The Walking Dead

Претходно во Живите Мртви:

Има шетачи во амбарот.

Мојата жена и посиникот се во тој амбар.

Тие не се луѓе.

Денес стори повеќе за моето девојче

отколку татко и за целиот живот.

Беше нејасен околу тоа што се случи таа ноќ.

Отис умре како херој. -Знам како тип на човек си.

Не можеме да си одиме, трудна сум.

Уште нешто што треба да знам?

Шејн и јас.

Знам, се разбира дека знам.

Каде се замисли?

Тука сум.

Дечки...

Па...

Амбарот е полн со шетачи.

Не ми вели дека се согласуваш со ова.

Против сум, но гости сме овде. Ова не е наш имот.

Ова се нашите животи! -Потивко говори.

Не може да се правиме како да не е ништо.

Не е добро. Не на подолго.

Или ќе мора да влеземе таму,

и да ги средиме работите или ќе мора да си одиме.

Веќе подолго време говориме за Форт Бенинг.

Не можеме да одиме. -Зошто, Рик? Зошто?

Затоа што ќерка ми е сеуште надвор.

Во ред.

Во ред, мислам дека е време да ја размотриме другата опција.

Нема да ја оставиме Софија.

Уште малку и ќе го најдам девојчето.

Само што ја најдов нејзината кукла пред два дена.

Ја најде нејзината кукла, Дерил. Тоа го направи. Најде кукла.

Не знаеш што зборуваш!

Само го велам она што треба да се каже.

Имаше добра трага, но само во првите 48 часа. -Шејн, доста.

Да ти кажам уште нешто, ако беше жива надвор

и те видеше како доаѓаш целиот крвав со твојата ловечка кама

и уши од наказите околу вратот, сигурно избегала на друга страна.

Тргни се! -Држи ги рацете подалеку од мене.

Оставете ме да зборувам со Хершел.

Оставете ме јас да средам. -Што има да средуваш?!

Ако остануваме, мораме да го средиме амбарот.

Морам да го наговорам на тоа. Ова е негов имот.

Хершел гледа на нив како на луѓе.

Болни луѓе. Неговата жена, посинокот.

Знаеше? -Вчера разговарав со Хершел.

И чекаше цела ноќ? -Мислев дека ќе пребродиме уште една ноќ.

Успеавме.

Чекав утринава да ви кажам.

Но Глен сакаше да биде тој. -Овој човек е луд, Рик,

ако Хершел мисли дека се живи нема што да се мислиме.

ЖИВИТЕ МРТВИ

Сезона 2, епизода 7 Прилично мртви веќе

Меги.

Меги, зборувај со мене.

Меги.

Дај ми ја твојата капа.

Ми рече дека зборувам со тебе, па зборувам. Дај ми ја капата.

Зошто го упропасти јајцето.

Мислам дека беше расипано.

Шејн мисли дека Софија е мртва?

Шеј е само исплашен.

Од шетачите во амбарот? -Да.

Мамо,

не си одам додека не ја најдеме Софија.

Не сакам да си одам ниту после тоа.

Нема да си одиме, Карл.

Сега заврши ја задачата.

Ќе и се допадне овде.

Ова место, може да ни биде дом.

Не смееш. -Добро сум.

Хершел рече дека мора да закрепнеш.

Не ми е гајле.

Мене ми е.

Рик ќе излезе подоцна да ја следи трагата.

Да, нема да седам неправејќи ништо.

Ако излезеш можеш да се повредиш уште полошо.

Не знаеме дали ќе ја најдеме, Дерил.

Не знаеме.

Јас не знам.

Што?

Не можам и тебе да те загубам.

Дали си добро? -Остави ме!

Глупава кучка.

Андреја те бара.

Фала, Глен.

Да не имаш случајно некоја капа екстра?

Не.

Фала.

Излегувам со Рик да ја бараме Софија.

Мислев дека разговара со Хершел.

Разговара. Ќе одиме после.

Во меѓувреме се упатив кај амбарот.

Шејн сака да држиме стража.

А Рик?

