดี

ฟันหญิง หากระรอก

ช่างหัวไอ้กระรอก ฉันจะไปฟันหญิง อยากเจอหล่อนจัง

ฉันเห็นนายฟันแต่พวกผู้หญิง ที่อยู่ในกระดาษ

เราอาจเจอเด็ดๆ ข้างหน้าก็ได้นะ

ใช่สิ สาวๆ พวกนั้น

เราไม่ต้องออกแรงปล้ำ แต่ว่าก็มันส์พอกัน

ถ้างั้นนายก็คงไม่ไป

เอาอย่างงี้ นายไปก่อน ดูว่ามันรู้อะไรบ้าง

ถ้าหากว่ามันเข้าท่า ฉันเอาด้วย

ถ้าเหลวหรือว่าเรื่องมาก ฉันบาย

แต่ว่าฉันจะไม่ยอมพลาด บ่ายนี้เด็ดขาด

- ใช่ จบแล้ว - ก็ได้.. ตามใจ

ไม่รู้สิ คือฉันถามหาเขาไปจนทั่วเลย จริงๆ ฉันก็ยังไม่ถามเยอะ

ไม่อยากให้คนสงสัย ว่าฉันคิดอะไรอยู่ ไม่มีใครรู้จักเขา

กลัวแต่ว่า จะไม่ใช่คนที่เราอยากได้น่ะสิ

คนพวกนั้น ไม่เหมือนพนักงานธนาคาร

พวกเขารู้ว่าสักวัน จะมีคนเข้ามาปล้นเงิน ที่ไม่ใช่ของพวกเขา

พวกนี้ไม่ใช่ ตาสีตาสา

พวกเขามองคนมาปล้น เป็นแค่ไอ้กระจอก ไม่ดูเงาหัวตัวเอง

บางคนจะเอะอะโวยวาย จะชักปืนออกมา

ให้ตายเถอะ แบบนั้นไม่ดีแน่

มันไม่คุ้มกัน นายก็รู้

เราจะไม่ได้เงิน และไม่ได้อะไรเลย

งั้น ไม่เป็นอะไร

อย่างน้อย.. นายก็มีไอเดีย

นายยังถูกคุมประพถติ

ใช่ อย่างที่รู้

ฉันโดนทัณฑ์บน ต้องทำชอบใจ งานที่พวกเขายื่นมา

"นี่ของคุณ มีที่หนึ่งในฮอลบรูค"

"สัปดาห์ละ 30 เหรียญ 4 โมงเย็นถึงเที่ยงคืน"

"คุณจะได้ไม่มีปัญหา"

ดีจังเลย

ฉันอยู่ที่ซัมเมอร์วิล

และต้องไปถึงฮอลบรูค ตอนบ่ายๆ

นั่นไม่เท่าไหร่ แต่จะกลับยังไงตอนเที่ยงคืน

ซื้อรถสิ ยังไง ฉันไม่มีเงินนะ

จะเอาเงินจากไหน ไปซื้อรถ

ทำไมพวกเขาคิด ว่าฉันอยากได้งาน

บ้าชะมัด

ฉันเจอรัซเซล เขากำลังมือขึ้นและอีกไม่นาน

เขาอาจจะได้เป็นเจ้าของโรงแรม

- ไม่ใช่ จากหมา - มันก็แค่ทางผ่าน

ได้เงินตามเป้าเมื่อไหร่ เขาจะไปซื้อยา

และก็ถูกจับ

มันควรไปร้านขายยา แล้วซื้อแปรงสีฟันอันใหม่

มันต้องแปรงฟัน

จอห์นนี่ นายก็มีสมอง บอกหน่อยซิ คิดยังไง

คนรักหมา จะปล้นโต๊ะไพ่ได้เหรอ

บ้าแล้ว เรื่องนั้นน่ะนะ

มันมีคนคุม ไม่ว่าใครก็ตาม ที่คิดทำแบบนั้น ต้องโง่บัดซบ

หรือไม่ก็ต้องชอบ ให้คนตามฆ่า

- นายทำได้แค่นั้น - นี่ ฉันทำได้เป็นสิบ

อย่างน้อยๆ ก็เป็นสิบ

แล้วจะมีไอ้เลี่ยนสุดโหด อย่างน้อย 8 คนตามล่าฉัน

ไม่ๆ ไม่ใช่งานนี้

เพราะทันทีที่เกิดเรื่อง

พวกเขาก็รู้ ว่าใครทำ

สำหรับงานนี้ไม่ช่วยให้ดีขึ้นเลย นายก็รู้

ไม่ใช่เรา พวกเขาคิดไม่ถึงว่าเป็นเรา

แต่จะคิดถึงคนๆ หนึ่ง

แล้วไอ้หมอนั่นจะถูกเชือด แล้วเรื่องนี้ ก็จะจบ เราแบ่งกันคนละ 4-5 หมื่นเหรียญ..

