نخستین 176 خط.
Wat voorafging...
Voor een gezochte man zie ik er goed uit.
Ik ben een New Babylon marshal. Heb je deze man gezien?
Manhattan was een van de epicentra.
Militairen vernietigden alles om ze in bedwang te houden.
Wat wil je? Het is duidelijk dat jullie hier niet vandaan komen.
De Kroaat, hij heeft mijn zoon.
Dus je wilt naar de psychopaat. Daar kunnen wij u mee helpen.
Hij was een uitzonderlijk krankzinnige klootzak.
Ik zal dat meisje er plaatsen. - Ginny, ik kom snel terug voor je.
We moeten praten. Nee, jij moet praten.
Heb je hulp nodig?
Hoe moet ik dat weten als je er niet om vraagt?
Het enige wat ik al maanden doe...
is proberen een veilige plek voor je te vinden...
Je kleefde aan mij als lijm.
Ik draai me even om, en je besluit te vertrekken?
Deze klootzak probeerde ons gisteravond te vermoorden.
Ik denk dat we niet de enigen zijn die hij kwaad maakte.
Kun je me tenminste vertellen wat je hier doet?
Je bent je dinosaurus kwijt. Godverdomme.
Heb je het laten vallen?
Goed dan.
We zullen terugkeren van waar we kwamen.
Wat heb je daar?
Bijenwas.
Schijnt goed voor snijwonden. Mag ik wat?
De achtste is veilig tot ongeveer de dertigste, dan lopen we om.
Het kan net zo goed een kaart van de maan zijn. Of van Yonkers.
De meeste van deze straten zijn gevaarlijk, zitten vol met vleespakken.
Hoe zit het met de 33ste?
Nee, hij heeft vallen in straten met dertig erin.
Hoe lang zijn jullie hier al mee bezig?
We zijn geen toeristen, dat is zeker.
We waren kinderen toen dit allemaal gebeurde.
De eerste weken waren het ergst.
Het verspreidde zich zo snel.
Door de metro's, de gebouwen.
Lichamen die uit de grond kwamen, uit de lucht vielen.
We bleven wachten tot het leger kwam. Nou ja, wie dan ook.
En toen ze eindelijk hier waren...
waren we dom genoeg om te denken dat ze ons kwamen redden.
Toen zagen we hoe ze de bruggen en tunnels opbliezen.
Ons achterlatend in deze dodelijke val.
We kregen het beetje bij beetje voor elkaar. Totdat hij opdook.
Vroeg mensen zich bij hem aan te sluiten, bood bescherming, gaf ze comfort.
Wat wil hij van jullie?
Ons veilig houden.
Zijn gekke versie van paranoïde.
Doden of gedood worden.
Dat zouden we nooit doen.
We nemen geen orders aan van een brug-en-tunnelgek.
Dus nu probeert hij ons te vermoorden.
Te stelen van ons.
Ons pakken en martelen, zodat hij weet hoe hij nog meer kan doden en stelen.
Slechts een van ons is er ooit levend weggeraakt.
En dat was geluk.
Ik moet de steeg gaan controleren.
Het spijt me, ik wilde niet... - Nee, het geeft niks.
Ze is stoerder dan ze eruit ziet, en ze ziet er stoer uit.
Willen we naar de Kroaat, dan moeten we daar doorheen.
Het verzamelt vleespakken vanuit de hele stad.
Precies op tijd.
De parade ziet er dit jaar wat ruig uit.
Hoe komen we de arena binnen? - Niet.
Via de riolen. - Echt niet.
Het leger stak alle vleespakken daar...
totdat ze ook in vleespakken veranderden.
Goed afgesloten.
Je zei dat een van je mensen is ontsnapt.
Ik veralgemeen hier maar wat, maar...
Als iemand uit Alcatraz is ontsnapt...
Dan is er een ingang. Wie is er ontsnapt?
Tommaso, vertel ons gewoon hoe je ontsnapte.
Meer moeten we niet weten.
Of... we kunnen het hen tonen.
Nee. De beslissing is al genomen.
Gaan we dan niets doen?
Hij viel binnen. Hij slachtte onze mensen af.
Luther heeft gelijk.
Het was al de eerste keer een risico.
En nu zijn we nog met minder, en ik...
Ik weet niet of ik kan...
Ik bedoel...
Teruggaan is...
Ik krijg een beetje een déjà vu-gevoel.
