Prague (Prag)

Αυτό είναι. 25...

22, 23, 25...

Θα με βοηθήσεις να βρω το 24;

22, 23, 25.

Εδώ είναι..

Christoffer...;

Τι θα γίνει αύριο;

Εντάξει. Θα τον βάλω σε ένα κουτί και θα τον φέρω πίσω στη Δανία.

Πρόκειται για τον πατέρα σου, Christoffer.

Λοιπόν...

ΠΡΑΓΑ

μια ταινία του Ole Christian Madsen

Ωραία... Γιατί δεν μας δίνουν, απλά, ένα κλειδί;

- Να προσπαθήσω. - Δεν λειτουργεί.

Να. Έλα.

Το ίδιο έκανα κι εγώ. Να ξαναπροσπαθήσω.

- Να βγάλω τα πράγματά σου; - Όχι, απλά αφήσέ τα.

Δεν θα τα βγάλεις;

Τι κάνεις;

Απλά σε κοιτάζω.

Πάω να καλέσω τον Thomas.

Τι στο καλό; Η μπρίζα είναι διαφορετική.

Εμπρός, Είμαι στο 122 και χρειάζομαι έναν αντάπτορα για τον υπολογιστή μου.

Ναι. Έναν αντάπτορα για τη μπρίζα.

Εντάξει. Ευχαριστώ.

Πεινάω.

Μπορούμε να φάμε στο ξενοδοχείο;

Μιλάς σοβαρά; Υπάρχουν πάνω από 1.000 εστιατόρια σ'αυτή την πόλη.

Είμαι λίγο κουρασμένη.

Με συγχωρείς. Τι είναι αυτό;

Αντάπτορας. Τον ζητήσατε.

Ναι. Αλλά αυτό δεν είναι αντάπτορας. Είναι ηλεκτρικό σίδερο.

Εντάξει. Κανένα πρόβλημα.

Όμως, χρειάζομαι έναν αντάπτορα για τον υπολογιστή μου.

Ναι. Ναι. Αντίο!

- Θα μας συστήσετε κάτι? - Όχι.

- Οι Τσέχοι είναι γνωστοί για το γκούλας. - Δεν είναι οι Ούγγροι;

Τότε, ας το πάρουμε.

Θα πάρουμε δυο γκούλας, και κόκκινο κρασί.

Όχι γκούλας τις Τρίτες.

Τότε, θα πάρουμε πάπια.

- Εντάξει; - Ναι.

... και μπορούμε να πάρουμε κόκκινο κρασί την Τρίτη;?

Γιατί όχι?

Maja; Πού νομίζεις ότι ήμασταν πιο ευτυχισμένοι;

ή ποιο το πιο ευτυχισμένο πράγμα που θυμάσαι απ'τη ζωή μας;

- Όταν είχαμε τον Thomas - Δεν μετράει;. Οι δυο μας.

Όταν νόμισες ότι παρήγγειλες έξι στρείδια και ήρθαν εβδομήντα.

...και ολόκληρη νύχτα στην τουαλέτα. Ήταν διασκεδαστικό, αλλά όχι ευτυχία.

Σίγουρα γελάσαμε γι 'αυτό.

Καλά, ίσως να ήταν.

Από τότε ήμασταν πολλές φορές ευτυχισμένοι.

Τα εβδομήντα στρείδια, ο Thomas

και το καλοκαίρι στο εξοχικό, φυσικά.

Και το διαμέρισμα στο Kingosgade. Το μικρότερο στον κόσμο.

Δεν θα μιλήσουμε γι 'αυτόν;

Για ποιον;

Για τον πατέρα σου , φυσικά.

Γιατί; Δεν τον ήξερα.

Αυτό μου λές συνέχεια. Πώς μπορείς να είσαι τόσο ήρεμος;

Δεν το έχω δει από τότε που ήμουν 12. Όχι, πέρασε κι όταν έγινα 15.

- Δεν μου το 'χεις πει αυτό. - Με πήγε στο Tivoli Gardens.

Και μου υποσχέθηκε ότι θα τον επισκεπτόμουνα εδώ. Πριν 25 χρόνια.

Δεν μ'αρέσει να μιλάμε γι 'αυτόν. Ας μιλήσουμε για μάς.

- Πώς πήγες στο τεστ; - Καλά.

- Τι κάνεις τώρα; - Είμαι στη μέση ενός παιχνιδιού.

Είναι κάτι που θα 'θέλες;

Χρήματα.

Κάτι από εδώ, γιε μου.

Δεν ξέρω. Τι έχουν εκεί;

- Όμορφα πράγματα σκαλισμένα σε ξύλο - Εντάξει...