โดยไม่ต้องเสียเหงื่อ

แต่ว่าฉันใส่ร้ายคนอื่นไม่เป็น

เปล่าใส่ร้าย มันใส่ร้ายตัวเอง

มาร์กี้ ทราตแมนคุมโต๊ะนี้ นี่จะเป็นรอบ 2

รอบแรกที่ถูกปล้น

มาร์กี้นั่นแหล่ะ เป็นคนทำ

ฟังนะ 4 ปีก่อน มาร์กี้คุมโต๊ะไพ่อยู่

เขาเห็นเงินเป็นฟ่อนๆ ทั่วห้อง

และเขาคิดวา "บ้าเอ๊ย"

"มีชาย 2 คน คลุมหน้าถือปืนเข้ามา"

"กวาด ไปจนเรียบ"

เขาคิดว่า "เอาล่ะ" แล้วก็ทำ

วางมือกับเงินเน่าๆ ไว้บนโต๊ะ วางเงินไว้

ไมค์ให้มันไป ไมค์เอาเงินให้มัน เร็วไมค์

ทุกโต๊ะถูกปิด ต่างพากันเซ็งเป็นแถบ

เศรษฐกิจพังพินาศ

ทุกคนบ่นกันพึมพัม

พวกเขาขาดรายได้ และแน่นอน รู้มั้ยพวกเขาโมโห

ซวยแล้ว

มาร์กี้

พวกเขาให้ดิลลอน ไปสืบว่าใครทำ

มองอะไรของแก

มาร์กี้

ใครน่ะ

ดิลลอนสงสัยมาร์กี้

- เฮ้.. มีอะไร..เฮ้ - เฮ้

ฝีมือนายเองใช่มั้ย

พระเจ้า อะไรกันเนี่ย

ดิลลอน

- แต่มาร์กี้ไม่แสดงท่าทีมีพิรุธ - ดิลลอน อะไรเนี่ย

มันเรื่องอะไรกัน

ดิลลอนหาตัวคนทำไม่ได้ พวกเขาเลยว่า

"ช่างเถอะ แค่โต๊ะเดียว"

ไปดื่มเบียร์เถอะ

อะไรกันวะ เพื่อน

ไม่ต้องร้องแล้ว

ในที่สุด ทุกอย่างก็เหมือนเดิม

ทุกอย่างกลับสู่ภาวะปกติ

ทุกคนหาเงินกันต่อ...

อย่างมีความสุข

คืนหนึ่ง พวกเขาคุยกัน ถึงเรื่องนั้นอีกครั้ง

"จำตอนที่โต๊ะไพ่ถูกปล้น แล้วไม่มีที่เล่นได้รึเปล่า"

- ใช่ๆ มันแย่มากเลย - และมาร์กี้ก็เริ่มหัวเราะ

เขาหยุดมันไม่ได้

รู้อะไรมั้ย

มาร์กี้บอกกับพวกนั้นว่า ไม่ใช่ใครหรอก

- ฉันทำเอง - ทุกๆ คนคิดว่ามันตลก

เพราะเงินที่โดนขโมย ไม่ใช่เงินพวกเขา

ทุกคนรักมาร์กี้ เลยยกโทษให้

แต่ถ้าเหตุการณ์นี้ เกิดซ้ำขึ้นมา

พวกเขาจะคิดว่า มาร์กี้ทำอีก และมาร์กี้ต้องรับผิดชอบ

ตกลง งานนี้ฉันเอาด้วย แล้วรัซเซลล่ะ

ถึงแม้จะเป็นกับดัก ฉันไม่สน

นายจะไปที่นั่น กับทาร์ซานนุ่งผ้าเตี่ยวก็ได้ ถ้ามันอยากทำก็ตามใจ

แต่งานต้องเดินหน้า เข้าใจนะ

แน่นอนฉันเอาแน่ คงไม่นานเกินรอ

ถ้าไม่รีบทำอะไรสักอย่าง คงต้องกลับไปเคาะประตูคุก

พูดว่าขอเข้าไปหน่อย ฉันคิดอะไรไม่ออกแล้ว

เวลาไม่คอยท่า

เพราะอีกหน่อย คนอื่นก็คิดได้

ถ้าขืนชักช้า จะพากันแห้วหมด

เราไม่ใช่คนฉลาด กลุ่มเดียวในโลก

เนี่ยนะรถนาย พระเจ้า

อย่างกับห้องรับแขกยังไงยังงั้น แต่ก็ดี

ใช่ รถแบบนี้หาไม่ได้แล้ว

เก็บไว้สิ

ใช่ ฉันอยากได้รถสปอร์ตงามๆ

- ที่นายไม่เคยมี - โธ่ ไอ้บ้าเอ๊ย

พรุ่งนี้จะซื้อให้ดู

ถ้าทุกอย่างเรียบร้อย ฉันจะเลิกถือศีล มีรถเป็นของตัวเอง

นายมีคุณสมบัติ พร้อมจะเป็นเจ้าของรถ