Twaalf, vijftien jaar geleden was er een kerel in het zuiden.
Verscheen uit het niets, net als deze man.
Iedereen stroomde naar hem toe omdat hij wist wat ze nodig hadden...
Wat ze wilden.
Bescherming.
Opvang.
Dus bouwden we een machtig fort.
Vormden een leger uit psychopaten.
En hij dwong mensen om mee te doen.
En als ze dat niet deden?
Kwam de hamer naar beneden.
Weldra hadden de mensen er genoeg van, en zo kwamen ze bij elkaar.
En ze besloten dat het tijd was om die hamer terug te nemen.
Wat gebeurde er? - Het werkte.
Zeker weten dat het werkte.
We praten met de anderen.
Welkom.
Soms ging de deur open en bood hij me eten of medicijnen aan.
Ik hoefde alleen maar te beginnen met praten.
Hoeveel er nog over waren, waar we ons verstopten.
Maar ik wist dat zodra ik sprak, ik eraan ging, dus...
de deur bleef open gaan.
Maar laten we zeggen dat er geen voedsel en medicijnen meer waren.
Toen ik een kind was...
had mijn opa het altijd over werken bij hen die Penn Station herbouwde.
Mensen gingen ervan uit dat het oude station weg was.
Maar opa, hij kende de plekken waar ze het raamwerk achter de muren lieten zitten.
Dus op een avond waren de Burazi zo vriendelijk om mijn cel schoon te maken...
van al het bloed dat ze daar vergoten.
En gelukkig voor mij kwam er een vleespak binnen.
Ik rende zo snel als ik kon, volgde het raamwerk, vond de tunnels.
Hoe ver zijn de cellen als we eenmaal binnen zijn?
Dichtbij.
Die cellen zullen niet vol zitten.
Na jouw verdwijntruc zal hij mensen weg hebben gehaald.
Hoe weet je dat?
Het is wat hij zou hebben gedaan.
Hij en de Kroaat kennen elkaar.
Ze kennen elkaar al heel lang.
Hij weet hoe hij denkt.
Zijn ze maatjes?
Dat waren ze. Hij schoot zijn oor eraf.
Hij kan hem lokken. Hem uit de arena uitlokken.
En we laten hem me vertellen waar mijn zoon is.
En dan vermoorden we hem.
De rest zal zijn mensen belagen zodat hij jou niet kan volgen.
Het spijt me. Je zei dat hij zijn oor eraf schoot, toch?
Dus hoe gaat hij hem lokken?
Denk je niet dat hij wraak wil?
Oog om oog? Lul om een oor?
En wat als je ongelijk hebt? Wat als het niet werkt?
Het zal werken. - Zo gaan we eraan. En voor wat?
Voor mijn zoon. Zodat ik mijn zoon kan halen.
Je zoon is al dood. Ik denk dat je dat weet.
Weet je wat?
Het is een lange dag geweest. Laten we wat rusten.
Koud hier, is het niet?
Ziezo.
Niet slecht voor een gevangenis, toch?
Mooier dan die van jou, denk ik.
Lichten.
Warmte, muziek.
Drank.
Voedsel.
Je moet vast honger hebben.
Pasticada.
Het is geen magie, dat beloof ik.
Alleen wetenschap.
Dat was mijn beroep. Alternatieve energie.
Dus natuurlijk, toen ik hier voor het eerst aankwam...
vroeg ik me natuurlijk af wat de meest voorkomende natuurlijke hulpbron was...
op dit eiland?
Doden.
Het riool zit er vol mee.
Als de lichamen uiteenvallen, produceren ze methaan,
en omdat de intermoleculaire krachten zwak zijn,
kan het gas onderdruk worden gezet...
tot vloeibare brandstof bij normale temperaturen.
Geweldig, nietwaar?
Wat we hier hebben gebouwd is een toevluchtsoord.
En iedereen is welkom.
Dus, waarom ben je hier, en wie heb je bij je?
Ik kan je alleen toevlucht bieden als je geen bedreiging meer vormt.
Want vooral in deze gevaarlijke, monsterlijke wereld...
moeten we veilig blijven.
Heb je het vlees gecontroleerd?
Rot vlees kan allerlei soorten bacteriën herbergen.
En zonder de behandeling die we ooit hadden...
zijn ze allemaal potentieel dodelijk.
Waarom zou je me rot vlees serveren?
No comments yet. Be the first to leave one.