Θα βρούμε ένα παιχνίδι για σένα. Καληνύχτα, Tommy. Πες γεια στη γιαγιά.

- Θα το πω. Αντίο. - Αντίο, γλύκα μου.

Φαινόταν λίγο λυπημένος.

Ναι;

Δεν χρειάζεται να ρθεις μαζί μου, αύριο, αν δεν θέλεις.

- Υποσχέθηκα να σε βοηθήσω. - Αλλά δεν το θέλεις. Έτσι δεν είναι;

Απλά, δεν είμαι πολύ καλή σ 'αυτά.

Εντάξει. Θα πάω μόνος μου γιατί τα καταφέρνω σ 'αυτά.

- Είσαι σίγουρος; - Ναι.

Ας συναντηθούμε αργότερα, εντάξει;

Το παράθυρο!

Ο κ. Hojholt, υποθέτω.

Ναι.

Θα υπογράψω κάποια χαρτιά;

Και, βέβαια, να δείτε τον αγαπημένο σας πατέρα..

Από εδώ, παρακαλώ.

Ο πατέρας σας είναι εκεί!

Αν θέλετε να κλάψετε, κανένα πρόβλημα.

Είμαστε εκπαιδευμένοι για τέτοιες καταστάσεις.

Ευχαριστώ.

Είναι σοβαρό.

Ευχαριστώ.

Πού πάτε; Περιμένετε!

Το σοκ θα περάσει σε λίγο. Είναι ο πατέρας σας!

Βλέπετε, δεν γνώριζα τον πατέρα μου.

Γνωρίζουμε ο ένας τον άλλο κ. Hojholt? Γνωρίζετε τη σύζυγό σας, τα παιδιά σας?

Δεν μπορώ να κρίνω.

Θέλετε να ελέγξετε;

Ένα πορτοφόλι.

Τριακόσιες σαράντα τσέχικες κορώνες.

Μια φωτογραφία ενός αγοριού. Δική σας ίσως.

Ναι.

κ. Hojholt, τι να πω; Η ζωή είναι σκληρή.

Και δεν μπορούμε να τα έχουμε όλα.

- Εμπρός - Εμπρός, Christoffer, πώς είσαι;

- Σ' αρέσει η Πράγα; - Ένα λεπτό, παρακαλώ. Ένα λεπτό.

Εμπρός, Christoffer, πώς είσαι; Σ' αρέσει η Πράγα;

- Ποιος είστε; - Γιάντσι Κομίτσι. Όμορφη πόλη, ναι;

- Ποιος - Ο δικηγόρος! Είμαι ο δικηγόρος.

Φροντίζω για τον θάντο του πατέρα σου και τα υπάρχοντά του.

Μπορείς να με συνατήσεις στο γραφείο μου; Πολύ σημαντική συνάντηση, Christoff.

Πώς ήξερες ότι έχω το τηλέφωνο του πατέρα μου;

Δουλειά μου είναι να ξέρω! Μένεις στο Hotel Praha.

Ναι. Πώς το ξέρεις;

Η δουλειά μου, Christoff. Τρομερή απώλεια για σένα.

Αλλά, η ζωή είναι σκληρή. Και δεν μπορούμε να τα έχουμε όλα.

Πώς ήταν;

- Ήταν νεκρός. - Το φαντάστηκα..

- Τι είναι στο κουτί; - Τα πράγματά του.

- Ποιος ήταν στο τηλέφωνο; - Η μητέρα μου.

Πώς είναι;

Καλά. Ψήνει κέικ και αγαπά τον πατέρα μου.

...ο Καθεδρικός του Αγ. Vitus...

Αυτή είναι η πλατεία Staromestska.

... το εβραϊκό νεκροταφείο, η Γέφυρα του Καρόλου...

Τι θα 'λεγες αν μετακομίζαμε;

Γιατί θα 'πρεπε;

Να δοκιμάζαμε κάτι καινούριο. Να ταρακουνήσουμε τα πράγματα.

Να πουλούσαμε το σπίτι και με τον Thomas να γυρίζαμε τον κόσμο.

Μα φοβάσαι το αεροπλάνο.

Είναι μια κρίση της μέσης ηλικίας;

Είμαι 40 και θέλω να κάνω καινούρια πράγματα.

Οι κάτω απ΄τα 40 σκέφτονται πάντα ότι είναι μια κρίση μέσης ηλικίας.

Αλλά δεν είναι. Σκεφτόμαστε για κάτι άλλο. Ο,τιδήποτε.

Ο,τιδήποτε; Όταν αλλάζω τη θέση των επίπλων, εκνευρίζεσαι.