Зошто не би сакал?

Го земаш само твоето?

Не знам што се случува помеѓу тебе и него.

Него? -Шејн.

Дејл. -Не е моја работа.

Важно ми е само ти да си...

Можеби не го познаваш добро.

Не мора да го правиме ова.

Јас и ти конечно... -Важно е...

Те сфатив. Не ти се допаѓа.

Не е тоа. -Тогаш што е?

Ваква ли сакаш да бидеш?

Како него?

Тој не е жртва.

Не го познаваш.

Дејл, сакам да престанеш.

Поминуваш толку многу време

чувајќи ме, грижејќи се за мене.

Сакаш да ме замолчиш секојпат кога ќе покажам грижа.

Оди слободно. Завршив.

Не те замолчувам, Дејл.

Добро сум, навистина. Работите се...

...поинакви.

Си го зема пиштолот.

Во ред.

Добро си? -Да.

Ќе сакаш да претрчаш да ми донесеш малку вода?

Само...

Ми треба секунда.

Ќе чуваш стража?

Дејл?

Да, се разбира.

Влези.

Малку светло за читање пред ручек?

Толку работам напорно во последно време,

па учам каде ќе стигнам.

Знаеш дека можеме да ти помогнеме околу работата.

Јас треба да го косам моето поле.

Откривме за амбарот.

Оставете го.

Сакам да разговараме за тоа.

Но во секој случај, твој амбар, твоја фарма, ти одлучуваш.

Не сакам да разговарам за амбарот. Не сакам да дебатирам.

Нема дебата, дискусија.

Сакам ти и твојата група да си заминете до крајот на неделата.

Зборував со Дејл.

Ти и јас си имаме наши разлики

во начинот на кој ги гледаме шетачите.

Тие луѓе,

може да се мртви, може да се живи.

Но моите луѓе, ние,

ние сме живи сега,

токму овде, точно пред твои очи.

Ако не пратиш да си одиме, тоа може да се промени.

Ви пружив безбедно прибежиште.

Мојата совест е чиста.

Оваа фарма...

Оваа фарма е посебна.

Отсечени сте од тоа што се случува надвор.

Дејл ми рече дека се сте виделе на вести.

Па, помина долго време

откако камерите престанаа со снимање.

Првпат кога видов шетач,

тоа беше само половина тело како посегнува по мене влечејќи се.

Мојата намера не беше да го убијам.

Но светот сега надвор не е она што го гледавте на ТВ.

Многу-многу е полошо и те променува.

Или во еден од нив,

или во нешто многу помалку од човекот кој си бил.

Те молам немој... немој да не праќаш таму повторно.

Мојата жена е трудна.

Тоа е или дар овде,

или смртна казна таму надвор.

Ако останеме можеме да ти помогнеме,

ќе работиме, ќе го чуваме местово.

Можеме да опстанеме заедно.

Рик, ти велам дека не можеме.

Размисли за она што го правиш. -Размислив.

Размисли повторно. -Размислив.

Размисли повторно. Не можеме да заминеме.

Што ќе биде, човеку?

Што ќе правиме?

Сеуште не знам.

Па, што ти рече?

Преговараме. -Прегов...

Часовникот отчукува, Рик.

Не, Шејн.

Амбарот... Амбарот е обезбеден.

Не ни знаевме за него до утринава.

Не, но знаеме сега.

Знаеме дека има преку десетина шетачи внатре.

Знаеме дека е на само неколку чекори

од нашиот камп, Рик. Каде што спиеме.

Слушај, ако нема да влеземе внатре и да го средиме, подобро да си одиме.

Нема да го средиме и нема да си одиме.

Во најмала рака ни е потребно нашето оружје.

Не смееме, не овде.

Зошто сакаш да останеме тука ако не е безбедно?

Ќе направиме да биде безбедно.

Како ќе го сториме тоа? -Некако, во ред?

Како ќе го направиме безбедно? -Ќе го направиме, добро?

Не, не е добро. -Шејн, Лори е бремена.

Мораме да останеме.

Ни треба нашето оружје.