Από πότε είσαι για ο,τιδήποτε;

Απο τότε που κατάλαβα ότι βγαίνεις με κάποιον άλλο.

Ποιον άλλο;

Ο άλλος άνδρας που βλέπεις.

- Δεν βλέπω κανέναν. - Εγώ ξέρω ότι βλέπεις.

- Δεν έχω ιδέα τι εννοείς. - Ίσως δεν ήμουν σαφής.

Τον άλλο άνδρα που βλέπεις, ενώ είμαστε παντρεμένοι.

Αυτός είναι ο άλλος άνδρας για τον οποίο μιλάω.

Σκέφτεσαι να μ' εγκαταλήψεις;

Maja. Είναι έξυπνο εκ μέρους σου.

Πανέξυπνο.

Η καλύτερη δικαιολογία για να φύγεις. "Έχω βρεί κάποιον άλλο."

Τέλος της συζήτησης. "Έχω βρεί κάποιον άλλο. Τέλος."

Τι θα πρέπει να πω;

"Ω, όχι! Βρήκες κάποιον άλλο."

Μου είναι δύσκολο... ... να σκεφτώ πως ξανασμίγουμε.

Αν κάποιος ερωτεύτηκε, μπορεί να φύγει χωρίς εξηγήσεις. Σωστά;

Σταμάτα πια.

Αυτό είναι όταν ψάχνω τι έχει ο Michael που εγώ δεν το 'χω.

Έχεις διαβάσει τα κείμενα μου!

- Έχω δει φωτογραφίες σας. Χαριτωμένος. - Έψαξες το κινητό μου.

- Ναι! Το έψαξα. - Δεν θα το ανεχτώ αυτό.

Έχεις εραστή και θα δίσταζα να ψάξω το κινητό σου;

Ποιο ήταν το σχέδιο; Να τσαντιζόμουνα και να έφευγα ...

... να σε διευκολύνω; Α! Αυτό δεν πρόκειται να συμβεί.

Επειδή σας συγχωρώ, Maja. Ακούς; Ναι;

Έχεις κάτι να πείς; Έχεις;

Υπάρχει κάτι;

Πού διάολο γαμιέσαι, Maja;

Πόσο συχνά γαμιέσαι; Γιατί; Πες μου λεπτομέρειες. Σε πειράζει;

- Γι' αυτό μ' έφερες εδώ. - Ίσως ναι.

- Αλλά είναι τόσο αργά, Christoffer. - Νομίζεις; Εγώ όχι.

Κι είναι εντάξει που θέλεις να πετάξεις 14 χρόνια, επειδή είναι τόσο αργά.

Είναι η άποψή σου, αλλά εγώ δεν το πιστεύω. Εντάξει;

Τον αγαπάς;

Χριστέ μου!

Δεν γίνεται να μ' αφήσεις για κάποιον που δεν ξέρεις αν τον αγαπάς.

- Δεν ξέρω. - Τι εννοείς;

Δεν ξέρω αν τον αγαπώ ή όχι.

Βγες έξω. Δεν αντέχω να σε κοιτάζω.

Βγες έξω, Maja! Πήγαινε σπίτι.

Θα με προειδοποιούσες ή θα μ' άφηνες σημείωμα;

Υπήρχαν πολλές προειδοποιήσεις, και δεν είμαι εγώ που χρειάζεται συγχώρεση.

Τι είπες; Χρειάζομαι εγώ;

Χα; Τι είναι αυτά που λες;

Τελείωσε, Christoffer.

Δεν έμεινε τίποτα.

Δεν μιλάμε για τα ίδια πράγματα. Και δεν βλέπουμε τα ίδια πράγματα.

Γίναμε ξένοι.

Έχεις εξαφανιστεί. Έχεις εξαφανιστεί κάπου.

Και δεν ξέρω πού είναι.

Λυπάμαι. Δεν ήθελα να το μάθεις με αυτόν τον τρόπο.

Γνώρισα τον Michael σε μία έκθεση.

Ήταν εκεί και ήμουν εκεί.

Πιάσαμε κουβέντα και ήπιαμε λίγο κρασί.

Ήταν καλός μαζί μου.

Έτσι έγινε. Ήταν πριν, λίγο περισσότερο, από έξι μήνες.

- Έξι μήνες; - Ναι.

Λυπάμαι.

Πάω σπίτι σήμερα.

Γιατί ήρθες;

Επειδή μου το ζήτησες. Πάω σπίτι και τέλος.

- Όχι, θέλω να μείνεις να με βοηθήσεις. - Δεν ξέρω αν μπορώ.

Νομίζω ότι μου το χρωστάς.